#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
25/08/2011 10:35
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Hayek εναντίον Keynes



Ο Αυστριακός οικονομολόγος Friedrich von Hayek, που πέθανε το 1992 στην ηλικία των 93, είχε πει κάποτε πως η μεγαλύτερη ικανοποίηση είναι να ζήσεις περισσότερο από τους αντιπάλους σου. Σε αυτό ήταν τυχερός, αφού έζησε 50 χρόνια παραπάνω από τον Keynes, ο οποίος και τον είχε κατατροπώσει σε διανοητικό επίπεδο, όσο ήταν εν ζωή.

Η μεγάλη αποθέωσή του έγινε τη δεκαετία του 1980, όταν η Margaret Thatcher χρησιμοποίησε στοιχεία από το βιβλίο του The Road to Serfdom (1944), με το οποίο επιτίθετο στον κεντρικό σχεδιασμό. Στα οικονομικά όμως δεν υπάρχει μια τελική ετυμηγορία. Αν και η άποψή του ότι η ελεύθερη αγορά υπερτερεί του κεντρικού σχεδιασμού κέρδισε τη γενική αποδοχή, η άποψη του Keynes ότι η αγορά χρήζει διαρκούς σταθεροποίησης επικράτησε σε πολλά υπουργεία Οικονομικών, και σε κεντρικές τράπεζες.

Και οι δυο απόψεις ξεπεράστηκαν από τη σχολή του Σικάγου, η οποία κυριαρχεί στην οικονομική θεωρία εδώ και 25 χρόνια. Σύμφωνα με αυτήν, αν οι οικονομικοί παράγοντες έχουν πληροφόρηση για όλα τα πιθανά ενδεχόμενα, τότε δεν θα συνέβαιναν συστημικές κρίσεις, παρά μόνο σε έκτακτες και απρόβλεπτες περιπτώσεις, πέραν της ισχύος της οικονομικής θεωρίας.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2007-08 απαξίωσε τη θεωρία αυτή, αν και οι «ιερείς» της δεν το παραδέχονται, και έφερε ξανά στο προσκήνιο τον Keynes και τον  Hayek. Τα ζητήματα δεν έχουν αλλάξει και πολύ από την εποχή που ξέσπασε η μεταξύ τους διαμάχη στη διάρκεια του κραχ των 1930`ς,  Τι προκαλεί τη κατάρρευση των αγορών; Ποια είναι η καλύτερη αντίδραση σε μια κατάρρευση; Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος αποφυγής μιας μελλοντικής κατάρρευσης;

Για τον Hayek του 1930, και για τους οπαδούς του σήμερα, η κρίση οφείλεται σε υπερβολικές επενδύσεις σε σχέση με τις αποταμιεύσεις, που είναι δυνατές μέσω της επέκτασης της πίστωσης. Οι τράπεζες δανείζουν χαμηλότοκα, με αποτέλεσμα οι οποιεσδήποτε επενδύσεις να είναι προσωρινά κερδοφόρες.

Επειδή όμως οι επενδύσεις αυτές δεν ανταποκρίνονται στη πραγματικότητα, οι απαραίτητες αποταμιεύσεις για να τις ολοκληρώσουν δεν είναι διαθέσιμες. Μπορούν να επιβιώσουν για κάποιο διάστημα με ενέσεις από πλευράς κεντρικής τράπεζας. Στο τέλος όμως, όλοι οι παράγοντες της αγοράς διαπιστώνουν πως δεν υπάρχουν αρκετές αποταμιεύσεις για να ολοκληρωθούν όλα τα επενδυτικά σχέδια. Σε εκείνο λοιπόν το σημείο, επέρχεται το μπαμ.

Η κάθε τεχνητή άνθηση φέρει και τους σπόρους της καταστροφής της. Η ανάκαμψη συμπεριλαμβάνει ρευστοποίηση, μείωση της κατανάλωσης, και αύξηση των αποταμιεύσεων.

Ο Keynes και οι υπέρμαχοί του θα θεωρούσαν τις κρίσεις ως αποτέλεσμα μιας αντίθετης αιτίας: Χαμηλές επενδύσεις σε σχέση με τις αποταμιεύσεις, δηλαδή ανεπαρκής κατανάλωση και ζήτηση, ώστε  να συντηρηθεί ένα επίπεδο επενδύσεων πλήρους απασχόλησης, που στο τέλος οδηγεί σε διάψευση των αναμενόμενων κερδών.

Και οι δυο θεωρίες, του Keynes και του Hayek, δεν πολυδιαφέρουν, αφού και οι δυο θεωρούν βασικό στοιχείο των κρίσεων την υπερχρέωση. Τα συμπεράσματα όμως στα οποία καταλήγουν, είναι διαφορετικά.

Για τον Hayek, η ανάκαμψη έχει να κάνει με τη ρευστοποίηση των πλεονασματικών επενδύσεων και την αύξηση της αποταμίευσης.

Για τον Keynes, έχει να κάνει με τη μείωση της τάσης για αποταμίευση, και την αύξηση της κατανάλωσης ώστε να συνεχίσουν να υπάρχουν οι προοπτικές της επιχειρηματικής κερδοφορίας.

