#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
05/03/2009 01:16
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Αμερικανο - ρωσικές σχέσεις: Quid pro quo

Άπαντες, τόσο η αμερικανική όσο και η ρωσική πλευρά, Ομπάμα και Μεντβέντεφ, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους και δηλώνουν ότι η «μυστική επιστολή» του αμερικανού προς τον ρώσο πρόεδρο δεν κρύβει κάποια υπόγεια συναλλαγή. Και ότι το γράμμα δεν πρέπει να εκληφθεί ως πρόταση quid pro quo (εξυπηρέτηση στην εξυπηρέτηση).

Πάντως , η επιστολή, ούτε λίγο ούτε πολύ, προτείνει στη Ρωσία να διαμεσολαβήσει στο Ιράν για να ματαιώσει το πυρηνικό του πρόγραμμα, με αντάλλαγμα να μην τοποθετηθεί το δίκτυο αντιπυραυλικής άμυνας στην Κεντρική Ευρώπη. Σύμφωνα εξάλλου με τα δημοσιεύματα των μεγάλων δυτικών εφημερίδων, η Ουάσιγκτον σχεδιάζει ένα μεγάλο άνοιγμα προς τη Μόσχα, με πακέτο πολιτικών προτάσεων που θα περιλαμβάνουν:

1.Σύσφιγξη των σχέσεων Ρωσίας-ΝΑΤΟ, οι οποίες επιδεινώθηκαν ραγδαία μετά τον πόλεμο στον Καύκασο πέρυσι το καλοκαίρι.

2.Θεαματικά ανοίγματα στον τομέα της οικονομικής συνεργασίας.

3.Στενή συνεργασία ΗΠΑ-Ρωσίας στην Κεντρική Ασία και ειδικότερα στο μεγάλο αγκάθι για τις ΗΠΑ, το Αφγανιστάν.

Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει ότι θα σταματήσουν οι ανταγωνισμοί τους, ή ότι οι ΗΠΑ, ως η νούμερο ένα  παγκόσμια δύναμη, δεν θα συνεχίσουν να επιδιώκουν το στρίμωγμα της Ρωσίας. Προς το παρόν όμως, έχουν ανάγκη τη Ρωσία, αφού αυτή είναι ο βασικός προμηθευτής του Ιράν με πυρηνική τεχνολογία, και είναι η μοναδική χώρα που μπορεί με μεγάλη αποτελεσματικότητα να λειτουργήσει ως ενδιάμεσος ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν. Η Ουάσιγκτον, εξάλλου, έχει άμεση ανάγκη το ίδιο το Ιράν και το φυσικό του αέριο (δεύτερη παγκόσμια δύναμη).

Έλληνες ειδικοί στα θέματα ενέργειας, θεωρούν, ότι οι ΗΠΑ θα κάνουν εντυπωσιακές κινήσεις με στόχο τα ενεργειακά του Ιράν.

Τόσο η επιστολή Ομπάμα, όσο και όλα τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, δείχνουν έντονη κινητικότητα και μάλλον ενίσχυση των σχέσεων των δύο μεγάλων δυνάμεων. Σε αντίθεση με την άθλια κατάσταση που είχε δημιουργηθεί στις σχέσεις των δύο χωρών το τελευταίο διάστημα της προεδρίας Μπούς.

Πηγές:

The New York Times: Russia Welcomes Letter from Obama (http://www.nytimes.com/2009/03/04/washington/04russia.html?_r=3&ref=middleeast).

The Washington Post: No Deal (http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2009/03/03/AR2009030303285.html?nav=rss_opinion/columns).

Financial Times: Missile rethink would leave Polish and Czech leaders twisting in the wind (http://www.ft.com/cms/s/0/01a09ed0-0816-11de-8a33-0000779fd2ac.html?nclick_check=1).

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Το πνεύμα του Μάη avatar
    Το πνεύμα του Μάη 05/03/2009 07:39:07

    Και τη συμφέρει τη Ρωσία να ασχημονούν ξεχαλίνωτοι οι αγγλοαμερικανοϊσραηλίτες στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα χωρίς αντίπαλο δέος ?
    Για να μη φανούν ακατάδεκτοι κάνουν πως μασάνε και αναγκαστικά δίνουν πόντους στον Ομπάμα. Αλλωστε και τα αντιπυραυλικά σχέδια αυξάνουν κατακόρυφα την ένταση στην ευρώπη, καθώς σχετίζονται άμεσα και με το ενεργειακό της, αλλά και τις τριβές της ΕΕ με τους αγγλοαμερικάνους.

