#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
16/01/2013 15:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Από πού δεν θα έλθει η πολυθρύλητη «ανάπτυξη»



Μία από τις πλέον εντυπωσιακές διαπιστώσεις στην ανάλυση της οικονομικής κρίσης, είναι η ουσιαστική απουσία της υποτιθέμενης «αστικής τάξης» από τα οικονομικά δρώμενα.

Μια τάξη καθόλα αντιπαραγωγική, με «παστωμένα» εκατομμύρια ευρώ στους φορολογικούς παραδείσους, αλλά και στην θαλπωρή των τραπεζών της Ελβετίας, του Λιχτενστάιν, του Λουξεμβούργου.

Για να έχουμε και μία τάξη μεγέθους, πενήντα χιλιάδες άτομα  έχουν καταθέσεις δισεκατομμυρίων στο εξωτερικό.

Και όσοι επενδύουν κάποια λίγα κεφάλαια, προτιμούν ακίνητα στις μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης και όχι την χειμαζόμενη ελληνική αγορά, παρά τις ευκαιρίες που προσφέρει.  Οι χαμηλές τιμές δεν αποτελούν δέλεαρ.

Οι εξευτελιστικές τιμές όμως, ιδίως ακινήτων του δημοσίου που αποκρατικοποιούνται, ίσως αποτελέσουν κίνητρο. Αλλά αυτό δεν ονομάζεται ανάπτυξη.

Ανάπτυξη χωρίς ιδιωτικά κεφάλαια είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί. Ούτε και στο παρελθόν υπήρξε σε κλίμακα άξια μνημόνευσης. Η ανάπτυξη στηρίχθηκε στα μεγάλα έργα υποδομών, αλλά και στα κίνητρα των αναπτυξιακών νόμων.

Η μόχλευση ιδιωτικών κεφαλαίων σε έργα που χρηματοδοτούνταν από τους αναπτυξιακούς νόμους, υπήρξε πάντοτε από μηδαμινή έως πενιχρή.

Είναι πλέον κοινός τόπος ότι αυτή είναι η ιστορία της πλειοψηφίας της μεταπολιτευτικής αστικής τάξης: λεόντειες συμβάσεις με το Δημόσιο, τα έργα και οι προμήθειες του οποίου ήταν αρκετά για να ελαχιστοποιούν το –υποτιθέμενο- επιχειρηματικό ρίσκο, επιδοτούμενες θέσεις εργασίας , επιχορηγούμενα επιχειρηματικά πλάνα.

Η ανάπτυξη δηλαδή, δεν μπορεί να έλθει από μία αστική τάξη, που στην πλειοψηφία της έμαθε να επιχειρεί με «σημαδεμένη τράπουλα».

Η ανάπτυξη δεν μπορεί να έλθει ούτε από κρατικούς πόρους, όσο διαρκεί η προσπάθεια τιθάσευσης των ελλειμμάτων.

Η ανάπτυξη δεν μπορεί να έλθει από μία αστική τάξη που δεν επένδυε ούτε κατά τις καλές εποχές στην ελληνική οικονομία και «αποταμίευε» στις τράπεζες του εξωτερικού.

Η ανάπτυξη δεν θα έλθει από αυτούς που ζουν και δραστηριοποιούνται σχεδόν στο σύνολο τους στο εξωτερικό και η όποια, έστω και συναισθηματική, δέσμευση με τη χώρα, αφορά ήδη την προηγούμενη γενιά

Η πραγματική λύση δεν θα έλθει ούτε από τους καλούς και αγαθούς αστούς που αντιλαμβάνονται τον κρίσιμο ρόλο της τάξης τους και προβαίνουν σε δωρεές που ανακουφίζουν τον κρατικό κορβανά, δίνοντας πρακτικές λύσεις σε κοινωνικά προβλήματα (μηχανήματα σε Νοσοκομεία, πετρέλαιο στα σχολεία κτλ).

Όμως νομοτελειακά θα δημιουργηθεί η νέα ελληνική αστική τάξη, με ελάχιστα από τα παλιά φθαρμένα υλικά.

Θα φτιαχτεί από αυτούς που άντεξαν την πίεση της κρίσης, από τους μη απατεώνες, από τα δυναμικά μεσαία στρώματα που θα ανέλθουν.

Και για να σταθεί η νέα αυτή τάξη, θα έχει απαραιτήτως πατριωτικά χαρακτηριστικά.

Η μόνη αναγκαία συνθήκη για τη δημιουργία της, είναι η ολοκληρωτική εξάλειψη των φαινομένων εύνοιας προς τους παρείσακτους διαπλεκόμενους «αστούς» της Μεταπολίτευσης.

Χωρίς τις υπέρ τους πρόνοιες, θα βρεθούν εκ των πραγμάτων σε δεύτερο πλάνο…

Μικρός Οδυσσέας

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 16/01/2013 15:44:53

    To Sunderland είναι μια πόλη στη βορειοανατολική Αγγλία όπου η ιαπωνική εταιρεία NISSAN έφτιαξε το 1986 ένα τεράστιο εργοστάσιο το οποίο αποτελεί τον κεντριικό πυρήνα της ευρωπαϊκής της παραγωγής. Για να γίνει εκεί η επένδυση, είχε ταξιδέψει στην Ιαπωνία η Λαίδη Μαργαρίτα Θάτσερ η οποία, λέγεται, ότι φίλησε κατουρημένες ποδιές για να πείσει τη NISSAN, η οποία ήθελε να χτίσει μια βάση στην Ευρωπαϊκή αγορά. Την ίδια εποχή υπήρχε μια ελληνική πόλη η οποία κατασκεύαζε κατόπιν αδείας αυτοκίνητα της NISSAN στο Βόλο. Οι Ιάπωνες δεν επέλεξαν να επενδύσουν στην επέκταση του εργοστασίου που ήδη κατασκεύαζε τα μοντέλα τους. Γιατί του Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει. Φυσικά το εργοστάσιο του Βόλου έκλεισε λίγα χρόνια αργότερα.
    Εν ολίγοις, διάφοροι ηλίθιοι οικονομολογούντες που δεν έχουν εργαστεί ποτέ στην πραγματική οικονομία της παραγωγής, λέγουν με ύφος περισπούδαστο ότι, εφόσον δημιουργηθούν οι τάδε ή οι δείνα οικονομικές συνθήκες που προτείνει η Α ή η Β οικονομική θεωρία, τότε θα προσελκύσομεν επενδυτάς.
    Τρίχες. Αν θές επενδύσεις πρέπει να έχεις κατ'αρχήν σχέδιο.
    Πρέπει να έχεις σχέδιο για την ισορροπημένη ανάπτυξη διάφορων οικονομικών δραστηριοτήτων και να μη λες συνεχείς ανοησίες περί τουρισμού και οικοδομής.
    Αυτή τη στιγμή, αν κάποιος ήξερε τη διεθνή αγορά, θα έβλεπε ότι υπάρχουν π.χ ιδανικές συνθήκες για τη δημιουργία ενός βιομηχανικού πάρκου αεροναυπηγικής μια και η παραγωγικές δυνατότητες στην Ευρώπη είναι μικρότερες από την υπάρχουσα ζήτηση. Και αντί να λέει ασυναρτησίες και μεγαλόπνοες αρλούμπες, θα έφτιαχνε μια ομάδα ειδικών (όχι δικών) οι οποίοι θα αναλάμβαναν την υλοποίηση ενός τέτοιοιου πρότζεκτ προσελκύοντας εταιρείες του κλάδου να επενδύσουν στην Ελλάδα. Έτσι κάνεις επενδύσεις που αποτελούν πολλαπλασιαστές δύναμης και έχουν και γωπολιτική διάσταση.
    Και είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν αντίστοιχα παραδείγματα καιθ σε άλλους παραγωγικούς κλάδους.
    Αλλά έχουμε πήξει στους θεωρητικολογούντες οικονομολόγους και συμβούλους επιχειρήσεων που δεν έχουν ιδέα, οι περισσότεροι, από την πραγματική οικονομία, κλεισμένοι στους γυάλινους πύργους των ιδεολογικών τους φαντασιώσεων.
    Πάντως, άμα είναι να πιάσουμε πάλι τα μιστριά και τα σκεπάρνια για να χτίζουμε "ρουμς του λετ", εντάξει να πας το πουν καθαρά να αρχίσουμε τα delete. Εγώ, πάντως, σερβιτόρος δε γίνομαι. Δε γουστάρω ρε παιδί μου.