Ο Hayeκ απαιτεί περισσότερη λιτότητα, ο  Keynes περισσότερες δαπάνες.

Εδώ βρίσκεται το μυστικό του γιατί ο Hayek έχασε από τον  Keynes στη δεκαετία του 1930. Η πολιτική της ρευστοποίησης ήταν πολιτικά καταστροφική, αφού στη Γερμανία έφερε στην εξουσία τον Χίτλερ. Όπως τόνισε τότε ο Keynes, αν όλοι (νοικοκυριά, εταιρίες, κυβερνήσεις) άρχιζαν να αποταμιεύουν ταυτόχρονα, δεν θα υπήρχε τρόπος να σταματήσει η πτώση της οικονομίας, παρά μόνο όταν όλοι θα φτώχαιναν ταυτόχρονα.

Αυτό ήταν το βασικό ελάττωμα στη θεωρία του Hayek, που οδήγησε τους περισσότερους οικονομολόγους στο να αγκαλιάσουν τη πολιτική κινήτρων του Keynes. Εκτός από τους φανατικούς οπαδούς του Hayek, όλοι οι υπόλοιποι παραδέχονται ότι το 2009 αποφεύχθηκε ένα νέο κραχ χάρη στη συντονισμένη παροχή κινήτρων που δόθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι κυβερνήσεις πλήρωσαν ακριβά  σε αξιοπιστία και πιστοληπτική ικανότητα, την απόφασή τους να στηρίξουν τις τράπεζες και να κρατήσου ζωντανή την οικονομία. Σήμερα όμως, όλο και πιο πολλοί αναγνωρίζουν ότι η λιτότητα του δημοσίου σε εποχές χαμηλής ιδιωτικής δαπάνης, το μόνο  που εγγυάται είναι μια χρόνια στασιμότητα, αν όχι μια κατάρρευση.

Για αυτό και θα πρέπει να αλλάξει η πολιτική. Η Ευρώπη είναι πέραν πάσης ελπίδας. Το ζήτημα είναι αν ο Ομπάμα έχει τη δύναμη να γίνει Ρούσβελτ.

Για να αποφευχθούν παρόμοιες κρίσεις στο μέλλον, οι Κεϋνσιανοί ζητάνε ενίσχυση των εργαλείων της μακροοικονομικής διαχείρισης. Οι οπαδοί του Hayek δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα. Είναι ήδη πολύ αργά για να προτείνουν κάποια από τις κλασικές τους θεραπείες: Κατάργηση των κεντρικών τραπεζών, που υποτίθεται ότι είναι οι πηγές της πλεονάζουσας πίστωσης. Όμως, ακόμη και μια τράπεζα χωρίς κεντρικές τράπεζες, θα υπόκειται σε σφάλματα αισιοδοξίας και απαισιοδοξίας. Και μια συμπεριφορά αδιαφορίας απέναντι στις συνέπειες αυτών των λαθών αποτελεί κακή πολιτική.

Έτσι, παρά τη διάκρισή του ως φιλόσοφος της ελευθερίας, ο Hayek καλώς έχασε τη μάχη με τον Keynes στη δεκαετία του 1930. Και μάλιστα, καλώς χάνει και τη σημερινή επαναληπτική μεταξύ τους μάχη.

 

Του Robert Skidelsky, καθηγητού πολιτικής οικονομίας στο Warwick University.

Project Syndicate

http://www.project-syndicate.org/commentary/skidelsky44/English

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. TopGunZ avatar
    TopGunZ 25/08/2011 11:02:10

    Αν και δεν μπορώ να πω ότι είμαι ιδιαίτερα πολυδιαβασμένος επί του θέματος, ανέκαθεν υποστήριζα την πολιτική του Kaynes, πάντα φυσικά υπό προυποθέσεις. Η συσσώρευση κεφαλαίου χωρίς το στοιχείο της επένδυσης σε δραστηριότητες δημιουργίας πραγματικής επιπρόσθετης αξίας (ακόμα και υπηρεσιών φυσικά) μπορεί να οδηγήσει μόνο σε πλασματική επιπρόσθετη αξία, βλέπε χρηματοπιστωτικό αέρα (τόκοι). Αυτό όμως βάζει σταδιακά την οικονομία σε ένα φαύλο κύκλο. Γιατί, πολύ "μπακαλίστικα", αν αποταμιεύουμε υπερβολικά και δεν καταναλώνουμε, ποιος επαγγελματίας θα πάρει δάνειο από την τράπεζα για να επενδύσει, αφού δεν θα υπάρχει προοπτική τζίρου λόγω της μειωμένης κατανάλωσης έναντι της αυξημένης αποταμίευσης, ώστε η τράπεζα να τους χρεώσει τόκους μέρος των οποίων θα μας αποδώσει πίσω?

