01/09/2007 21:06
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Έντονες ζυμώσεις για τη νέα κυβέρνηση της ΝΔ

Σχολιάζοντας τη δήλωση του Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή στην «Καθημερινή» ότι «σκέφτεται τη συγχώνευση των υπουργείων Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης και τη δημιουργία ξεχωριστού υπουργείου Περιβάλλοντος» κορυφαία στελέχη της Ρηγίλης σχολιάζουν ότι δεν πρόκειται μόνο περί σκέψης και ότι το υπουργείο, που έχει συνδέσει την ύπαρξή του με μύρια όσα στραβά κι ανάποδα, θα γίνει μετά τις εκλογές υφυπουργείο του υπουργείου Εσωτερικών. Για τη θέση του πολιτικού προϊστάμενου του νέου υπερ - υπουργείου προορίζεται ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο οποίος έχει δηλώσει από καιρό ότι κάνει κι αυτός «αγγαρεία» στο υπουργείο Άμυνας.

Η δήλωση αυτή του Πρωθυπουργού αναζωπύρωσε τις ενδοκομματικές ζυμώσεις για το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, οι οποίες εντείνονται όσο πλησιάζουν οι εκλογές και συχνά παίρνουν τη μορφή συντροφικών μαχαιρωμάτων.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Θ. Ρουσόπουλος θα μετακινηθεί – σύμφωνα με παλαιά επιθυμία του - στο υπουργείο Πολιτισμού αν και κατά τη γνώμη μας δεν θα δεχθεί εύκολα να αποχωρήσει από το Μαξίμου, μετά και την τελευταία αναβάθμισή του και το ρόλο γέφυρας ανάμεσα στις αντιτιθέμενες τάσεις στο κυβερνητικό στρατόπεδο που έχει αναλάβει πλέον ανοικτά. Βέβαια η τοποθέτησή του κ. Ρουσόπουλου σε ένα υπουργείο όπου θα μπορεί να παράγει έργο και να αποκτήσει διοικητική πείρα θα είναι πολύ χρήσιμη εν όψει των φιλοδοξιών του που δεν κρύβονται.

Είναι πάντως σαφές ότι ο κ. Ρουσόπουλος ηγείται σήμερα μιας ισχυρής ομάδας κυβερνητικών στελεχών η οποία επιχειρεί να συμβιβάσει τις συγκρουόμενες φιλοδοξίες των κ. Αβραμόπουλου και Αλογοσκούφη και να εμφανίσει έτσι ένα ενιαίο μέτωπο απέναντι στην αυξανόμενη επιρροή της Ντόρας Μπακογιάννη.  Έτσι δεν είναι καθόλου τυχαία η ανοικτή αντιπαράθεση Αβραμόπουλου – Μπακογιάννη με αφορμή τις «ασύμμετρες απειλές».

Στην περίπτωση που πιστός στην τακτική του «διαίρει και βασίλευε», ο κ. Καραμανλής αποφασίσει να μετακινήσει τον κ. Ρουσόπουλο στο υπουργείο Πολιτισμού για τη σημερινή θέση του κ. προορίζονται είτε ο κ. Σιούφας (που θα αναλάβει έτσι ρόλο συντονιστή του κυβερνητικού έργου, δεδομένης της τάσης του κ. Καραμανλή να αποστασιοποιείται από την καθημερινότητα) είτε ο κ. Βουλγαράκης. Ο τελευταίος πάντως μάλλον δεν το δέχεται και φέρεται να έχει πει ότι δεν είναι διατεθειμένος να αναλάβει ρόλο «τροχονόμου» σε μια περίοδο έντονων εσωκομματικών συγκρούσεων και ζυμώσεων. Εναλλακτική θέση για τον κ. Βουλγαράκη είναι η σημερινή του κ. Μεϊμαράκη.

Ο κ. Σιούφας ενδέχεται επίσης να αναλάβει Πρόεδρος της Βουλής, μια θέση που θα αποβεί καίριας σημασίας στην περίπτωση που υπάρξει πεντακομματική Βουλή. Για τη θέση του βολιδοσκοπείται η Ντόρα Μπακογιάννη , η οποία λέγεται ότι επιθυμεί να πάρει ένα «παραγωγικό» υπουργείο, επειδή σε υπουργεία όπως το Ανάπτυξης υπάρχει η πραγματική δύναμη (αλλά και οι σχέσεις με την διαπλοκή). Αν η Ντόρα φύγει από το υπουργείο Εξωτερικών στη θέση της θα πάει ο Δ. Αβραμόπουλος (οπότε πόλεμος μεταξύ τους), ή ο Πρ. Παυλόπουλος αν μετακινηθεί από το Εσωτερικών.

