23/09/2008 21:25
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ένα ερώτημα

Το περασμένο Σαββατοκύριακο 20-21.9.2008 δημοσιεύθηκαν τέσσερις εκλογικές δημοσκοπήσεις. Θεωρώ ότι συχνά οι δημοσκοπήσεις είναι  πολιτικά κατευθυνόμενες και δεν γίνονται με αξιόπιστο επιστημονικά τρόπο.  Θα προτιμούσα να υπάρχει ένα Δημόσιο Ινστιτούτο Δημοσκοπήσεων που να ελέγχεται από τους αρμόδιους επιστημονικούς συλλογικούς φορείς.

Παρ' όλα αυτά επειδή όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά κι επειδή οι τέσσερις αυτές δημοσκοπήσεις μπορεί εν μέρει να εμπεριέχουν αντικρουόμενες σκοπιμότητες, έκανα τους ακόλουθους υπολογισμούς:

Ο μέσος όρος των δημοσκοπήσεων αυτών σε ότι αφορά την πρόθεση ψήφου για τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα τα τελευταία 34 χρόνια, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, είναι 56,6%.

Αρκετοί ψηφίζουν με μαύρη καρδιά τα δύο αυτά κόμματα, γιατί δεν βλέπουν κάποια άλλη ρεαλιστική εκδοχή διακυβέρνησης της χώρας.

Ο μέσος όρος του αυθαίρετου (;) αθροίσματος του ΣΥΡΙΖΑ, των Οικολόγων, των μικρότερων κομμάτων, των λευκών, των άκυρων, των αναποφάσιστων φτάνει στο 30,3%.

Παρέλειψα τις πιο «μπετοναρισμένες» ψήφους προς το ΚΚΕ και το ΛΑΟΣ, παρ' ότι και αυτό είναι σχετικό.

Το ερώτημα μου είναι «απλό» και «περίπλοκο;»:  Είναι αδύνατη, τώρα όχι αύριο, η εκπόνηση και συγκρότηση μιας αξιόπιστης, ρεαλιστικής, κοινωνικά δίκαιης και δημιουργικής, προοδευτικής εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης της χώρας;  Αναγέννησής της; 

Που να αντιπαρέρχεται την πολυδοκιμασμένη και έωλη διακυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και της πλειοψηφίας των ηγετικών στελεχών τους.  Που να εμπνεύσει και να δώσει ελπίδα στον ελληνικό λαό.

Που να μην την μεταθέτει για το αόριστο μέλλον, όπως λέει μέχρι στιγμής τουλάχιστον ο ΣΥΡΙΖΑ (Μ.Ο.10,2%), προσδοκώντας σε μια αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων που θα οδηγήσει με τη σειρά της σε μια θολή αριστερή διακυβέρνηση.

Αντέχει άλλο η κοινωνία, η χώρα, τέτοια σήψη, τέτοια φθορά, τόση αδικία, τόσο ψέμα και τόση υποκρισία;  Τόση εθελοτυφλία;

Αριστερή, προοδευτική, δημοκρατική, δημιουργική ή όπως θέλετε πείτε την, πολιτική δεν είναι αυτή, που φροντίζει πριν από όλα να δικαιώσει και να αναπαράξει τον εαυτό της. 

Αλλά αυτή που μοχθεί στη πράξη για να υπηρετήσει τα συμφέροντα της πλειοψηφίας των πολιτών.  Αδιαφορώντας για τις ταμπέλες που για αρκετούς κι όχι εντελώς αδικαιολόγητα είναι επίφοβες.

Δημήτρης Κουμάνταρος

http://kanenaskathenas.wordpress.com/

(FactorX: Δημοσιεύουμε ευχαρίστως κάθε άποψη που μπορεί να συμβάλει στον προβληματισμό όλων μας για το μέλλον του τόπου αυτού).

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ο Ιθαγενής avatar
    Ο Ιθαγενής 23/09/2008 21:51:57

    "Κανείς δεν ανέβηκε στην εξουσία καβαλώντας απλά ένα κύμα δυσφορίας. Ο δρόμος για την εξουσία απαιτεί να πείσεις ότι ξέρεις, μπορείς και θέλεις να κυβερνήσεις. Αν οι ψηφοφόροι σε επιλέγουν μόνο και μόνο για να διαμαρτύρεσαι καλύτερα για λογαριασμό τους τότε είσαι καταδικασμένος να βλέπεις τα υπουργεία από το πεζοδρόμιο. Και το δυστύχημα είναι πως και οι άλλοι, στις υπουργικές καρέκλες, θα αντιμετωπίζουν το τέλμα με στωικότητα καθώς ο ένας θα σχεδιάζει πώς θα γίνει ο ίδιος πρωθυπουργός και ο άλλος πώς δεν θα κάνει τίποτα μπας και επωμισθεί μια ουγγιά πολιτικού κόστους..."

    Εκεί βρίσκεται το μεγάλο πρόβλημα της αριστεράς στην χώρα μας: κυβέρνηση σημαίνει προτάσεις και διαχείριση και λυπάμαι που σε στενοχωρώ αλλά στην χώρα μας σημαίνει εκφώνηση συνθημάτων διαμαρτυρίας.

    Να συνεργαστούν ποιοι με ποιους?
    Μπορείς να βρεις σημείο επαφής στην παιδεία, την υγεία, την εξωτερική πολιτική? και ιδιαίτερα στο περιβάλλον που λειτουργούμε, στην ΕΟΚ.

    Να σου φέρω ένα παράδειγμα για να μιλάμε απλά και κατανοητά:

    ΠΑΙΔΕΙΑ:

    αντί να τεθούν ρεαλιστικοί και επιτεύξιμοι στόχοι σε βάθος χρόνου 15ετίας, με το που θα εκστομίσεις την λέξη "αξιολόγηση των ΑΕΙ" ο κυβερνητικός συνασπισμός που ονειρεύεσαι έχει καταρρεύσει.
    Με το που θα θέσεις 5% για την Παιδεία, δωρεάν και ελεύθερη πρόσβαση σε ΑΕΙ, αλλά με αξιολόγηση και θεσμοθέτηση κανόνων και ας ιδρυθούν όσα ιδιωτικά θέλουν (όπως σε όλο το κόσμο, που θα παίζουν με τους κανόνες που το κράτος θέτει) η μισή κυβέρνησή σου θα διαδηλώνει εναντίον της άλλης μισής.

    Λυπάμαι που θα σε στενοχωρήσω αλλά η αριστερά στην χώρα έχει ουτοπικά οράματα και ο λαός προβλήματα της καθημερινότητας.
    Για να σε υποστηρίξει, θα πρέπει να αποδείξεις ότι μπορείς να διαχειριστείς την καθημερινότητά του.

  2. ven. avatar
    ven. 23/09/2008 21:53:58

    ειναι ευχαριστω να υπαρχουν νεοι ανθρωποι μορφωμενοι,με ανοικτα μυαλα,με ορεξη και ιδεες.....αυτοι ειναι η μονη ελπιδα για την ελλαδα,αρκει να το καταλαβουν.....ο τοπος μας εχει πνιγει απο αριστερους φασισμους και δεξιους λαικισμους.Χρειαζεται ανορθωση και σκληρη δουλεια(δε μπορω ν καταλαβω την ειρωνια καποιων)Αν καποιος νομιζει οτι στην εποχη του παγκοσμιου ανταγωνισμου ,θα υπαρχει ετοιμη η κοτα με τα χρυσα αυγα(βλεπε εε)γελιεται....

