13/10/2008 16:58
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Έκκληση Μπράουν για ένα νέο «Μπρέτον Γουντς»

Έκκληση προς τους ηγέτες σε ολόκληρο τον κόσμο να συνάψουν μία νέα συμφωνία τύπου «Μπρέτον Γουντς», για τον επανακαθορισμό του παγκοσμιοποιημένου χρηματοπιστωτικού συστήματος του 21ου αιώνα, απηύθυνε σήμερα ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν.

«Μερικές φορές χρειάζεται μια κρίση προκειμένου να συμφωνήσουν οι άνθρωποι πως αυτό που είναι προφανές και έπρεπε να έχει γίνει εδώ και χρόνια, δεν μπορεί πλέον να δέχεται αναβολές», τόνισε ο κ. Μπράουν, επισημαίνοντας ότι θα πρέπει να «δημιουργηθεί τώρα η νέα σωστή χρηματοοικονομική "αρχιτεκτονική" για την εποχή της παγκοσμιοποίησης».

Η συνάντηση του «Μπρέτον Γουντς» το 1944 καθόρισε τις διεθνείς νομισματικές και οικονομικές εξελίξεις μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και δημιούργησε τους δύο βασικούς οικονομικούς και νομισματικούς θεσμούς παρέμβασης, την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ)

Ο Βρετανός πρωθυπουργός ανέφερε ότι σκοπεύει να προτείνει το σχέδιό του στη σύνοδο των ηγετών της Ε.Ε. την προσεχή Τετάρτη, σημειώνοντας πως είχε θέσει για πρώτη φορά προς συζήτηση την εν λόγω ιδέα προ δεκαετίας, ωστόσο είχε βρει τότε λίγους υποστηρικτές.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. theo avatar
    theo 13/10/2008 17:18:55

    Μα είναι παράξενο
    Που κι οι πιο τρανοί
    Ακόμα διαβαίνουν
    Άλλο δεν μένει απ’ τη σκόνη
    Σαν το χορτάρι
    Και σπάνια συναντάει κανείς
    Κάτι τόσο τρομερό και ανεξήγητο
    Όσο αυτό

    Στο Αλτέντινγκ λόγου χάρη
    Μπορεί κανείς να δει
    Τον καθολικό στρατηγό Τίλυ στο φέρετρό του
    Ταριχευμένο κάτω από γυαλί
    Πλερώνοντας δυο μάρκα είσοδο
    Οι μεγάλοι
    Πάνω του διαβάζεις
    Τύλι: μη εγγίζετε

  2. Μποτίλια στο πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο πέλαγος 13/10/2008 17:55:13

