#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
09/01/2010 18:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ήταν οι Illuminati…



Του Διαμαντή Μπασαντή

Εν αρχή ήταν…  η «πολιτική ορθότητα»! Ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 1990 όταν τα κουρέλια μιας «αριστερής» αντίληψης (που είχε αποτύχει πλήρως μετά τις μεγάλες εξεγέρσεις και συγκρούσεις των αμερικάνικων γκέτο) πλημμύρισαν την Ευρώπη και το ιδεολογικό κενό από την κατάρρευση του διπολισμού. Τότε δοξάστηκαν οι διάφορες τελεολογίες (περί «τέλους της ιστορίας», «τέλους της ιδεολογίας», «τέλους της πολιτικής»). Άρχιζε μια περίοδος όπου οι μεγάλες συλλογικότητες (έθνος, ταυτότητες, πολιτισμός) που διαμόρφωσαν τον σύγχρονο κόσμο αρχικά υποτιμήθηκαν και καταπολεμήθηκαν σαν αναχρονιστικές και κυριάρχησαν ατομικά προτάγματα, κατακερματισμένες ιδιαιτερότητες, εξατομικευμένες συμπεριφορές και ομαδοποιημένες καταναλωτικές προτιμήσεις.

Ήταν η εποχή που δοξάστηκαν οι μειοψηφίες, το κοινωνικό περιθώριο και οι «διαφωτιστές». Οι illuminati, με το χάρισμα της «φώτισης», τη συνδρομή της ευρωγραφειοκρατίας, τη βοήθεια των μεγάλων ΜΜΕ επιχείρησαν να επιβάλλουν την κοινωνική μηχανική σαν «πρόοδο». Οι illuminati ανέλαβαν, λοιπόν, εργολαβικά τη «διαφώτιση» του πόπολου, το οποίο παρεμπιπτόντως περιφρονούσαν βαθύτατα. Η παλιά ευρωπαϊκή διαμάχη για το ρόλο του λαού στην ιστορία μεταξύ των οπαδών της πεφωτισμένης δεσποτείας του Βολταίρου και των δημοκρατικών του Ζαν Ζακ Ρουσώ ξαναέγινε επίκαιρη στην Ευρώπη. Όλοι όσοι μιλούσαν για συλλογικότητες και πλειοψηφίες, κατηγορήθηκαν σαν «λαϊκιστές», «αντιδραστικοί», «εθνικιστές». Έτσι «ερμήνευαν» οι «πεφωτισμένοι» κάθε διαφωνία ή αντίρρηση. Και δεν έβλεπαν πως οδηγούσαν τα πράγματα στα άκρα καθώς έκαναν πολιτική με ντιρεκτίβες και αποκλεισμούς.

Κάπου εκεί ήταν που λοξοδρόμησε και η παραζαλισμένη ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία προσχωρώντας χωρίς πολύ σκέψη στην πολυπολιτισμικότητα. Έτσι έκοψε μόνη της το κλαδί της μεταπολεμικής κοινωνικής συνοχής στο οποίο καθόταν. Και φυσικά καθόλου παράξενο πως είδε στη συνέχεια την ιδεολογική και πολιτική δύναμη της να καταρρέει. Κάπου εκεί χάθηκε και το όραμα του Ντε Γκολ για μια Ευρώπη των Εθνών. Ένα όραμα που διαχειρίστηκαν με σύνεση και προσοχή ο Φρανσουά Μιτεράν και ο Ζακ Ντελόρ. Το όραμα αυτό ανατράπηκε από τους illuminati στο όνομα μιας Ευρώπης χωρίς έθνη και χωρίς σύνορα, μιας Ευρώπης τεχνικών όρων, οικονομικών ορισμών και δράσεων χωρίς πολιτική. Και άρχισε μια χωρίς όρους και όρια διεύρυνση της Ε.Ε. όπου η ιστορία, η γεωγραφία, ο πολιτισμός, «πήγαν περίπατο». Και σβέλτα και χωρίς πολύ σκέψη φτάσαμε στην Ευρώπη των 25. Και μετά των 27. Και μπήκε στόχος για την Ευρώπη των 30. Και κάπου εκεί άρχισε βρέθηκε η Ευρώπη να πελαγοδρομεί στις κορυφογραμμές του Ιράν και στις ερήμους του Ιράκ, ενώ οι ζηλωτές του «νέου διαφωτισμού» επιτίθονταν συλλήβδην σ’ όσους τολμούσαν να αναφέρουν για «πολιτισμικούς πυλώνες της Ευρώπης», για «κοινό ευρωπαϊκό πολιτισμό κλπ. Κάθε άρνηση ή αντίρρηση στο σχέδιο των illuminati αποκλήθηκε «αντίδραση» και «εθνικισμός». Ήταν μια προσπάθεια επιβολής από τα πάνω αποεθνικοποιημένων «αυτοκρατορικού» τύπου διεθνών υποκειμένων.

