#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
25/09/2012 11:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Αντί για Νέα Μεταπολίτευση... εκ νέου Μεταπολίτευση;



Η Μεταπολίτευση -αναφερόμαστε κυρίως στην περίοδο από την «Αλλαγή» και μετά- δεν απετέλεσε μόνο ένα πολιτικό μοντέλο, αλλά και ένα οικονομικό.

Ένα οικονομικό μοντέλο σε μεγάλο βαθμό βασισμένο στην φοροδιαφυγή, στην κρατική (διάβαζε: κομματική) σπατάλη και τη διαφθορά, στην αδιαφάνεια, στην μαύρη οικονομία, στην απαξίωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας, στην αγοραπωλησία αέρος.

Ένα οικονομικό μοντέλο που αποθαρρύνει -ή τουλάχιστον δεν επιβραβεύει- την εργατικότητα, την συνέπεια, την διαφάνεια, την αξιοκρατία (η οποία εμμέσως τυγχάνει και οικονομικό μέγεθος, αφού συναρτάται με την παραγωγικότητα), ενώ ενθαρρύνει δυναμικά τα αντίθετά τους. Υπενθυμίζουμε το συμβολικό βάρος-έναυσμα: εκ πρωθυπουργικών, ανδρεϊκών χειλέων η φράση «Είπαμε, να κάνει κανείς ένα δώρο στον εαυτό του, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια».

Η κατάσταση αυτή δημιούργησε κατά βάσιν δύο «τάξεις», όπως έχει εύστοχα αναλυθεί:

Τους «κερδισμένους της μεταπολίτευσης», το εισόδημα ή μέρος των εισοδημάτων των οποίων προέρχεται από την (εισ)φοροδιαφυγή/φοροκλοπή, τη μαύρη οικονομία, τη λαθρεμπορία και το έγκλημα, την διαφθορά και την διαπλοκή, τον παντοειδή κομματικό βιοπορισμό και last but not least την αργομισθία (υπενθυμίζουμε ότι όσοι δημόσιοι υπάλληλοι επιδίδονται στην αργομισθία καρπώνονται υπεραξία, δεν την παράγουν!).
Τους «χαμένους της μεταπολίτευσης», ο βιοπορισμός των οποίων προέρχεται είτε από μισθωτή εργασία είτε από «καθαρή» επιχειρηματική δραστηριότητα.

Όσον αφορά τους «κερδισμένους της μεταπολίτευσης», πρόκειται για ένα σημαντικότατο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, όχι για μια μικρή ελίτ- σ’ αυτούς απευθύνεται το «μαζί τα φάγαμε» του Θεόδωρου Παγκάλου, και ως προς αυτούς αληθεύει απολύτως. Χωρίς να εξισώνεται η ευθύνη, ούτε κατά διάνοια- σε αυτήν την συνωμοταξία ανήκουν ομού και ο μεγαλολαθρέμπορος ή ο διαπλεκόμενος μεγαλεργολάβος, αλλά και ο κομματικά διορισμένος δημόσιος υπάλληλος χωρίς κανέναν έλεγχο της παραγωγικότητάς του. Και όσοι έχτισαν αμύθητες περιουσίες διαπλεκόμενοι και όσοι απλώς βόλεψαν τον γιο τους ή την κόρη τους.

Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ που κυβέρνησαν αυτήν την χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης προώθησαν με θρησκευτική ευλάβεια και από κάθε κυβέρνηση αυτό το οικονομικό μοντέλο, φροντίζοντας γιά την αναπαραγωγή του: «το καθεστώς αναπαράγεται και τρέφεται από τους ‘κερδισμένους της μεταπολίτευσης’: τα ‘λεφτά’ του τού τα παρέχει η φοροκλοπή και η μαφιοκρατία, τα ‘στρατά’ του η αργομισθία και η διαφθορά».

Σήμερα, ο διαχωρισμός δεν είναι ανάμεσα σε «αριστερούς» και «δεξιούς»∙ δεν είναι ανάμεσα στον «λαό» και στην «ελίτ»∙ δεν είναι ανάμεσα σε «προδότες» και «πατριώτες»∙ δεν είναι ανάμεσα στούς «εργάτες» και το «κεφάλαιο».

Ο διαχωρισμός είναι ανάμεσα στους «κερδισμένους» και στους «χαμένους» της περιόδου της οποίας η αυλαία πέφτει με βία πάνω στα κεφάλια μας, οι οποίοι πραγματικά δεν έχουν τα ίδια συμφέροντα στην τρέχουσα κατάσταση ή στίς ενδεχόμενες μετεξελίξεις της.