    Όμως μίλησα για προυποθέσεις. Αυτές οι προυποθέσεις είναι η κρατικά εγγυημένη σταθερότητα της αγοράς/οικονομίας και η ύπαρξη ουσιαστικού κοινωνικού κράτους. Διότι, η αστάθεια στην οικονομία που μπορεί να οδηγήσει σε ανεργία, η αβεβαιότητα σε σχέση με την υγεία και η ανάγκη για ανώτερη μόρφωση, οδηγούν στην ανάγκη για αποταμίευση. Επίσης, πολύ σημαντικό στοιχείο αποτελεί και η δικαιοσύνη στις αποδοχές. Πως να λειτουργήσει το σύστημα όταν ο ΙΥ και πολλοί από τους ΔΥ παίρνουν μισθούς με το ζόρι βιώσιμους και μερικοί "ρετιρετζήδες" χτυπάνε 100άρικα στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

    • madprof avatar
      madprof @ TopGunZ 25/08/2011 14:31:43

      Η άποψη του Keynes ότι η αγορά χρήζει διαρκούς σταθεροποίησης και ελέγχου επαναβεβαιώθηκε στην τρέχουσα παγκόσμια κρίση, με οδυνηρές δυστυχώς συνέπειες για του πολίτες (εργασιακός – προνοιακός – πολιτιστικός Μεσαίωνας).
      Βέβαια στο ΜπουρδοΛαμογιστάν οι αιτίες της χρεοκοπίας χώρας και πολιτών είναι άλλες και πολύ πιο απλές να κατανοηθούν. Απλά οι ΚομματοΣυμμοριτοΛήσταρχοι και τα κουτσαβάκια ή γιουσουφάκια τους αντί να βρίσκονται σε ευαγή ιδρύματα λευκών κελιών με δεσμευμένη την περιουσία των οικογενειακών δενδρυλλίων τους, όπως θα συνέβαινε σε κάθε ευνομούμενη δυτικού τύπου δημοκρατία, θέλουν να μας πείσουν ότι είναι οι σωτήρες μας. Θρασύτατα Μιάσματα, Χωρίς αιδώ!

  2. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 25/08/2011 11:10:24

    είναι και οι δύο ξεπερασμένοι, αν και μέχρι ένα σημείο συμφωνώ με τον Hayek (διαφωνώ με τα περί λιτότητας γιατί εξυπηρετούν αυτούς τους λίγους που επιθυμούν serfdom για τους πολλούς)

    Το πρόβλημα δεν είναι οι πολλές επενδύσεις με δανεικά, αλλά η τοποθέτηση κάτω από την γραμμή του efficient frontier ή, χειρότερα, η στρέβλωση του efficient frontier με νομοθετικές και εξωθεσμικές παρεμβάσεις. h++p://archaeopteryxgr.blogspot.com/2010/10/1.html για σύντομη εξήγηση.

    Και ενώ δεν έχω τίποτα εναντίον του Keynes οι κρατικές παρεμβάσεις δημιουργούν φούσκες, και οι φούσκες ή πόλεμο, ή ανελευθερία ή και τα δύο. Είμαι υπέρ των αδιάβλητων θεσμικών ρυθμιστικών παρεμβάσεων του κράτους αλλά κατά της κρατικής ιδιοκτησίας. Βέβαια όλα στην ουτοπική, αποστειρωμένη μορφή τους είναι τέλεια, αλλά στην πράξη...

    Ο δρόμος για serfdom από το 1990 και μετά είναι ο σοσιαλισμός. Ο ευρωσοσιαλισμός (και το Δημοκρατικό κόμμα στις ΗΠΑ). Η μετεψυχροπολεμική εκδοχή του Cloward Piven.

    • TopGunZ avatar
      TopGunZ @ archaeopteryx 25/08/2011 11:31:37

      Αυτή τη διαφοροποίηση την έχω και εγώ με την πολιτική του Kaynes και θα έπρεπε να το επισημάνω, ότι η κρατική παρέμβαση δεν πρέπει να έχει χαρακτήρα επενδυτή, αλλά ρυθμιστή. Η μόνη "επιχειρηματική" δραστηριότητα του κράτους θα πρέπει να είναι η παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και ίσως η συμμετοχή σε κάποιες σημαντικές εθνικά δραστηριότητες (διατήρηση δικτύων τηλεπικοινωνιών/ μεταφορών/ενέργειας, αμυντική βιομηχανία κλπ.).

      • archaeopteryx avatar
        archaeopteryx @ TopGunZ 25/08/2011 11:37:15

        αποτροπή μονοπωλίων (ή ρυθμιστικός έλεγχός τους πχ σε ΔΕΚΟ ή "Ι"ΕΚΟ)...

        • tpe avatar
          tpe @ archaeopteryx 26/08/2011 14:05:46

          Ξέρετε κι οι 2 σας πολύ καλά για πιο λόγο έγιναν μονοπώλια σε όλη την Ευρώπη μετά τον Β' ΠΠ οι "κοινής ωφελείας" οργανισμοί.
          Το 1990 δεν ήταν 1945. Και καλά έκαναν κι άνοιξαν οι αγορές, όσες άνοιξαν. Ο μοναδικός οργανισμός που θεωρώ πως δεν πρέπει να ανοίξει σε ιδιώτες είναι η ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ κλπ. Τα παραδείγματα από τη Χιλή, την Αργεντινή κι αλλού είναι αρκετά.