    • Chris 1979 avatar
      Chris 1979 @ Γιάννης Φαίλτωρ 16/01/2013 17:16:49

      Πολύ σωστός...Τα λες όμως σε μία χώρα όπου η Θάτσερ παραμένει δαιμονοποιημένη....Βασικός παράγοντας για να προσελκύσεις τέτοιου είδους επενδύσεις είναι ο δραστικός περιορισμός του ''παρασιτικού'' συνδικαλισμού . Στην Αγγλία τη δεκαετία του 70 ο συνδικαλισμός ήταν ακόμα χειρότερος από ότι στην Ελλάδα τώρα...Μέχρι που ήρθε η Θάτσερ χωρίς να υπολογίζει αντιδράσεις από ΚουβελοΒενιζέλους....
      Βέβαια ότι έκανε και λάθη...

    • Γιάννης Φαίλτωρ avatar
      Γιάννης Φαίλτωρ @ Γιάννης Φαίλτωρ 16/01/2013 18:39:52

      Και για να συνεχίσω τη σκέψη μου από εκεί που τελειώνει ο ΜΟ και για να μην τα ρίχνουμε όλα στο κράτος. Δυστυχώς στην Ελλάδα του ιδιωτικού τομέα έχει χαθεί αυτό που λέμε επιχειρηματικό ήθος. Ο κάθε συμπλεγματικός που έτυχε να βρει μια μικρή περιουσία και άνοιξε "μαγαζί" για να τα κονομήσει, σπαταλώντας κοινοτικά προγράμματα και εθνικούς πόρους για επιχειρηματικά σχέδια μαϊμού, δεν είναι επιχειρηματίας. Και είναι κάμποσοι από δαύτους οι οποίοι "πνίγουν" και τους αξιόλογους. Χρειαζόμαστε ανθρώπους που να μην έχουν τη νοοτροπία της εσωστρέφειας και της αρπαχτής, αλλά ανθρώπους εξωστρεφείς οι οποίοι να σκέφτονται ότι υπάρχει ένας κόσμος ολόκληρος εκεί έξω γεμάτος ευκαιρίες.
      Κάποτε με ρώτησε κάποιος επίδοξος εργοδότης μου, τι σκέφτομαι για το μέλλον της επιχείρησης αν συνεργαζόμαστε. Του απάντησα, "Να προσπαθήσουμε να αναπτυχθεί η επιχείρηση τόσο ώστε να έρθει κάποιος και να σου κάνει πρόταση εξαγοράς της". Η απάντησή του ήταν αφοπλιστική. "Τι μου λες δηλαδή"; μου είπε. "Να πουλήσω το μαγαζί μου;" Ούτε που κατανόησε αυτό που του είπα. Νόμιζε ότι του έθιξα το όσια και τα ιερά. Εκεί καταλαβαίνει κανείς πολλά για το πως αντιλαμβάνονται την επιχειρηματικότητα πολλοί "επιχειρηματίες". Τώρα βέβαια η κρίση τους απογύμνωσε τελείως.

      • M.O. avatar
        M.O. @ Γιάννης Φαίλτωρ 16/01/2013 19:59:24

        Γιάννη η μια σου σκέψη καλύτερη από την άλλη. Αμφιβάλλω αν το επιχειρηματικό ήθος είχε και πότε(;) δεσπόζουσα θέση σε μια οικονομία κυρίως μεταπραττών

  2. Διογένης avatar
    Διογένης 16/01/2013 16:21:12

    Δεν είναι θέμα έλλειψης "πατριωτισμού". Ο πατριωτισμός είναι άσχετος με οικονομικά θέματα και είναι το τελευταίο καταφύγιο των δεν θυμάμαι πώς το λέει η γνωστή έκφραση. Είναι θέμα ότι αν επενδύσεις στην Ελλάδα α) θα σε πνίξουν στη φορολόγηση, β) θα σε πνίξουν στα "πόθεν έσχες" με τα οποία θα προσπαθείς να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντος, γ) ακόμη και τελείεως νόμιμος να είσαι, θα έχεις για πάντα τη ρετσινιά του φοροφυγά ή του ανάληγτου κλπ. ("εδώ ο κόσμος καίγεται και αυτός αγοράζει ακίνητα μπιρ παρά μέσα στην κρίση").

    Για αυτή τη νοοτροπία που αποτρέπει τη δημιουργία και την κατοχή του πλούτου από τους Έλληνες στην Ελλάδα, ας κοιτάξει ο καθένας στον καθρέφτη.

    • M.O. avatar
      M.O. @ Διογένης 16/01/2013 20:04:12

      Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω με την άποψη ότι ο πατριωτισμός είναι άσχετος με τα οικονομικά θέματα. Και ιστορικά και πρακτικά. Ιστορικά οι αστοί διαμόρφωσαν το έθνος κράτος περιορίζοντας την ισχύ των βασιλιάδων και ευγενών (στη δική μας περίπτωση επανάσταση κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας). Πρακτικά πως είναι πατριώτης κάποιος που δεν ζει, δεν δραστηριοποιείται, δεν επενδύει στην Ελλάδα; Τότε είναι απλά κοσμοπολίτης...

  3. Άνεργος avatar
    Άνεργος 16/01/2013 16:28:22

    ναι αλλα εως οτου δημιουργηθει μετα απο 50, 100 ,χιλια χρονια η "νεα πατριωτικη αστικη ταξη"....θα επιτρεψετε σε καμμια σοβαρη ξενη εταιρια να επενδυση και να δημιουργηση θεσεις εργασιας?
    δεν περιμενουμε να δημιουργηση η ελληνικη αστικη ταξη ,αυτοκινητα, iphone,αεροπλανα, φαρμακα,κτλ, και..."βιαστηκαμε" να τα εισαγουμε απο τα ξενα..Γιατι δεν κανουμε και εισαγωγη, ξενων καπιταλιστων να δουμε την υγεια μας?
    ξερω ξερω...και το ονειρο του ελληνα μικροαστου που θελει να γινει αστος, τι θα απογινει...