  2. αλογοσκουφιτσα avatar
    αλογοσκουφιτσα 05/03/2009 07:41:44

    Φυσικο επακολουθο μετα τους ενηγκαλισμους της Χιλαρυ με το Ισραηλινο αιμοχαρες κομιτατο τρομου.
    Καποιοι ελευθερα να σπερνουν θανατο για να τον κατοικησουν.

  3. anetos avatar
    anetos 05/03/2009 08:11:15

    και οι Τουρκοι ? δεν θα γινουν "μεγαλη δυναμη" στην περιοχη αν οι αμπερικανοι τα βρουν με τους Ρωσους ,το Ιραν, την Συρια ? τι κριμα.......

  4. tony avatar
    tony 05/03/2009 08:27:45

    Τό πρόβλημα των Αμερικάνων είναι Κίνα και η Ινδία.
    Και οι Ρωσοι δεν θέλουν ένα πυρηνικό Ιραν.Σύντομα θα δούμε την Αμερικανορώσικη συμμαχία.Οι άλλοι στην ανατολή δυναμώσανε πολύ,και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα.

  5. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 05/03/2009 08:39:34

    Μακαρι να ειναι αληθεια αλλα πιστευω ότι οι ΗΠΑ εξακολουθουν να θεωρουν Νο1 αντιπαλο τη Ρωσια λογω πυρηνικων,έκτασης και πρωτων υλών.
    Αμερικανορωσικη συνεννοηση σε καθε περιπτωση συμφερει την Ελλάδα.

  6. ataktos avatar
    ataktos 05/03/2009 08:58:12

    Αυτό που ενδιαφέρει σήμερα την Αμερική είναι ο δίαυλος μεταφοράς οπλισμού προς Αφγανιστάν μέσω Ρωσίας το ίδιο αφορά την Ισπανία ,Γερμανία κλπ

  7. ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ avatar
    ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ 05/03/2009 12:26:06

    Ο Ομπαμα ειναι μεγαλη κουφαλα !! Εχει απεναντι και τον ορισμο της κουφαλας τον Πουτιν και ειμαι σιγουρος οτι μας παιζουν για πλακα.

    Μονο που ο Πουτιν δεν ειναι αμερικανακι... και οι νεεοι συμβουλοι του Ομπαμα πρεπει να διαβασουν Ιστορια για 1-2 χρονια πριν τον σπρωξουν σε κουφαλοκουβεντες. Ειναι παρτιδα ΠΟΚΕΡ. Εχουν ανοιξει τα blinds και οι 2τους ψυχολογουν ο ενας τον αλλον.

    Αναμονη...

    ΠΠ

  8. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 05/03/2009 12:47:49

    Καλά να πάθουν Τσεχία και Πολωνία αλλά και όσες άλλες χώρες ηθικού αναστήματος κουκίδας βιάστηκαν να προσφέρουν επικράτεια για την αντιπυραυλική ασπίδα.

  9. Le canard avatar
    Le canard 05/03/2009 13:57:38

    Γιατί οι Ρώσοι φοβούνται ότι αν βγεί ο Γιωργάκης, οι σχέσεις Αθήνας-Μόσχας δεν θα προωθηθούν τόσο, όσο με τον Κωστάκη; Ελπίζω ο Γιωργάκης να μην κάνει το λάθος!

  10. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 05/03/2009 18:21:57

    Τι γίνεται με τη Ρωσία.