  3. Ένα ερώτημα avatar
    Ένα ερώτημα 23/09/2008 22:00:39

    [...] Διαβάστε όλο το άρθρο « Προηγούμενο: European Creativity and Innovation Year [...]

  4. velvet avatar
    velvet 23/09/2008 22:15:18

    Εχουμε τις κυβερνήσεις που αξίζουμε και μη το ψάχνετε το θέμα. Τέτοιες συνεργασίες απαιτούν ώριμους και συνειδητούς πολίτες. Απαιτούν να έχουμε μια αναπτυγμένη πολιτική, κοινωνική, ηθική συνείδηση...

    Εχουμε δρόμο μπροστά μας αδέλφια!!!

  5. Ξένος Δάκτυλος avatar
    Ξένος Δάκτυλος 23/09/2008 22:26:03

    Δεν είναι αδύνατη, σιγά-σιγά κάτι έχει αρχίσει να γίνεται στην συλλογική μας συνείδηση, έτσι φαίνεται τελευταία στην εποχή του διαδικτύου. Απλά ίσως πάρει περισσότερο χρόνο από όσο θα θέλαμε και όχι όσο ήπια θα μας βόλευε. Πρέπει να ξηλωθεί όλο το σύστημα και να χτιστεί από την αρχή, με τις λιγότερες δυνατές επιπλοκές για τον τόπο. Δεν ζούμε βέβαια δεκαετίες πίσω για να βγάλουμε τσεκούρια υπάρχουν κι άλλοι τρόποι. Έχουμε δύναμη ψήφου, αυτό που χρειάζεται είναι να καταλαβαίνουμε τι ψηφίζουμε και γιατί.

  6. Jiovani avatar
    Jiovani 23/09/2008 23:08:41

    Πάντα αγωνιστής ο Δημήτρης και πάντα ουτοπιστής!
    Υπάρχουν κόμματα εξουσίας και κινήματα διαμαρτυρίας. Τα κινήματα διαμαρτυρίας δεν μπορεί να γίνουν κόμματα εξουσίας χωρίς να διαπιστώσουν με εντονότατη δυσφορία οι οπαδοί τους, ότι κι αυτοί ίδιοι είναι, πουλημένοι κλπ.
    Αν κάποιος επιθυμεί την καθαρότητα δεν θα την βρει στην εξουσία και όποιος κατανοεί πως πάντα θα υπάρχει εξουσία θα αναζητεί μιά καλύτερη λύση για το σήμερα και θα θεωρεί τη διαμαρτυρία βολικό αποπροσανατολισμό που θα δουλεύει για την υπάρχουσα εξουσία. Παλιά ήμουνα στον ευρύτερο χώρο που ήταν κι ο Δημήτρης, τώρα δεν είμαι και νομίζω ότι κατάλαβα καλύτερα πως δουλεύουν τα πράγματα...

  7. ΠΟΛΙΣ ΗΛΙΟΥ avatar
    ΠΟΛΙΣ ΗΛΙΟΥ 23/09/2008 23:25:59

    Το ερώτημα μου είναι «απλό» και «περίπλοκο;»: Είναι αδύνατη, τώρα όχι αύριο, η εκπόνηση και συγκρότηση μιας αξιόπιστης, ρεαλιστικής, κοινωνικά δίκαιης και δημιουργικής, προοδευτικής εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης της χώρας; Αναγέννησής της;
    Αναγέννηση ποιας περιόδου αγαπητέ Δημήτρη?
    Με ποια πολιτική διαπαιδαγώγηση? Από τα υπάρχοντα κόμματα? Από τους ακαδημαϊκούς μας? από την εκκλησία?
    Από τους συνδικαλιστές? Από τους δημοσιογράφους? Αγαπητέ Δημήτρη, εδώ και με την κορυφαία πολιτική μας παρέμβαση (με ντροπή το λέω) που είναι η ψήφος μας, την δίνουμε αβασάνιστα τόσο στα κόμματα όσο και στους υποψηφίους. Αλήθεια, ας μου ερμηνεύσει κάποιος το φαινόμενο Παπαγεωργίου-Ψωμιάδη στην Θεσσαλονίκη, κι εγώ Δημήτρη μου θα σου απαντήσω στο απλό και περίπλοκο ερώτημα σου….

    Από τουσ συνδικαλιστές? Από τουσ δημοσιογράφους?

  8. Ξένος Δάκτυλος avatar
    Ξένος Δάκτυλος 23/09/2008 23:49:24

    «Τα κινήματα διαμαρτυρίας δεν μπορεί να γίνουν κόμματα εξουσίας»

    Σωστότατο και θεωρώ οτι μια απαραίτητη μεταρρύθμιση θα ήταν εκτός από κυβέρνηση να εκλέγαμε ενεργά και συνειδητά, την αξιωματική αντιπολίτευση.
    Το ότι ο δεύτερος μεγαλύτερος αριθμός ψηφοφόρων, θεώρησε οτι το τάδε κόμμα θα έπρεπε να είναι κυβέρνηση, δεν σημαίνει απαραιτήτως οτι πληρεί τις προϋποθέσεις να ασκεί κυβερνητικό έλεγχο καλύτερα από κάποιο μικρότερο. Και αυτό το σημείο πιστεύω είναι σημαντικότερο από όσο νομίζουμε. Υπάρχουν επιπλοκές αλλά τα θετικά θα ήταν περισσότερα.