    • M.O. avatar
      M.O. @ Άνεργος 16/01/2013 20:06:43

      Ασφαλώς και δεν μιλάμε για μετά από 50 χρόνια και σίγουρα το αποτυχημένο μοντέλο του μεταπολιτευτικού επιχειρηματία-τρωκτικού του κρατικού κορβανά δεν έχεί πλέον αντικείμενο

  4. Βούλα Ελευθεριάδου avatar
    Βούλα Ελευθεριάδου 16/01/2013 17:03:34

    έτσι είναι ΜΟ, όλοι αυτοί είναι οι βολεμένοι του συστήματος και οι άρχοντες της λαμογιάς που κατέτρωγαν κάθε υγιή δραστηριότητα, και τώρα στα δύσκολα στρίψαν δια του αρραβώνος γιατί δεν έχουν καμμία αγάπη για τη χώρα, τρώγαν τα σωθικά της τόσα χρόνια
    κάποιοι άλλοι βέβαια ακόμα ελπίζουν και επιμένουν βλέπωντας το προσωπικό όφελος μέσα από το γενικό και την ανάταση της χώρας δική τους υπόθεση, το θέμα είναι μέχρι πότε θα αντέξουν

  5. Nik avatar
    Nik 16/01/2013 17:56:30

    Καμία μεγάλη εταιρεία, οπουδήποτε στον κόσμο, δεν άρχισε από επένδυση της αστικής τάξης. Θυμηθείτε μερικά ονόματα και σκεφτείτε πως άρχισαν και πως μεγάλωσαν: Mcirosoft, Apple, Oracle, Edison Electric, Ford, Ferrari, Cadbury, κλπ.

    Το ξαναλέμε μπας και κολλήσει: 98 τοις εκατό των θέσεων εργασίας στις μεγάλες οικονομίες βρίσκονται σε επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 50 ανθρώπους, δηλαδή στις μικρές επιχειρήσεις. Αλλά εδώ επιμένουμε στην προσέλκυση των "μεγάλων", ήτοι των αδηφάγων που περιβάλλονται από μεραρχίες λογιστάδων και δικηγόρων που καθορίζουν τι θα αποκομίσουν πριν καν αναφέρουν την λέξη επένδυση. Και καθώς ψάχνουμε τους μεγάλους αγνοούμε τους μικρούς, αυτούς που μπορούν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας πραγματικές και που μπορεί κάποια μέρα να μεγαλώσουν παραμένοντας ελληνικές επιχειρήσεις.

    Πως λέγεται η κατάσταση όπου επαναλαμβάνεται μια εσφαλμένη συνταγή με την ελπίδα ότι θα αποδώσει διαφορετικά αποτελέσματα; Τρέλα!

  6. Φανή2 avatar
    Φανή2 16/01/2013 18:04:52

    Θεωρώ οτι η πλέον ρεαλιστική πρόταση απο Ελληνα υπουργό οικονομικών έχει γίνει απο τον Στέφανο Μάνο. Ητοι κατάργηση ΙΚΑ ,ΤΕΒΕ και εφορίας για τους ελεύθερους επαγγελματίες, θέσπιση αντικειμενικού φόρου χωρίς παραστατικά, ΦΠΑ στην πηγή και μόνιμη ΕΘΝΙΚ¨Η σύνταξη 1000 Ευρώ για όλους στα 65 τους ανεξαρτήτως χρόνου εργασίας.

  7. Ανώνυμος avatar
    Ανώνυμος 16/01/2013 19:08:02

    Παρατήρηση στις αναφορές σου. Απαραίτητη η διάκριση μεταξύ αστικής τάξης που γράφεις, και μεγαλοαστικής που δεν. Η αστική τάξη (..αυτό που ο Καραμανλής ο κανονικός χαρακτήριζε ως νοικοκυραίους), ανεξάρτητα από τις επιμέρους δυσλειτουργίες, μιμητισμό και πολλάκις συντηρητισμό της (..γιαυτό και δημιούργησε αναρχονοικοκυραίους), υπήρξε ο στυλοβάτης του κοινωνικού ιστού. Στη καλύτερη της αν ήταν του μισθού, να αποκτήσει ένα σπίτι για να στεγάσει την οικογένεια, ίσως αργότερα ένα εξοχικό ή φτιάξιμο του σπιτιού στο χωριό για διακοπές, ενδεχόμενα και κάποιο σπίτι για τη κόρη ως προίκα, ώστε να μη μείνουν στο νοίκι αν παντρευτεί. Αν ήταν ελεύθερος επαγγελματίας ή μικρομεσαίος επιχειρηματίας, το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργούμενης υπεραξίας, το έριχνε στη δουλειά του. Και όλα αυτά με αυστηρό προγραμματισμό και ρητούς στόχους. Δεν έμεναν φράγκα για εξαγωγές συναλλάγματος και άλλου είδους επενδύσεις, εκτός και αν η ελαστική συνείδηση στο χώρο της εργασίας, τους μεταμόρφωνε σε λαμόγια και ραντιέρηδες. Η λαμογιά όμως δεν είναι γνώρισμα της αστικής τάξης, αλλά κατά κανόνα των μελών της όποιας τάξης που αυτοπροσδιορίζεται ως μεγαλοαστική, λόγω αποθημένων. Αυτοί ποτέ δεν θα επενδύσουν σε ένα μαγαζί που κρίνουν ότι δε θα τους αποφέρει υπερκέρδη (..οι 50 χιλιάδες με καταθέσεις έξω, δε μπορεί να είναι απλοί αστοί προφανώς)

    • M.O. avatar
      M.O. @ Ανώνυμος 16/01/2013 20:17:50

      Οι "νοικοκυραίοι" είναι οι μικροαστοί. Η αστική τάξη -για να θυμηθούμε και τον Κάρολο- είναι οι κάτοχοι των μέσων παραγωγής (βιομήχανοι, εφοπλιστές, μεγαλοιδιοκτήτες ακινήτων, μεγαλοαγρότες κτλ). Στη χώρα μας δημιουργήθηκε μια "αστική τάξη" ιδιοκτητών κοπανιστού πεπιεσμένου αέρα με υψηλές πολιτικές διασυνδέσεις, που τους εξασφάλιζαν τις δουλειές...

  8. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 16/01/2013 19:28:03

    ΜΟ, θα συμφωνήσω αλλά θα μου επιτ΄ρεψεις να επισημάνω πως η κύρια δύναμη ανάπτυξης είναι οι εσωτερικές επενδύσεις και ο δανεισμός από την εσωτερική αγορά, και όχι οι επενδύσεις από το εξωτερικό.
    Όμως, υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος: Αν ήσουν στη θέση αυτων των "αστών" θα διακινδύνευες τα κεφάλαιά σου στην γραφειοκρατική κόλαση και στην κρατική διαφθορά;
    Ένα κράτος που αποτελείται κατα κύριο λόγο από κλεφτες και διεφθαρμένους, με δαιδαλώδη γραφειοκρατία, όσα δ'ανεια και να πάρει όσες επενδύσεις και να κάνουν οι ξένοι θα χειροτερεψει. Έτσι και εμείς εδώ όσα και να μας δανείσουν προκοπή δεν θα δούμε όσο το κράτος παραμένει ως έχει, τουτέστιν ΠΑΣΟΚικο έκτρωμα που αποτελεί νομή φατριών ελληνωνύμων παρασίτων και των συμπαρομαρτούντων διαπλεκόμενων "επιχειρηματιών".

    • tak avatar
      tak @ Νίκος Αργεάδης 16/01/2013 20:11:05

      Νίκο αγαπητέ, τα γελοία ημίμετρα στην οικονομία, δε θα επιτρέψουν ποτέ την "ανάσα" της... Ανάσα μια οικονομία παίρνει, όταν δημιουργούνται στο περιβάλλον της οι κατάλληλες συνθήκες για να δημιουργήσει η ίδια προστιθέμενη αξία... Αν δεν "γεννήσει" η οικονομία μας προστιθέμενη αξία, τέλος! Ούτε ανάπτυξη ούτε ... παντζάρια μπλε! Με ... πράσινους και γκρενά κόκκους!