Η τύχη τέλος του κ. Αλογοσκούφη θα κριθεί μάλλον από την υπόθεση των ομολόγων, ενώ για τη σημερινή θέση του θεωρείται φαβορί ο Αντώνης Σαμαράς.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Suhoi avatar
    Suhoi 02/09/2007 16:09:26

    Φαίνεται ότι ο κ.Μεϊμαράκης ήδη ανέλαβε τα καθήκοντα του υπουργού Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης. Διότι αυτόν έστειλε το Μαξίμου στην Ηλεία για τις συνεννοήσεις με τους τοπικούς παράγοντες και τον συντονισμό της "επομενης ημέρας" μετά την καταστροφή. Και βέβαια, αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία ότι υπουργός Αμύνης αναλαμβάνει ένα τέτοιο έργο. Αλλά, μεταξύ μας, ουδέποτε ο Μεϊμαράκης ήταν -ή ένοιωσε- υπουργός Αμύνης. Αλλωστε, ο ίδιος το'χε πεί, ήθελε να είναι γραμματέας της ΝΔ. Ευτυχώς αδέλφια που μας έτυχαν μόνον οι πυρκαγιές και όχι κανένας πόλεμος. Διότι με τέτοιους επικεφαλής (πολιτικούς και στρατιωτικούς, βλέπε Χηνοφώτη) των Ενόπλων Δυνάμεων θα ξαναβλέπαμε τον Μπραΐμη στην καμμένη γη της Πελοποννήσου!

  2. kapodistrias avatar
    kapodistrias 02/09/2007 18:45:45

    Οι κύριες μεταρρυθμίσεις που θα προωθήσει την επόμενη τετρατετία, εφόσον αναδειχθεί και πάλι πρωθυπουργός, θα είναι, όπως είπε ο κ.Καραμανλής στη συνέντευξή του στην Καθημερινή, η «δημοσιονομική προσαρμογή με την αναπτυξιακή διάσταση του όρου», «η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων για ένα πιο σύγχρονο, αποτελεσματικό και αξιόπιστο κράτος», η «διοικητική μεταρρύθμιση και αποκέντρωση, με στόχο λιγότερες και ισχυρότερες αυτοδιοικητικές μονάδες», η «συνέχιση της μεταρρύθμισης στην Παιδεία» και στο «κοινωνικό κράτος».

    Το πώς εννοεί ο κ.Καραμανλής τη δημοσιονομική προσαρμογή και ποιός θα πληρώσει γι’αυτήν, σηκώνει πολύ συζήτηση. Όπως το ίδιο ισχύει για το πώς εννοεί η ΝΔ τις μεταρρυθμίσεις στη Παιδεία και το κοινωνικό κράτος. Ξεχωρα από αυτά, αναμφισβήτητα η χώρα μας έχει άμεση ανάγκη ριζοσπαστικού αστικού εκσυγχρονισμού σε όλα τα επίπεδα. Το ερώτημα είναι με ποία κριτήρια θα γίνει. Με γνώμωνα τα συμφέροντα της οικονομικής διαπλοκής ή με βάση το κοινό καλό, τον συνολικό εκσυγχρονισμό (οικονομικές και κοινωνικές υποδομές) και την δικαιότερη κατανομή του πλούτου; Πρωτεύουσας σημασίας ζήτημα στον αστικό εκσυγχρονισμό, στο να πλησιάσει δηλαδή η Ελλάδα το επίπεδο ανάπτυξης της Ευρώπης, είναι οι αλλαγές στο Δημόσιο. Στη δημόσια διοίκηση και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