Όμως, αυτές οι ακρότητες των ζηλωτών του «νέου διαφωτισμού» πόλωσαν την ευρωπαϊκή πολιτική. Κάπως έτσι πρόβαλε  μπροστά στους απροετοίμαστους κεντροδεξιούς και στους αποπροσανατολισμένους κεντροαριστερούς. Και έτσι οξύνθηκαν οι πολιτικές, πολιτισμικές και εθνικές αντιθέσεις στην Ευρώπη. Και φτάσαμε σε κρίσεις και αδιέξοδα. Το ένα άκρο είχε πυροδοτήσει το άλλο…

Το ευρωπαϊκό εκκρεμές ισορρόπησε στα μέσα της δεκαετίας του 2000. Αρχικά με την άνοδο της «πολιτικά δεξιάς» Αγγέλας Μέρκελ, που συγκυβέρνησε για μεγάλο διάστημα με τη ζαλισμένη σοσιαλδημοκρατία, στη Γερμανία. Και στη συνέχεια με την επικράτηση του «σκληρού ιδεολογικά» Νικολά Σαρκοζί, που κυβερνά με σοσιαλιστές υπουργούς απέναντι σε ένα ξεχαρβαλωμένο σοσιαλιστικό κόμμα στη Γαλλία. Έτσι ανακόπηκε η άνοδος της ακροδεξιάς στην Κεντρική Ευρώπη. Και από τα μέσα του 2009 το εγχείρημα των illuminati τέλειωσε με την γενίκευση της οικονομικής κρίσης που οδήγησε τους πάντες σε εθνική ανασύνταξη και σε ανάληψη των εθνικών ευθυνών ενός εκάστου εταίρου της Ένωσης.

Στην Ελλάδα το «διαφωτιστικό» εγχείρημα ανέλαβε να φέρει σε πέρας με ζήλο νεοπροσύλητου το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ (1996-2004). Στη συνέχεια ακολούθησε η «μεσαία» και «σεμνή» αποϊδεολογικοποίηση της κυβέρνησης Καραμανλή (2004-2009). Αυτά τα 15 περίπου χρόνια οι ελληνικής κοπής illuminati επιχείρησαν με χρήση κάθε «φωταδιστικού» μέσου να αλλάξουν τον πολιτικό και πολιτιστικό χάρτη της χώρας. Όπλα τους ο δημόσιος αποκλεισμός, ο χλευασμός και το «προγκάρισμα», η απαξίωση του διαλόγου, η ηθική σπίλωση των αντιπάλων, η εκφοβιστική απαγόρευση της διαφωνίας στο όνομα του «αλάθητου» της επιστήμης!

Κάπως έτσι προβλήθηκαν σαν «επιστημονικές» οι ακραίες και μειοψηφικές αντιλήψεις της κ. Ρεπούση και οι βαθειά συμπλεγματικές αντιλήψεις της κ. Δραγώνα. Κάπως έτσι μάθαμε πως η ιστορία είναι καθαρή επιστήμη! Κι εμείς που νομίζαμε πως τέτοιες αντιλήψεις δίδασκε μόνο το εγχειρίδιο του Πούλιτζερ περί «επιστημονικού ιστορικού υλισμού»!.. Κάπως έτσι μάθαμε πως μια «επιστημονική έρευνα» ή μια «επιστημονική διατύπωση» όταν ανήκει στην «πολιτική ορθότητα» είναι «αξίωμα» το οποίο δεν μπορεί να κριθεί δημοσίως από άλλους επιστήμονες! Ούτε καν από την Ακαδημία! Κι εμείς που νομίζαμε πως η επιστήμη δεν στηρίζεται σε αξιώματα και συλλογές υπογραφών, αλλά στο τρίπτυχο: αμφισβήτηση, έρευνα, απόδειξη…

Κάθε επίκριση στις αστειότητες της κ. Ρεπούση και της κ. Δραγώνα δημιουργούσε (και ακόμα δημιουργεί) σάλο στα καθεστωτικά ΜΜΕ, τα οποία μιλούσαν (και ακόμα μιλάνε) για «σήκωμα κεφαλιού της αντίδρασης», για «ακροδεξιές φωνές». Κάπως έτσι ταυτίστηκαν όλοι με όλους και ο πάντες με τους ακροδεξιούς και χρεώθηκε ακόμα και ο Μίκης Θεοδωράκης στους «εθνικιστές»!  Ήταν (και είναι) μια εμφυλιοπολεμική πρακτική από την ανάποδη. Ήταν επικαιροποιημένες πρακτικές μιας άλλης εποχής όπου κάθε διαφωνία ταυτίζονταν αμέσως ή εμμέσως από την άκρα Δεξιά με τους κομμουνιστές και όσοι την εξέφραζαν χαρακτηρίζονταν πολύ εύκολα συνοδοιπόροι τους και από την άκρα Αριστερά όλοι όσοι διαφωνούσαν ταυτίζονταν με την αντίδραση και χαρακτηρίζονταν «πράκτορες» και «πουλημένοι δοσίλογοι»…

Κοινωνική συνέπεια απόψεων όπως οι ανωτέρω ήταν οι λαθρομετανάστες που διέσχιζαν με δουλεμπορικές λέμβους στο Αιγαίο να αποκτήσουν όλοι αυτοδικαίως και ανεξαιρέτως θέση στην ελληνική κοινωνία. Και επιπλέον να δημιουργήσουν και δικά τους πολυπολιτισμικά γκέτο. Έτσι φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση όπου οι λαθρομετανάστες στα γκέτο της Αθήνας εφαρμόζουν δικούς τους νόμους, πρεζώνονται, σφάζονται, εκδίδονται κλπ.