  9. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 24/09/2008 00:00:36

    Η αντίληψη μου για τρόπο που μπορεί να δομείται μια κοινωνία βρίσκεται έξω από το σχήμα "κυβερνώντες και κυβερνόμενοι". Το σχήμα αυτό, ως νοοτροπία και δομή σκέψης, ανταποκρίνεται στη λογική της εξουσίας και από τη φύση του δύναται να αναπαράγει μόνο διευθυντικές-πατερναλιστικές δομές. Αυτό δεν σημαίνει ότι απεργάζομαι υπόθαλψη, ή κατάργηση του κράτους εδώ και τώρα. Όποιος θέλει όμως να αμφισβητήσει την άποψη, που πρόβαλε ο Αριστοτέλης στα "Πολιτικά", ότι το σύστημα, όπου οι άρχοντες εκλέγονται, καλείται ολιγαρχία, θα πρέπει να προβάλει μια σοβαρή τεκμηρίωση για το αντίθετο. Το έργο αυτό αποτελεί αφορμή και αφετηρία, για να βάλουμε τη σκέψη μας να διεισδύσει σε βάθος, όσο αφορά τις δομές και τις προϋποθέσεις της εξουσίας. Μια πρώτη, στοιχειώδης διαπίστωση, αφορά τον εντοπισμό που κάνει ο Αριστοτέλης, ότι Δημοκρατία είναι το σύστημα στο οποίο οι άρχοντες ορίζονται με κλήρωση. Αυτή η διαδικασία υπόκειται αυτονόητα σε όρια μεγέθους της πολιτικής επικράτειας. Πέρα από την τάξη μεγέθους της πόλης/κράτους αυτή η πρακτική εμφανίζεται πρακτικά ανεφάρμοστη.
    Ποια μπορεί να είναι η λογική, που επιβάλει την ολοένα και σε μεγαλύτερο βαθμό συντελούμενη αύξηση της πολιτειακής επικράτειας, και που καταλήγει στην εποχή μας σε γιγαντισμούς ολοκλήρωσης, όπως η ΕΕ., ή ακόμη και το ακρότατο όριο του "παγκόσμιου χωριού"; Γιατί αυτή η επέκταση πρέπει να προτιμάται από την αυτοδιαχειριζόμενη μικρή επικράτεια, που πρότειναν οι αναρχικοί οραματιστές της αυτοδιαχείρησης; Το βασικό κριτήριο ευημερίας και ευνομίας, που θέτει ο Αριστοτέλης στα "Πολιτικά" είναι η αυτάρκεια. Μια αντίληψη κατανοητή, που χαρακτηρίζει ίσως το μέσο τρόπο σκέψης και που αντιφάσκει σαφώς στον περιορισμό της επικράτειας σε πολύ μικρά όρια, που οπωσδήποτε μπορεί να θεωρηθούν ασφυκτικά απέναντι ακριβώς στην εξυπηρέτηση της αυτάρκειας. Διότι με αυτή εννοούμε μόνο μια βασική λειτουργική αρχή, που εστιάζεται τελικά στην ισόρροπη εσωστρέφεια του συστήματος, χωρίς να αποφασίζουμε ποιες και σε ποιο βαθμό είναι οι εκάστοτε ανάγκες, που είναι θεμιτό να καλυφθούν.
    Θα ήταν βασική ίσως η διαπίστωση, ότι κατ΄αρχήν οι άνθρωποι προτάσουμε τα ποσοτικά κριτήρια των ποιοτικών, όσο αφορά την ευημερία και την ευτυχία μας. Ο πλούτος ορίζεται κατά βάση στη συνείδηση μας κύρια με ποσοτικά κριτήρια. Κάποιες συντηρητικές, παραδοσιακές κοινωνίες, που ορίζουν την αυτάρκεια καθαρά σε ποιοτική βάση, αντιμετωπίζουν μάλλον με σκεπτικισμό τα υλικά αγαθά και έχουν κατά κανόνα θεοκρατικό προσανατολισμό, όπως το Άγιο Όρος και το Θιβέτ. Η αντίληψη που έχει επικρατήσει ως προοδευτική, θεωρεί πολιτισμό τη δημιουργία νέων αναγκών. Δεδομένου ότι η προσπάθεια ικανοποίησης αυτών των αναγκών, δεν αποτελεί μια εν τέλει αυστηρά υλιστική ή ηδονοθηρική διαδικασία. Ως συνυφασμένη με την τεχνική πρόοδο, έχει σαν βάση την εκπαίδευση, την έρευνα και την οργάνωση της κοινωνίας, που απολήγει τελικά σε αυτό που μια σειρά εξουσιαστές φιλόσοφοι ονόμασαν "ανοιχτή κοινωνία".
    Αυτή την προοπτική υιοθέτησαν οι οπαδοί τόσο του κοινωνικού μοντέλου της ελεύθερης αγοράς, όσο και του σοσιαλιστικού. Η αντίθεση τους έγκειται όχι κύρια στον βαθύ προσανατολισμό του συστήματος, που είναι η αντίληψη μιας "γραμμικής" προόδου, αλλά οι διαδικασίες μέσα στις οποίες αυτή είναι σκόπιμο να συντελεστεί.
    Η αριστερά πρότεινε, ότι εάν έφευγε η δυνατότητα επιβολής των οικονομικών επιλογών από την τάξη των καπιταλιστών, η "λαϊκή" λεγόμενη εξουσία θα επαναπροσδιόριζε όχι μόνο τις παραγωγικές σχέσεις, αλλά και το σύνολο των κοινωνικών επιλογών, δημιουργώντας μια νέα ηθική και μια τελείως νέα νοοτροπία. Το πείραμα κλήθηκε να ξεκινήσει με αλλαγή των σχέσεων εξουσίας. Όπως χαρακτηριστικά διακήρυξε ο Λένιν, ο Σοσιαλισμός θα μπορούσε να συμπυκνωθεί στην περίπτωση της Ρωσίας στο σύνθημα "εργατικά συμβούλια συν εξηλεκτρισμός". Αλλαγή δηλαδή του μοντέλου κρατικής εξουσίας συν τεχνική εξέλιξη. Στην ουσία ο δεύτερος στόχος βρίσκεται πλήρως μέσα στη λογική της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Εξ άλλου οι Μαρξ και Ένγκελς ήταν αυτοί που έπλεξαν το εγκώμιο της αστικής τάξης - τόσο λόγω της ανάπτυξης της παραγωγής, όσο και της κοινωνικής χειραφέτησης που επέφερε - στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο.
    Ο Λένιν βέβαια και η παρέα του - με πρώτο τον Τρότσκι - φρόντισαν να καταργήσουν τις όποιες αλλαγές είχαν καθιερωθεί με δημοκρατικές διαδικασίες στη βάση, θεσπίζοντας τη λεγόμενη "στρατιωτικοποίηση των συνδικάτων" (δηλαδή εξουθένωση τους). Αναθέτοντας τις αρμοδιότητες σε τμήμα της πρώην τσαρικής γραφειοκρατίας και της νεοιδρυθείσης κομματικής νομενκλατούρας τέθηκε η βάση πλήρως στο περιθώριο. Αυτό βρήκε τη θεωρητική του διατύπωση στον "οικονομισμό" του Στάλιν και στο κεντρικό δόγμα του "μηχανιστικού υλισμού" που διακήρυξε στο "Ζητήματα του Λενινισμού" και στο "Ζητήματα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ", που εστιάζεται ότι πρώτα θα πρέπει να αναπτυχθούν οι παραγωγικές ΔΥΝΑΜΕΙΣ και μετά θα μπορέσει να αποκτήσει σοσιαλιστική συνείδηση η εργατική τάξη. Μέχρι τότε αυτή η συνείδηση θα αποτελεί ιδιότητα μόνο της πρωτοπορείας, δηλαδή της σταλινικής γραφειοκρατίας. Την ίδια εξ άλλου βάση χαρακτηρίζει και τη "Θεωρία των παραγωγικών δυνάμεων", που πρόβαλαν οι Κινέζοι αρχιτέκτονες του σημερινού καθεστώτος.
    Βεβαίως η συγκεκριμένη ιστορική πείρα δεν επαρκεί για να απεμπολίσουμε εκ προοιμίου και εξ ορισμού τη σοσιαλιστική προοπτική. Αυτοί που επιχείρησαν μια κριτική επεξεργασία αυτού του παρελθόντος, σε μια συγκεκριμένη - αλλά και αρκετά ρεαλιστική βάση, ήταν οι κάποιοι θεωρητικοί της Περεστρόικα, ελάχιστα γνωστοί εκτός Ρωσίας, που έδωσαν θεμέλιο κρητικής στη Ρωσική στροφή, που ακολούθησε. Αλλά και κάποιοι θεωρητικοί διανοητές, μεταξύ των οποίων προεξέχουν - αναμφίβολα όχι τυχαία - κάποιοι Έλληνες με διεθνή παρουσία και επιρροή. Εάν θέλουμε να δώσουμε μια ουσιαστική απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο μπορεί να υπάρξει μια σοσιαλιστική προοπτική, πέρα από πατερναλιστικό, γραφειοκρατικό, εκτρωματικό εκφυλισμό, οφείλουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ Η ΛΑΪΚΗ ΒΑΣΗ ΝΑ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ.
    Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα νομίζω ότι δεν είναι καθόλου απλή. Η αστική τάξη χειραφετήθηκε κατ΄αρχήν οικονομικά, μέσα στην παραγωγική διαδικασία. Τα ελατήρια ήσαν προτογενώς οικονομικά, οπότε έπαιξε αποφασιστικό ρόλο η προαίρεση της εξυπηρέτησης του ατομικού συμφέροντος σε επεκτατική βάση. Αυτή η επεκτατική βάση ήταν και το ελατήριο για την ανάπτυξη συλλογικής δραστηριότητας από την τάξη των αστών εναντίον αυτών, που τους έθεταν εμπόδια.
    Τι μπορεί να είναι όμως αυτό, που μπορεί να οδηγήσει ένα λαό όπως εμείς, που σκέφτεται και δρα βάναυσα ατομικά, να αποκτήσει συλλογικότητα; Όταν η κύρια αναφορά στην προσευχή μας είναι να ψοφίσει η κατσίκα του γείτονα και η διχόνοια υπήρξε το σαράκι από καταβολής Ελλαδικού κράτους; Όποτε ενώθηκαν οι Έλληνες μεγαλούργησαν. Αυτό όμως έγινε σπάνια. Η πλευρά που επικράτησε ήταν η μισαλλοδοξία, ο εγωισμός και ο χαβαλές. Η αναζήτηση της σύνθεσης, ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΛΟΓΟΥ, αποτελούν ζητούμενα, που ακόμη και σε φάση βαθύτατης παρακμής, που η ζωή ευτελίζεται βάναυσα και οι κίνδυνοι μεγαλώνουν και οξύνονται, αποφεύγουμε να δούμε κατάματα. Με αυτή την έννοια αναρτήσεις όπως αυτή αποτελούν την πολύτιμη εξαίρεση.
    Δεν έχουμε άλλη διέξοδο, άλλη ελπίδα από το να το προσπαθήσουμε σε ειλικρινή βάση. Πέρα από ιδεολογίες και περιορισμούς. Με αυτή την λογική, η ανάρτηση πράττει ορθά, κρατώντας τη στόχευση γενική. Αυτό που προέχει σε τέτοιες καταστάσεις είναι η διάθεση και η κινητοποίηση. ΓΙΑΤΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ.