    Το δούλεμα συνεχίζεται ακατάπαυστα. Το Μπρέτον Γουντς διάλυσε, ότι είχε απομείνει από τη βάση των διεθνών συναλλαγών, καταργώντας το χρυσό ως βάση αυτών των συναλλαγών και επιβάλλοντας το δολάριο. Ένα νόμισμα που κόβεται κατά βούληση από ιδιώτες, χωρίς κανένα αντίκρυσμα.
    Οι πέντε τραπεζίτες-αφέντες αφού ασχημόνησαν ελέγχοντας τις ΗΠΑ το 1916, αποκτώντας τα δικαίωμα να κόβουν αυθαίρετα και κατά βούληση νόμισμα και να το ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ στο κράτος, προέκτειναν την αυθαιρεσία-υποδούλωση και στις παγκόσμιες συναλλαγές με τη συμφωνία στο Μπρέτον Γουντς.
    Με αυτή την έννοια δεν υπάρχουν ούτε μηχανισμοί που λειτουργούν αντικειμενικά, ούτε τίποτε το πραγματικό και μη αυθαίρετα επιβαλλόμενο και κατά βούληση χειραγωγούμενο στις διεθνείς συναλλαγές.
    Αυτό καταδεικνύεται από το απλό γεγονός, ότι ενώ ο ετήσια παραγωγή πραγματικών αξιών (στον πρωτογενή, δευτερογενή και τριτογενή τομέα) είναι 17 τρις δολάρια, η αξία των μετοχών, χρεογράφων, fonds και τα τοιαύτα είναι 48 τρις. Δηλαδή τι εμπορεύονται αυτοί οι κύριοι εκτός από αέρα; Και όταν η φούσκα είναι σκέτος αέρας, δίχως καν να υπάρχει μπαλόνι, ποιος και πότε είναι αυτός που αποφασίζει πότε αυτό θα σκάσει; Και για ποιο λόγο; Από πότε το θέατρο του παραλόγου αποτελεί λογιστικό μοντέλο;
    Διακήρυξε σήμερα η κ. Μέρκελ ότι θα επιδοτήσει με 400 δις τις γερμανικές τράπεζες. Αυτό το ποσό είναι υπερδιπλάσιο του ετήσιου κρατικού προϋπολογισμού. Από που θα τα βρει αυτά τα χρήματα ένα κράτος, που είναι ήδη χρεωμένο, και που δανείζεται ακατάπαυστα από τις τράπεζες, για να τα δώσει στις τράπεζες, που είναι και αυτές χρεωμένες; Για όποιον ξέρει να διαβάζει τις συνέπειες των νοηματικών φαύλων κύκλων, η πρόκληση συνεπάγεται την καταβολή 400 δις από τους φορολογούμενους στα θησαυροφυλάκια των τραπεζών. Διότι από τη στιγμή που κάποιοι μάζεψαν τον βασικό κορμό των αξιών, στην διαδικασία ελέγχου που επιβάλουν, δεν παίζει ρόλο πια πόσα χρήματα έχουν αυτοί, αλλά πόσα χρήματα ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ αυτοί που ελέγχονται.
    Συνηθίσαμε τον κακόγουστο ρόλο του κράτους να κάνει τον ταχυδακτυλουργό. Κατά κανόνα τραβάει μέσα από το καπέλο σκουπίδια. Αυτή τη φορά τραβάει κόπρανα. Και το παίζει ότι ξαναανακάλυψε τον Κέυνς.

  3. ΑΤΑΚΤΟΣ avatar
    ΑΤΑΚΤΟΣ 13/10/2008 18:04:02

    Πες τα απλά μποτίλια μετέφεραν τα χρέη τους στα δισέγγονα μας ,και βλέπουμε μέχρι τότε (παλιά μου τέχνη κόσκινο )

  4. ΑΤΑΚΤΟΣ avatar
    ΑΤΑΚΤΟΣ 13/10/2008 18:15:15

    μονο μην την παθουν οπως οι Τουρκοι στην Κυπρο το 74 -Που μαγείρεψαν δίχως τον ξενοδόχο.

  5. Nick avatar
    Nick 13/10/2008 19:23:47

    Βασικά ο Νίξον με δικαιολογία το Βιετνάμ κατέστρεψε οιαδήποτε ισονομία στο χρηματοοικονομικό σύστημα.

  6. tiramola avatar
    tiramola 13/10/2008 19:40:45

    Απο την σημερινη "Ε"

    Το κατ' εξοχήν κρίσιμο οικονομικό φαινόμενο της εποχής μας είναι η εφ' όρου ζωής υποδούλωση της εργατικής και της μεσαίας τάξης στους όρους λειτουργίας και στην ιδεολογία του συστήματος, μέσω των δανείων και των πιστωτικών καρτών.

    Ως εκ τούτου, όχι μόνον τα μεγάλα θύματα της κρίσης θα 'ναι οι εργαζόμενοι και οι μικροαστοί, αλλά θα τους είναι δύσκολο έως αδύνατον στο βάθος της κρίσης να λειτουργήσουν ως κάτι περισσότερο από υπόδουλοι των χρεών τους, από πελάτες των πολιτικών τους, από κολλήγοι της πολιτικής των δυνατών.

    Αν κάποτε οι εργάτες δεν είχαν τίποτε να χάσουν, τώρα τρέμουν μπροστά στα χρέη τους, τα οποία δεν αντιλαμβάνονται ως αλυσίδες, αλλά ως την πιο σοβαρή κατά συνθήκην υποχρέωσή τους. Η υπερχρέωση ως υποχρέωση είναι το μεγαλύτερο εύρημα του συστήματος από γενέσεώς του...


    Αυτό που «επιστρέφει» και πρόκειται να επιστρέψει δεν είναι το κράτος, είναι ο κρατικός (και μονοπωλιακός) καπιταλισμός.