    Με τον Βλαδίμηρο Πούτιν στο τιμόνι, η Ρωσία δείχνει τα τελευταία χρόνια όχι μόνο να θέλει αλλά και να μπορεί να επανέλθει στην πρότερη «σοβιετική» της κατάσταση δηλαδή αυτήν μιας παγκόσμιας υπερδύναμης. Προς το παρόν όμως η Ρωσία αντιμετωπίζει μια σοβαρή υποτίμηση του νομίσματός της η οποία μπορεί και να διαλύσει την όλη οικονομία της. Ή όχι; Το αδύναμο ρούβλι, η απόσυρση ξένων επενδύσεων, τα μειωμένα έσοδα από την πώληση ενέργειας και η μείωση των όποιων χρηματικών αποθεμάτων, όλα αυτά συντελούν στην αύξηση του κινδύνου της πλήρους κατάρρευσης της Ρωσικής οικονομίας. Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλοί στη Δύση αμφιβάλουν πλέον για τις δυνατότητες της Μόσχας να ασκήσει δυναμική εξωτερική πολιτική. Τα φαινόμενα όμως ίσως και να απατούν.

    Το ότι η Ρωσία αντιμετωπίζει έναν οικονομικό κλονισμό είναι αδιαμφισβήτητο. Το ρούβλι συνεχώς υποτιμάται και μάλιστα κινδυνεύει να πιάσει τα χαμηλότατα όρια που είχε πιάσει και το 1998. Το Κρεμλίνο λοιπόν έχει τρεις επιλογές προκειμένου να αποτρέψει την καταστροφή.

    1-Μπορεί να συνεχίσει να υπερασπίζεται το ρούβλι με τεχνητά μέσα. Αυτή όμως η λύση έχει μικρή διάρκεια ζωής (περίπου 6 μήνες) καθώς τα νομισματικά αποθέματα της Μόσχας τείνουν να εξαντληθούν στην προσπάθεια να αντιμετωπισθεί η όλη ύφεση.

    2-Άλλη επιλογή είναι να αφεθεί το ρούβλι να καταρρεύσει. Αυτή η κατάρρευση δεν θα επηρεάσει πολύ την ενεργειακή βαριά βιομηχανία της Ρωσίας καθώς όπως το κράτος έτσι και οι μεγάλες επιχειρήσεις της Ρωσίας διαθέτουν τα κεφάλαια τους σε δολάρια και Ευρώ. Αυτοί που θα καταστραφούν θα είναι οι μικρές επιχειρήσεις και οι απλοί πολίτες. Ακούγεται σκληρή σαν επιλογή αλλά κρίνοντας από το παρελθόν βλέπουμε ότι η Ρωσική μενταλιτέ τείνει πάντοτε να βάζει το καλό του συνόλου πάνω από αυτό του ατόμου.

    3-Η τρίτη επιλογή μοιάζει κάπως με την δεύτερη. Αφορά στο «σφράγισμα» του Ρωσικού συναλλάγματος και ως εκ τούτου της οικονομίας. Στον αποκλεισμό δηλαδή του όποιου εξωτερικού εμπορίου και στον περιορισμό του ρουβλίου στο εσωτερικό και μόνο. Αφορά στη δημιουργία δηλαδή μιας κλειστής οικονομίας. Αυτή η κίνηση θα έχει σαν αποτέλεσμα την απαξίωση του Ρωσικού νομίσματος τόσο εσωτερικά όσο και διεθνώς. Δευτερεύουσα συνέπεια θα είναι η άνθηση της μαύρης αγοράς και η στροφή των Ρώσων στο δολάριο και στο Ευρώ.

    Η Ουάσιγκτον ερμηνεύει την διαμορφούμενη Ρωσική οικονομική κατάσταση ως αποδοχή ήττας εκ μέρους του Κρεμλίνου στα νέα οικονομικά δεδομένα. Ως ήττα της Ρωσίας εν συνόλω δηλαδή. Οποιοδήποτε κράτος (δυνατό ή μη) καλείται να αντιμετωπίσει μια βαθιά οικονομική ύφεση σε συνδυασμό με συναλλαγματική και νομισματική κατάρρευση σημαίνει ότι δεν μπορεί πλέον να παίζει το ρόλο ούτε καν περιφερειακής δύναμης. Αν θυμηθούμε τις οικονομικές κρίσεις του 1992 και 1998 που διέλυσαν τη Ρωσία και την όποια δυναμική της και θυμηθούμε και την προβολή της οικονομικής δύναμης των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή, τότε γίνεται αντιληπτό πως οι Αμερικάνοι περιμένουν μια από τα ίδια και σε αυτήν την τωρινή οικονομική συγκυρία. Είναι όμως τα πράγματα έτσι;