  10. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 24/09/2008 00:13:33

    @Jovani
    Και τα κινήματα διαμαρτυρίας συμβάλουν στην συγκρότηση της εξουσίας. Η Εξουσία ως διαχείριση και επιβολή αποτελεί συγκεκριμένη ισορροπία δυνάμεων.
    Η στρατηγική ενός κινήματος διαμαρτυρίας, βρίσκεται κατ΄αρχήν να στρέψη τη συνισταμένη των δυνάμεων προς την επιθυμητή κατεύθυνση, σε προοπτική, που να ξεπερνάει τα στενούς δικούς του προσανατολισμούς. Η συγκρότηση συμμαχιών και μπλοκ, είναι αυτό που μπορεί να αλλάξει τη ροή των πραγμάτων. Η εύστοχη δόμηση μιας αντίστοιχης πορείας οφείλει να επαναπροσανατολίζει ταυτόχρονα αυτούς που συμμετέχουν, από την ψυχολογία της διαμαρτυρίας, σε άλλες στοχεύσεις και διαθέσεις, που δεν μπορεί παρά να επιλέγονται συγκεκριμένα στην πορεία.

  11. χρηματιστης avatar
    χρηματιστης 24/09/2008 00:27:01

    Κατι μονο για τους προσεκτικους,οι 4 τελευταιεσ δημοσκοπησεις ειχαν κοινα χαρακτηριστικα δηλ.οι 3 που εμφανισαν το πασοκ να προηγειται ειχαν δειγμα 1000 ατομα, μια μονο η Rass που εμφανισε τη ΝΔ να προηγειται ειχε δειγμα 50% μεγαλυτερο δηλ 1500 ατομα..

  12. Ξένος Δάκτυλος avatar
    Ξένος Δάκτυλος 24/09/2008 00:35:43

    Υπάρχει και ολιγαρχία που θα άξιζε να μελετηθεί σε μια πιθανή μορφή της. Το πέταγμα της μπάλας της (αλλά έμεσα) στον ίδιο τον λαό, δηλαδή η κατάργηση της ισοβαρούς ψήφου των πολιτών. Θα μπορούσε να υπάρχει αλγοριθμικά οριζόμενο point system όπου η ψήφος κάποιου με διανοητική κατάσταση, ειδικές και γενικές γνώσεις Άρβελερ να είχε αξία 6 πόντων και κάποιου όπως η xxxxxxx (βάλτε όποιο όνομα από πρωινάδικο θέλετε, παραδείγματα άφθονα) αξία 2. Χωρίς ερωτήσεις που να διερευνούν πολιτικά φρονήματα και τοποθετήσεις βέβαια και με επανεξέταση ανά 8ετία. Όλοι να ψηφίζουν, μηδέν να μην υπάρχει, αλλά όχι και όλα ίσωμα όπως τόσο καιρό συμβαίνει. Δεν μπορεί να μη ξέρεις τι είναι «κομουνισμός» και να τρέχεις να ψηφίσεις ότι σου είπανε ή ότι σε πείσανε στα πρόχειρα (το έπαθα αυτό με συνάδελφο στη δουλειά λογιστή, ο οποίος με ρώτησε επίσης και πόσα εκατομμύρια είναι το ένα δισεκατομμύριο. ΛΟΓΙΣΤΗΣ. Δεν κάνω πλάκα, παρ’ όλες τις δικλίδες ασφαλείας που υπάρχουν στην εκπαίδευση, ξέφυγε και αντί γίνει κάτι άλλο, το σύστημα ξεγελάστηκε/αδιαφόρησε και έγινε τελικά λογιστής).
    Να είσαι ότι είσαι, αλλά να υπάρχει πολιτικό κόστος σε αυτό. Άσε που τώρα και μόνο το να είσαι επαγγελματικά «σαξέσφουλ» όπως παρουσιαστής στο Mad TV, σε καθιστά σε καλύτερη μοίρα από τους υπόλοιπους πολίτες. Θα έπρεπε να αρκεί αυτό? Σε ένα τέτοιο μοντέλο όπως περιέγραψα, η κοινωνική προτροπή «κάνε λεφτά παιδί μου» θα μετατρεπόταν σε «κάνε παιδί μου εγκέφαλο γιατί τι να τα κάνεις τα λεφτά αν πολιτειακά είσαι ρόμπα με βούλα».
    Σκληρό μέτρο αλλά η κατάσταση έχει παρα γίνει. Όπως και πολύ παλαιότερα όταν θα άρχισαν να εγκαθιδρύονται οι πρώτες νομοθετικές ρυθμίσεις στις ανθρώπινες κοινωνίες, σίγουρα θα υπήρχαν αντιδράσεις ως «φασιστικό» μέτρο, ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει όμως και τελικά έγινε. Μήπως πρέπει να δείξουμε προς αυτή την κατεύθυνση λοιπόν, υπό την προυπόθεση πως τίποτα δεν θα γίνει βιαστικά και άγαρμπα αλλά μαλακά και σταδιακά προς τα εκεί? Το πρόβλημα στη ρίζα του, είναι η έλλειψη αξιοκρατίας πιστεύω που υπάρχει παντού. Και όταν υπάρχει αναξιοκρατία στον τρόπο που η πολιτεία ζυγίζει την βαρύτητα γνώμης και επιλογής του κάθε πολίτη, τι να ψάχνεις να βρεις μετά, πάει ντόμινο από κάτω προς τα πάνω και τούμπαλιν.