Οι δύο αυτές «τάξεις» δεν επιδιώκουν τις ίδιες αλλαγές, δεν πιέζουν πολιτικά για τις ίδιες αλλαγές, δεν τους συμφέρουν οι ίδιες αλλαγές. Σ’ αυτόν τον διαχωρισμό εντοπίζεται η διάσταση συμφερόντων που χωρίζει την κοινωνία σε «τάξεις». Το τί είναι «αυτονόητο», καθώς και η «επανάσταση τού αυτονόητου» έχουν τελείως διαφορετικό περιεχόμενο για τους μεν και για τους δε.

Το ζητούμενο ήταν, είναι και θα είναι μια «Νέα Μεταπολίτευση» που θα ακυρώσει αυτήν την μεταπολιτευτική διάταξη, εγκαθιδρύοντας μια πραγματικά νέα περίοδο στά πράγματα της χώρας.

Αντί όμως να συμβαίνει αυτό... συμβαίνουν τα ακριβώς αντίθετα!

Αντί να δίνεται η χαριστική βολή στην μεταπολιτευτική διάταξη, επιχειρείται με τα νέα μέτρα η μέχρι τελικής πτώσεως επιβίωσή της. Με τα οριζόντια μέτρα επί οριζοντίων μέτρων η διαρκής μεταπολιτευτική επιβράβευση και προνομιακή κατάσταση των «κερδισμένων» δεν θίγεται, ακόμα κι αν περικόπτονται οι αποδοχές τους, ενώ οι «χαμένοι» τιμωρούνται βάναυσα ακριβώς για το γεγονός ότι ήσαν νομιμόφρονες και φορολογικά διαφανείς.

Όσοι δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν καλούνται να πληρώσουν ιλιγγιώδη, δυσθεώρητα, εξαντλητικά χαράτσια, ενώ όσοι λαμβάνουν αδήλωτα εισοδήματα συνεχίζουν να τα λαμβάνουν χωρίς να φορολογούνται επ’ αυτών αλλά μόνον επί των υπολοίπων (κάτι που δεν υποκαθίσταται από τα «τεκμήρια»). Μην ξεχνάμε, όσοι έχουν ακίνητα δεν σημαίνει ότι τα απέκτησαν από παράνομη δραστηριότητα, ούτε έχει νόημα να απωλέσουν την δυνατότητα να τα συντηρήσουν.

Δεν έχω σπουδάσει οικονομικά, όμως ο Αντώνης Σαμαράς με έπεισε απολύτως με τις πάμπολλες ομιλίες του τα τελευταία δύο χρόνια ότι αυτό το μείγμα είναι απολύτως καταστροφικό και για την οικονομία ως σύνολο: δημιουργεί ύφεση, σκοτώνει την ανάπτυξη, εν τέλει δεν προσπορίζει καν τα αναμενόμενα έσοδα στο κράτος.

Επίσης, ο Αντώνης Σαμαράς με έπεισε απολύτως τα τελευταία δύο χρόνια ότι η περικοπή των συντάξεων των 360-400 Ευρώ έχει ελάχιστο όφελος για το κράτος, αλλά ασύμμετρα μεγάλο κόστος για την κοινωνία. Και λοιπά, και λοιπά.

Το ερώτημα λοιπόν είναι, τί έχουν τώρα στο μυαλό τους; Δεδομένου τού ότι η συνέχιση της μεταπολιτευτικής διάταξης δεν είναι μεσοπρόθεσμα βιώσιμη επιλογή –σε καιρούς Μνημονίου- ούτε καν για το πολιτικό προσωπικό που τη διαχειρίζεται, διερωτάται κανείς με ποιό σκεπτικό καλούνται και πάλι κυρίως οι «χαμένοι» να πληρώσουν έναν ιδιαιτέρως τσουχτερό λογαριασμό, που σε λίγο δεν θα μπορούν πλέον καν να τον πληρώσουν. Και μόνο το ένστικτο πολιτικής αυτοσυντήρησης –και των τριών κυβερνητικών κομμάτων!- θα επαρκούσε για να επιλεγεί η ανατροπή της παρούσας κατάστασης, το ξήλωμα του κράτους-φέουδου (και φωλιάς/αγκαλιάς για κάθε διακομματικώς διαπλεκόμενη ραγισμένη καρδιά) και η αποστολή του λογαριασμού κυρίως στους «κερδισμένους». Αντ’ αυτού, είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπίσει κανείς σοβαρά αντεπιχειρήματα στον ισχυρισμό ότι συνεχίζεται αυτούσια η πολιτική Παπανδρέου, κάτι που αν μη τι άλλο αποτελεί μάντη κακών. Αντί για Νέα Μεταπολίτευση, οι επιλογές άντλησης των πόρων για το νέο «πακέτο» μάλλον σηματοδοτούν «εκ νέου Μεταπολίτευση»...