    Οι παρεμβάσεις των κρατών, με τη μορφή που έχουν έως τώρα τουλάχιστον, είναι υπέρ της σωτηρίας του συστήματος κι όχι περί τον επαναπροσανατολισμό του.

    Δυστυχώς η διαχείριση της κρίσης είναι ενδοαστική υπόθεση· οι λύσεις επαφίενται στις δυνατότητες αυτών που δημιούργησαν το πρόβλημα. Και έως τώρα τα μέτρα που λαμβάνουν είναι υπέρ σωτηρίας των δυνατών κι όχι των αδυνάτων.

    Η άποψη ότι προέχει η σωτηρία των δυνατών, διότι έτσι θα «συμπαρασυρθούν» στη σωτηρία και οι αδύνατοι, είναι τόσον πονηρή, όσον και οι οικονομικές θεωρίες που οδήγησαν στο τρέχον χάος...

    ***

    Το πρόβλημά μας είναι ότι σήμερα ούτε εργατικό κίνημα ισχυρό διεθνώς υπάρχει, ώστε να παρέμβει στα της κρίσης, ούτε Αριστερά ικανή (κι έτοιμη από καιρό) να έχει προτάσεις όχι μόνον εξόδου απ' την κρίση, αλλά και νέου μοντέλου οργάνωσης της οικονομίας με κέντρο τον άνθρωπο.

    Σπαράγματα σκέψεων υπάρχουν, εν σπέρματι προτάσεις, επί μέρους σχεδιασμοί ναι, αλλά ένα πρόγραμμα

    καθαρό, γνωστό στον λαό

    γύρω απ' το οποίον θα μπορούσαν να συσπειρωθούν όσοι πλήττονται και θα πληγούν από την κρίση, δεν υπάρχει. Ισως φανεί στο εγγύς μέλλον, για την ώρα

    όμως, ούτε σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης ούτε σε επίπεδο εθνικών κρατών υπάρχει εκείνη η Αριστερά που (όπως κατά το δυνατόν στη Λατινική Αμερική κατόρθωσε) θα μπορούσε να προτείνει λύσεις υπέρ των εργαζομένων.

    Αυτήν τη στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ενωση λύνουν και δένουν οι Δυνατοί (κατά το τυχάρπαστο δοκούν του «μάγου» κυρ Μπράουν), οι εργαζόμενοι είναι παρίες, εξόριστοι από τη διαμόρφωση της ίδιας τους της μοίρας. (Και καιρός είναι να αφήσει κατά μέρος η Αριστερά τα «φαντασιακά» και τις χρηματοδοτούμενες μπιενάλε, αλλοιώς η ανάγκη θα μείνει πάλι στα κρύα του λουτρού).

    ...................................

    Για την ώρα ακούγονται και γράφονται στον Τύπο διάφορα αμήχανα, όπως η «επιστροφή στον Κέυνς», ίσως επειδή νομίζουν μερικοί ότι ο Κέυνς είναι ένα είδος λάιτ Μαρξ στον οποίον ακινδύνως μπορούμε να αναφερόμαστε. Ομως

    η δυνατότης εφαρμογής μιας πολιτικής μεγάλων δημοσίων έργων, παραγωγικών επενδύσεων και βιομηχανικής ανάπτυξης δεν μπορεί να γίνει με όρους και μεγέθη του 1930, σε μερικές δε χώρες δεν μπορεί καν να εφαρμοσθεί, διότι οι εν λόγω τομείς είναι κορεσμένοι (και υπονομευμένοι από την εικονική οικονομία, έτσι που να είναι μέρος του προβλήματος κι όχι η λύση του).

    Το χειρότερο μάλιστα δεν είναι ότι μέτρα για την έξοδο απ' την κρίση προτείνουν ακόμα οι νεοφιλελεύθεροι, αλλά ότι πλήθος ραγιάδων προστρέχουν (και προσπέφτουν) σε αυτούς για να μας πουν τη γνώμη τους, να «προφητέψουν» για μιαν ακόμα φορά. Ισως είναι ακόμα μουδιασμένοι οι άνθρωποι και καταφεύγουν στους εν λόγω γκουρού από τη δύναμη της αδράνειας, ίσως πάλι και η ζημιά (περί τον ραγιαδισμό) να 'ναι πλέον ανήκεστος.