      • τσώφλι πασατέμπου avatar
        τσώφλι πασατέμπου @ TopGunZ 25/08/2011 13:30:34

        Τοπ, ο κεντρικός σχεδιασμός απο μιά σοφή και γεμάτη πατριωτικά ανιδιοτελή κίνητρα κρατική "φαιά ουσία" , που θα ανοίγει τις βαλβίδες διαφυγής του ατμού ή θα τροφοδοτεί αντίστοιχα το καζάνι με κάρβουνο όταν χρειάζεται, είναι μεταφυσική αντίληψη. Γι αυτό και πάντοτε χρησιμοποιείται το εξιδανικευμένο φάντασμα του Ρούσβελτ απο αριστερούς και δεξιούς θιασώτες αυτής της θεωρίας, βάζοντας στην θέση του καλοκάγαθου πατερούλη την κεφαλή κατα περίπτωση διαφόρων "εθναρχών", σοφών κυβερνητών που εγγυώνται το "αδιάβλητο" και το "αποφασιστικό χέρι" και το αμερόληπτο, ενώ στην πραγματικότητα κουμάντο σ'αυτές τις περιπτώσεις κάνει η γραφειοκρατία με τα συμφέροντά της και οι λομπίστες όλων των επιπέδων.

        Ας αφήσουμε ήσυχη την αγορά, έχει δικούς της, ακλόνητους νόμους, δέν ποδηγετείται ούτε απ'τον ίδιο τον Θεό. Ούτε οι δασμοί, ο προστατευτισμός, οι στρατηγικές για τα "αδιαπραγμάτευτα" εθνικά μονοπώλια της ενέργειας και της άμυνας και των επικοινωνιών (!!!) και των σπίρτων θα σώσει κάποιο κράτος απ'τους σαρωτικόύς νόμους του οικονομικού Δαρβινισμού που δέν γνωρίζουν σύνορα. Τα funds απ'όπου δανείζονται επαιτώντας με το κεφάλι σκυμένο και το χέρι ανοιχτό όλα ανεξαιρέτως τα κράτη, είναι άγρια θηρία και όχι κατοικίδια όπως οι τράπεζές τους, δέν καταλαβαίνουν απο χάδια ή απειλές και τον μόνο που ακούν και προσέχουν είναι οι οίκοι αξιολόγησης και η μυρωδιά της αγοράς - που δυστυχώς δέν φιλτράρεται και δέν αρωματίζεται !

        Φυσικά υπάρχει και ο δρόμος των συρματοπλεγμάτων, των τελωνειακών που κάνουν ελέγχους σε σώβρακα και σόλες για "εξαγόμενο συνάλλαγμα", του τυπώματος χρήματος (τζάμπα είναι άλλωστε !) που πήραν και παίρνουν κράτη με τσαμπουκαλεμένους υπουργούς που "τραβούν πιστόλι" στο θηρίο για να φοβηθεί και να μαλακώσει. Άφεριμ !