    Η ΝΔ (Προκόπης Παυλόπουλος, υπ.Εσωτερικών) δεν έπραξε τίποτε στον τομέα της «επανίδρυσης» του Δημοσίου τα προηγούμενα τρισίμισι χρόνια. Είναι απορίας άξιον, ο κ.Καραμανλής διαφήμιζε την «επανίδρυση» του κράτους, αλλά δεν έκανε το παραμικρό για να εκσυγχρονίσει –έστω και λίγο- την «καρδιά» του κράτους, το Δημόσιο. Τίποτε δεν έγινε και στον έτερο πυλώνα του κράτους, την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Τόσο η ΝΔ, όσο και το ΠΑΣΟΚ, είχαν μια μεγάλη ευκαιρία για να ανοίξουν τη συζήτηση αυτή ενόψει των δημοτικών εκλογών, τον Οκτώβριο του 2006. Ηταν η κατάλληλη στιγμή για να συζητηθούν νέα μέτρα-τομές για την Τ.Α., για την εξυπηρέτηση του πολίτη, για τον δομικό εκσυγχρονισμό της χώρας, για την υλοποίηση ενός νέου Καποδίστρια. Η κυβέρνηση, για μια ακόμη φορά, φοβήθηκε να θίξει ένα θέμα, το οποίο θα μπορούσε να της δημιουργήσει πολιτικά προβλήματα. Για πολλοστή φορά έδειξε την ατολμία της.

    Τώρα λοιπόν, τρισίμισι χρόνια μετά, ενόψει των εκλογών, ο κ.Καραμανλής, επανέρχεται και μιλάει για «νέο Καποδίστρια». Κι’όμως, εδώ και αρκετά χρόνια αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι δεν χρειάζονται τόσοι πολλοί Δήμοι και ότι πρέπει να μειωθούν στο μισό, ότι η ΤΑ έχει ανάγκη γενναίου εκσυγχρονισμού της υλικοτεχνικής της υποδομής της (μεταξύ των άλλων ηλεκτρονικός εξοπλισμός), προκειμένου να εξυπηρετούνται με ταχύτητα οι πολίτες και να διεκπεραιώνονται αμέσως όλες οι διοικητικές πράξεις (το 70% των διοικητικών πράξεων έχει δοθεί στους Δήμους, αλλά λόγω τρομερών αδυναμιών στις υπηρεσίες και την υποδομή τους, παρουσιάζονται σοβαρά προβλήματα).

    Τώρα, ο κ.Καραμανλής ξαναμιλάει για αποκέντρωση του κράτους. Κι’όμως, εδώ και χρόνια έχει ωριμάσει η άποψη ότι το κράτος πρέπει να διατηρήσει μόνον τις λειτουργίες που είναι αναγκαίες και όλες τις υπόλοιπες να τις εκχωρήσει στην ΤΑ. Επίσης, ότι παράλληλα με τη συνένωση Δήμων, πρέπει η ΤΑ να αποκτήσει μητροπολιτικές λειτουργίες, όπως αρμοδιότητες για τη συγκοινωνία, τους δρόμους, το πράσινο, κ.ο.κ., ενώ όλες οι πολεοδομίες να περάσουν στην αρμοδιότητα των Δήμων. Και το σημαντικότερο. Ηδη, η ΤΑ έχει πολλές και σοβαρές αρμοδιότητες. Όμως, αντί να τις εκμεταλλεύεται, ο κάθε τοπικός παράγοντας βράζει στο ζουμί του κοιτάζοντας πως θα βολέψει την εκλογική πελατεία της πόλης του και των χωριών του. Ουσιαστικά δηλαδή, ακόμα και αυτή η στρεβλή αποκέντρωση που υπάρχει σήμερα, είναι αποκέντρωση της διαφθοράς, της μιζέριας και της τριτοκοσμικής υπανάπτυξης. Και για να μιλήσουμε επί της ουσίας: Υπάρχουν τεράστια ευρωπαϊκά και κρατικά κονδύλια, τα οποία χάνονται είτε επειδή οι Δήμοι δεν έχουν οργανώσει μηχανισμούς απορρόφησης, είτε επειδή το κεντρικό κράτος στην Αθήνα τα μοιράζει με πελατειακά κριτήρια.

    Ο κ.Καραμανλής, αν βγεί πρωθυπουργός και θέλει πραγματικά να μείνει στην ιστορία για κάποιες τομές, θα πρέπει να κάνει «επανάσταση στη Δημόσια Διοίκηση». Να καταπολεμήσει τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά. Ουσιαστικός στόχος του πρέπει να είναι ο εκσυγχρονισμός του ελληνικού κράτους, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες των πολιτών, αλλά και στο διεθνή οικονομικό ανταγωνισμό. Πέρασαν όμως, ηδη τρισίμισι χρόνια κ.Καραμανλή! Τα περιθώρια έχουν στενέψει πιά.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.