Πολιτική συνέπεια απόψεων όπως οι ανωτέρω ήταν η απίστευτη κινδυνολογία του σχεδίου Ανάν (σαν η «τελευταία ευκαιρία» για την Κύπρο), αλλά και η προσπάθεια για το άρον-άρον κλείσιμο του μακεδονικού ώστε «να ασχοληθεί η χώρα με τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα»! Έτσι «μάθαμε» κι εμείς γιατί δεν προχωρούσαν τόσα χρόνια οι εκσυγχρονιστικές τομές στην οικονομία! Και γιατί αποτύχαμε στην φοροδιαφυγή, στην ανταγωνιστικότητα, στην παιδεία. Όλα αυτά συνέβαιναν γιατί μας εμπόδιζε το μακεδονικό!!! Αλήθεια ποιος είπε πως η βλακεία έχει όρια:…

Σήμερα με την οικονομική κρίση στο φόρτε της όλα δείχνουν πως έχουμε φτάσει στο τέλος αυτού του «πεφωτισμένου» εγχειρήματος. Η κοινωνία σαρκάζει πια τις «επιστημονικές» ασυναρτησίες της κ. Ρεπούση. Ασυναρτησίες που ήταν στην διατεταγμένη υπηρεσία μιας ψιμυθιωμένης Ιστορίας που νωρίτερα είχε επιχειρήσει να δημιουργήσει το «νέο σοβιετικό άνθρωπο»! Αλλά η κοινωνία γελά και με την φαρσοκωμωδία της συλλογής υπογραφών προς ηρωοποίηση της κ. Δραγώνα. Αλήθεια τι το ηρωικό έχει μια συγγραφέας διορισμένη σε υψηλούς κρατικούς θώκους η οποία επιχειρεί να προβάλλει τις συμπλεγματικές της απόψεις με τη δύναμη της εξουσίας;

Και δύο συμπεράσματα:

α) Ο πρώτος ψυχρός πόλεμος μεταξύ των δύο ιδεολογιών διήρκεσε περίπου 45 χρόνια και τελείωσε με την συνολική κατάρρευση της μιας εξ αυτών. Ο δεύτερος ψυχρός πόλεμος, έλαβε χώρα στο εσωτερικό της «νικήτριας» ιδεολογίας, διήρκεσε περί τα 15 χρόνια και τελειώνει με την οικονομική κρίση του 2009.

β) Η ηγεμονία στο πεδίο των ιδεών, όπως έδειξε ο Γκράμσι, ανοίγει το δρόμο για την κυριαρχία στο πολιτικό πεδίο. Γιατί έτσι δημιουργούνται ευρύτερες συναινέσεις αλλά και σταθερές πλειοψηφίες. Καιρός, λοιπόν, να ξαναρχίσει σήμερα ένας δημοκρατικός διάλογος για τις σύγχρονες συλλογικότητες και για μια αποτελεσματική εθνική ιδεολογία, που θα μας κάνει να υπάρξουμε και να σταθούμε στον σημερινό δύσκολο πολυπολικό κόσμο μας.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μάρκο Τ avatar
    Μάρκο Τ 09/01/2010 18:40:30

    Εξαίρετο κείμενο. Μακάρι να δημοσιευτούν και άλλα τέτοια ανάλογου επιπέδου.
    Δυστυχώς όμως σε εμάς η μάχη τώρα δίνεται, γιατί ακριβώς τα πάντα έρχονται εδώ με καθυστέρηση.
    Προσπαθούν να μας φορτώσουν πολιτικές των αρχών της δεκαετίας του 90, που ήδη εγκαταλείφθηκαν στη Δυτική Ευρώπη. Ο κώδικας της Ιθαγένειας στη Γαλλία άλλαξε επί το αυστηρότερο το '93, όταν ήμουν φοιτητής εκεί, και εδώ θέλουν να φέρουν το προ του '93 σύστημα της Γαλλίας, το οποίο είχε αποτύχει.

  2. ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ avatar
    ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ 09/01/2010 18:53:56

    Ο Δ.Μ ως ανδριώτης, ανδρείως ομιλεί, αν και πρώην αριστερός.

    • Μάρκο Τ avatar
      Μάρκο Τ @ ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ 09/01/2010 20:09:35

      Και είναι και από παλιό αντριώτικο σόι, αν κρίνω από το όνομα.

  3. Jasmin avatar
    Jasmin 09/01/2010 19:33:46

    Με τον Antonio Gramcsi θα πορευτούμε για να επανα-προσδιορίσουμε την ταυτότητά μας;;; :)) Σωθήκαμε τότε!!!
    Εγώ θα πρότεινα να μην μπερδευόμαστε. Διότι και εγώ λατρεύω τις μαρξιστικές θεωρίες, αλλά για να τις διαβάζα μόνο.
    Και αυτό είναι το μειονέκτημα των όσων γεννήθηκαν πριν το 1985. Η εμμονή τους με την κομματική τους ταυτότητα...
    Για να μην μπερδευόμαστε λοιπόν:
    Η "πολιτική ορθότητα" ξεκινάει ταυτόχρονα με την επικράτηση του κομμουνισμού και την αποτυχία του να επικρατήσει στην Δυτική Ευρώπη.
    Αυτήν ακριβώς την αποτυχία οι μαρξιστές θα την αποδώσουν στους εργαζόμενους που άφησαν να χαθεί η ευκαιρία για την Επανάσταση.
    Δηλαδή, δεν φταίει η μαρξιστική θεωρία για την αποτυχία, αλλά οι ίδιοι οι εργάτες.
    Αυτή ακριβώς είναι η θέση του Gramcsi. Θέλετε να αλλάξουμε την Ιστορία; Δε γίνεται.
    Αυτή είναι και η θέση του Lukacs. Και αυτές είναι οι μαρξιστικές θεωρίες που δημιούργησαν και τη Σχολή της Φρανκφούρτης. Και όλη την αριστερή ιδεολογία που είχε ως σκοπό την αποδόμηση του ευρωπαϊκού πολιτισμού και ταυτότητας. Την άρνηση της σκέψης, δηλ. λογικής και επιστήμης (όπως είχαν θεμελιωθεί στην κλασική αρχαιότητα) αλλά και την αποκαθήλωση των "παλαιών" αξιών, δηλ. του Ιουδαιο-Χριστιανικού πολιτισμού.
    Η Δραγώνα και η Ρεπούση έρχονται με χρονοκαθυστέρηση, διότι στην Ελλάδα είμαστε πολύ πίσω γενικά, και είναι οι επίγονοι αυτής ακριβώς της αριστερής τάσης.
    Και για αυτό και οι ίδιες δεν είναι καν επιστήμονες Ιστορικοί. Διότι η Ιστοριογραφία είναι ο πρώτος τομέας που πλήτετται από την αριστερή αυτή "κριτική θεωρία":
    Στο βωμό του πολιτικώς ορθού, θυσιάζουμε την καταγραφή των ιστορικών γεγονότων. Η Ιστορία ξανα-γράφεται για να βολέψει τα αριστερά ιδεολογήματα.
    Όπως έλεγε και ο Lukacs "Ποιός θα μας λυτρώσει από το ζυγό του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού;"

