#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
12/12/2012 16:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

«Ανεξάρτητοι Έλληνες»: "χους ει και εις χουν απελεύσει..."

Από κόμμα «Ανεξαρτήτων Ελλήνων», κόμμα... «Ασυνάρτητων Ελλήνων»



Εξετάζοντας το ζήτημα του χρόνου, ο Αριστοτέλης αναρωτιέται κατά πρώτον αν ο χρόνος υπάρχει πραγματικά, αν όντως συγκαταλέγεται στα υπαρκτά ή όχι (πότερον τῶν ὄντων ἐστὶν ἢ τῶν μὴ ὄντων, εἶτα τίς ἡ φύσις αὐτοῦ: Φυσικά 217b 29). Την ίδια ερώτηση πρέπει να θέσουμε προκειμένου περί του κόμματος των «Ανεξαρτήτων Ελλήνων».

Πέρα από την φιλοδοξία διαφόρων minores, οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» προέκυψαν από την απολύτως πραγματική απόσχιση του «αντιμνημονιακού» (με την έννοια του «να καούν τα κάρβουνα»), δραχμικού και αρκούντως αντιευρωπαϊκού σκέλους της παράταξης δεξιότερα του κέντρου. (Δεν προσπαθούμε εδώ να καταγγείλουμε αυτές τις τάσεις, απλώς διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν). Η σύνδεση μέχρις ταυτίσεως της αντιμνημονιακότητας, του δραχμικού πόθου και της καχυποψίας απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση που καταλήγει σε πολιτική εχθρότητα μαζί της δεν είναι καθόλου αυτονόητη ούτε κατ’ ανάγκην φυσιολογική, το ένα δεν συνεπάγεται αναγκαστικά το άλλο, όμως οι συγκεκριμένες πολιτικές συνθήκες εκείνης της περιόδου, τα διλήμματα που επικράτησαν και εν τέλει η διάταξη των πολιτικών δυνάμεων δεσμεύει το συγκεκριμένο σχίσμα σε αυτά τα χαρακτηριστικά: αντιμνημονιακότητα-«να καούν τα κάρβουνα», δραχμή και αντι-Ευρώπη. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι που θα έδιναν λόγο ύπαρξης στο συγκεκριμένο σχίσμα, που θα του έδιναν αξιώσεις αποσχισμένου σκέλους της μεγάλης «παράταξης δεξιότερα του κέντρου» και όχι απλώς προσωποπαγούς κομματιδίου ή μικρού πολιτικού «χώρου».

Του Γιώργου Καρατζαφέρη θα μπορούσε να του είχε έρθει «λαχείο» και να είχε κληρονομήσει την απόσχιση, αλλά είχε εκ των προτέρων χάσει κάθε αξίωση και δυνατότητα για κάτι τέτοιο υπερψηφίζοντας το πρώτο Μνημόνιο με τον τρόπο που το υπερψήφισε και με την ρητορική με την οποία το επένδυσε. Οπότε η απόσχιση ήταν «ορφανή», και ανέμενε αυτόν που θα την πραγματώσει και θα την οργανώσει.

Όμως, ο Πάνος Καμμένος και δεν θέλησε και δεν μπορούσε για να πούμε την πικρή αλήθεια. Δημιουργήθηκε ένα κόμμα, αλλά φοβήθηκε να εκφράσει πολιτικά ακριβώς αυτά που κλήθηκε να εκφράσει, αυτά που θα έδιναν λόγο ύπαρξης στην απόσχιση: την αντιμνημονιακότητα ως δραχμικό πόθο και ως οξεία ανιπαράθεση με την Ευρώπη. Έτσι περιορίστηκε τελικά σε ένα λόγο καταγγελτικό αποκλειστικά του Σαμαρά και η μοναδική "επιτυχία" του ήταν ότι στέρησε την αυτοδυναμία της ΝΔ

Η θέση του κόμματος ήταν θεωρητικά υπέρ του Ευρώ (κι ας παίχθηκε και η παράσταση «Καλωσήρθε το δολλάριο» προ ολίγου καιρού) και με γκρίνια, τελικά υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης – κι ας κυκλοφορούν διάφορες αλλόκοτες απόψεις περί των θεμάτων αυτών στους κόλπους του κόμματος. Έτσι, τελείως απλά, το κόμμα έχασε τον πολιτικό λόγο της ύπαρξής του, και έμειναν απλώς οι μωροφιλοδοξίες, οι συναισθηματικές εκρήξεις, οι ρητορικές πομφόλυγες, η ατολμία των ψηφοφόρων να μεταναστεύσουν πολιτικά και τα στελέχη που παίρνουν τη σκιά τους για το μπόι τους.