Υπάρχει η ώρα που θ’ αποφασίσεις με ποιούς θα πας και ποιούς θ’ αφήσεις, και καμία δικαιολογία περί συγκυβερνήσεως με άλλα κόμματα δεν μπορεί να ακυρώσει αυτήν την θεμελιώδη αλήθεια. Είναι εξ αντικειμένου ανέφικτο να τάσσεται κανείς και με τους «κερδισμένους» και με τους «χαμένους» της μεταπολίτευσης, και το ηθικό έρεισμα για μια μεταρρυθμιστική διακυβέρνηση «με το σταυρό στο χέρι» κερδίζεται μόνο όταν δεν γίνονται καθόλου, μα καθόλου κομματοκρατικές «εκπτώσεις» και αβαρίες. Οι ριζοσπαστικές τομές (που προϋποθέτουν πολιτική βούληση - και απολήγουν σε δημοσιονομική άνθηση) συνεπάγονται το σπάσιμο αυγών, και οι κινήσεις συμβολισμού ότι υφίσταται διάθεση για σπάσιμο αυγών δεν μπορεί να αντικαταστήσει... την ίδια την ομελέττα.

Σε τελική ανάλυση, το βέβαιο είναι ότι ακόμα κι αν δεν μεριμνήσουν να ακυρώσουν την μεταπολιτευτική διάταξη όσοι υποσχέθηκαν ότι θα κάνουν ακριβώς αυτό, το αίτημα της Νέας Μεταπολίτευσης (και της Επανίδρυσης τού Κράτους) έχει πολύ συγκεκριμένο περιεχόμενο και αναμένει αυτόν που θα το πραγματώσει – όποιος κι αν είναι.

Σωτήρης Μητραλέξης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 25/09/2012 11:21:43

    Σε πολύ μεγάλο βαθμό, έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα.
    Για το παρελθόν, αλλά και για το παρόν, δυστυχώς...

  2. Ελευθεριαδου βουλα avatar
    Ελευθεριαδου βουλα 25/09/2012 11:55:38

    δε μπορώ παρά να συμφωνήσω, όσοι ήταν στην απέξω τα χρόνια της μεταπολίτευσης, πληρώνουν τώρα το μάρμαρο, μια που ήταν και οι οικονομικά ασθενέστεροι, εξάλλου πάντα έλεγα πως σε αυτή τη χώρα κανείς δε γίνεται πλούσιος από τη δουλειά του μόνο
    τώρα πως μπορεί να γίνει αναδιαμόρφωση του οικονομικού μοντέλου, προς στην μεριά της υγιούς επιχειρηματικότητας, της αξιοκρατίας και της ανταγωνιστικότητας με αυτό το υλικό που υπάρχει είναι ένα ερώτημα προς απάντηση

  3. elli avatar
    elli 25/09/2012 12:16:36

    Εξαιρετικό κείμενο!!!!

  4. kapar13 avatar
    kapar13 25/09/2012 12:37:44

    Μπράβο για την ανάλυση!
    Αυτός ακριβώς είναι ο νέος εθνικός διχασμός, και βοήθεία μας...

  5. Σωτ Μητραλ avatar
    Σωτ Μητραλ 25/09/2012 12:56:42

    Τὰ μιλιούνια τῶν «κερδισμένων» δὲν χρειάζεται νὰ τιμωρηθοῦν. Ἐπαρκεῖ (α) νὰ παύσει ἡ προνομιακή τους μεταχείριση καὶ (β) νὰ τιμωρηθοῦν οἱ πολιτικὲς ἡγεσίες ποὺ φρόντισε γι' αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα σὲ βάρος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

    • Ο Θείος avatar
      Ο Θείος @ Σωτ Μητραλ 25/09/2012 13:24:50

      Συμφωνώντας, θα πρόσθετα και μιαν αναδρομική απολίπωση...

      • Σωτήρης Μητραλέξης avatar
        Σωτήρης Μητραλέξης @ Ο Θείος 25/09/2012 13:39:52

        Στὰ «μεγάλα ψάρια», ἄντε καὶ στὰ μεσαῖα, βεβαίως.