        • Ο Θείος avatar
          Ο Θείος @ τσώφλι πασατέμπου 25/08/2011 14:50:32

          Το κομβικό κλασικό ερώτημα είναι ένα: Ισορροπεί ή όχι αγορά, η προσφορά και η ζήτηση μεσο-μακροπρόθεσμα, χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις; Υπάρχει το "αόρατο χέρι" του Adam Smith, ή πρόκειται για φαντασίωση;
          Από τα χρόνια του Smith υπήρχαν πάντοτε υποστηρικτές, ανεπιφύλακτοι ή υπό προυποθέσεις (π.χ. ο Ricardo), υπήρχαν και οι αρνητές. O Marx στη "Γερμανική ιδεολογία" έγραψε ότι η φαντασίωση αυτή ήταν εκκοσμικευμένη μεταφορά της Θείας Πρόνοιας. Υπήρξαν ακόμη και Χριστιανοί στοχαστές όπως ο θεολόγος Bultmann, και άλλοι, όπως ο Karl Lowith που συμφώνησαν με τον "άθεο" Μάρξ και τη θεωρία της εκκοσμίκευσης, προσθέτοντας βέβαια ότι καμμιά δουλειά δεν έχει ο Θεός να μπλέκει με την οικονομία.
          Ο Κέυνς πρόσθεσε μια άλλη παράμετρο: 'Άς υποθέσουμε ότι όντως ισορροπεί, μακροπρόθεσμα. Και τι σημασία έχει; Μακροπρόθεσμα θα έχουμε πεθάνει όλοι". Αλλά ο Κέυνς δεν ήταν απλά οικονομικός επιστήμονας, ήταν "αναγεννησιακό πνεύμα".
          Ο νεο-φιλελευθερισμός μετά το 1975 πρόσθεσε μια άλλη πινελιά, που ριζοσπαστικοποιεί την νεοκλασική θεωρία: Υπέθεσε ότι όχι μόνον ισορροπεί, αλλά η πλεονεξία του ατόμου και της εταιρικής μονάδας, άν αφεθεί ανεξέλεγκτη, λειτουργεί και σταθεροποιητικά αλλά και ευεργετικά για το σύνολο, διότι - υποτίθεται - μεγιστοποεί το ολικό προς διανομήν κέρδος. Μια τεράστια τρόμπα είχε τεθεί σε λειτουργία και το θέαμα με τις φούσκες γινόταν όλο και πιό μεγαλειώδες.
          Συμπέρασμα (δυστυχώς μετά την απομάκρυνση απο το "ταμείο"):
          Σε περίπτωση που η αγορά δεν ισορροπεί (αλλά και άν ισχύει ότι η μακροπρόθεσμη ισορροπία είναι χωρίς νόημα για τα ανθρώπινα), τίθεται αμέσως το ερώτημα περί των ρυθμιστικών μηχανισμών εκτός αγοράς. Δηλαδή της πολιτικής.
          Ερώτημα που έχει απαντηθεί επαρκώς 2 φορές τουλάχιστον, 1929 και 2008. Το υποερώτημα που χρειάζεται συζήτηση ακόμα είναι το εξής: Είναι εφικτό και ρεαλιστικό η κρατική (δηλαδή πολιτική) παρέμβαση, να έχει χαρακτήρα αποκλειστικά και μόνον ρυθμιστή - επόπτη, αλλά όχι χρηματοδότη και επενδυτή, συμμετέχοντα στην παραγωγική διαδικασία inter pares;
          Το υποερώτημα αυτό ήταν ταμπού. Ταμπού από το 1980 μέχρι το 2008. Σήμερα υφίσταται την τρωκτική κριτική της πραγματικότητας, όχι μόνον στην περίπτωση της Κίνας (που είναι προς το παρόν η "εξαίρεση"), αλλά κατεξοχήν, στους τόπους του κεφαλαιοκρατικού Κανόνα. Στις ΗΠΑ και Βρετανία (με τις κρατικοποιημένες τράπεζες, ασφαλιστικές, Fannie, Fred etc) και στην ηπειρωτική Ευρώπη, όπου εκτός από κρατικές επιχειρήσεις τύπου DT, Renault κτλ, έχουμε πιά και ολόκληρες χώρες να χρηματοδοτούν όλο το δημόσιο χρέος τους, όχι απο τις αγορές, αλλά από το δημόσιο budget άλλων χωρών.

        • Ευμένης avatar
          Ευμένης @ τσώφλι πασατέμπου 25/08/2011 17:26:26

          To Ι believe in Free Market, το ευαγγέλιο του νεο-νεο-κτλ-φιλελευθερισμού εξέπνευσε στις ΗΠΑ μετά την πρόσφατη κρίση. Η αυτο-χαλιναγώγηση της αγοράς αποδείχτηκε η μεγαλύτερη φούσκα του αιώνα. Φυσικά αυτοί που την ασπάζονται είναι τα λαμόγια που έβγαλαν δις και τα κορόιδα που έχασαν δις.
          Κι αυτό γιατί το μόνο σίγουρο στην ανθρώπινη φύση είναι η πλεονεξία. Greed is good όπως έλεγε και ο προφήτης.
          ΥΓ
          Παρακαλώ μην χρησιμοποιείται τον Δαρβίνο και άλλους σοβαρούς επιστήμονες στην ψευδο-επιστήμη των Οικονομικών.
          Αν οι Οικονομικοί "επιστήμονες" σχεδίαζαν πλοία τι θα λέγαμε όταν αυτά κάθε 10 χρόνια βούλιαζαν? Δεν θα έπρεπε να έχουν σκίσει τα πτυχία τους εδώ και χρόνια?

          • tpe avatar
            tpe @ Ευμένης 26/08/2011 14:11:02

            Οικονομολόγος δεν είμαι, αλλά δεν συμφωνώ 100% μαζί σου (αν και λόγω πρώτου πτυχίου έχω κάθε δικαίωμα να θεωρώ όλους τους άλλους ψευτο-επιστήμονες :) )
            Το θέμα, που δεν έπιασε κανείς από τους προηγούμενους, σε αυτή την έξοχη κουβέντα, είναι ποιος μας φυλάει από τους φύλακες. Γιατί ο Keynes, υποθέτει πως τα ηνία της πολιτικής τα έχουν άνθρωποι ΗΘΙΚΟΙ. Όχι λαμόγια. Κι εκεί υπάρχει το πρόβλημα σε όλες της θεωρίες.

            Οι του Smith θεωρούν πως η αγορά θα ισορροπήσει μαγικά, αλλά δεν λένε ΠΩΣ. Ενώ οι του Keynes, θεωρούν πως οι άνθρωποι τελικά θα τα βάλουν με την ίδια τη φύση τους, την απληστία.