    • Μάρκο Τ avatar
      Μάρκο Τ @ Jasmin 09/01/2010 20:18:06

      Jasmin, άνοιξες ένα μεγάλο και ενδιαφέρον θέμα. Ποιές είναι οι ευθύνες της Σχολής της Φραγκφούρτης για τις ιδέες της σημερινής φιλελεύθερης Αριστεράς. Δεν είμαι απόλυτα πεπεισμένος, από όσα έχω διαβάσει, ότι έχει αποφασιστική ευθύνη, αν και δεν παίρνω όρκο.
      Για παράδειγμα, οι Adorno, Horkheimer και Arendt είχαν μία κριτική στάση έναντι του Διαφωτισμού και απέρριπταν τη ψευδο-μεσσιανική του αισιοδοξία. Ο Διαφωτισμός και η πίστη στην αταλάντευτη πρόοδο του ανθρώπινου γένους αποτελούν, ωστόσο, σημεία αναφοράς της φιλελεύθερης Αριστεράς της πολιτικής ορθότητας (αυτής που μας καταδυναστεύει τώρα). Γενικά, είχαν μία απαισιόδοξη στάση, λόγω των εμπειριών τους προφανώς. Οι σοσιαλφιλελεύθεροι, νομίζω, είναι πολύ πιο δογματικοί και μεσσιανιστές.

      • ident avatar
        ident @ Μάρκο Τ 09/01/2010 22:50:18

        Η Arendt δεν ανήκε στη Σχολή της Φρανκφούρτης. Όσο για την επίδραση της τελευταίας στη σημερινή φιλελεύθερη Αριστερά, αυτή μάλλον πιστώνεται στον επίγονο των Horkheimer και Adorno, τον Habermas.

        • Μάρκο Τ avatar
          Μάρκο Τ @ ident 10/01/2010 02:22:51

          Δεν ανήκε η Arendt στη Σχολή της Φραγκφούρτης με τη στενή έννοια, αλλά σχετιζόταν με τα μέλη της και ουσιαστικά θεωρείται ότι ανήκει στο ίδιο ιδεολογικό πλαίσιο.

  4. donaE avatar
    donaE 09/01/2010 19:56:14

    Ποιος νεος διαφωτισμος;
    Απλως αναθεωρητικη αριστερα το λενε.
    Η μπορει να το πει κανεις και απορροφηση της αριστερης ζητησης απο το συστημα και μετασχηματισμο της μεσω του μαρκετινγκ σε ιδεολογια που εξυπηρετησε αναγκες της αγορας για επεκταση της.
    Τωρα ψαχνουμε αλλη πλατφορμα: νεα αποτελεσματική εθνική ιδεολογία να μας δωσει ωθηση.
    Τι θα πει αποτελεσματικη κατ'αρχας;

    • ψυχραιμια avatar
      ψυχραιμια @ donaE 09/01/2010 20:31:40

      Αποτελεσματικη ωστε να εμπνεονται οι ανθρωποι για να δουλευουν και να υποστηριζουν το κρατος.
      Ειναι η "ρεαλιστικη ουτοπια" που ελεγε ο Σημιτης.Προκειται περι φρενοκομειου οπως ειχε πει ο Καραμανλης Α΄.
      Αφου κυριαρχησαν ιδεολογικα στη μεταπολιτευση και κατεστρεψαν την παραδοσιακη δεξια ιδεολογια μετα το 1989 που ειδαν οτι ο σοσιαλισμος δεν υπαρχει αρχισαν να ψαχνουν για μια νεα ιδεολογια "εθνικης συνοχης" για να δειυθυνουν ενα αναγκαστικα καπιταλιστικο κρατος που κατελαβαν απο το 1981 και δεν ξερουν τι να το κανουν.
      Εκει καπου ηλθαν και οι θεωριες περι τελους των εθνων-κρατων και με μεγαλη προθυμια επεσαν πανω τους ελπιζοντας οτι θα ξεφυγουν απο το μπελα.Μετα ηλθε η 11/9, η ανοδος των νεων Δυναμεων Ρωσιας και Κινας,η οικονομικη κριση,το φρεναρισμα της ευρωπαικης ενοποιησης και παλι η κυβερνωσα καντροαριστερα βρισκεται με ενα δικο της πλεον κρατος (τα 2/3 των υπαλληλων και το 80% των ΜΜΕ) το οποιο δεν εχει εθνικη ιδεολογια.
      Ελπιζουν ισως να φτιαξουν ενα αχταρμα αμερικανικου αριστερισμου με μεσανατολιτικες προσμιξεις.