  6. ορεσείβιος avatar
    ορεσείβιος 25/09/2012 12:58:54

    Σωστή η ανάλυση αλλά μέχρι εκεί...Συμφωνούμε όλοι στην διαπίστωση, ακόμη και αυτοί που συμμετείχαν πρωτο τραπέζι στο φαγοπότι, όλοι μαζί φωνάζουμε για αλλαγές του συστήματος, αλλά όλοι μαζί ενοούμε όλους τους άλλους εκτός απο εμάς.
    Και εν τω μεταξύ, ευφυώς ή βλακωδώς, βρέθηκε και το πεδίον ,δόξης λαμπρόν , δια τους "αντισυστημικούς" μαχητές , δεξιούς και αριστερούς...Το Παστίτσιο.
    Ποιά μεταπολίτευση και επανίδρυση κράτους και θεσμών?
    Ακόμη και ο Θεός της Ελλάδας θα πρέπει να μας παρατήσει με τα παστίτσια μας..Αρκετά μας ανέχθηκε.

  7. Σωτήρης Μητραλέξης avatar
    Σωτήρης Μητραλέξης 25/09/2012 13:03:28

    Μερικές διευκρινήσεις στο κείμενο, σχετικα με τον διαχωρισμὸ «κερδισμένοι»-«χαμένοι» της μεταπολίτευσης (του οποίου, παρεμπιπτόντως, την πατρότητα δεν διεκδικώ):

    1) Μην υποθέσετε πως πρόκειται για έναν νέο τρόπο να εκφράσουμε παλαιότερους, γνωστούς διαχωρισμούς.

    Ένας «κερδισμένος» μπορεί να εμφανιστεί ως «αριστερός» του λαού και των διεκδικήσεων, αλλά και ως «λαϊκή δεξιά»∙ ως «πατριώτης», ως «εργάτης». Ούτε η οικονομική ευμάρεια αποτελεί απόλυτο κριτήριο: υπάρχουν «κερδισμένοι» με χαμηλά εισοδήματα (αλλά προερχόμενα εν όλω ή εν μέρει από τις πηγές που αναφέραμε) και «χαμένοι» με περιουσία, σκληρά κερδισμένη ή κληρονομημένη (βέβαια λίγοι).

    2) Η διάκριση είναι σημαντική, διότι η ανάλυση με την χρήση λανθασμένων, άκαιρων διπόλων μπορεί να οδηγήσει σε αδιέξοδο. Πρώτο βήμα για την οποιαδήποτε αλλαγή είναι η ακριβής πολιτική ανάγνωση της συγκυρίας και η συνακόλουθη ιεράρχηση προτεραιοτήτων.

    Επιτρέψτε μου να προλάβω μιαν αντίρρηση: Ο ισχυρισμός από οποιονδήποτε ότι «αυτός ο διαχωρισμός προσθέτει έναν ακόμα διχασμό στην ελληνική κοινωνία, προωθεί τον κοινωνικό αυτοματισμό» είναι συμπαθητικά αφελής αν προέρχεται από «χαμένο της μεταπολίτευσης» και εξοργιστικά ιδιοτελής αν προέρχεται από «κερδισμένο της μεταπολίτευσης»!

    3) Η κρίση, ακόμα και το ίδιο το Μνημόνιο, θα μπορούσε να είναι η κατάλληλη στιγμή για κάτι τέτοιο, δεδομένου του γεγονότος ότι θίγονται και τα «λεφτά» και τα «στρατά» τού καθεστώτος, με αποτέλεσμα αυτό να απειλείται.

    Για το γεγονός ότι κάτι τέτοιο ουδόλως συνέβη είναι ενδιαφέρον το ακόλουθο:
    Δεν είναι τυχαίο, για την ακρίβεια είναι ένα διαμάντι συμβολισμού, το γεγονός ότι η πατρότητα της φράσης «το Μνημόνιο είναι ευλογία» -δηλαδή: ευκαιρία ριζοτόμων μεταρρυθμίσεων- ανήκει στον Θεόδωρο Πάγκαλο, δηλαδή σε μια εμβληματική μορφή της πασοκικής μεταπολιτευτικής φαυλότητας.

    4) Η τακτική της «φορολογικής λιποαναρρόφησης» είναι σχεδιασμένη με βάση τις δυνατότητες αποταμίευσης των «κερδισμένων», όχι των χαμένων. Είναι λογικό να υπάρχει μεγαλύτερο περιθώριο αποταμίευσης σε όσους έπιασαν στα χέρια τους μίζες, επιχορηγήσεις και λοιπές τοιούτες πηγές εσόδων. Πέραν τούτου, όσοι «χαμένοι» συσσώρευαν «λίπος», σίγουρα δεν το έκαναν με το σκεπτικό να τους το κατασχέσει κάποια στιγμή το κράτος - άσε που το «λίπος» των σκληρών αποταμιεύσεων είναι συνήθως ασύγκριτα λιγώτερο από το «μαύρο λίπος» του φαυλοκρατικού πλουτισμού. Τώρα όμως που το «λίπος» τελείωσε ή τελειώνει, οι οριζόντιες περικοπές και οι φόροι θέτουν πραγματικά ζήτημα επιβίωσης για όλο και περισσότερους.