    Αντί να ψάχνουν λαγούμι να κρυφτούν οι νεοφιλελεύθεροι, βρίσκουν μαρκούτσι να ομιλούν.

    Και τι λένε;

    Λένε κουβέντα για τους χαμηλούς μισθούς που καθιέρωσαν;

    Λένε κουβέντα για το ικανό απόθεμα ανέργων που δημιούργησαν, ώστε να τρέμουν οι πάντες για τη δουλειά τους και τα 700 ευρώ της σκλαβιάς τους;

    Μιλάνε για την ευέλικτη εργασία; (τους απασχολήσιμους, τις εύκολες απολύσεις, τους ενοικιαζόμενους εργάτες, τους ωρομίσθιους).

    Μιλάνε για το ισχνό ασφαλιστικό σύστημα που κατάφεραν;

    Εν τέλει πόσο παραγωγικά ήταν όλα αυτά; Εβγαλαν από τη μύγα ξίγκι και η μύγα ψόφησε. Η πιο πρωτόγονη οικονομική σκέψη στην καπιταλιστική περίοδο υπήρξε η σκέψη της εποχής μας. Μία σκέψη που αφάνισε τον σκελετό της οικονομίας, πιστεύοντας ότι τα αλλεπάλληλα σοκ θα κινούν τα νεύρα της. Τα κινούν όντως. Σπασμωδικά. Και τώρα το ζόμπι δείχνει τη φύση του...

  7. tiramola avatar
    tiramola 13/10/2008 20:19:47

    Εν τω μεταξυ ο Μπραουν , ο μαγος , θα παρει πανω του στις δημοσκοπησεις αφου εσωσε την παγκοσμια οικονομια....

  8. ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΑΚΟΣ avatar
    ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΑΚΟΣ 13/10/2008 21:00:28

    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΠΟΤΙΛΙΑ ΣΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ,ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΣΧΟΛΙΟ.

  9. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 13/10/2008 21:32:44

    Μποτίλια, οι Γερμανοί είναι το ερωτηματικό, για μένα, σε αυτήν την βραχύπρόθεσμη διαχείριση κρίσης. Η οικονομία τους νομίζω βασίζεται σε εξαγωγές. Γιατί κάτι μου λέει ότι κάθε εξαγωγή βιομηχανικού προϊόντος έχει παγώσει; Πόσο θα κρατήσει; Ή επειδή ανεβαίνουν σήμερα οι δείκτες, όλα αύριο θα είναι καλά;

    Οι Γερμανοί, πιο πειθαρχημένοι και αυστηροί στην νομισματική τους πολιτική, ιδίως αν καβαλήσουν το καλάμι της τευτονικής τους αλαζονείας διατρέχουν κίνδυνο απομόνωσης. Και άλλες φορές έχουν πάρει τέτοια μοναχικά στοιχήματα και δεν μου άρεσε.

    Τι ακούς; Ποιό είναι το κλίμα; Θα ακολουθήσουν την Αγγλική μεθοδολογία ή θα μείνουν μόνοι τους; (μην φοβάσαι για ευρώ, υπάρχουν τυπογραφεία, όπως και για δολλάρια και γιεν και όλα). Το ζητούμενο είναι να μην αυτοαπομονωθούν, γιατί τότε freund την βάψαμε

  10. ... avatar
    ... 13/10/2008 21:42:45

    Ήθελα να ρωτήσω που μπορώ να βρω πληροφορίες για αυτά που αναφέρεις Μποτίλια και για το πως φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Ευχαριστώ.

  11. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 13/10/2008 22:00:49

    Ωστόσο, μποτίλια, τα περί κατάργησης χρυσού έχουν και άλλη πτυχή. Η παραγωγή πραγματικού πλούτου (ξέχνα τις φούσκες) δεν μπορεί να περιορίζεται από το πόσο μέταλο βγάζουν οι Ρώσοι η οι Νοτιοαφρικάνοι. Η παραγωγή πλούτου βασίζεται σε τεχνολογία, αποτελεσματικότητα, αγορές (ναι η κακιά λέξη) και όλα αυτά θα ήταν φρεναρισμένα αν βασιζόμαστε στον χρυσό.