    • M.O. avatar
      M.O. @ Νίκος Αργεάδης 16/01/2013 20:11:58

      Έχεις δίκιο για το διεφθαρμένο κράτος. Όντως βρισκόταν σε συνεχές αλισβερίσι με τα λαμόγια και ο μετασχηματισμός του αποτελεί αναγκαία συνθήκη προόδου. Ενδέχεται ο περιορισμός των κρατικών προμηθειών, να περιορίσει και τά φαινόμενα διαφθοράς

  9. cp avatar
    cp 16/01/2013 20:01:46

    Ποιος σοβαρός επενδυτής, ποια σοβαρή θα συνάψει σχέσεις με ένα κράτος υπό αίρεση, με μια χώρα υπό κατοχή με επιτρόπους εγκατεστημένους στο έδαφός της, με συμβάσεις και δεσμεύσεις που θέτουν το συμφέρον των δανειστών πάνω από το εθνικό συμφέρον και τα δικαιώματα του λαού, με ένα κράτος που αποφασίζουν άλλοι γι’ αυτό στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες; Ποιος; Μόνο παρόμοια κράτη υβρίδια και τυχοδιώκτες κερδοσκόποι που ξέρουν από αρπαχτές εν μέσω αναταραχής, κατάρρευσης και καταστροφής μιας χώρας.

  10. Ιαπετός avatar
    Ιαπετός 16/01/2013 21:08:04

    Η κρίση νομοτελειακά θα δημιουργήσει μιά νέα ελληνική αστική τάξη.
    Πάντα έτσι γινόταν καί πάντα έτσι θά γίνεται. Καί στήν σοβιετική ένωση είχαμε ένα είδους αστικής τάξης. Τήν νομενκλατούρα.
    Τό ερώτημα είναι τί είδους νέα αστική τάξη θά δημιουργηθεί καί ποιά η εμβέλειά της;

    Θά δημιουργηθεί μιά ολιγαρχική εξουσιαστική αστική τάξη πυραμιδικής εξουσιαστικής δόμησης καί μορφής, διεκπαιρεωτική τών συμφερόντων αλλοδαπών περιφερειακών εξουσιαστικών κέντρων;
    Θά δημιουργηθεί μιά νεοφαυλοκρατική, νεόπτωχη καί «δημοκρατική» αστική τάξη, διεκπαιρεωτική τών συμφερόντων αλλοδαπών περιφερειακών εξουσιαστικών κέντρων;
    ή θά μπούν οι βάσεις δημιουργίας μιάς πρωτοποριακής εθνικής αστικής τάξης, ταξικά μέν διαστρωμένης, αλλά αξιακά καί υπαρκτικά ακατάλυτα συνδεδεμένης μέ τήν ευρύτερη λαϊκή βάση;

    Από τήν δημιουργία τού ελλαδικού κράτους καί μέχρι σήμερα έχουμε εναλλαγές τής πρώτης καί τής δεύτερης περίπτωσης, αλλά καί ατελέσφορες προσπάθειες, σέ όλη τήν χρονική περίοδο, δημιουργίας κρατικοεθνικής, αλλά καί διεθνικής εθνοαριστοκρατίας.

    Κύριο πρόβλημα δημιουργίας αξιόλογης κρίσιμης μάζας εθνοαριστοκρατίας (ευρύτερος όρος, ο οποίος θέλει νά συμπεριλάβει τό εμφανές δρών καί ενεργών τής πρωτοπορίας τού έθνους) αποτέλεσε τό μικρό, αρχικά καί στήν συνέχεια, εδαφικό καί πληθυσμιακό μέγεθος, η βίαιη εξόντωση ουσιωδών συντεταγμένων ευρύτερης συναντίληψης καί δόμησης τού ελληνότροπου, ελληνόφωνου καί ελληνογενούς ορθόδοξου «Γένους» καί η συντελούμενη μέχρι σήμερα αποελληνοποίηση τού κρατικού πυρήνα καί η μανιωδώς συνεχιζόμενη προσπάθεια οριστικής αποκοπής ελληνικών, ελληνογενών καί θελω-ελληνικών πληθυσμών τής εξωελλαδικής περιφέρειας.

    Η προσπάθεια άρχισε από τό 1204 καί συνεχίζεται μέχρι σήμερα καί στόχευε από τότε στήν δουλική «φραγκοποίηση» τής «ελληνικής» αντίληψης περί οικουμενικότητας καί βίαιη αλλαγή τής κοινής ελληνογενούς ρωμαίϊκης ταυτότητας συγγενικών εθνολογικά πληθυσμιακών ομάδων, μέ στόχο τήν δουλική της εκμετάλευση καί τήν ένταξή τους στήν μεσαιωνική φραγκική βαρβαρότητα τής ληστρικής εξουσίας τών «ευγενών» πού δημιούργησε η κατάκτηση τών ρωμαϊκών εδαφών από τίς βάρβαρες νομαδικές φυλές. Η «φραγκοποίηση» βοηθήθηκε τά μάλα από τό νομαδικό τουρκικό φύλο τού Οσμάν μέ τήν κατάκτηση τής Πόλης καί τήν διπλή κατοχή καί ιστορική διάσπαση πού αυτές οι κατακτήσεις δημιούργησαν καί συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

    Η δημιουργία εθνικής αστικής τάξης καί συναμφότερα εθνοαριστοκρατίας απαιτεί κατά πρώτον αποκατάσταση τού εθνικού αυτονόητου. Μιάς καί μοναδικής εθνικής ταυτότητας πού θά συμπεριλαμβάνει τήν καθολική ελληνικότητα. Τήν αρχαία, ρωμαίϊκη καί σύγχρονη. Σέ όλη της τήν διάσταση καί σέ όλους τούς πιθανούς συνδικαιούχους καί επιθυμούντες μετοχή. Τώρα καί στό μέλλον. Πρέπει νά καταστεί σαφές ότι η Ελλάδα είναι ο κρατικός πυρήνας ενός μεγάλου έθνους καί όχι ένα κρατίδιο φύλακας ενός φρικτά ακρωτηριασμένου μέρους μιάς «ειδικής» εθνικής υπόστασης.

    Μιά εθνοαριστοκρατία χρειάζεται μιά ολική εθνική αφήγηση. Τό άναρχο, εγωπαθές καί μυστηριακό τού έλληνα είναι δηλωτικό τής υπόστασής του καί πρέπει νά νοηθεί στήν σωστή του διάσταση. Η δυτική ηθική πού οδηγεί στήν ελευθεριότητα τού ατόμου καί βρίσκει τήν έκφρασή της στήν κοινωνική ομαδικότητα τών δυτικών κοινωνιών καί στήν αντίστοιχη εργασιακή ηθική, πού τόσο ζηλεύουν μερικοί, λειτουργεί στόν δικό μας γεωγραφικό χώρο αντιαναπτυξιακά καί αντιπαραγωγικά. Η δέ μονοπώληση, σχεδόν, τού κεφαλαίου από τά αγγλοσαξωνικά εξουσιαστικά κέντρα όχι μόνον δέν βοηθά, αλλά πνίγει εν τή γενέσει της κάθε προσπάθεια μή ελεγχόμενης ανάπτυξης.