    • Ο Θείος avatar
      Ο Θείος @ Σωτήρης Μητραλέξης 25/09/2012 13:31:23

      Υπάρχει ένα πρόβλημα με το "λίπος" των ευνοημένων και την ανάκτησή του: Μεγάλο μέρος αυτού του λίπους "εναποτέθηκε" σε πολυτελή εγχώρια ακίνητα. Ούτως ή άλλως, το λίπος αυτό θα απαξιωθεί μερικώς, με την "διόρθωση" των τιμών στα ακίνητα αυτά. Αυτό το μέρος δεν μπορεί να ανακτηθεί, αφού θα εξαερωθεί, θα ξαναγίνει αέρας κοπανιστός.
      Η φορολογική "λιποαναρρόφηση" αυτών των παχύσαρκων ευνοημένων, προυποθέτει λοιπόν φορολόγηση με βάση την ολική περιουσιακή κατάσταση και όχι μόνον το "δηλωμένο" εισόδημα. Είναι αναγκαίο λοιπόν το περιουσιολόγιο, τάχιστα.

  8. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 25/09/2012 13:15:55

    Φίλε Σωτήρη καλημέρα.
    Συνήθως όταν περιοδολογούμε τη σύγχρονη ιστορία μας κάνουμε διαχωρισμούς οι οποίοι, πολλές φορές, μας δημιουργούν την εντύπωση ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές από τη μια περίοδο στην άλλη. Ουσιαστικά, όμως, ενώ αλλάζει η μορφή, ο πυρήνας είναι κατά βάση ο ίδιος. Η λεγόμενη Μεταπολίτευση με πρωτεργάτες τους γενίτσαρους της γενιάς του Πολυτεχνείου δεν είναι τίποτε άλλο παρά η μετεξέλιξη του παμπάλαιου συστήματος της πατρονίας του οποίο είναι το de facto πολίτευμα του ελληνικού κράτους. (Νομικά έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία).
    Αναφέρει χαρακτηριστικά ο Βαγγέλης Κοροβίνης στο υπέροχο βιβλίο του "Η Νεοελληνική φαυλοκρατία":
    "Το σύστημα της «πατρονίας» έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα: Εμποδίζει την κινητοποίηση του πληθυσμού για την επίτευξη συλλογικών στόχων (εθνικών και ταξικών). Εκφράζει τα συμφέροντα της πολιτικής τάξης πρωτίστως και δευτερευόντως επιμέρους συμφέροντα (μεγάλα, μεσαία ή μικρά). Στη βάση του φαινομένου βρίσκεται ένας αχαλίνωτος ατομικισμός συνυφασμένος με μια βαθιά αδιαφορία για τις τύχες και τις προοπτικές της χώρας, για τη δυνατότητα ύπαρξης ενός κοινού παραγωγικού μέλλοντος. Το ατομικό «βόλεμα», η ατομική σωτηρία «συν γυναιξκί και τέκνοις», με την παράκαμψη κάθε έννοιας νομιμότητας και αξιοκρατίας, ανάγεται σε υπέρτατη ρυθμιστική αρχή του δημόσιου βίου"

    Έγραφε ο καυστικός Ροΐδης στα 1875!:
    «Εις μεν τας άλλας χώρας η δύναμις του βουλευτού έγκειται εις το να ανατρέπει κυβερνήσεις, ενώ εν Ελλάδι ουδείς υπάρχει της παντοδυναμίας του περιορισμός. Εκ του βουλευτού εξαρτάται όχι μόνο της κυβερνήσεως ο βίος, αλλά και η τιμή, η περιουσία, η ασφάλεια, η απονομή της δικαιοσύνης και ο επιούσιος άρτος ή τουλάχιστον η πλήρωσις πόθου τινός των πλείστων Ελλήνων. Ο κύκλος αρμοδιότητος και ενεργείας του είναι δεκάκις ευρύτερος παρά εις πάσαν άλλην χώραν. Περί όλων των ζητημάτων διά τα οποία εις άλλας χώρας αποφασίζει ο νόμος, η προτίμηση της ικανότητας και το κοινόν συμφέρον παρ’ ημίν εκ μόνο του θελήματος του βουλευτού εξαρτώνται. Τα πάντα τα απορροφά και τα εκμηδενίζει η πολιτική διά τον λόγον ότι ουδέν ημπορεί να υπάρξει ανεξάρτητον απ’ αυτής. Αλλαχού τα κόμματα γεννώνται, διότι εκεί υπάρχουν διαφωνούντες και έκαστος άλλα θέλοντες. Εν Ελλάδα συμβαίνει το ανάπαλιν, αιτία της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμάσια συμφωνία μεθ’ ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα, να τρέφονται δαπάνη του δημοσίου».