    Σε αντίθεση με το παρελθόν, τα τελευταία χρόνια οι ξένες επενδύσεις ήταν αυτές που κινούσαν την Ρωσική ατμομηχανή. Οι τράπεζες δεν περίμεναν τις κρατικές επιχορηγήσεις αλλά βασίστηκαν σε δάνεια αλλοδαπών επενδυτών, ομολόγων κλπ. Αυτά τα χρήματα οι τράπεζες τα δάνεισαν σε Ρώσους επιχειρηματίες. Την ίδια ώρα το Ρωσικό κράτος συσσώρευε τεράστια χρηματικά αποθέματα (δολάρια κυρίως) και επέβαλε πλήρη έλεγχο επάνω στις βιομηχανίες παραγωγής και διανομής ενέργειας. Έτσι στην ουσία υπήρχαν δυο διαφορετικές οικονομίες με καμία σχεδόν αλληλοκάλυψη. Οπότε όταν επήλθε η πρόσφατη παγκόσμια κρίση, κλονίστηκε μεν η πίστωση και ο δανεισμός αλλά δεν επηρεάστηκε σχεδόν καθόλου η συνολική οικονομία του κράτους.

    Από την εποχή που πρωτοανέλαβε τα ηνία της Ρωσίας ο Πούτιν, ο σκοπός ήταν να δημιουργηθεί η εικόνα της πάλαι ποτέ πανίσχυρης Ρωσικής αρκούδας. Αυτή η εικόνα ήταν και ο ακρογωνιαίος λίθος της Ρωσικής ψυχής. Αυτή όμως η εικόνα είναι στρεβλή καθώς η όποια οικονομική δύναμη της Ρωσίας οφείλεται σε χρήμα που εισρέει λόγω υψηλών τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου. Δεν οφείλεται δηλαδή σε κάποιο σχεδιασμό η ανασυγκρότηση των οικονομικών δομών της χώρας. Με άλλα λόγια, η παγκόσμια κρίση που διανύουμε απέδειξε ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός».

    Η καλή είδηση όμως για την Ρωσία είναι τα τεράστια αποθέματα φυσικής ενέργειας που διαθέτει και με τα οποία διατηρεί την ανεξαρτησία της από τον υπόλοιπο κόσμο αλλά και μπορεί και να παίζει καθοριστικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή. Χώρια τα χρήματα που συνεχώς εισρέουν λόγω της πώλησης ενέργειας. Η Ρωσία μάλιστα δεν διστάζει να χρησιμοποιεί την ενεργειακή της δύναμη ως όπλο και ως μοχλό πίεσης είτε ανεβάζοντας τις τιμές είτε διακόπτοντας την ροή. Η υπάρχουσα κρίση μάλιστα,αυξάνει τη δύναμη αυτού του μοχλού πίεσης.

    Συμπερασματικά λοιπόν βλέπουμε ότι αν και η οικονομία της Ρωσίας τείνει να καταρρεύσει, το κράτος δεν ανησυχεί καθώς δεν εξαρτάται από την συμβατική οικονομία (επιχειρήσεις, εμπόριο κλπ). Η Μόσχα ανέπτυξε την ενεργειακή βιομηχανία αλλά και εξάρτησε την εξωτερική της πολιτική στα μέτρα αυτής της βιομηχανίας. Ως εκ τούτου η όποια δύναμη της Ρωσίας παραμένει ανέπαφη όσο οι δυτικές και όχι μόνο ανάγκες για άφθονη ενέργεια συνεχίζουν να υπάρχουν. Και όλα αυτά έγιναν σε μια εποχή που η Αμερική ήταν απασχολημένη με το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Συνεπώς;

    Strange Attractor

  11. αλογοσκουφιτσα avatar
    αλογοσκουφιτσα 05/03/2009 19:22:38

    Τα μελλοντικα Ευρωπαικα σχεδια θελουν τη Ρωσια να εισχωρει και να αφομοιωνεται μεσα στους κολπους της γηραιας μας Ηπειρου.

  12. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 06/03/2009 10:11:37

    @15: μακάρι, και οι δύο έχουν να ωφεληθούν.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.