    Να στο πω πιο δημαγωγικά; Με οικονομία χρυσού, θα είχαμε μεγαλύτερη παιδική θνησιμότητα, λιγότερα αντιβιωτικά, λιγότερα ταξίδια, και σίγουρα δεν θα επικοινωνούσαμε τώρα μέσω wave packets από laptops που έχουν περισσότερη υπολογιστική δύναμη από δωμάτια ολόκληρα λυχνιών. Θα είχαμε ίσως διαβάσει τον Γερο και την Θάλασσα, αλλά δεν θα είχαμε εμείς ή κάποιος που ξέρουμε να ζήσει την εμπειρία.

    Και δεν νομίζω ότι η οικονομία του χρυσού δεν συμβaδίζει με πολέμους. Ηταν βέβαια πιο απλοί: Σε έσφαζαν για να σου πάρουν τον χρυσό.

    Το πρόβλημα δεν είναι το χαρτονόμισμα, αλλά η κατάρρευση των μηχανισμών που αποτρέπουν τις υπερβολές και τις αστάθειες.

    Φυσικά, σε τέτοιες φάσεις, και σε φάσεις όπως αυτες που νομοτελειακά θα ακολουθήσουν στους επόμενους μηνες ή 2-3 χρόνια (ελπίζω χωρίς έκτροπα) όλοι αναπολούμε τον Χαμένο Παράδεισο.

  12. Μποτίλια στο πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο πέλαγος 14/10/2008 01:29:28

    @archaeopteryx
    Επειδή:
    - είσαι σχολιαστής αξιώσεων και με βάσεις, αλλά και
    - τα θέματα που θίγεις στις προηγούμενες παρατηρήσεις σου είναι πολύ σημαντικά
    - δεν επιδιώκουμε δημιουργία εντυπώσεων, αλλά διάλογο σε βάθος
    - και λόγω του ότι ο διαχειριστής εγκαινίασε τον "κόσμο των ιδεών", ούτως ώστε οι τοποθετήσεις μας να μπορούν να ξεπερνούν την έκταση των σχολίων, όποτε αυτό κρίνεται αναγκαίο, θα χαρώ να συνεχίσουμε το διάλογο στο θέμα του νομισματικού αντικρίσματος πιο συγκροτημένα, με πιο εκτενή τοποθέτηση, που ετοιμάζω τις επόμενες ημέρες εκεί.
    Στο θέμα των Γερμανών, πιστεύω ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ακολουθήσουν δικό τους, ανεξάρτητο δρόμο. Είναι η γενικότερη νοοτροπία του "αναδιαπαιδαγωγημένου" Γερμανού μετά τον πόλεμο, που τον οδηγεί σε μια κοινή πορεία με τους "συμμάχους". Αυτή η νοοτροπία βέβαια μετατρέπεται σε απτό υλικό συμφέρον, συμπεφωνημένης νομής της πίτας, μέσω των συγκεκριμένων deals. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα από δύο επιλογές, τεράστιας σημασίας, που έγιναν από τους Γερμανούς, μετά από αγγλοσαξονική υπόδειξη, βέβαια με τα αντίστοιχα ανταλλάγματα.
    Η πρώτη επιλογή ήταν το κυριολεκτικό ξεχέρσωμα της οικονομίας της πρώην λαοκρατικής δημοκρατίας (DDR). Σε αυτό το θέμα έχω αναφερθεί κάπως διεξοδικότερα, σε ποστ που προηγήθηκε αναφορικά με την πτώση του τείχους.
    Η δεύτερη επιλογή ήταν η λεγόμενη "AGENDA 2010", που συμφώνησε ο Σρέντερ με τον Μπλέρ, όταν ήταν στην κυβέρνηση και που αφορούσε την ισοπέδωση του παραγωγικού ιστού στη δυτική Γερμανία και την πτωχοποίηση της πλειοψηφίας του πληθυσμού. Το συγκεκριμένο μέτρο ονομάστηκε πακέτο "HARZ IV" και αφορούσε κατάργηση του επιδόματος ανεργείας (που πριν έφτανε το 70% του μισθού και είχε στόχο την διατήρηση του υπάρχοντος κοινωνικού status του ανέργου, με στόχο να διατηρηθεί η δυνατότητα επανένταξης του στην παραγωγική διαδικασία). Με τα νέα μέτρα το επίδομα ανεργίας αντικαταστήθηκε από το κοινωνικό βοήθημα. Καταδίκασε δηλαδή τους ανέργους, που αυξήθηκαν γεωμετρικά (πέρα από τα παραμύθια των στατιστικών) σε κοινωνική κάθοδο, με ταυτόχρονη αγκύλωση της εσωτερικής αγοράς.
    Το έπαθλο ήρθε βέβαια από την παγκοσμιοποίηση. Πως όμως πραγματοποιήθηκε αυτό, όταν η Γερμανία ήταν από πριν μια έντονα εξαγωγική οικονομία; Και τι εξάγει μια οικονομία, όταν στέλνει τον κόσμο στην ανεργία; Φυσικά φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι ανεπτυγμένες χώρες του κέντρου, από μια χρονική περίοδο και μετά, δεν συμμετείχαν στην άνιση διανομή της παγκόσμια παραγόμενης αξίας τόσο με συγκεκριμένη παραγωγή, όσο με εξαγωγή υψηλής τεχνολογίας. Δηλαδή πουλώντας αέρα. Αυτό το φρούτο ονομάστηκε "logistics". Το σύστημα είναι ωραίο διότι κανείς δεν ξέρει τι περιέχει το κουτί, εκτός από το κλειδοκράτορα. Έτσι πήρε η Γερμανία όλα τα λογκίστικς για τα μεγάλα κτίρια στην Κίνα. Μήπως ανάλογα δεν ενσωματώθηκε και η Ελλαδική "λούμπεν μεγαλοαστική τάξη" με τη μεταφορά του πετρελαίου στην Κίνα από τους εφοπλιστές;
    Οι δεσμοί κατά συνέπεια είναι άμεσα οργανικοί, για να επιτρέπουν ιδιορρυθμίες στις επιλογές. Η μόνη ίσως ιδιορρυθμία της Γερμανίας, στον οικονομικό τομέα, είναι η ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία. Δεν θα πρέπει όμως να παραβλέψουμε, ότι αυτή η αμοιβαιότητα, συνεπάγεται αμοιβαία εξάρτηση. Και γκάζι στη Γερμανία καίνε και οι φτωχοί. Ο συσχετισμός είναι κατά συνέπεια καθ΄όλα αρεστός και στη Δύση. Ο καθένας από τους συμβεβλημένους επιχειρεί πάντοτε να μεταβάλει βαθμιαία το σύμπλεγμα, προς όφελος του. Όμως εδώ τα αποτελέσματα ξεπερνούν τα όρια της συγκεκριμένης χρονικής φάσης.