    Αυτό το θεμελιώδες χαρακτηριστικό έχει μείνει ακλόνητο δυο αιώνες τώρα. Απλώς έχει μεταλάσσεται με καταλύτη διάφορα ιστορικά ορόσημα. Συνήθως μετά από κάποιες εθνικές συμφορές φαίνεται ότι γκρεμίζεται. Αλλά ως κοινωνικός χαμελαίων απλά αλλάζει "ένδυμα" και πορσαρμόζεται στις νέες σιτορικές συνθήκες. Τα τελευταία τριάντα χρόνια, "εκσυγχρονίστηκε", και απλώθηκε σαν δενδρίτης σε πλατιές μάζες του λαού που τα παλαιότερα χρόνια δεν είχαν πρόσβαση στους κρατικούς "λουφέδες".
    Έχω την πεποίθηση ότι και τώρα, σε αυτή την κομβική στιγμή της ιστορίας μας, θα πράξει κάτι ανάλογο. Τώρα προσπαθεί να διασωθεί και μετά το τέλος της κρίσης, θα επιχειρήσει επανέλεθει με άλλη μορφή. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Δεν έχει να μοιράσει πια λεφτά. Αλλά πάντα θα υπάρχει ανάγκη "δια βάλσαμον εις τας πληγάς". Δεν είναι καθόλου εύκολο να εκριζωθεί. Και αυτό όχι γιατί δεν υπάρχουν κοινωνικές δυνάμεις που να θέλουν να το συντρίψουν. Αλλά επειδή αυτές οι δυνάμεις είναι διασκορπισμένες και πολιτικά ορφανές.
    (Το να περιμένει κανείς από πολιτικούς φορείς όπως η ΝΔ να πραγματοποιήσει τέτοια άλματα είναι φυσικά αστείο)

    • Γιάννης Φαίλτωρ avatar
      Γιάννης Φαίλτωρ @ Γιάννης Φαίλτωρ 25/09/2012 13:17:53

      Προφανώς προσυπογράφω την ανάρτηση!

      • Σωτήρης Μητραλέξης avatar
        Σωτήρης Μητραλέξης @ Γιάννης Φαίλτωρ 25/09/2012 13:31:46

        Γιάννη ἀντιχαιρετῶ καὶ εὐχαριστῶ γιὰ τὸ ἐκτενὲς σχόλιο!

        Θὰ ἔλεγα ὅτι ἐνῷ ἡ καταγγελία τοῦ προαιώνιου «πελατειακοῦ συστήματος» (χωρὶς λεπτομερῆ διάκριση τοῦ πῶς πραγματώνεται στὰ καθ' ἡμᾶς, ἤτοι στὴν Μεταπολίτευση) εἶναι 'φιλοσοφικὰ' ἀκριβέστατη, πολιτικὰ δὲν μᾶς βοηθᾶ σὲ λύση.

        Ναί, ἔχεις δίκιο, πρόκειται γιὰ ἀπαράλλακτο τὸ σύστημα τῆς πατρωνίας, τὸ πελατειακὸ κράτος. Ὅμως θὰ ἀπέφευγα νὰ πῶ «φταίει τὸ πελατειακὸ κράτος», γιὰ τὸν ἁπλούστατο λόγο ὅτι (ἐνῷ εἶναι ἡ ἀλήθεια) αὐτὴν τὴν φράση μπορεῖ νὰ τὴν διακηρύξει ὁ ὁποιοσδήποτε πολιτικός, ὁσοδήποτε διεφθαρμένος, ἀπὸ ὁποιοδήποτε κόμμα. Ἡ συγκεκριμενοποίηση (ἀκόμα κι ἂν σημαίνει ἐπικέντρωση σὲ ἕνα ἁπλῶς ἐπιμέρους φαινόμενο μιᾶς εὐρύτερης εἰκόνας) βοηθάει στὸ «ξεσκαρτάρισμα»: ἐνῷ ὅλοι μποροῦν νὰ μιλήσουν γιὰ τὸ «πελατειακὸ σύστημα» καὶ τὴν «ἀναξιοκρατία», νὰ δῶ ἰουράσιο βουλευτὴ κόμματος ἐξουσίας τῶν τελευταίων 30 χρόνων νὰ κάνει ἀπὸ τοὺ βήματος λεπτομερῆ διάκριση τῶν εὐνοημένων καὶ τῶν «ριγμένων» στρωμάτων τῆς μεταπολίτευσης κι ἂς πεθάνω.