    Η μοναδική μας δυνατότητα έγκειται στήν δυνατότητα ενός διαφορετικού, δικού μας, αναπυξιακού προτύπου μέ διαφοροποιημένες καταναλωτικές ανάγκες, οι οποίες πρέπει νά συναγελάζονται μέ τά παρόμοια καταναλωτικά πρότυπα καί ανάγκες τών πληθυσμών, μέ τούς οποίους συνυπήρξαμε στήν «καθ' ημάς οικουμένη», ώστε νά δημιουργήσουμε στέρεες παραγωγικές καί καταναλωτικές δομές πού θά αποτελέσουν τήν γεωπολιτική βάση σταθεροποίησης καί ανάπτυξης μιάς εθνοαριστοκρατίας. Άν ενοποιηθεί, τρόπον τινά, πολιτισμικά, παραγωγικά καί καταναλωτικά ο χώρος τής μεσογειακής λεκάνης, τότε μόνο θά μπορέσουμε νά έχουμε μέλλον ώς έθνος καί κράτος καί αξιοπρόσεκτη διεθνή παρουσία. Δηλωτική τών ενεργειών μας καί παραγωγική στήν διεθνή μας παρουσία καί προσφορά. Τότε μόνον θά σταματήσει η εξαγωγή απελπισμένων ανθρώπων γιά εργοτοαφαίμαξη καί τότε μπορεί νά ξαναγίνουμε πρότυπο τρόπου ζωής, διαφορετικό τού ώπα, σουβλάκι, μουσσακά καί ούζου.

    Μετέχουμε στήν ευρώπη, διαλεγόμαστε καί συνδημιουργούμε στήν ενότητά της, έχοντας ώς βάση τήν συνείδηση ότι ελέγχεται ακόμα από τούς βιολογικά καί πνευματικά απόγονους τών «φράγκων», αλλά τό μεγαλύτερο πληθυσμιακό της κομμάτι είναι ρωμαίϊκης καταγωγής μέ «φράγκικη» ή μιγάδικη εξουσιαστική αριστοκρατία. Τό ίδιο ισχύει καί στήν «καθ' ημάς Ανατολή». Στήν σημερινή Τουρκία τών νεκραναστημένων νεοοθωμανών. Στήν ρωμαίϊκη Ιταλία. Στήν ρωμαίϊκη Χερσόνησσο τού Αίμου μέ τήν σημερινή της σλαβοφωνία. Στήν βόρεια Ήπειρο. Στήν Κύπρο.

    Πάρα πολλοί αρθογράφοι καί σχολιαστές γράφουν καί ξαναγράφουν ότι τό πρόβλημα μας δέν είναι οικονομικό, αλλά πολιτικό.
    Έχουν, εν μέρει, δίκαιο.
    Τό πρόβλημά μας είναι αξιακό.
    Τό πρόβλημά μας είναι εθνικό.
    Τό πρόβλημά μας είναι αξιακής, ολικής εθνικής, ταυτότητας.

    ΥΓ:
    Γιά όσους θεωρούν τέτοιες απόψεις αιθεροβαμικές, θά απαντούσα με τό γνωστό:
    "Τά πάντα ρεί καί ουδέν μένει."

    • Ανώνυμος avatar
      Ανώνυμος @ Ιαπετός 16/01/2013 22:47:29

      Απόλυτα εφικτές απόψεις. Αρκεί να υπάρξει το όραμα και η μετάδοσή του

    • M.O. avatar
      M.O. @ Ιαπετός 16/01/2013 23:04:34

      Ιαπετέ, είσαι όντως Τιτάνας!

    • Νίκος Αργεάδης avatar
      Νίκος Αργεάδης @ Ιαπετός 17/01/2013 11:55:11

      " θά μπούν οι βάσεις δημιουργίας μιάς πρωτοποριακής εθνικής αστικής τάξης, ταξικά μέν διαστρωμένης, αλλά αξιακά καί υπαρκτικά ακατάλυτα συνδεδεμένης μέ τήν ευρύτερη λαϊκή βάση;"

      Αγαπητέ κοντοχωριανέ Ιαπετέ: Αυτό απαιτεί εκπέιδευση ελληνική, όχι αυτό το μετανεωτερικό, ψευτοπροοδευτικό και ψευτοδιεθνιστικό αίσχος-κράμα έτοιμων εισαγόμενων ιδεών και πρακτικών από τη "ανώτερη" Εσπερία. Και την εκπαίδευση την έχουν αλώσει ήδη τα παράσιτα του έξωθεν χρυσοπληρωμένου ψευτοδιεθνισμού, οι Ρεπούσηδες, οι Λιάκοι και οι Δραγώνες που ως σύγχρονοι εφιάλτες δείχνουν στους εχθρούς μας τις ατραπούς για να αλλοτριώσουν την νεολαία μας. Είναι ήδη στα νώτα μας και θέλει πολλήηηηη δουλειά για να επανακατακτήσουμε τις θέσεις μας στις θερμοπύλες και για να Θεμιστοκλεύσουμε στη Σαλαμίνα μας...

      • Νίκος Αργεάδης avatar
        Νίκος Αργεάδης @ Νίκος Αργεάδης 17/01/2013 11:56:07

        διαβάστε εκπαίδευση, όχι "εκπέιδευση". Πληκτροδαίμων γαρ...

  11. Ανώνυμος avatar
    Ανώνυμος 16/01/2013 21:18:45

    Μικρέ, θα μπορούσαμε να μπούμε σε ατέρμονες συζητήσςις για τις τρεις κατηγορίες αστών (..μκρο-, μεσο-, μεγαλο-), και το πώς συμεριφέρονται οικονομικά, κοινωνικά, προσωπικά. Ο δε Κάρολος όταν τα έγραφε, αποτύπωνε τη κοινωνική διαστρωμάτωση της τότε εποχής. Μακάρι να ζούσε ακόμη, να μας δώσει τα σύγχρονα φώτα του. Αυτό το έκανε σε κάποιο βαθμό ο Καστοριάδης, με τα γραψίματά του στην κοινωνική ψυχανάλυση. Δε πρόλαβε να αφήσει ολοκληρωμένο έργο επ’ αυτού, γιατί μας άφησε χρόνους

    • Ανώνυμος avatar
      Ανώνυμος @ Ανώνυμος 16/01/2013 22:01:59

      ....ηθικόν δίδαγμα, ματαιότης, ματαιοτήτων….

    • M.O. avatar
      M.O. @ Ανώνυμος 16/01/2013 22:26:24

      Οι όροι που χρησιμοποιώ δεν είναι της αρεσκείας μου, αλλά της επικρατούσας επιστημονικής αντίληψης. Αυτή η πρόταση του Μαρξ δεν αμφισβητείται. Άλλωστε το ελληνικό "παράδειγμα" είναι μάλλον μοναδικό. Μικρή ιδιοκτησία-αυταπασχόληση=μικροαστοί. Επειδή κάπνισαν μια κασετίνα Κοχίμπα δεν έγιναν δα και αστοί! Αλλά έχεις δίκιο, ας μην κάνουμε κοινωνική θεωρία, πρέπει να βρούμε και πόσες κάλπες θα στήσουμε αύριο...

  12. Ναυσικά... avatar
    Ναυσικά... 16/01/2013 22:29:08

    Μ.Ο.
    Συμφωνώ και επαυξάνω. Ένα βλέμα πίσω στην ιστορία αυτού του τόπου αρκεί για να δούμε πως πλούσιοι με μεγάλη αγάπη στη πατρίδα βοήθησαν το έθνος σε δύσκολες ώρες και όχι μόνο με τις δωρεές αλλά πολλές φορές δίνοντας και τη ζωή τους γι΄αυτό το τόπο. Το δεύτερο σήμερα δεν "παίζει", το πρώτο θα βοηθούσε πολύ το δοκιμαζόμενο κόσμο αυτή τη στιγμή. Σίγουρα όμως η ανάπτυξη ΘΑ έρθει απ' αλλού. Αλλά αυτό θα το συζητήσουμε σε ανάλογο άρθρο.