  5. Χρήστος Φλώρος avatar
    Χρήστος Φλώρος 09/01/2010 22:31:22

    Διαβάζω το antinews εδώ και τρείς μήνες και είσαστε πραγματικά μιά όαση στην ηλιθιότητα που μας περιβάλει. Ανοίγω την τηλεόραση μερικές φορές και λέω η εγώ δεν είμαι καλά η Ελληνική κοινωνία. Εχω σταματήσει να παίρνω εφημερίδα καθημερινά όπως έπαιρνα παλιά γιατί δεν βρίσκω το λόγο να διαβάζω ηλιθιότητες. Πάντως σας ευχαριστώ.

    • ._ avatar
      ._ @ Χρήστος Φλώρος 10/01/2010 13:18:37

      Δεν είσαι ο μόνος. Και είναι άσχημο να μην διαβάζεις εφημερίδες, γιατί το επίπεδο είναι πολύ χαμηλό και γιατί ξέρεις από πριν τι θα γράφουν.

  6. Luminus avatar
    Luminus 09/01/2010 23:51:11

    http://www.youtube.com/watch?v=vPvtYoxhais&feature=related

  7. Διαμαντής Μπασαντής avatar
    Διαμαντής Μπασαντής 10/01/2010 10:26:23

    Μια πάντηση σε τρια σημεία:

    α) Το ζήτημα δεν είναι το όνομα του Γκράμσι ή το αν ήταν κομμουνιστής. Αλλά το αν η άποψη ότι "η ηγεμονία στον χώρο των ιδεών και της ιδεολογίας" δημιουργεί τις προϋποθέσεις για πολιτική επικράτηση και εδραίωση. Όποιος δεν βλέπει το δάσος και μένει στο δέντρο χένι στο τέλος το δρόμο. Και εδώ η αναφορά στην άποψη του Γκράμσι έγινε με στόχο την επανάκαμψη της πολιτικής στον χώρο των ιδεών και της ιδεολογίας και όχι ειδικά στην επανάκαμψη στον χώρο των κομμουνιστικών ιδεών. Κάποιοι όμως δεν το είδαν. Ας το προσέξουν αυτό λίγο καλύτερα.¨Είναι οι ιδέες που εμπνέουν και με βάση αυτές κινητοποιούνται οι άνθρωποι και οι κοινωνίας. Και αυτές τις ιδέες επιχείρησαν να ελέγξουν οι "εκσυγχρονιστές" (που κάποιοι εξ αυτών είχαν μάθει και κάτι από Γκράμσι. Και για το λόγο αυτό χτύπησαν με τη χρήση της προπαγάνδας όλους όσους μπορούσαν να πουν κάτι. Και ταύτισαν τους πάντες με τις ακραίες και γραφικές απόψεις. Έτσι "εσπρωξαν" τις άλλες ιδέες στο περιθώριο ώστε να κυριαρχήσουν οι δικές τους πολιτικά ορθές. Και αυτή την πολιτική ορθότητα κόντραρε στο πεδίο της ιδεολογίας ακόμα και προχθές π.χ. και ο Αντώνηυς Σαμαράς όταν μίλησε για "επιστροφή στην ιδεολογία". Αυτά τα λίγα για τα περί αναφοράς στο Γκράμσι.

    β) Το να χρησιμοποιούμε επιλεκτικά κλασικές αναφορές ή τους κλασικούς στοχαστές της μιας ή της άλλης άποψης δεν είναι μειονέκτημα. Είναι πλεονέκτημα. Όσοι ξεκινούν σήμερα χωρίς τη γνώση του χθες (ιστορική, πολιτική, φιλοσοφική, κοινωνιολογική κλπ) α΄πλώς θα επαναλλάβουν πολύ δρόμο που ήδη έχει κάνει πριν από αυτούς η ανθρώπινη σκέψη και η ανθρώπινη εμπειρία. Αυτό απαντά σε όσους αρνούνται συλλήβδην τα θετικά που έφεραν π.χ. στην πολιτική κάποιοι σημαντικοί μαρξιστές ή κάποιοι φιλελεύθεροι στοχαστές. Δεν μιλάμε εδώ για καθετσώτα. Όπως είναι εμφανές από το κείμενο σε κανένα σημείο δεν υιοθετούνται τα "σοσιαλιστικά" καθεστώτα. Απορώ που είδε ο επικριτής μου τέτοιες απόψεις. Και απορώ πως κάποιος δεν κρίνεται από αυτά που γράφει ή λέει αλλά από αυτά που κάποιος εκτιμα παραφράζοντας τον κιόλας.