    • tpe avatar
      tpe @ archaeopteryx 26/08/2011 14:01:52

      ΟΚ, Αρχαίε, αλλά αναιρείς τον εαυτό σου. Όταν λες "κρατικές παρεμβάσεις δημιουργούν φούσκες" κι αμέσως μετά "Είμαι υπέρ των αδιάβλητων θεσμικών ρυθμιστικών παρεμβάσεων του κράτους". ΟΚ, ο Keynes μιλά περισσότερο για κρατικές δαπάνες, αλλά υπό μία έννοια κι αυτό θεσμική παρέμβαση είναι. Επίσης, ας μην ξεχνάμε πως μετά τον Β' ΠΠ αυτή η θεωρία ήταν που μας έφερε στο σήμερα.
      Επίσης, αν τον ακούγαμε, στα βασικά σημεία της θεωρίας του, δεν θα είχαμε πρόβλημα. Γιατί ΔΕΝ υπήρχε σωστή κρατική παρέμβαση (πχ) στην Enron και ξέρουμε τι έγινε. Γιατί ΔΕΝ υπάρχει, ακόμα ΚΑΙ ΤΩΡΑ αν είναι ποτέ δυνατόν, κανόνας στους οίκους αξιολόγησης πχ. Γιατί, γιατί, γιατί.
      Δυστυχώς, η σχολή του Σικάγου ενώ έχει ξεπεραστεί, εξακολουθεί να είναι η κυρίαρχη, αφού οι ΗΠΑ την ακολουθούν...

      Επίσης, νομίζω πως η ταύτιση των Δημοκρατικών με τους σοσιαλιστές είναι τραβηγμένη.

  3. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 25/08/2011 11:28:23

    "Τι προκαλεί τη κατάρρευση των αγορών; "

    Η απάντηση είναι προφανής. Η μείωση εμπιστοσύνης και η δίδυμη αδελφή της, η αβεβαιότητα. Η οικονομία είναι...ψυχολογία.
    Οι συζητήσεις περί των αιτίων των οικονομικών κρίσεων μου θυμίζει τις ατερμονες συζητήσεις στη βιολογια των μηχανιστών, δλδ αυτών που πιστεύουν ότι απλά η γραμμική πρόσθεση των επί μέρους ερμηνεύουν τα συστημικά φαινόμενα, και των ολιστών, δλδ αυτών που πιστεύουν ότι υπάρχουν αναδυομενα φαινόμενα που δεν ερμηνεύονται με τον αναγωγισμό. Και ενώ στη βιολογία δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε τα συστήματα με εξωτερικούς παράγοντες (Θεούς και δαίμονες) διότι δεν υπάρχει μέθοδος εμπειρικής επαλήθευσης τους και που είναι η πεμπρουσία της επιστημονικής μεθόδου, στην οικονομία μπορούμε: Λέγεται ο παράγων άνθρωπος που συνιστά τον αυτεξούσιο εξωτερικό παράγοντα που εξηγεί τα πάντα. Έτσι, η κρίση αλληλοεμπιστοσύνης των τραπεζών, λόγω των "σκοτεινών" τους δοσοληψιών και συναλλαγών, διέβρωσαν την αλληλοεμπιστοσύνη και τελικά οδήγησαν στην μερική κατάρρευση των συναλλαγών, φαινόμενο που μετακενώθηκε και στην πραγματική οικονομία σε μικροκλίμακα. Ο τεχνικός όρος είναι μείωση ρευστότητας. Όπως και να το λέμε, η δραστική μείωση των συναλλαγών σε μακρο- και μικροκλίμακα, μας οδηγεί σε οικονομική συστολή και σύσπαση με αύξηση της ανεργίας και περεταιρω ύφεση.

  4. stefanos avatar
    stefanos 25/08/2011 11:51:11

    Καλές οι οικονομικές θεωρίες αλλά στη πραγματικότητα ανούσιες διότι ο νόμος της φύσης στηριγμένος στην απληστία του ανθρώπου φέρνει την ακμή και την παρακμή. Δυστυχώς ποτέ δε θα ξεφύγουμε από αυτόν τον κανόνα γιατι η ανθρώπινη φύση ρέπει προς το κέρδος , την απληστία και την ανηθικότητα και συνεπως παντοτε θα υπάρχει ο κύκλος της ανάπτυξης, της στασιμότητας και της καταστροφής που οδηγεί ξανά στην αναδημιουργία και ου το καθεξής. Ο άνθρωπος δε χρειάζεται οικονομικά συστήματα και θεωρίες για να ξεφύγει απο τον παραπάνω φαύλο κύκλο,χρειάζεται μόνο ΗΘΙΚΗ, διότι πασα επιστήμη χωριζομένη αρετής πανουργία εστι.Και για να έρθουμε στο ρεαλισμό γιατι η ηθική είναι ουτοπία ειδικά στην εποχή της παγκόσμιας διακυβέρνησης, των πολυεθνικών και των τραπεζών μαθηματικά οδηγούμαστε στην καταστροφή και στον πόλεμο που προηγούνται της αναδημιουργίας. Ας ελπίσουμε οτι την Ελλάδα θα την πάρει ξώφαλτσα.