    • GLAD avatar
      GLAD @ Ναυσικά... 17/01/2013 15:54:38

      Για ιστορική και μόνο πληροφόρηση σας αναφέρω ότι ο Γεώργιος Αβέρωφ από τότε που έφυγε μικρό παιδί από το Μέτσοβο , αν και διέθεσε όλη την τεράστια περιουσία του στους Έλληνες , δεν επέστρεψε ποτέ στην Ελλάδα.

  13. σιδεράκιας avatar
    σιδεράκιας 17/01/2013 00:48:14

    ποιό είναι το πραγματικό πρόβλημα; Η φοροδιαφυγή κι η απροθυμία πάταξής της. Ας το λύσουν αυτό και τα υπόλοιπα θα διορθωθούν αυτόματα. Δεν έχω γνώσεις κοινωνιολογίας, θα περιοριστώ στα "δικά" μου, τα έχω γράψει και πριν δυό χρόνια. Στον ιατρικό κλάδο υπάρχει φοροδιαφυγή, και πως να μην υπάρχει όταν δεν υπάρχει ένα σωστό σύστημα πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Οσοι γιατροί είμαστε ακόμη ¨ηθικοί¨ πληρώνουμε τα σπασμένα σε πολλά επίπεδα, οικονομικό, επαγγελματικό κι ακόμη ηθικό. Κι όμως όλα θα λύνονταν αν το κράτος ( τα ταμεία ) πρόσφεραν στους ασφαλισμένους σωστή πρωτοβάθμια περίθαλψη. Ο ασθενής έχει ελεύθερη επιλογή γιατρού, το ταμείο πληρώνει απευθείας το γιατρό μέσω τραπέζης αμοιβές που έχουν σχέση με την πραγματικότητα κι όχι με τιμολόγιο του 1993. Ολοι θα έχουν όφελος, ασθενείς, γιατροί, ταμεία, κράτος-εφορία. Κι εγώ ως γιατρός θα έχω τη δυνατότητα να προσφέρω θέσεις εργασίας που τώρα δε μπορώ διότι όχι μόνο παλεύουμε να επιβιώσουμε όσοι επιμένουμε να τα δηλώνουμε όλα, αλλά πατώντας σε αυτό το γ....μένο κράτος μας στραγγίζει ακόμη περισσότερο. Εκανα μιά επένδυση να φτιάξω έναν χώρο άρτιο και τώρα το κράτος απατεώνας δε με αφήνει να πάρω ανάσα. Ετσι δεν πρόκειται να φτιάξω τίποτε άλλο, ίσα ίσα που θα προσπαθήσω να ξεφορτωθώ κι ότι έχω, κι αν είναι δυνατόν να γίνω αόρατος για το κράτος αυτό το άχρηστο.

    Φυσικά! ετσι δε θα έρθει ανάπτυξη....αλλά δε θα πεθάνω κι εγώ, μπορεί να τη γλυτώσω....

  14. blue nile avatar
    blue nile 17/01/2013 02:39:53

    Το άρθρο λέει αλήθειες αλλά νομίζω ότι δεν είναι πολύ δίκαιο να κατηγορούμε την αστική μας τάξη για μη συμβολή της στην ανάπτυξη.
    Το πως θα αναπτυχθεί μια χώρα είναι κατεξοχήν προιόν του επιτελικού σχεδιασμού των κυβερνήσεων της.
    Πριν την Κρίση του 2008 τρία ήταν τα μοντέλα ανάπυξης.
    1) Το αγγλοσαξονικό των ελεύθερων αγορών. Λίγη πραγματική οικονομία και μπόλικα χρηματοπιστωτικά προιόντα των τραπεζών-καζίνο.
    2) Το γαλλικό, κινέζικο που μοιράζοταν και οι ανατολικές τίγρεις σύμφωνα με το οποίο το κράτος με την βοήθεια ειδικών επιστημόνων αποφασίζει πος θα αναπτυχθεί και μετά απευθύνεται σε ιδιώτες κομίζοντας τους οφέλη για να προβούν στις αντίστοιχες επενδύσεις.
    3) Το γερμανικό όπου κινητήριος μοχλός της ανάπτυξης είναι οι τράπεζες που δεν διστάζουν να κάνουν επενδύσεις ρίσκου και βοηθούν τον παραγωγικό τομέα.
    Στη χώρα μας δυστυχώς τίποτα δεν από τα παραπάνω δεν εφαρμόστηκε και πηγαίναμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.
    Ο πολιτικός που μόχθησε πραγματικά για την ανάπτυξη ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο πρεσβύτερος. Ο μόνος που οργάνωσε αναπτυξιακές προοπτικές.
    Πιο συγκεκριμένα την δεκαετία του '60 αποφασίστηκε τι είδους προιόντα μπορούμε να παράγουμε και επειδή παρόμοια με αυτά παρήγαγαν χώρες πιο βιομηχανικά προηγμένες από μας διοχετεύαμε τη παραγωγή μας στις χώρες του ανατολικού μπλοκ που δεν είχαν πρόσβαση αμερικάνικα και γιαπωνέζικα προιόντα υψηλότερης ποιότητας και τιμής.
    Κινήσεις που στέφτηκαν με επιτυχία και ένα μεγάλο μέρος της φήμης του Καραμανλή οφείλεται σ'αυτά...

    Τώρα όμως...τι γίνεται;

    Καταρχήν ας αναλογιστούμε το ότι ζούμε μέσα στην χειρότερη Κρίση που γνώρισε η ανθρωπότητα μετά το 1929.
    Η Κρίση χαρακτηρίζεται από τρία πράγματα:
    Μεγάλη ανεργία δηλαδή ένα μεγάλο πλεόνασμα αδιάθετου εργατικού δυναμικού.
    Πολλά χρέη, φανταστείτε ένα ολόκληρο βουνό.
    Επίσης φανταστείτε ένα γειτονικό πελώριο βουνό από αποταμιεύσεις που λιμνάζουν σε ασφαλείς ή ανασφαλείς τράπεζες και κανείς δεν θέλει να τα επενδύσει γιατί φοβάται την γενικευμένη πτώση ζήτησης.
    Στις ΗΠΑ για πρώτη φορά το 2012 οι καταθέσεις ξεπέρασαν κατά δύο δις το ποσό των δανείων κι αυτό λέει πολλά για αυτή την χρονική περίοδο.
    Θα μπορούσαμε να κλείσουμε το θέμα εκεί λέγοντας ότι η επενδυτική στάση είναι κάτι που χαρακτηρίζει γενικά την κάθε Κρίση αλλά αξίζει τον κόπο να επεκταθούμε περισσότερο στην περίπτωση μας.
    Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιος θα επενδύσει τώρα στην Ελλάδα όταν ισχύουν τα κάτωθι:
    1) Ο μέσος πολίτης έχει χάσει το 50% της αγοραστικής του δύναμης.
    2) Το ελληνικό χρέος είναι μη βιώσιμο και οι περισσότεροι αναλυτές προεξοφλούν ένα νέο κούρεμα.
    3) Η αποπομπή της χώρας από το ευρώ ακόμα παίζεται παρά τις λεκτικές διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου και τα πανηγύρια μετά από κάθε συμφωνία που μετά μας οδηγεί σε νέα μνημόνια.
    Για να πειστούν οι επενδυτές ότι η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ θα πρέπει τουλάχιστον να δουν μεγάλες ευρωπαικές επενδύσεις.
    4) Ο τραπεζικός τομέας είναι διαλυμένος. Τα 26 δις ανακεφαλαιοποίησης δεν φτάνουν για να έχουμε χρηματοπιστωτική επέκταση. Οι πραγματικές κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών ξεπερνούν τα 50 δις για να μπορούν μετά να δανείσουν σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις και νοικοκυριά.
    5) Και ίσως το κυριότερο από όλα. Έχει χαθεί η τραπεζική πίστη με αποτέλεσμα κερδοφόρες επιχειρήσεις να κλείνουν λόγω έλλειψης χρηματοδότησης. Πολλές δεν μπορούν να εισάγουν πρώτες ύλες για να παράγουν και χάνουν έτοιμες παραγγελίες. Φανταστείτε τον τρόμο ενός υποψήφιου επενδυτή όταν βλέπει τέτοια κατάσταση.
    6) Κανείς επενδυτής δεν ξέρει με τι καθεστώς θα φορολογηθεί.
    Θυμίζω ότι με το μνημόνιο ΙΙΙ ψηφίστηκε ότι με κάθε νέα υστέρηση εσόδων, χωρίς κύρωση από το κοινοβούλιο θα περνάνε νέα μέτρα αυτόματα και σε πραγματικό χρόνο.
    7) Οι διεθνείς συνθήκες κάθε άλλο παρά ευνοικές είναι με τον υπόλοιπο πλανήτη να μπαίνει ή να φλερτάρει με την ύφεση.