    γ) Η ημερομηνία γέννησης (π.χ. πριν το 1985 που λέιε ένα αναγνώστης) δεν προσδίδει αυτομάτως και επικαιρότητα στην απόψεις. Για όνομα του θεού τότε ο πιο επίκαιρός όλων είναι ο 5χρόνος γιός μου (γεννήθηκε το 2005, πολύ μετά από τον αναγνώστη)! Οι απόψεις και οι κρίσεις έχουν από μόνες τους ένα βάρος που δεν έχει σχέση με ημερομηνίες γέννησης αυτού που τις λέει ή τις χρησιμοποιεί. Άμα ήταν έτσι ο Αριστοτέλης και ο Πλάτωνας δεν θα είχαν καμία επικαιρότητα στις μέρες μας. Αλλά ποιος μπορεί να πει πως οι απόψεις περί "μεσότητας" του Αριστοτέλη δεν βρήκαν την κάλύτερη εφαρμογή τους με την "δημοκρατική επανάσταση" που εξελίχθηκε στο δεύτερο ημιση του 20ου αιώνα;

    Διαμαντής Μπασαντής

    Δεν προσδίδει αυτομάτως

  8. Jasmin avatar
    Jasmin 10/01/2010 12:20:00

    Διάβασα με ενδιαφέρον την απάντηση σε τρία σημεία του αξιοσέβαστου Διαμαντή Μπασαντή. Και θα μιλήσω με πολύ απλά λόγια.
    Γιατί μου έγινε σαφές, ομολογώ με θλίψη,
    το γιατί οι παλιές ράγες δεν "σηκώνουν" νέα τρένα.

    Και ξεκινάω αντίστροφα, από το τρίτο και μικρότερης σημασίας σημείο:
    Έγραψα "πριν το 1985" ως ένα αυθαίρετο ορόσημο, που για μένα όμως είναι αντιπροσωπευτικό για τις αγκυλώσεις που κουβαλούμε οι πριν από αυτό. Είμαι γεννημένη το 1981 και "ζηλεύω" τα καθαρά μάτια των νεότερων από εμένα.
    Και ήταν ισοπεδωτικό το δήθεν "επιχείρημα" για τον 5χρονο γιο. Το ότι η πραγματικότητα εξελίσσεται, δεν είναι ακυρωτικό της γνώσης ή μάλλον της επί-γνωσης του Ιστορικού Παρελθόντος. Το αντίθετο μάλιστα: αποτελεί εχέγγυο για την πρόοδο της ανθρωπότητας αυτή η επί-γνωση του εαυτού της.

    Το δεύτερο σημείο, που αφορά στην επιλεκτική χρήση, θα ήταν πολύ καλό εάν ήταν πραγματικό. Υπάρχουν όμως -τουλάχιστον- δυο λέξεις που χρησιμοποιούνται και που αποδεικνύουν ότι αυτή η δήθεν "ελαστικότητα" και "ανοχή" είναι υποκριτικές:
    Και μιλάω για τις λέξεις "επικριτής" και "αρνούνται συλλήβδην".
    Και τώρα υπεισέρχεται και το πρώτο σημείο. Φυσικά και το ζήτημα (και όχι όπως γράφετε εσείς: το "πρόβλημα")
    είναι η μαρξιστική θεωρία του Gramsci. Και ο ίδιος, ως ιδρυτής του ΚΚΙ, νομίζω δε θα μπορούσε να δεχθεί τον εαυτό του έξω από αυτό το πλαίσιο. Και μόνο σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να δούμε την αρχή της Egemonia Culturale.
    Αυτή η ιδεολογική επιβολή σε σχολεία, πανεπιστήμια, Τύπο, σε οποιονδήποτε τομέα υλικής και άυλης πολιτισμικής παραγωγής, αποτελεί τεράστια δύναμη:
    Και αυτό διότι όπως πριν έγραψα, φτάνουμε σε ένα σημείο που η Θεωρία δεν επηρεάζεται από τα γεγονότα. Η Θεωρία τα προσδιορίζει και τα εντάσσει σε ένα πλαίσιο ερμηνείας και κατανόησής τους, δίνοντάς τους νόημα κατά το δοκούν. Και σε αυτό το σχήμα εντάσσεται και η κατάργηση της επιστημονικής Ιστοριογραφίας και η αντικατάστασή της, από μια αναθεωρημένη επανα-γραφή όπου τα πραγματολογικά δεδομένα "προσαρμόζονται" προκειμένου να "επιβεβαιώσουν" την ορθότητα της Θεωρίας. Βλ. "συνωστισμός στο μικρασιατικό λιμάνι" προκειμένου να "αποδειχθεί" η καλή συμ-βίωση με τους Τούρκους.
    Σας τα ξανα-λέω και γίνομαι κουραστική, διότι γράφετε "Και αυτές τις ιδέες επιχείρησαν να ελέγξουν οι “εκσυγχρονιστές” "
    Σας διαβεβαιώ ότι κανείς δεν έχει "διαστρεβλώσει" τις ιδέες του Gramsci και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι και η αριστερά-συνεχιστής του στην Ιταλία, υποστηρίζει ακριβώς αυτά που υποστηρίζουν οι εγχώριοι μας "διανοούμενοι".
    Ενδεικτικά, για την πολιτογράφηση:
    http://temi.repubblica.it/micromega-online/perfetti-cittadini/
    Και μη μου πείτε ότι το MicroMega δεν αποτελεί τη συνέχεια της φιλοσοφικής Αριστεράς με -πάλι ενδεικτικό το παράδειγμα, διότι είναι τεράστια συζήτηση- του Flores d'Arcais; Που από φοιτητής και μελετητής της ιδιοφυϊούς αντί-, ενάντια στον Ολοκληρωτισμό και την Ιδεολογία, Hannah Arendt, διολίσθησε στον αντίποδα: Την προκατάληψη και τον απόλυτο κομματισμό.
    Και τώρα το κουκούτσι:
    Αυτή η ιδεολογική-πολιτισμική Ηγεμονία, είναι υπεύθυνη για την Πολιτική Ορθότητα. Αυτό το νέο δόγμα και καθεστώς μόνιμης υποταγής (κάτι σαν το Ισλάμ δηλαδή :) ) που έχει αναλάβει εργολαβικά να αποφασίζει για την αποκλειστική νομιμότητα προσώπων και πραγμάτων. Και έχει χωρίσει την κοινωνία μας σε άγιους και αμαρτωλούς. Όσοι δε συμφωνούν π.χ. με το νομοσχέδιο περί ιθαγένειας ή με την τοποθέτηση της Δραγώνα στο Υπουργείο, αυτομάτως χαρακτηρίζονται "ακροδεξιοί" και "μιάσματα".
    Και φυσικά να μην ξεχνάμε ότι ως νέα Ιερά Εξέταση, νομιμοποιείται να αποδίδει και αντίστοιχες ποινές. (και ξέρουμε όλοι πολύ καλά, για τί ακριβώς μιλάω)
    Αυτή η λογική "ή είσαι με εμάς ή είσαι απέναντι μας" είναι η χαρακτηριστική για το απεχθές αυτό κατασκεύασμα της Πολιτικής Ορθότητας. Ένα σάπιο πτώμα που τρομοκρατεί και περιθωριοποιεί κάθε αντίθετη άποψη.
    Και ειλικρινά, είχα κάθε καλή πρόθεση να σας πιστέψω.
    Έγραψα απλά, την άλλη θέση, την αντί-θεση, κάνοντας τον δικηγόρο του διαβόλου.
    Και αμέσως, δαιμονοποιήθηκα: Έγινα από φορέας γόνιμου διαλόγου, ο κακός, ο "επικριτής", αυτός "που αρνείται συλλήβδην", ο "παρα-φραστής", αυτός που "βλέπει το δέντρο και χάνει το δάσος".
    Βλέπετε, λοιπόν, ότι ακόμα και εσείς ο ίδιος ο καλοπροαίρετος που προσπαθεί να διαχωρίσει επιλεκτικά από τον Gramsci και να κρατήσει τα "θετικά", αυτο-αναιρείστε; Διότι και εσείς ο ίδιος έχετε εμποτιστεί από τον ιδεολογικό φανατισμό και τη στερεότυπη προκατάληψη της Πολιτικής Ορθότητας; Η "Ηγεμονία" εξάλλου δεν είναι μια λέξη που χρησιμοποιήθηκε τυχαία.
    Ελπίζω ειλικρινά να μην παρεξηγηθώ, ούτε αυτήν τη φορά.