  13. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 24/09/2008 01:01:23

    @Ξένος Δάκτυλος
    Φίλε χαίρομαι που σε συναντάω ξανά στην παρέα.
    Το θέμα που θέτεις είναι εύλογο, το λύνει όμως αυτόματα, πιστεύω, η ζωή.
    Ενδιαφέρουσα είναι η Πλατωνική άποψη όσο αφορά τη δημιουργία του πλούτου: Σε αντίθεση με τη θεώρηση της αγγλικής πολιτικής οικονομίας του 18ου αιώνα και το Μαρξισμό, που θεωρούν την εργασία γενεσιουργό στοιχείο της αξίας, ο Πλάτων θεωρεί ότι τον πλούτο δημιουργεί η αρετή. Με αυτή την έννοια ίσως πρέπει να διευρύνουμε την έννοια του πλούτου, δεδομένου ότι η αρετή αποτελεί σύνολο ιδιοτήτων. Μια από της ιδιότητες είναι αυτή της πνευματικής υπεροχής, που αναφέρεσαι. Στο ποσοστό που αυτή υφίσταται πραγματικά, δεν χρειάζεται βοηθήματα διοικητικού τύπου για να επιβάλει καταστάσεις. Διότι επαρκεί από μόνη της για να δημιουργήσει δεδομένα. Δυστυχώς, στο καθεστώς της επιστημονικής εξειδίκευσης, οι πραγματικά πνευματικοί άνθρωποι σπανίζουν. Πολύ περισσότερο αυτοί που είναι πρόθυμοι να συγκροτήσουν μια υπεύθυνοι πνευματική ηγεσία.
    Δεν αποσκοπώ να ισοπεδώσω τις πνευματικές ανισότητες. Αν επιχειρήσουμε όμως να μοιράσουμε το χρυσό σε αυτούς που διαθέτουν πνεύμα και το θέτουν στην υπηρεσία της κοινωνίας, το μεγαλύτερο τμήμα του θα παρέμενε στα θησαυροφυλάκια.
    Όπως είπε χαρακτηριστικά ο Μάο: "Η θεωρία είναι μια υλική δύναμη". Αλλά και ο Καστοριάδης αναλύει πολύ εύστοχα στη "Φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας" πώς τα προθέματα διαθέτουν μια ιδιοδυναμική στη διαδικασία επιβολής. Αυτό που μας λείπει κύρια είναι τα συγκεκριμένα προθέματα και όχι τα βοηθήματα για αυτά.
    Οι νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι θεωρούν γενεσιουργό αιτία των πάντων τον ΝΟΥ. Το πρόβλημα είναι ότι ζούμε μέσα στην ανοησία.

  14. tiramola avatar
    tiramola 24/09/2008 01:06:36

    Αυτη η "οπως θελετε πειτε την" θα πρεπει να μαθουμε αν εχει και καποιο σχεδιο αντιμετωπισης του νεοφιλελευθερισμου.
    Προσωπα με ηθος υπαρχουν σε ολες τις πολιτικες παραταξεις....
    Μονο αυτο φτανει?

  15. tiramola avatar
    tiramola 24/09/2008 01:19:56

    @Ξενος δακτυλος
    Δεν θα γίνει βιαστικά και άγαρμπα αλλά μαλακά και σταδιακά η μετεξελιξη της κοινωνιας σε φεουδαρχες και δουλους...λογω βλακειας...
    Το ψευδωνυμο σου ταιριαζει απολυτα!

  16. Ξένος Δάκτυλος avatar
    Ξένος Δάκτυλος 24/09/2008 01:20:37

    Έτσι είναι, αλλά κάπου βλέπω οτι η όπως η άκρατη αυτορύθμιση στα οικονομικά μπορεί να λειτουργήσει αλλά προκαλεί πολύ πόνο και οδύνη σε σχέση με όσα προσφέρει στο ευρύ σύνολο αν δεν υπάρχει έλεγχος και «κουλαντράρισμα», ίσως και στα κοινωνικο-πολιτειακά θα έπρεπε να σφίξουμε από μόνοι μας κάπου το ζωνάρι (της αυτορύθμισης) κάνοντας μια υποχώρηση στο συγκεκριμένο θέμα. Όπου μπορεί αισθητικά εκ πρώτης να ενοχλεί, αλλά στην πράξη θα μας πήγαινε όλους μαζί πιο μπροστά αν έμπαινε σε εφαρμογή κάποτε στο μακρινό μέλλον.

    Βασικά μου αρέσουν τα ανοιχτά μοντέλα και οι αυτορυθμίσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνονται και αυτοσκοπός. Αυτοσκοπός είναι η κοινωνική πρόοδος καθεαυτή με το λιγότερο δυνατό κόστος για τις μονάδες που το αποτελούν. Συνεπώς ακόμα και το ανοιχτό μοντέλο, αν δείξει οτι πρέπει να γίνει κατά τι ποιο κλειστό, σε περίπτωση που δεν επιτραπεί να γίνει αυτό τότε εκ των πραγμάτων αυτοακυρώνεται. Παραπέμπει σε κοκκινοπουκαμισάδες που κάνουν συνδικαλισμό για τον συνδικαλισμό και όχι συνδικαλισμό. Κάθε θεσμός αυτοαναιρείται, όταν δεν ξέρει πότε πρέπει να χτυπάει τη γροθιά στο μαχαίρι και πότε να υποχωρεί

    Υ.Γ) Διάβασε σε παρακαλώ πολύ και το σχόλιο #150 της ανάρτησης http://www.antinews.gr/?p=3537 που σε αφορά

  17. tiramola avatar
    tiramola 24/09/2008 01:24:11

    Η δικια σου ψηφος του εξυπνου για 6 και του μαλακα για 1...μπορει και 0,5...
    Ωραιος...

  18. Ξένος Δάκτυλος avatar
    Ξένος Δάκτυλος 24/09/2008 01:27:29

    tiramola το είδος μας στην παρούσα φάση, δείχνει να χρειάζεται "αφέντες και δούλους" όπως λες εδώ και κάτι χιλιετίες, αργότερα θα δείξει. Από εδώ το πάμε, από εκεί το φέρνουμε στα ίδια μας καταλήγουμε. Σε καλύπτει το ότι σήμερα οι όροι του "παιχνιδιού" (μόνο παιχνίδι δεν είναι) τίθενται με κριτήριο το χρήμα και την επαγγελματική καταξίωση μόνο?
    Απλά πρότεινα ένα είδος αντικατάστασης του με κάτι άλλο ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο. Και μάλιστα δεν ζητάω να γίνει εδώ και τώρα ούτε κάν για τα επόμενα 50 για να μη πω 100 χρόνια δεν το μελετάω. Σαν κατεύθυνση το εξετάζω, αν αξίζει να δείξουμε προς τα εκεί από τώρα.

  19. Ξένος Δάκτυλος avatar
    Ξένος Δάκτυλος 24/09/2008 01:33:08

    Δεν θεωρώ οτι θα έπαιρνα "6" γιατί δεν με αξιολογώ στο επίπεδο Άρβελερ, η αλήθεια είναι βέβαια οτι ελπίζω να μην έπαιρνα 1 και 0,5 όπως λες. Στο παράδειγμα της νομοθετικής ρύθμισης των κοινωνιών φαντάσου να πεταγόταν εκνευρισμένος κάποιος την τότε εποχή και να έλεγε "δηλαδή τι μας λετε ότι αν τα φέρει έτσι η ζωή και χρειαστεί να κλέψω για να ζήσω, θα πρέπει να μπω φυλακή ενώ όσοι βρεθήκατε σε καλύτερη μοίρα θα κυκλοφορείτε έξω και θα πίνετε φραπέ? Ωραίοι είστε."
    Και να συνεχίζαμε να ζούμε στην απόλυτη αναρχία για να μη στεναχωρηθεί μερίδα του κόσμου.