        Ὅλη ἡ συνταγὴ μιᾶς «Νέας Μεταπολίτευσης» εἶναι ἡ ἀντιστροφὴ τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου. Στὴ συγκεκριμένη περίπτωση, ἀπέναντι στὴν θολούρα (καθόλου ἀναληθῆ τότε, πλὴν ὅμως θολούρα) τῶν «μὴ προνομιούχων» (ὁπότε ταυτίζονται ὅλοι) θέτουμε τὸ ἐρώτημα: Ποιοί, πόσοι, ποῦ, πότε, πόθεν, ἀπὸ ποιούς, γιατί.

        • Σωτήρης Μητραλέξης avatar
          Σωτήρης Μητραλέξης @ Σωτήρης Μητραλέξης 25/09/2012 13:32:55

          Δηλαδή, ἡ ἐλπίδα μας νὰ τὸ ξεριζώσουμε εἶναι νὰ ξεριζώσουμε τὸ «τόδε τί», τὴν συγκεκριμένη καὶ σύγχρονή μας ἔκφραση τοῦ πελατειακοῦ συστήματος. ἈΛλιῶς, θὰ περάσει κάτω ἀπὸ τὴν κλειστὴ πόρτα.

        • Γιάννης Φαίλτωρ avatar
          Γιάννης Φαίλτωρ @ Σωτήρης Μητραλέξης 25/09/2012 13:41:03

          Νομίζω ότι το πρόβλημα δεν είναι τόσο το ότι δεν ξέρουμε τι πρέπεοι να γίνει. Εστιάζω στην καθαρά πρακτική άποψη περί αποτελεσματικότητας. Για να μπορέσει π.χ. να γίνει η "απολίπωση" (ωραίος όρος!) που λέει πιο πάνω ο Θείος, πρέπει να λειτουργήσουν κάποια θεσμικά όργανα της συντεταγμένης πολιτείας. Πως θα γίνει αυτό όταν αυτά τα ίδια όργανα είναι εν πολλοίς όργανα στην υπηρεσία του συγκεκριμένου καθεστώτος; Αυτά δεν μπορούν να τα κάνουν αφηρημένες έννοιες όπως οι "υγιείες δυνάμεις του τόπου" κλπ. Εδώ χρειάζονται οι "ριζοσπαστικές" λύσεις για τις οποίες έγινε λόγος εδώ τις προάλλες.

          • Σωτήρης Μητραλέξης avatar
            Σωτήρης Μητραλέξης @ Γιάννης Φαίλτωρ 25/09/2012 13:57:55

            «πρέπει να λειτουργήσουν κάποια θεσμικά όργανα της συντεταγμένης πολιτείας. Πως θα γίνει αυτό όταν αυτά τα ίδια όργανα είναι εν πολλοίς όργανα στην υπηρεσία του συγκεκριμένου καθεστώτος; »

            Ἐδῶ εἶναι τὸ ψωμί, καὶ τὸ μεγάλο -ΜΕΓΑΛΟ!- πρόβλημα σὲ ὁποιαδήποτε ἀναζήτηση «συστημικῆς» μετάβασης, ἢ τέλος πάντων ἀνατροπῆς μὲ ὁμαλότητα ἀντὶ ἀνατροπῆς χωρὶς ὁμαλότητα ἢ ὁμαλότητας χωρὶς ἀνατροπή. Ἐεεεδῶ μᾶς θέλω.

  9. RED avatar
    RED 25/09/2012 14:20:36

    Ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας ζούσε μέχρι πρότινος υπομένοντας τη θέση του χαμένου της μεταπολίτευσης, με την ελπίδα ότι, έστω και αργά, θα έρθει και η σειρά του. Ότι θα διοριστεί και το δικό του παιδί κάπου, ότι θα ρυθμιστεί και το δικό του δάνειο, ότι θα βρει κι αυτός ίσως μία δεύτερη, πιο αβανταδόρικη δουλειά, ότι θα κερδίσει έστω... ένα τζόκερ (!). Αυτή η ελπίδα, μαζί και με την πάντα απαραίτητη αποβλάκωση που προσέφεραν τα μέσα μαζικής ενημέρωσησ και η κυρίαρχη υποκουλτούρα του μενεγακισμού, εξηγούν γιατί ο λαός μας αφέθηκε αμήχανα στη σφαγή του, γιατί ακόμη και σήμερα μοιάζει τόσο αδύναμος να οργανώσει οποιαδήποτε ουσιαστική ανατροπή.
    Το τραγικό επιπλέον είναι ότι σωτήρες δεν υπάρχουν, όπως φάνηκε πλέον καθαρά και από την περίπτωση Σαμαρά, για τον οποίο τα Ζάπεια ήταν τόσο δεσμευτικά όσο ακριβώς και το "λεφτά υπάρχουν".