  9. Διαμαντής Μπασαντής avatar
    Διαμαντής Μπασαντής 10/01/2010 15:46:33

    Στην Jasmin.

    Ευχαριστώ για την απάντηση σου. Τη διάβασα με ενδιαφέρον. Τώρα επί του συγκεκριμένου. Απάντησα γενικά σε μια σειρα σχόλια και όχι σε έναν ανγνωστη. Ειλικρινά δεν ειχα σο μυαλό μου τη δική σου αναφορά. Δεν θυμόμουνα μάλιστα καν το όνομα (Jasmin). Δεν είχα τίποτα το προσωπικό με όσα σχολίασες. Εσύ μάλλον έχεις παρεξηγήσει και πήρες επί του προσωπικού μια γενική απάντηση. Επίσης επιλέγεις δύο φράσεις της απάντησης και βγάζεις συμπέρασμα πως δαιμονοποιώ. Τώρα αν πω πως με παρεξηγείς μήπως παρεξηγηθώ πάλι. Και περί Γκράμσι αυτό που ΄΄εκανα ήταν μια απλή αναφορά σε μια κατά τη γνώμη μου σωστή θέση του. Τώρα το που μπαίνει το Ισλαμ, τό που βγαίνει η Ιερά Εξέταση, το που η πολιτική ορθότητα και που οι αποκλεισμοί και διωγμοί που επιχείρησε αυτή για να ηγεμονεύσει (αφου δεν μπορούσε με άλλο διαλογικό ή δημοκρατικό τρόπο) αδυνατώ να παρακολουθήσω. Όπως αδυνατώ να παρακολουθήσω τους αλλεπάλληλους υπαινιγμούς και σχόλια περί ηλικίας. Δεν με πήραν ακόμα τα χρόνια. Αλλά και να με είχαν πάρει πάλι θα έπρεπε να κριθώ για τις απόψεις και όχι για τα χρόνια μου.


    τέλος πάντων φίλε μάλλον απαντάς σε κάτι που δεν υπάρχει. Δεν είναι εύκολο να σε παρακολουθήσω. Αν θες πες μου συγκεκριμένα κάτι. Μην με ερμηνεύεις. Έκανα απλώς μια προσπάθεια εξιστόρησης ενός πολιτικού φαινομένου που διέγραψε μια τροχιά στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Το θέμα είναι πως στην Ελλάδα ακόμα τη διαγράφει. Και για το λόγο αυτό έχει νόημα να το αντιμετωπίσουμε.

    Τώρα το τι σημαίνει "αποτελεσματική εθνική ταυτότητα" (απαντώ σε άλλον αναγνώστη εδώ). Για να είναι αποτελεσματική μια ταυτότητα πρέπει να μας διασφαλίζει τη δυναμική παρουσία και την εθνική ύπαρξη στο σύγχρονο κόσμο. Επιπλέον κάθε ταυτότητα ορίζεται και θετικά και αρνητικά. Μερικές φορές τα "αντι" που μας ορίζουν έννατι άλλων είναι πιο πολλά. Χρειάζεται μια ενδοσκόπηση και μια αναλυτική ματιά για να μην παρασυρθούμε μόνο από τα "αντί" ή να μην αναπαυθούμε στα όποια θετικά μας. Αυτό και μόνο...