    Τι μπορούμε να κάνουμε άραγε;
    Όχι πολλά.
    Είναι αφελές να υποστηρίζει κανείς ότι σε εποχές όπου τόσο ο δημόσιος όσο και ο ιδιωτικός τομέας μειώμουν τα ποσά που δαπανούν μπορεί να εμφανιστεί η ανάπτυξη.
    Οπότε το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι να σταματήσουν οι πολιτικές που συρρικνώνουν το ΑΕΠ. Και δεν φτάνει μόνο αυτό.
    Πρέπει να ενεργοποιηθεί η ΕΤΕπενδύσεων της οποία το καταστατικό ορίζει ότι μπορεί να διαθέσει μόνο το μισό κόστος μιας επένδυσης. Το άλλο μισό πρέπει να το διαθέσει το κράτος στο οποίο θα γίνει η επένδυση. Αλλά εμείς από λεφτά δεν έχουμε ούτε σέντι.
    Οπότε το μόνο που μένει είναι να εκταμιευτούν τα περίπου δέκα δις που έχουμε να παίρνουμε από το ΕΣΠΑ, να τα παντρέψουμε με άλλα τόσα της ΕΤΕΠ και να αρχίσουν οι δημόσιες επενδύσεις.
    Ακούγεται κάτι για σιδηροδρομική γραμμή Πάτρα-Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Βιέννη.
    Σημαντικό έργο.
    Κάπως έτσι πρέπει να πορευτούμε τώρα.
    Αλλιώς για ανάπτυξη θα ακούμε μα ανάπτυξη δεν θα βλέπουμε και θα ρίχνουμε τα βέλη της κριτικής σε όχι πολύ σωστές κατευθύνσεις.