Παρά την απώλεια του πολιτικού λόγου της ύπαρξής του, το κόμμα θα μπορούσε να επιτύχει μια επίπλευση για εκτενές χρονικό διάστημα αν η ποιότητα των στελεχών του το επέτρεπε. Όμως, και εδώ επήλθε καταστροφή: υπήρξαν τρεις «φυλές» στελεχών, καμία από τις οποίες δεν βοηθούσε για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο. Από την μία, κάποια «κορυφαία στελέχη» του κόμματος με φιλοδοξίες ασυμμάζευτες, απολύτως ασύμμετρες των πραγματικών ικανοτήτων τους (θυμάστε την αλήστου λήθης συνέντευξη, όπου ο Χρ. Ζώης «θα διεκδικούσε την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας» αν γινόντουσαν εκλογές;) δεν μπορούσαν παρά να δυσφορούν και να δυσλειτουργούν κάτω από την αναιμική ηγεσία του Πάνου Καμμένου. Η δυσφορία μεγεθύνεται όταν δεν υφίσταται καν βουλευτική έδρα. Από την άλλη, πρώην βουλευτές δευτέρας και τρίτης (ενίοτε και τετάρτης) διαλογής της Νέας Δημοκρατίας που κατάφεραν να εκλεγούν με το κόμμα Καμμένου, στο στόμα των οποίων η επαναστατική ρητορική του «δε χαρίζω κάστανα» ακούγεται απλώς γελοία - διότι δεν γνωρίζω αν τα συγκεκριμένα στελέχη έχουν μέλλον, πάντως έχουν σίγουρα παρελθόν. Και στη γωνία, νέα στελέχη από την κοινωνία, τα οποία όμως δεν κατάφεραν να υπερβούν τον σκόπελο της γραφικότητας (βλ. κασσετοφωνάκι Χαϊκάλη) και να ενηλικιωθούν πολιτικά ως κοινοβουλευτικοί πλέον άνδρες και γυναίκες.

Δεν έχεις πολιτικό λόγο ύπαρξης, και δεν έχεις και στελέχη. Υπάρχει ελπίδα; Ναι! Αν ο πρόεδρος του κόμματος είναι μια προσωπικότητα που μπορεί να κρατήσει στιβαρά το πηδάλιο. Όμως, ο Πάνος Καμμένος σαφέστατα δεν επαρκεί για να διατηρήσει προσωποπαγές κόμμα, υστερεί πασιφανώς. (Να σημειωθεί ότι αυτό δεν είναι κατ΄ ανάγκην κακό: στις ικανότητες που πρέπει να έχει ένας καλός βουλευτής δεν συμπεριλαμβάνεται η επιτυχής δημιουργία προσωποπαγούς κόμματος). Αυτή η υστέρηση γίνεται κωμική ή εξοργιστική όταν μεταμορφώνεται σε ρητορική τύπου «κρατάω στα χέρια μου επιταγή εκατομμυρίων από τον Πούτιν», ή στην προσπάθεια να καταδειχθεί ψεύτης και απατεώνας ο... Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Πέραν όμως από τα προσωπικά λάθη και την προσωπική ανικανότητα, η ίδια η στρατηγική του κόμματος απεδείχθη ανύπαρκτη: απλώς συνέχισε τον προεκλογικό καταγγελτικό λόγο και μετά τις εκλογές, χωρίς να αξιώνει να συνεισφέρει κάτι παραπάνω στην κοινοβουλευτική και πολιτική ζωή του τόπου. Κακοί Γερμανοί, τραπεζίτες που πίνουν το αίμα του λαού με το μπουρί της σόμπας, chemtrails κι Άγιος ο Θεός.

 

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, «διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου»: η βάση του κόμματος τριχοτομείται και αποδρά, καθ’ ότι το κόμμα λειτούργησε απλώς ως ένας ενδιάμεσος σταθμός επαναπροσδιορισμού, ένα σύντομο πολιτικό «καθαρτήριο πυρ» πριν την τελική κατάληξη.