    Τέλος με ξάφνιασε η πολύ περί Αριστεράς συζήτηση (από ορισμένους) σε ένα κείμενο που περιείχε ελάχιστα περί Αριστεράς. Και φυσικά που ακόμα λιγότερο που ποτέ δεν αναφέρθηκε πουθενά πως "κάποιοι διαστρεύλωσαν την αριστερή θεωρία" κλπ.

    Παιδιά μην κάνετε δίκη προθέσεων είναι λάθος...

    • Φερώνυμος avatar
      Φερώνυμος @ Διαμαντής Μπασαντής 11/01/2010 10:24:01

      Για Διαμαντή:
      Δές:
      http://feronymos.blogspot.com/
      από ένα γνωστό από τα ... παλιά!

    • ψυχραιμια avatar
      ψυχραιμια @ Διαμαντής Μπασαντής 11/01/2010 11:04:36

      Για το θεμα της εθνικης ταυτοτητας και τα θετικα ή αρνητικα της:
      Η παραδοσιακη εθνικη ταυτοτητα της Ελλαδος δεν ειχε τιποτα το επιληψιμο αλλα αντιστροφα παρα πολλα θετικα.Ηταν συνδεμενη με δυο μεγαλους πολιτισμους,τον αρχαιο και το βυζαντινο και με το νεο ελληνικο κρατος που προεκυψε απο μια φιλελευθερη επανασταση στις αρχες του 19ου αιωνα στα προτυπα της γαλλικης και της αμερικανικης,που ειχε στοχο να δημιουργησει ευρωπαικο κρατος στην Ανατολη και που εφθασε αυτο το στοχο μεχρι την ενταξη στην ΕΟΚ το 1980.
      ΤΟ νεοελληνικο κρατος θεσπισε κανονες οπως "δουλος που πατει το ποδι του στην Ελλαδα λογιζεται ελευθερος" οταν η δουλεια ηταν ακομη κανονας στις νοτιες πολιτειες των ΗΠΑ και "τιτλοι ευγενειας σε Ελληνες πολιτες δεν αναγνωριζονται" οταν η Ευρωπη ηταν γεματη απο δουκες και μαρκησιους.Το νεοελληνικο κρατος ηταν απο τα πρωτα που καθιερωσε την καθολικη ψηφοφορια στο 19ο αιωνα οταν στην Αγγλια ακομη ψηφιζαν οσοι ειχαν μια περιουσια και πανω και στις περισσοτερες χωρες της Ευρωπης δε ψηφιζαν καθολου.Τελος το νεοελληνικο κρατος κατω απο φοβερες θυσιες σε ολες τις παγκοσμιες συγκρουσεις του 20ου αιωνα πηρε το μερος της φιλελευθερης πλευρας (παγκοσμιοι πολεμοι,ψυχρος πολεμος) που δικαιωθηκε ιστορικα.Αρα κανενα προβλημα δεν υπηρχε με τη παραδοσιακη ελληνικη ταυτοτητα και λιγες ταυτοτητες ειχαν τοσα θετικα.
      Η ταυτοτητα αυτη ειχε ενα μονο προβλημα : δεν ταιριαζε στο μπλοκ εξουσιας που ανηλθε στην Ελλαδα μετα το 1981 (ΠΑΣΟΚ + αριστερα) που παριστανε το "προοδευτικο" ενω ουσιαστικα ήταν οπισθοδρομικο,αντιευρωπαικο και με προτυπα τις δικτατοριες της Ανατολικης Ευρωπης και της Μεσης Ανατολης.Αυτο ηταν το μειονεκτημα της και γιαυτο προσπαθησαν και σε μεγαλο βαθμο κατορθωσαν να τη καταστρεψουν.Οταν οι μαρξιστικες κατασκευες κατερρευσαν το 1989 εισηγαγαν δυτικοευρωπαικες αριστερες θολουρες και τωρα βρισκονται μεταξυ πολυπολιτισμικης μπουρδας και κρυφοθαυμασμου στο ισλαμ και καθε αντιδραστικης αντιληψης του Τριτου Κοσμου.Σταθερη ειναι παντως η αντιθεση τους στη Δυση ως πολιτιστικη συνθεση του ελληνορωμαικου και ιουδαιχριστιανικου πολιτισμου (απο τη Δυση παιρνουν μονον οσους την αμφισβητουν) και αρα παραμενει η αντιθεση τους στην ιδεα που εφτιαξε τη νεοτερη Ελλαδα που αγωνιζονται να τη μεταποιησουν σε κατι που δεν ξερουν και αυτοι τι θα βγει.Φυσικα πολυ μεγαλες ειναι οι ευθυνες της δεξιας που εγκατελειψε εδω και δεκαετιες καθε αγωνα υπερσπισης της παραδοσιακης ταυτοτητας και μιμηθηκε πολλακις τον αντιαμερικανισμο και αντιδυτικισμο των αντιπαλων.Αυτη η ταυτοτητα παντως της αναρχοαυτοκαταστροφικης φιλοτριτοκοσμικης αντιδυτικης μεταπολιτευτικης Ελλαδας ειναι και οικονομικα αντιπαραγωγικη εξ ου και η αναζητηση συνεχιζεται ανευ αποτελεσματος.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.