  20. tiramola avatar
    tiramola 24/09/2008 01:40:00

    Εδω δεν υπαρχει λυση για την αντιμετωπιση της ασυδοσιας της αγορας οπου εχει μετατρεψει τους πολιτες σε καταναλωτες!
    Για μενα τα πραγματα ειναι πιο "πεζα".
    Το υπαρχον παγκοσμιοποιημενο οικονομικο συστημα δημιουργει ατομικοτητες ιχσυος και σπαει ολους τους κοινωνικους αρνους.
    Τελικο αποτελεσμα ο καννιβαλισμος!
    Η μοναδικη αντιδραση για μια αλλη πορεια οπου ο ανθρωπος θα υπερτερει σαν αξια απο το χρημα και το κερδος απαιτει κοινωνικο ακτιβισμο.
    Απαιτει την εφαρμογη συστηματος συμμετοχικης δημοκρατιας!
    Ή θα αγωνιστουμε για την δημοκρατια και το σοσιαλισμο ή θα παραμεινουμε λακεδες του συστηματος με κριτικη ρητορια...

  21. Ξένος Δάκτυλος avatar
    Ξένος Δάκτυλος 24/09/2008 01:48:13

    "Ή θα αγωνιστουμε για την δημοκρατια και το σοσιαλισμο"

    tiramola εννοείς με φωτιά και σίδερο όμως?

  22. tiramola avatar
    tiramola 24/09/2008 01:55:03

    @Μποτιλιας
    Την συμμετοχη των πολιτων στο οικονιμκο και πολιτικο γιγνεσθαι την ζητα επιμονα ο Παπανδρεου.
    Εχει δημιουργησει και διαυλους επικοινωνιας απο το διαδυκτιο.
    Το να τον βαζεις στη ιδια μοιρα με τον ηθοποιο με σαλτσα απο Γκραμσι ειναι τελειως λαθος!

  23. Ξένος Δάκτυλος avatar
    Ξένος Δάκτυλος 24/09/2008 02:00:11

    (Στο υστερόγραφο του σχολίου αυτού είχα βάλει ηλεκτρονική διεύθυνση με αποτέλεσμα να μπλοκάρει περιμένοντας εδώ και ώρα έγκριση. Κατ’ επέκταση χάνονται κάποιες απαραίτητες διευκρινίσεις που προηγούνται ποιοτικά των επομένων. Το παραθέτω τροποποιημένο να εμφανιστεί και παρακαλώ την διαχείριση να σβήσει το προηγούμενο για να μην είναι διπλό).

    Μποτίλια έτσι είναι, αλλά κάπου βλέπω οτι η όπως η άκρατη αυτορύθμιση στα οικονομικά μπορεί να λειτουργήσει αλλά προκαλεί πολύ πόνο και οδύνη σε σχέση με όσα προσφέρει στο ευρύ σύνολο αν δεν υπάρχει έλεγχος και «κουλαντράρισμα», ίσως και στα κοινωνικο-πολιτειακά θα έπρεπε να σφίξουμε από μόνοι μας κάπου το ζωνάρι (της αυτορύθμισης) κάνοντας μια υποχώρηση στο συγκεκριμένο θέμα. Όπου μπορεί αισθητικά εκ πρώτης να ενοχλεί, αλλά στην πράξη θα μας πήγαινε όλους μαζί πιο μπροστά αν έμπαινε σε εφαρμογή κάποτε στο μακρινό μέλλον.
    Βασικά μου αρέσουν τα ανοιχτά μοντέλα και οι αυτορυθμίσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνονται και αυτοσκοπός. Αυτοσκοπός είναι η κοινωνική πρόοδος καθεαυτή με το λιγότερο δυνατό κόστος για τις μονάδες που το αποτελούν. Συνεπώς ακόμα και το ανοιχτό μοντέλο, αν δείξει οτι πρέπει να γίνει κατά τι ποιο κλειστό, σε περίπτωση που δεν επιτραπεί να γίνει αυτό τότε εκ των πραγμάτων αυτοακυρώνεται. Παραπέμπει σε κοκκινοπουκαμισάδες που κάνουν συνδικαλισμό για τον συνδικαλισμό και όχι υγιή. Κάθε θεσμός αυτοαναιρείται, όταν δεν ξέρει πότε πρέπει να χτυπάει τη γροθιά στο μαχαίρι και πότε να υποχωρεί

    Υ.Γ) Διάβασε σε παρακαλώ πολύ και το σχόλιο #150 που σε αφορά της ανάρτησης «Αφιερωμένο στην αδάμαστη ελληνική πολιτική» 20 του μηνός.

    Υ.Γ 2) Ας μην υποτιμούμε επίσης τις πολλές δυνατότητες που θα υπάρχουν στην λεγόμενη εποχή της e-ψήφου όταν και όποτε έρθει στον τόπο

  24. tiramola avatar
    tiramola 24/09/2008 02:00:54

    Με την συμμετοχη μας στη ληψη των αποφασεων και τον κοινωνικο ελεγχο.

  25. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 24/09/2008 02:24:53

    @tiramola
    Στους γενικούς στόχους συμφωνώ μαζί σου. Η συγκεκριμενοποίηση όμως που επιχειρείς, διέπεται από αυτοματισμό, που δεν στηρίζεται σε συνεπαγωγές.
    Κατ΄αρχήν η διαδικασία αναφέρεται στον τρόπο. Ο τρόπος - άσχετα εάν είναι καλός ή όχι - δεν επαρκεί για να καθορίσει από μόνος του το περιεχόμενο, που διέπεται από το πολιτικό υποκείμενο.
    Αλλά και όσο αφορά τη διαδικασία, τι σημαίνει "συμμετοχική διαδικασία"; Αποφασίζουνε άλλοι και η μάζα συμμετέχει λιγάκι; Αυτό που κάνει ο Παπανδρέου είναι να επιχειρεί να καθαγιάσει τον καθορισμό του υπεραρχηγού, σε ένα εξοντωτικά συγκεντρωτικό σύστημα, από όποιον θέλει να συμμετάσχει, μεταξύ ελάχιστων προς επιλογή προσώπων. Ένας υπερπατερναλισμός, με φετιχισμό της συμμετοχής της βάσης. Τα αποτελέσματα τα γνωρίζουμε εκ των προτέρων, έστω εάν μας χαρακτηρίζουν κακόβουλους και προκατειλημμένους.

    @ξένος δάκτυλος
    Ποτέ δεν αμφισβήτησα την αναγκαιότητα καταστατικού χάρτου, για την διεξαγωγή της πολιτικής διαδικασίας. Κάθε οργανωμένη διαδικασία προϋποθέτει πλαίσιο κανόνων, για να διεξάγεται.
    Αυτό όμως είναι μόνο το πλαίσιο. Βρίσκεται βέβαια σε αλληλοεξάρτηση με την ουσία. Όσο όμως πιο ώριμο είναι το υποκείμενο, τόσο λιγότερο χρειάζεται τα βοηθήματα του πλαισίου για να αποδώσει.