  5. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 25/08/2011 13:13:56

    Καλημέρα σε όλους, και καλό χειμώνα. Θα τ' ακούσατε μάλλον, τα νεότερα νέα:
    Ο Nouriel Roubini, ένας σκληρός νεο-Κευνσιανός της εποχής μας, εδώ και 10 μέρες περίπου, απεφάνθη στο Project Syndicate ότι πιθανώς πλησιάζει η κατάρρευση του καπιταλισμού. Ο Τίτλος: Is Capitalism Doomed?
    h**p://www.project-syndicate.org/commentary/roubini41/English
    Αυτά από τον αποκαλούμενο και "Δρα Doom". Με την προιστορία του, και τα τόσα που συμβαίνουν γύρω, θα έπρεπε κανείς να το περιμένει.
    Ωστόσο, το εντυπωσιακό είναι, ότι το επιχείρημά του Κευνσιανού είναι υβριδικό, Κευνσιανο-Μαρξιστικό. Στηρίζεται βαθύτερα κυρίως στο νόμο της πτωτικής τάσης του ποσοστού του κέρδους (που διατύπωσε ο Μάρξ), αλλά και στην αδυναμία να λειτουργήσει η τόνωση της ενεργού ζήτησης που πρότεινε ο Κέυνς ως αντίδοτο στην κρίση.
    Τί λέει χοντρικά ο Roubini: Το κεφάλαιο συγκεντρώνεται με τέτοιους ρυθμούς σε περιορισμένο κύκλο κεφαλαιούχων, ιδιωτών και συλλογικών (από funds, τράπεζες και επιχειρήσεις μέχρι ανερχόμενες κρατικές δυνάμεις όπως η Κίνα), που είναι όλο και πιό δύσκολο να απομένουν ελεύθεροι αρκετοί πόροι, ώστε να υπάρχει αρκετή αγοραστική δύναμη για να αγοράσει τα προιόντα πάσης φύσεως που παράγουν οι κεφαλαιούχοι.
    Κατόπιν τούτου, τί νέο να πεί κανείς;
    Σταμάτησα λοιπόν να σχολιάζω, μάλλον είναι ματαιότητα, λόγια, λόγια, λόγια, κομίζει κανείς γλαύκα εις Αθήνας.
    Φοβάμαι ότι όλα έχεουν ήδη ειπωθεί εδώ και πολύ καιρό:
    Karl Marx, Das Kapital, 1867
    John Maynard Keynes, The General Theory of Employment, Interest and Money, 1936.
    Έβγαλε και ο Slavoj Zižek βιβλίο, έδωσε και πρόσφατη συνέντευξη. Περίπου στα ίδια καταλήγει, με άλλη επιχειρηματολογία.
    Μάλλον το τέλος πλησιάζει, μετανοείτε.

    • panosk avatar
      panosk @ Ο Θείος 25/08/2011 17:51:54

      Κανενα τελος δεν ερχεται!Ο Καπιταλισμος ειναι εξαιρετικα ανθεκτικος!

    • tpe avatar
      tpe @ Ο Θείος 26/08/2011 14:20:18

      Δηλαδή, συγνώμη, θέλει ο Rubini να πιστέψουμε πως απλά θα καταρρεύσουμε;
      Έχω και κάποιες σοβαρές ενστάσεις σε αυτά που λέει.

      Προσωπικά, ίσως επηρεασμένος κι από τη δουλειά μου, θεωρώ πως όλα όσα γίνονται είναι άσκοπα. Το χρήμα, δεν υπάρχει. Είναι μια λογιστική μονάδα. Όπως λοιπόν τα κράτη χρωστούν (πως, που κοκ) μεταξύ τους, αλλά κανένας δεν τα μεταφέρει παρά μόνο λογιστικά (δεν είδα πουθενά καράβια να ξεφορτώνουν λεφτά, είδατε εσείς;), το ίδιο λογιστικά τελειώνεις την κρίση.

      Με ένα:
      "update NationalDepts set Dept=0 where 1"
      και τελειώσαμε.

      Όπως έχω τονίσει πολλές φορές με οικονομολόγους, ΚΑΝΕΙΣ δεν μου λέει γιατί ΔΕΝ γίνεται...