Έτσι, οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» έμειναν ουσιαστικά χωρίς βάση και από κόμμα «Ανεξαρτήτων Ελλήνων» κατέληξαν κόμμα... «ανεξαρτήτως Ελλήνων», ακόμα κι αν συναισθηματισμοί ψηφοφόρων καθώς και η βραδύτητα των αντανακλαστικών καθιστούσε ένα σεβαστό ποσοστό διατηρήσιμο στις μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις και επιβράδυνε την τριχοτόμηση της τρίχας. Η τριχοτόμηση θα επιταχυνθεί με τις εσωκομματικές εξελίξεις κατάρρευσης, οπότε η πληρότητά της θα αποτυπωθεί και δημοσκοπικά στο αμέσως επόμενο διάστημα.

Πάει κι αυτό το «νέο παλιό κόμμα», όπως θα εξαφανιστούν μεσοπρόθεσμα και όλοι οι πολιτικοί οργανισμοί, παλιοί και καινοφανείς, που δεν έχουν τίποτα να πουν στην νέα πολιτική κατάσταση που σιγά σιγά διαμορφώνεται στην Ελλάδα. Χους ει και εις χουν απελεύσει... Τί είμαστε, ένα τίποτα, ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης, σε δυο μέτρα γης καταλήγουμε και τα ρέστα.

Το μεγάλο πρόβλημα πλέον το έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, καθ’ ότι πρόκειται να εκλείψει ο μοναδικός «σίγουρος» υποψήφιος κυβερνητικός εταίρος του, ο οποίος παρά τις εκατέρωθεν γκρίνιες για τον ετοιμαζόμενο παρά φύσιν γάμο ήταν, τουλάχιστον, υπαρκτός εκλογικά και κοινοβουλευτικά.

Εξετάζοντας το ζήτημα του χρόνου, ο Αριστοτέλης καταλήγει ότι ο χρόνος είτε δεν υφίσταται καθόλου, είτε υφίσταται μόλις και αμυδρώς (ἢ ὅλως οὐκ ἔστιν ἢ μόλις καὶ ἀμυδρῶς:  Φυσικά 217b 32-33). Εξετάζοντας το κόμμα των «Ανεξαρτήτων Ελλήνων», αδυνατούμε να καταλήξουμε σε διαφορετικό συμπέρασμα...

Σωτήρης Μητραλέξης

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 12/12/2012 16:12:42

    Χωρίς στρατηγικό πλαίσιο και προγραμματική ατζέντα για βάθος χρόνου, η οικοδόμηση κόμματος είναι αδύνατη. Κόμματος δεξιού, αριστερού, κεντρώου ή άλλου.
    Οι κρίσεις και τα μνημόνια έρχονται και παρέρχονται, τα ζητήματα βάθους μένουν και διαιρούν:
    Κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη ή "ο σώζων εαυτόν σωθήτω";
    Δημοκρατική νομιμοποίηση, διαφάνεια, εποπτεία και έλεγχος από τον πολίτη ή αυταρχισμός, πελατειακό κράτος, λαïκισμός και διαφθορά (αυτά πάνε μαζί);
    Διατηρήσιμη χαλάρωση με οικολογική και οικονομική σταθερότητα ή καταστροφικός δαιμονικός κύκλος με φούσκες και ακραία ανισότητα;
    Ευρωπαικός φεντεραλισμός ή απομονωτικός μικροκρατισμός Μεσοπολεμικού τύπου;

  2. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 12/12/2012 16:23:07

    Στα παραπάνω "γενικά", καθολικής ισχύος ζητήματα, το κόμμα αυτό, όπως οικοδομήθηκε, δεν είχε και δεν θα μπορούσε να έχει συνεκτική θέση.
    Αρνήθηκε τον "ρεαλισμό", όπως τίθεται με τους όρους του Αριστοτέλη: Επικεντρώνοντας στο επιμέρους, στο Μνημόνιο, αδιαφορούσε για το "καθόλου", για τα universals (όπως μεταφέρθηκε στην Αγγλική ο όρος του Σταγειρίτη).