  15. GLAD avatar
    GLAD 17/01/2013 15:26:48

    Λυπάμαι που θα το διατυπώσω έτσι , αλλά αυτά που γράφονται εδώ είναι κατά κύριο λόγο "έκθεση ιδεών" με πολλά "ανάθεμα" και "καλολογικά στοιχεία".
    Πάλι απουσιάζει η προσέγγιση με ψυχρό τρόπο , που οποιοσδήποτε την αποτολμήσει βρίσκεται μπροστά στη θλιβερή πραγματικότητα.
    Το τεράστιο πρόβλημά μας είναι αποτέλεσμα ενός μίγματος αιτίων το οποίο δεν θελήσαμε ποτέ να δούμε όπως είναι , αλλά απεναντίας με τις επιλογές μας το κάναμε χειρότερο.
    Για όλα όσα συζητάμε υπάρχει η κοινή παράμετρος που λέγεται "χρήμα".
    Το χρήμα δεν έρχεται από τον ουρανό όπως αρέσκονται να κοροϊδεύουν -όχι τον εαυτό τους αλλά τους άλλους - μερικοί (ίσως πολλοί στην Ελλάδα) , αλλά απαιτεί δημιουργία (εργασία και έξυπνες κινήσεις στον οικονομικό χώρο του καθενός).
    Το χρήμα δεν χαριζόταν ούτε στις κομμουνιστικές χώρες , όπου όπως έλεγαν κάποιοι Έλληνες που ατύχησαν να το ζήσουν : "...αυτοί κάναν πως μας πληρώνανε και εμείς κάναμε πως δουλεύαμε...".
    Η Ελλάδα δεν είναι μιά μικρή χώρα , όπως κατά περίπτωση λένε κάποια "νούμερα" τύπου ΓΑΠ , ούτε μια μεγάλη χώρα προφανώς.
    Για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα είναι μία μέσου μεγέθους χώρα από πληθυσμιακής απόψεως , με τεράστια σημασία για την παγκόσμια ασφάλεια , τεράστια ιστορία και συμβολή στον παγκόσμιο πολιτισμό και στην βελτίωση του ανθρώπινου γένους και ως εκ τούτου απολαμβάνει διεθνούς σεβασμού σε υψηλό βαθμό (σε υψηλότερο από όσο νομίζουν μερικοί , όπως αποδεικνύεται).
    Δεν μπορεί να συγκριθεί με καμία χώρου ανάλογου μεγέθους του διεθνούς περίγυρού της σε Βαλκάνια και Μέση Ανατολή , ούτε με τις Σκανδιναυικές χώρες που πολύ γουστάρουν μερικοί αφελώς να αποτολμούν , διότι οι τελευταίες είναι μικρές χώρες με μεγάλες πλουτοπαραγωγικές πηγές και συστηματικώς εκτός του διεθνούς στρατηγικού ενδιαφέροντος .
    Πρόχειρα μου έρχεται στο μυαλό η περίπτωση της Δανίας που το τελεσίγραφο του Χίτλερ κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το πήγε ο ταχυδρόμος στον βασιλιά τους , της Φινλανδίας που "κόντευε" να εξαφανισθεί από τον χάρτη όσο υπήρχε η Σοβιετική ένωση (εξ ου και ο όρος Φινλανδοποίηση ) , της Νορβηγίας του Κουίνσλιγκ όπως και της Σουηδίας που αν δεν κάνω λάθος τελευταία φορά που "μπλέχτηκαν" διεθνώς ήταν την εποχή του Μεγάλου Πέτρου ο οποίος αφού τους νίκησε , τους έβαλε να κτίσουν την Αγία Πετρούπολη και τους νεκρούς εξ αυτών τους έθαβε στα θεμέλια των κτιρίων που αυτοί έκτιζαν.
    Η Ελλάδα λοιπόν που -τουλάχιστον μέχρι τώρα- δεν έχει σοβαρές πλουτοπαραγωγικές πηγές , έχει την υποχρέωση να συντηρεί έναν αναλογικά τεράστιο στρατό.
    Τα τανκς , τα πολεμικά αεροπλάνα και ιδιαιτέρως ο πολεμικός στόλος που διατηρεί η Ελλάδα δεν τα έχει αναλογικά -και κατ' απόλυτο αριθμό εν πολλοίς- ίσως καμία άλλη χώρα.
    Πέραν τούτου ο καθένας μπορεί να συγκρίνει :
    Η Ελλάδα έχει περίπου 145 μικρά και μεγάλα λιμάνια και περίπου 40 αεροδρόμια. Πόσες από τις προαναφερθείσες ή και άλλες χώρες έχουν τόσα?
    Η Ελλάδα κατασκευάζει οδικό δίκτυο (και λοιπά έργα υποδομών) Ευρωπαϊκών προδιαγραφών , με αναλογικά και λόγω μορφολογίας του εδάφους πολύ υψηλότερο κόστος από οποιαδήποτε άλλη χώρα .
    Η Ελλάδα προφανώς γιά λόγους περιβαλλοντικής ευαισθησίας (και χωρίς να απαιτείται κατά την γνώμη μου ) , υπέγραψε διεθνείς συνθήκες και αναγκάζεται πλέον να παράγει ακριβή ενέργεια.
    Η Ελλάδα βρίσκεται ατυχώς εντός ενός εχθρικού περιγύρου (και ως εκ τούτου με συχνούς πολέμους κατά το παρελθόν ).
    Η Ελλάδα υποχρεώθηκε εκ των πραγμάτων και διέσωσε σημαντικό τμήμα του ανθρωπίνου δυναμικού της Αλβανίας , όχι με το αζημίωτο βέβαια αφού οι Αλβανοί δούλεψαν και δουλεύουν ακόμα εδώ , αλλά με τεράστιες συνέπειες στο σύστημα υγείας και φοβερές συνέπειες στην κοινωνία.
    Η Ελλάδα υποχρεώθηκε και συντηρεί όλα τα "ναυάγια της ζωής" του Μουσουλμανικού και του τέως Κομμουνιστικού κόσμου , με "ασύλληπτες" συνέπειες στην υγεία των Ελλήνων , στο σύστημα υγείας , στην κοινωνία και στην ασφάλεια της χώρας.
    Όλα αυτά και άλλα που δεν χρειάζεται να επεκταθώ , απαιτούν χρήμα και μάλιστα πάρα πολύ. "Πακτωλό" που λένε τα δημοσιογραφάκια και μάλιστα όχι άπαξ , αλλά συνεχώς.
    Ερώτημα : ποιός βάζει τα λεφτά που χρειάζονται ?
    Απάντηση : οι ίδιοι οι Έλληνες από το "παραγόμενο προϊόν τους" ή τα δανεικά που παίρνουν και τα οποία θα ξεχρεώσουν εν καιρώ πάλι οι οι ίδιοι οι Έλληνες η τα παιδιά τους.
    Πάμε παρακάτω :
    Η Ελλάδα έχει 11.000.000 κατοίκους.
    1) Όπως γνωρίζουμε πλέον καλώς , στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 3.500.000 συνταξιούχοι , οι οποίοι ευλόγως μπορεί να υποτεθεί ότι έχουν και ένα προστατευόμενο μέλος .Ήτοι 7.000.000 ανενεργοί οικονομικά άνθρωποι συντηρούμενοι από μία σύνταξη , που όλοι γνωρίζουν ότι οι κρατήσεις τους όταν ήταν οικονομικά ενεργοί , "δεν φτάνουν ούτε για πιπέρι" αν συγκριθούν με τα λεφτά που λαμβάνουν τώρα. Γνωρίζουμε επίσης ότι η ευστάθεια του ασφαλιστικού συστήματος απαιτεί μια καλή σχέση εργαζομένων προς συνταξιούχους για να υφίσταται.
    2)Επίσης γνωρίζουμε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 700.000 δημόσιοι υπάλληλοι , οι οποίοι επίσης ευλόγως μπορεί να υποτεθεί ότι έχουν τουλάχιστον ένα προστατευόμενο μέλος . Ήτοι περίπου 1.500.000 άνθρωποι που δεν έχουν σχεδόν καμία συμμετοχή στην παραγωγική διαδικασία , για να μη υποθέσουμε -για όσους από εμάς ξέρουν- ότι σε αρκετές περιπτώσεις δημιουργούν προβλήματα στην παραγωγική διαδικασία αντί να την προάγουν.
    Η αριθμητική είναι απλή εν προκειμένω και λέει ότι μετά την αφαίρεση 11-7-1,5
    μένει υπόλοιπο 2.500.000 ανθρώπων , όπου πάλι με την λογική του ενός προστατευόμενου μέλους , προκύπτει ένας αριθμός 1.250.000 ανθρώπων που δραστηριοπούνται εκεί που πραγματικά παράγεται το "εθνικό προϊόν" και οι οποίοι φυσικά θα δικαιούντο και τον πλούτο.
    Δεδομένου ότι επίσης είναι γνωστό το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας , το κράτος (- καφενείο) και η λοιπή κοινωνία , θα έπρεπε όχι μόνο να έχει βάλει στα εικονίσματα τους ανθρώπους αυτούς , αλλά να έψαχνε τρόπους πως θα τους κρατάει περισσότερο ενεργούς και παραγωγικούς , όχι βέβαια δίνοντας τους φάρμακα , αλλά τουλάχιστον αμείβοντάς τους πολύ καλά.
    Ο λόγος είναι προφανής : αυτοί θα συντηρήσουν και τους υπόλοιπους και από αυτούς θα προκύψουν και τα λεφτά που χρειάζονται για την αποπληρωμή των δανεικών.
    Η πραγματικότητα θλιβερή : το ακριβώς αντίθετο από το κατ' εμένα προφανές .
    Τεράστια εμπόδια από το κράτος για την άσκηση κάθε παραγωγικής δραστηριότητας (από αγροτική δουλειά μέχρι δουλειά μηχανικού ή επιχειρηματία) με χίλια δυό προσχήματα και μόνο στόχο να δικαιολογούνται θέσεις δημοσίων υπαλλήλων και βέβαια μίζες .
    Χαμηλές οικονομικές απολαβές με κρατική παρέμβαση και χωρίς να το ζήτησε ποτέ κανείς από τον επιχειρηματικό χώρο, αφού πολύ λογικά ο τομέας αυτός αυτορρυθμίζεται άνετα.
    Τεράστια φορολογία σε εξοργιστικό βαθμό που αναιρεί κάθε διάθεση και δυνατότητα .
    Απουσία πολύ συχνά "καθαρών όρων παιχνιδιού" προς όφελος "φίλων με το αζημίωτο".
    Κατεστραμμένο και τζογαδόρικο τραπεζικό σύστημα εξαιτίας του ίδιου του κράτους .
    Διαλυμένα , από την Αριστερά και τους συνεργάτες της εντός αυτών , Πανεπιστήμια τα οποία είναι απόλυτα ξεκομμένα από την παραγωγική διαδικασία και καθοδηγούν την νεολαία σε συνειδητά επαγγελματικά αδιέξοδα
    .....
    Και έρχεται τώρα Μικρός Οδυσσέας και μας λέει "από που δεν θα έλθει η ανάπτυξη" .
    Φίλε μου μήπως έχεις καμία σχέση με το παρθεναγωγείο της Παντείου ?

  16. M.O. avatar
    M.O. 17/01/2013 22:55:00

    Με τη μεγάλη του Γένους σχολή, όπως την έλεγαν τότε. Κρίμα που δεν πήγες. Θα μάθαινες και την ικανότητα περίληψης, φίλτατε...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.