  26. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 24/09/2008 02:54:50

    Φίλε ξένε δάκτυλε:
    Διάβασα το σχόλιο 150 και νομίζω ότι παρεξήγησες το σχόλιο μου, που αναφερόμουν στο γηροκομείο. Έκανα ένα αστείο στο Νήπιο Γέροντα, που συμπαθώ και εκτιμώ ιδιαίτερα, θέλοντας να παρομοιάσω την ανάγκη να υποστηρίξουμε τον Τσίπρα ελλείψει καλύτερου, με ερωτική σχέση με υπερήλικα γυναίκα. Είμαι 54 ετών, αλλά γυρνάω συνέχεια στα μπαρ και στις δισκοθήκες και βαράω και ροκ πενιές. Στο είπα και στο διάλογο που κάναμε τότε. Αν θέλεις να μου ρίξεις φύσημα, ρίχτο και δεν τρέχει μια, γιατί διατηρώ το δικαίωμα στην τρέλα, που τη θεωρώ προϋπόθεση ψυχικής υγείας. Από τη στιγμή που βγαίνουμε στα φόρα να συζητήσουμε πολιτικά και κοινωνικά θέματα, προέχει η κοινή μας αναζήτηση και όχι οι όποιοι ψευτοχαρακτηρισμοί και ευθυξίες της πλάκας, που τους θεωρώ ανώδυνους, στο ποσοστό που δεν αποδίδουν χαφιεδισμό.
    Επειδή ασχολούμαι με την πολιτική 35 χρόνια, έχω ρίξει και έχω φάει μπόλικο βρισίδι. Ειλικρινά όμως προτιμώ αυτούς που με βρίζουν ανοιχτά, από τους πολιτικά αδιάφορους, ή από αυτούς που τη στήνουνε πισώπλατα.
    Στην περίπτωση σου ανάφερα και τότε, ότι σε θεωρώ ευγενικό άνθρωπο, με παραγωγικό προβληματισμό και δεν χρειάζεται να επιμένουμε στο πολύ σαβουάρ βιβρ μεταζύ μας. Λυπάμαι που στεναχωρήθηκες, αλλά υπάρχουν πραγματικά χιλιάδες άλλοι λόγοι να μας στεναχωρούν, από τον μεταξύ μας διάλογο.
    Δεν διεκδικώ σεβασμό και αναγνώριση. Είμαι αλήτης, αλλά με αδιαπραγμάτευτες αρχές.

  27. "νήπιος γέρων" avatar
    "νήπιος γέρων" 24/09/2008 03:32:15

    @Μποτίλια στο πέλαγος:

    "ΦΥΓΑΣ ΘΕΟΘΕΝ ΚΑΙ ΑΛΗΤΗΣ"- Εμπεδοκλής

    Ωραίος τίτλος για αυτοβιογραφία φιλόσοφου τυχοδιώκτη...

  28. Ξένος Δάκτυλος avatar
    Ξένος Δάκτυλος 24/09/2008 03:35:01

    Κανένα "φύσημα", ακόμα κι έτσι, κομμάτια να γίνει. Δεκτό.

  29. koinos_nous avatar
    koinos_nous 24/09/2008 08:26:06

    @Μποτίλια ρωτώ ξανά
    Ειχες επιχειρίσει να εκλεγείς βουλευτής και απέτυχες;

  30. kinezos avatar
    kinezos 24/09/2008 08:34:58

    Καλα ολα αυτα, αλλα το ερωτημα ειναι αλλο. Τα επιτελεια των κομματων που θα κληθουν να διοικησουν εχουν την απαραιτητη εμπειρια των τομεων τους? Και μιλαω για ολους: υπουργους, ΓΓ, προεδρους οργανισμων, κλπ. Και το ερωτημα δεν εχει κομματικη αποχρωση. Μιλαω για ολους. Ουτως ή αλλως η εμπειρια μας προερχεται απο τα δυο κομματα εξουσιας, αλλα ο προβληματισμος περιλαμβανει απαντες αυτους που κατεβαινουν με διαθεση συμμετοχης (εστω και μεσω συνεργασιων). Αποδεικνυεται καθημερινα οτι αυτοι που κρατουν τις καρεκλες ειναι "λιγοι", "εκτος χωρου", "μαριονετες" και το αντιλαμβανεται καθενας απο μας στον επαγγελματικο του χωρο, απο τα μετρα και τις ρυθμισεις που λαμβανονται. Φαινεται ο ελληνας εχει μαθει τη λογικη του μπαλκονιου (προσφατως της τηλεοπτικης βιτρινας) αλλα ποσως ενδιαφερεται για το αν αυτος (και το επιτελειο του) που θα κανει πρωθυπουργο εχουν την παραμικρη εμπειρια των τομεων του κρατους που θα κληθουν να διοικησουν. Εχουμε δει κατα καιρους: γιατρους ...υπουργους εμπορικης ναυτιλιας, πολιτικους μηχανικους...υπουργους εθνικης οικονομιας, κλπ, κλπ. Αυτο και μονο δειχνει οτι το κρατος δεν κυβερνειται απο τους εκλεχθεντες γιατι πολυ απλα οι ανθρωποι στο μεγαλυτερο ποσοστο τους δεν γνωριζουν. Και ειναι απολυτα φυσιολογικο. Αν δει κανεις τη επαγγελματικη συσταση της βουλης θα διαπιστωσει ενα στρατο δικηγορων και διασπαρτους καποιους μηχανικους, δημοσιογραφους, γιατρους, οικονομολογους, κλπ. Οι περισσοτεροι εξ αυτων δε, με παντελη ελλειψη διοικητικης εμπειριας στις προτερες δραστηριοτητες τους. Η επιλογη δε των θεσεων γινεται με καθαρα κομματικα και κλικαδορικα κριτηρια. Θα μου πει κανεις: ενταξει, εχουν συμβουλους. Και ποιος ειναι αυτος που επιλεγει τους συμβουλους, με ποια κριτηρια και ποια εμπειρια στον τομεα τους? Λεει η επιστημη της διοικησης επιχειρησεων οτι ο επιτυχημενος manager ειναι αυτος που ξερει να διαλεγει συνεργατες...και προσθετω οτι ειναι και αυτος που γνωριζει στη λεπτομερεια της θεωριας και της πραξης ολους τους τομεις εκεινους που καλειται να διοικησει. Αλλιως δεν μπορει να επιλεξει συνεργατες, εφοσον δεν μπορει να τους κρινει ως προς την επαγγελματικη τους πληροτητα και εν τελει ως προς την αποδοση τους. Δεν μπορει με λιγα λογια να καταλαβει τι πηγε στραβα και σε ποιο σημειο της διαδικασιας αφου δεν τη γνωριζει. Τη δευτερα σε πολιτικο πανελ εκπροσωπος του κυβερνωντος κομματος δηλωσε ευθαρσως στην προσπαθεια του να αποδειξει οτι δυναται οι υπουργοι να παραπλανηθουν σε διαφορα θεματα της αρμοδιοτητας τους, οτι οι υπουργοι πολλες φορες εχουν "μαυρα μεσανυχτα" απο το αντικειμενο του υπουργειου τους ειτε λογω του λιγου χρονου παραμονης τους ειτε (και κυριως αυτο) λογω της μη συναφους προτερης επαγγελματικης τους δραστηριοτητας (π.χ. γιατρος υφυπουργος εργασιας εκει που πραγματικα χρειαζεσαι ενα νομικο εργατικου δικαιου, κλπ).