  13. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 14/10/2008 05:33:26

    σε ακούω και σε καταλαβάινω, και βλέπω τις «πειχειρηματικές§] εξελίξεις που περιγράφεις, αλλά δεν ξέρω ή δεν μπορώ να πιστέψω ότι όλα είναι μεθοδευμένος κεντρικός σχεδιασμός. Ας πούμε βλέπω τους Γερμανούς στα logistics αλλά δεν βλέπω κεντρικό σχεδιασμό στην παρουσία αυτή. (Το ότι δεν βλέπω δεν σημαίνει βέβαια ότι υπάρχει)

    Η εξάρτηση της Γερμανίας από το Ρωσικό γκάζι δεν κάνει καλό στη Γερμανία (αν πιστέψεις, λογικά, ότι οι Ρώσοι μπορεί να επιβάλουν άλλες απόψεις στους Γερμανούς). Αλλά, και αυτό, είναι αποτέλεσμα της Γερμανικής ενεργειακής πολιτικής, που σε αντίθεση με την Γαλλία που εξάγει πυρηνικό ρεύμα, βασίζεται σε ανεμόμυλους και «πράσινα». Αυτό που θέλω να πω είναι ότι οι Γερμανοί, με τις επιλογές τους, είναι εκεί που είναι, και όχι από κάποια σκοτεινή συνομωσία.

    Δεν έχω καταλάβει τι κάνουν με τα τραπεζικά και την ρευστότητα, θα χαιρόμουν να μην μείνουν μόνοι τους για φόβους άλλων συνεπειών.

  14. mesas avatar
    mesas 14/10/2008 09:29:16

    αφού στα υπόλοιπα τον πίστεψαν, μάλλον πρέπει και σ'αυτό...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.