  10. Τί να λέμε; avatar
    Τί να λέμε; 25/09/2012 14:20:58

    ..."Σήμερα, ο διαχωρισμός δεν είναι ανάμεσα σε «αριστερούς» και «δεξιούς»∙...Ο διαχωρισμός είναι ανάμεσα στους «κερδισμένους» και στους «χαμένους» της περιόδου της οποίας η αυλαία πέφτει με βία πάνω στα κεφάλια μας..."

    ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ. Αν το κατλάβουμε αυτό ίσως προχωρήσουμε...
    Να προσθέσω και κάτι όσο αφορά τους κερδισμένους: στους κερδισμένους δεν συγκαταλέγονται μόνο τα λαμόγια...υπα΄ροχυν και άνθρπωοι, που κατάφεραν και επιβίωσαν, ακόμη και σήμερα ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΚΗΝΥΣΕΙ ΤΗΝ ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ. Άνθρωποι που κολύμπησαν κόντρα στο ρεύμα, ΕΞΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΚΟΜΜΑ, δεν έχουν διορισθεί και δεν επιδιώκουν διορισμό, και τα έχουν καταφέρει μια χαρά...άνθρωποι που φέρθηκαν έξυπνα, και σήμερα, τουλάχιστον, δεν υποφέρουν...αυτούς τους "πετυχημένους" αναζητείστε...

    • Σωτήρης Μητραλέξης avatar
      Σωτήρης Μητραλέξης @ Τί να λέμε; 25/09/2012 14:50:34

      Ἒ ναί, αὐτοὶ συγκαταλέγονται στοὺς «χαμένους τῆς μεταπολίτευσης». Ὅρα καὶ παραπάνω σχόλιο σὲ bold.

      • Σωτήρης Μητραλέξης avatar
        Σωτήρης Μητραλέξης @ Σωτήρης Μητραλέξης 25/09/2012 14:51:49

        Μὴ μπερδεύετε τὸ κερδισμένοι-χαμένοι μὲ τὸ ἐπιτυχημένοι-ἀποτυχημένη. Κάθε κατάσταση εἶναι προνομιακὴ γιὰ κάποιους καὶ μὴ προνομιακὴ ἢ καὶ ἐχθρικὴ γιὰ κάποιους ἄλλους. Τέτοιου εἴδους διαχωρισμὸ προσπαθῶ νὰ ἐκφράσω.

        • Τί να λέμε; avatar
          Τί να λέμε; @ Σωτήρης Μητραλέξης 25/09/2012 15:08:28

          Τελικά μάλλον έχεις δίκιο από την άποψη πως οι κερδισμένοι με την αξία τους, χρειάστηκε να καταναλώσουν ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΡΓΟ ώστε να επιτύχουν κολυμπώντας αντίθετα στο ρεύμα...συμφωνώ. Είμαι από τους "χαμένους" της μεταπολίτευσης...τι να κάνω; Είπα να την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια...αλλά φευ...

  11. Τιγράνης avatar
    Τιγράνης 25/09/2012 18:49:01

    «Αντί όμως να συμβαίνει αυτό… συμβαίνουν τα ακριβώς αντίθετα!»

    Και το καλύτερο όλων είναι ότι ελλείψει σοβαρής πολιτικής αντιπρότασης και δεδομένης της χουλιγκάνικης εμφυλιοπολεμικής φανατίλας των άκρων, στο τέλος της ημέρας, και αφού έχουμε κάνει όλες αυτές τις ωραίες και χρήσιμες διαπιστώσεις, είμαστε αναγκασμένοι να στηρίζουμε το μέλλον μας σε αυτά τα ακριβώς αντίθετα, που απαρτίζονται από μια ξεχαρβαλωμένη τρικομματική-φάντασμα και έναν παγοθραύστη (Μέρκελ, Ολάντ, Πάπας κτλ κτλ,) πρωθυπουργό, τον οποίο προσπαθούμε ομαδόν να πείσουμε ότι από ασχημόπαπο μπορεί να μεταμορφωθεί σε κύκνο, εκείνος όμως… δυσκολεύεται. Καράβια βγήκαν στη στεριά και πιάσανε τα όρη, δηλαδή.

    Νέα μεταπολίτευση με το ζόρι δεν γίνεται. Με το ζόρι υποστηρικτές εμείς, με το ζόρι ηγέτης αυτός, ε δεν τσουλάει το πράγμα, ήμμμμαρτον…

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.