    Εν ολιγοις, τι περιμενετε ρε παιδια? Πως να λειτουργησει αυτο το κρατος? Αν παρεις εναν ασχετο και τον κανεις CEO στην Coca Cola δεν θα τη ριξει εξω? Λογικο ειναι. Παραλληαλα, για αναρωτηθειτε, εαν ειχατε εσεις ενα αφεντικο εντελως ασχετο απο το αντικειμενο της επιχειρησης του και σας διοριζε συμβουλο του με εν λευκω αρμοδιοτητες...δεν θα κανατε πανηγυρι? ποιος θα διοικουσε ουσιαστικα την εταιρεια? το αφεντικο ή οι υπαλληλοι...και πως θα μπορουσε να σας ελεγξει το αφεντικο...απο τα αποτελεσματα? Ενταξει εγω σου λεω τα αποτελεσματα ειναι μπουρδελο συνεχεια...τι θα κανει το αφεντικο? θα σε διωξει και θα παρει εναν αλλο και φτου κι απο την αρχη...και παλι μπουρδελο τα αποτελεσματα.

    Ο χοντρος οταν ηταν να βγει στην εξουσια ειχε πει καποια στιγμη οτι θα καλεσει επιτυχημενους managers να διοικησουν...σκατα. το ειδαμε στον ΟΤΕ, στη ΔΕΗ, κλπ. Αυτοι δεν ειναι managers, εκκαθαριστες ειναι.

    Το ζητουμενο ειναι λοιπον ο κρατικος μηχανισμος να ειναι στελεχωμενος αρτια και με πληροτητα, και να εχει συνεχεια και ΜΗ κομματικα κριτηρια εισοδου και ανοδου των στελεχων του. Το κομματα πρεπει να λειτουργουν απλα και μονο ως καθοριστες της γενικοτερης στρατηγικης, και μονο. Αν δεν ξεκινησουμε απο κει...μια ζωη στα ιδια θα ειμαστε και παντα θα αφηνουμε να κυβερνανε τα συμφεροντα στο ημιφως.

  31. kinezos avatar
    kinezos 24/09/2008 09:37:16

    "Το ζητουμενο ειναι λοιπον ο κρατικος μηχανισμος να ειναι στελεχωμενος αρτια και με πληροτητα"...γνωσιολογικη και εμπειρικη πληροτητα εων στελεχων του εννοουσα. Και προσθετω οτι το κρατος δεν μπορει να βουλιαζει ή να φρεναρει αν φυγει ενας υπουργος ή αλλαξει μια κυβερνηση. Ενας κρατικος μηχανισμος πρεπει να λειτουργει ως ενα πολυμετοχικο (10 εκατ. μετοχοι) group επιχειρησεων αυτονομων και αυτοτελων. Η καθε υπηρεσια μια αυτοτελης εταιρεια με τα στελεχη της που θα βγαινουν απο τα σπλαχνα της με αξιοκρατικα κριτηρια. Μονο ετσι μπορει να εξασφαλιστει η συνεχεια.

    Εδω γινονται εκλογες, και ενα μηνα πριν παραλυουν τα παντα. Τι σχεση εχει ρε μαγκες η καθημερινη λειτουργια καθε κρατικης υπηρεσιας με τις εκλογες? Εχει...αλλα δεν πρεπει να εχει. Λοιπον το ζητουμενο δεν ειναι πιο θα κυβερνησει...ειναι το πως πρεπει να αναδιοργανωθει το συστημα ωστε οποιος και να κυβερνησει να επηρεαζει το δυνατον λιγοτερο την καθημερη λειτουργια του κρατους και μονο σε στρατηγικης σημασιας θεματα.

  32. Στελιος avatar
    Στελιος 24/09/2008 11:09:58

    Συμφωνω kinezos. Ενα πρωτο βημα θα ηταν η αποκομματικοποιηση των Πανεπιστημιων καθως ειναι η ριζα του προβληματος. Εκει γινονται οι πρωτες ζυμωσεις και οι πρωτοι συμβιβασμοι γι'αυτους που θελουν να ασχοληθουν με τα κοινα.
    Εννοειται οτι παραλληλα πρεπει να προωθηθει η ιδια διαδικασια για τον κρατικο μηχανισμο και το στησιμο του.

  33. leon avatar
    leon 24/09/2008 12:46:02

    Μια ειναι η λυση στα παραπανω απο Kinezos και Stelios...
    Η νομοθετικη εξουσια να διαχωριστει απο την εκτελεστικη εξουσια...Ο καθενας στα χωραφια του...

  34. δημοσθενης avatar
    δημοσθενης 24/09/2008 14:29:02

    Tiramola- εσύ πάλι κολλημένος με το ΠΑΣΟΚ σου έλεος ποια οι άλλοι σε ανοίγουν τα γκαβά έχεις να προσθέσεις κάτι έξυπνω προχωρημένο .Όλα τα έχουν γράψει οι προγονοί μας εσύ εκεί κόλλησες .Αυτό που φαντάζεσαι υπάρχει μόνο στο μυαλό σου ξεκολλά υπάρχουν και άλλοι δρόμοι .Σε έβαναν ένα bolt necks και κόλλησες διαλογό επιτέλους κάνουμε εδώ ,καλαμπούρι θα πούμε και για ΓΑΠ ,και Μπουλη ,και Αλέκο, και Αλέκα ,και Καρατζ…τι άλλο μες μένη .Όταν έρθει ο καιρός για ψήφο και ψηφήσεις μην το πάρεις στο κρανίο και γίνεσαι Γιωργάκης ,Άκης ,Κωστάκης ελεύθερο πολίτη σε γέννησε η μάνα σου ρώτησε την πρώτα .

  35. Αθανάσιος Ι. avatar
    Αθανάσιος Ι. 24/09/2008 14:42:33

    Kinezo –όταν αναλάμβανε ο Αντρέας την διακυβέρνηση της χώρας αυτής όλοι περίμεναν να καταρρεύσει διότι δεν είχε στελέχοι έλεγαν κάποιοι ,όπως αποδείχτηκε είχε καλύτερους και χειρότερους .Ποιος από μας δεν θυμάται π.χ. Δρετακης , Τριτσης ,Πεπονης κλπ όπως και κάποιους Άκηδες ,Κωστάκηδες ,Γιωργακιδες κλπ (αιώνιους εξουσιαστές που και σήμερα φτύνουμε και αυτοί λένε πως βρέχει ) έτσι είναι η ζωή μας .

  36. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 24/09/2008 15:44:01

    @κοινος νους
    Δεν διανοήθηκα ποτέ να κατέβω βουλευτής, γιατί τα τελευταία τριάντα χρόνια κύρια ασχολία μου ήταν ο αγώνας για τη φασολάδα (άσε που μου λείπουν και τα "προσόντα"). Απέτυχα όμως σε αρκετά άλλα πράγματα, με αποτέλεσμα να ευγνωμονώ το Θεό, που με βοήθησε.

  37. nas avatar
    nas 24/09/2008 16:02:41

    στους προβληματισμούς του ΙΘΑΓΕΝΗ θα ήθελα να προσθέσω έναν ακόμη. αν υποθέσουμε πως θα υπήρχε "κοινός τόπος" για συνάντηση όλων αυτών που αθροίζονται (στο σχόλιο) για να αποτελέσουν την "άλλη πρόταση", ποιός θα ήταν ο "μέσος όρος" για διάφορα ζητήματα που άπτονται των εξωτερικών μας σχέσεων, δηλαδή τι θα γίνονταν με τα ΣΚΟΠΙΑ; Ή ποιά θα ήταν η πρότασή του για την τοπική αυτοδιοίκηση;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.