  3. Γιάννης Μ. avatar
    Γιάννης Μ. 12/12/2012 16:41:34

    Κύριε Μητραλέξη θα σταθώ σε άν σημείο "κλειδί' κατά την εκτίμησή μου. Μετά από τόσες δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων ότι μια ενδεχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ θα ήταν ένας Γ' Παγκόσμιος οικονομικός συνεχίζετε να συνδέετε το μνημόνιο με το ευρώ και ότι διαφορετικό με δραχμή.
    Κάλιο αργά παρά ποτέ θα πρέπει να κατανοήσετε ότι εάν η Ελλάδα έχει ένα πανίσχυρο διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια της που δεν έχει χρησιμοποιήσει είναι ακριβώς αυτό που οι ευρωπαίοι αποδέχονται, ότι μια αποχώρησή μας θα ήταν καταστροφική γι αυτούς - και για εμάς φυσικά.
    Όπως καταλαβαίνετε όλος ο συλλογισμός σας είναι άτοπος και καλό θα είναι να επανεκτιμήσετε τις δυνατότητές μας εκτός μνημονίου με ευρώ.
    Άλλο οι δομικές αλλαγές που απαιτούνται. Τα οικονομικά μέτρα που επίσης απαιτούνται ώστε να μάθουμε να ζούμε με ότι παράγουμε και άλλο οι επαίσχυντοι όροι υποτέλειας που μετατρέπουν την χώρα σε προτεκτοράτο των βορείων εταίρων μας.

    • tak avatar
      tak @ Γιάννης Μ. 12/12/2012 17:01:25

      Η Ελλάδα Γιάννη Μ. δεν έχει τίποτα πέρα από τον Αντώνη Σαμαρά... Αυτός είναι το όπλο της, αυτός και η απαντοχή της... Γνώμη μου... Φυσικά και τιμώ τη δική σας γνώμη, αλλά η πραγματικότητα είναι αυτή που ανέφερα...

    • Σωτ Μητραλ avatar
      Σωτ Μητραλ @ Γιάννης Μ. 12/12/2012 17:05:23

      Σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἀνἀγνωση τοῦ ἄρθρου.

      Ὅσο ἡ ὕπαρξη* τῆς χώρας ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν δανεισμό, δὲν ἔχουμε κανένα διαπραγματευτικὸ χαρτὶ πλὴν τῆς ἀξιοπιστίας μας. Τόσοι μῆνες πέρασαν, χρόνια γιὰ τὴν ἀκρίβεια, ἀκόμα νὰ γίνει κοινὸς τόπος ὅτι οἱ «μαγικὲς ἐναλλακτικὲς» καὶ ὁ προτεινόμενος διεθνὴς τσαμπουκὰς εἶναι ρητορεύματα;

      Ἡ Ἑλλάδα μπορεῖ νὰ «τρίξει τὰ δόντια» καὶ νὰ «βρεῖ κι ἀπ' ἀλλοῦ λεφτὰ» ὅσο ἀκριβῶς βρῆκε καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κύπρου Χριστόφιας πρὶν μπεῖ σὲ Μνημόνιο: ὁ ἄνθρωπος τὸ δήλωσε, «ψάξαμε παντοῦ καὶ δὲν βρήκαμε». Κι ἂς εἶχε συγγένειες μὲ τοὺς «γαλαντόμους δανειστὲς» Ρωσία καὶ Κίνα λόγῳ... κομμουνισμοῦ.


      Ὅποιος τὸ ἐπιθυμεῖ, μπορεῖ νὰ συνεχίσει νὰ πιστεύει ὅτι ἡ ἐναλλακτικὴ τοῦ Μνημονίου δὲν βρίσκεται στὴν ἀξιοπιστία καὶ στὴν ἀποτελεσματικότητά μας, στὴν αὐριανὴ πλεονασματικὴ οἰκονομία μας, ἀλλὰ σὲ Ρώσους, Κινέζους, θείους ἀπὸ τὸ Σικάγο, σεντούκια, στρώματα καὶ κάτω ἀπὸ τὶς ρίζες τοῦ πλατάνου τῆς πλατείας τοῦ χωριοῦ. Ὅμως, ἂς γνωρίζει ὅτι εἶναι ἁπλῶς ἕνα ψέμμα.

      Κι ἐδῶ φαίνεται ἡ ζημιὰ ποὺ ἔκανε ὁ Καμμένος: ἔδωσε ψεύτικη ἐλπίδα σὲ πάρα, πάρα πολὺ κόσμο. Ὅμως, καλημέρα: ἔλεγε ἁπλῶς ψέμματα.

      Ὅπως καὶ ὁ Τσίπρας, ποὺ λέει λέει γιὰ τὴ δόση, ἀλλὰ ἐπισήμως μετεφέρθη στοὺς ἀπεργοῦντες δημοσιογράφους τοῦ κομματικοῦ σταθμοῦ «Στὸ κόκκινο» ὅτι... περιμένουν τὴν ἐκταμίευση τῆς ἐπαράτου δόσης (δηλαδή, τὴν κρατικὴ ἐπιχορήγηση) γιὰ νὰ τοὺς πληρώσουν. Κατὰ τὰ ἄλλα, ἡ κακὴ ἡ δόση.

      Πολιτικά, σιγὰ σιγὰ χωριζόμαστε σὲ δύο κατηγορίες στὴν Ἑλλάδα, σὲ μιὰ νέα γεωγραφία. Στοὺς «Παρασιτικούς», ὅσους θέλουν ἐλλειμματικὴ Ἐλλάδα, καὶ στοὺς «Θεριστές», ὅσους ἐπιδιώκουν πλεονασματικὴ Ἑλλάδα. Μὲ ὅλες τὶς ἔννοιες τῆς λέξης.

      *ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ συνέχεια χωρὶς χρεωκοπία

      • Γιάννης Μ. avatar
        Γιάννης Μ. @ Σωτ Μητραλ 12/12/2012 21:52:04

        Η συζήτησή μας δεν γίνεται για το χειρότερο αλλά για το πως το καλό θα μπορούσε να γίνει καλύτερο. Η ουσιαστική διαφωνία μου είναι στους όρους με τους οποίους δανειστήκαμε κι εκεί εστιάζω ότι θα έπρεπε να γίνει ουσιαστικότερη διαπραγμάτευση.

        • tak avatar
          tak @ Γιάννης Μ. 13/12/2012 17:57:21

          Τίνι τρόπω;

  4. alex23 avatar
    alex23 12/12/2012 17:05:18

    η χρήση της απειλής εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ θα είχε αληθινά ισχύ σαν απειλή αν ήταν κάτι που δεν ήθελε κανείς..

    τα γεγονότα όμως απέδειξαν ότι και μέσα στην ένωση και εκτός υπήρχαν χώρες αλλά και ισχυρά κέντρα που έβλεπαν με πολύ καλό μάτι μια έξοδο της Ελλάδος και μια μεγάλη αναταραχή μέσα στην ένωση και προσπαθούσαν να πείσουν τους άλλους με το δόλωμα ότι η κρίση είναι διαχειρισιμη και θα δρούσε σαν προειδοποίηση σε άλλες χώρες που έχουν και μεγαλύτερα χρέη
    μην ξεχνάμε ότι ειδικά όσον αφορά τα εκτός Ευρώπης κέντρα, η σκέψη ότι η ένωση μέσω της Ελλάδας ίσως θα αποκτούσε ενεργειακά αποθέματα που θα την καθιστούσαν ανεξάρτητη ακόμα και από την Ρωσία δεν ήταν επιθυμητό

    τι καλύτερο λοιπόν μια Ελλάδα μακριά από την ένωση, και συνδεδεμένη με την αμερική και το δολάριο (το μεγάλο κόλπο που πρότεινε ο ΑΕ για να ρίξει δίχτυα στους αμερικανούς, ότι έκαναν οι άραβες με το πετρέλαιο και έκαναν πλουσίους

  5. Yannis K. avatar
    Yannis K. 12/12/2012 17:26:28

    Αυτο που λες ΤΑΚ για τον Αντωνη Σαμαρα θα το αντιληφθουν ολοι σε ενα δυο χρονια απο σημερα. Ευτυχως για την πατριδα.

  6. Yannis K. avatar
    Yannis K. 12/12/2012 17:26:29

    Αυτο που λες ΤΑΚ για τον Αντωνη Σαμαρα θα το αντιληφθουν ολοι σε ενα δυο χρονια απο σημερα. Ευτυχως για την πατριδα.

    • tak avatar
      tak @ Yannis K. 12/12/2012 18:44:52

      Μακάρι να το αντιληφθούν έστω και τότε... Ας διαβάσουν και "Σαμαράς: «την πατρίδα ουκ ελάσσω παραδώσω…»... (Επιμνημόσυνος λόγος για τον Τάσσο Παπαδόπουλο)
      http://www.antinews.gr/2012/12/09/194509/

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.