      • Ο Θείος avatar
        Ο Θείος @ tpe 26/08/2011 15:19:07

        Το κεφαλαιοκρατικό σύστημα δεν είναι χρήμα.
        Το χρήμα ως γενικό ισοδύναμο (όπως επίσης η αγορά και το κέρδος) υπήρχε εξίσου στις αρχαίες οικονομίες που λειτουργούσαν με δούλους - "πράγματα" ή στις φεουδαρχικές, όπου ο εργαζόμενος (δουλοπάροικος) δεν ανήκε στον κύριο, αλλά στο κτήμα, στο έδαφος, και μεταβιβαζόταν μόνον μαζί με αυτό.
        Το κεφαλαιοκρατικό σύστημα είναι χρήση μισθωτής εργασίας στην παραγωγή, απόσπαση κέρδους από αυτήν εκ μέρους του ιδιοκτήτη των μέσων παραγωγής (υπεραξία) και υποχρεωτικά επανεπένδυση μέρους του κέρδους αυτού με τη μορφή κεφαλαίου, παγίου και μεταβλητού (δηλ. μισθωτής εργασίας). Είναι σαν το ποδήλατο: Άν σταματήσει η διευρυνόμενη κεφαλαιοποίηση, το σύστημα θα πέσει.
        Η αξιοποίηση (δηλαδή η μετατροπή της εργασίας και των προιόντων της σε ανταλλακτική αξία) γίνεται μέσω της αγοράς. Το χρήμα είναι όντως απλή λογιστική μονάδα, γενικό ισοδύναμο της ανταλλαγής.
        Ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής μπορεί να καταρρεύσει, σε περίπτωση που ο μηχανισμός αξιοποίησης τεθεί εκτός λειτουργίας. Αυτό είναι το ενδεχόμενο που επισημαίνει ο Ρουμπίνι, υπενθυμίζοντας την εσωτερική αντίφαση: Σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά όπως η σημερινή, όσο πιό μεγάλη η (ποσοστιαία) συγκέντρωση του πλούτου, τόσο πιό μεγάλο το πάγιο μέρος του κεφαλαίου και το προς αξιοποίηση παραγόμενο προιόν, αλλά τόσο πιο μικρή η (ποσοστιαία) ενεργός ζήτηση που απομένει για να αξιοποιεί το προιόν στην αγορά.
        Τελικά, η αντίφαση προέρχεται από τη φύση του καπιταλισμού: Στο σύστημα αυτό, πραγματική υπεραξία παράγει μόνον η μισθωτή εργασία, όχι το πάγιο μέρος του κεφαλαίου. Μειώνοντας το μερίδιό της εργασίας και αυξάνοντας το μερίδιο του παγίου, καταστρέφεται η τροφοδοσία του συστήματος (θεώρημα της πτωτικής τάσης του ποσοστού του κέρδους).
        Αυτό το θεώρημα του Μάρξ θυμίζει ο Ρουμπίνι, υποστηρίζοντας ότι ο καπιταλισμός οδηγείται σε φαύλο κύκλο, λέγοντας ρητά ότι στο θέμα αυτό, μάλλον ο Μάρξ είχε δίκιο:
        "So Karl Marx, it seems, was partly right in arguing that globalization, financial intermediation run amok, and redistribution of income and wealth from labor to capital could lead capitalism to self-destruct (though his view that socialism would be better has proven wrong). Firms are cutting jobs because there is not enough final demand. But cutting jobs reduces labor income, increases inequality and reduces final demand".
        Αφήνει βέβαια στη συνέχεια μια ελπίδα, για το πώς θα μπορούσαν να υπάρξουν οικονομίες τής αγοράς χωρίς αυτοκαταστροφικό φαύλο κύκλο:
        "To enable market-oriented economies to operate as they should and can, we need to return to the right balance between markets and provision of public goods. That means moving away from both the Anglo-Saxon model of laissez-faire and voodoo economics and the continental European model of deficit-driven welfare states. Both are broken".
        Αλλά μια τέτοια οικονομία της αγοράς, διατηρήσιμη, ισορροπημένη και εμπεριέχουσα τη λογική του δημόσιου αγαθού, θα συνέχιζε να είναι άραγε κεφαλαιοκρατική; Ή κάτι άλλο, άγνωστο ακόμα - "αφού ο σοσιαλισμός δεν αποδείχθηκε καλύτερος";

  6. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 25/08/2011 13:29:20

    Νά τος και ο Žižek: "Από την κρίση κερδίζει ο απολυταρχικός καπιταλισμός" - κυρίως η Κίνα.
    h**p://www.zeit.de/kultur/2011-08/slavoj-zizek-interview
    "Είναι εξόχως ειρωνικό, ότι σήμερα, μετά τον θρίαμβο του καπιταλισμού επί του κομμουνισμού, οι κομμουνιστές που έμειναν στην εξουσία είναι οι πιό καλοί managers του καπιταλισμού. Τριάντα χρόνια αφότου ο Ντέγκ Χσιάο Πίνγκ δήλωσε ότι μόνον ο καπιταλισμός θα σώσει την Κίνα, οι πολιτικοί ηγέτες της Δύσης φέρονται ακριβώς με τέτοιο τρόπο, σάν μόνον η Κίνα μπορεί να σώσει τον καπιταλισμό. Θα άρεζε πολύ στον Hegel αυτή η αντιστροφή !"
    Αλλά σε ποιόν θα πουλήσει τους ποταμούς προιόντων της η Κίνα, τώρα που έρχονται εποχές ισχνών αγελάδων στη Δύση;
    Το ερώτημα αυτό ακριβώς, εκτός από τον Ρουμπίνι, το έθεσε πρόσφατα ένας άλλος νεο-Κευνσιανός, ο Krugman.
    Εξαιρετικά ενδιαφέροντες απαισιόδοξοι συλλογισμοί - και με τι κουράγιο να μεταφράζει κανείς !

  7. zame avatar
    zame 25/08/2011 14:47:04

    δημιουργείται ένα ΠΑΡΑΔΟΞΟ. πρόκειται για ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ διαδικασία. Οι εταιρίες για να επιβιώσουν και να ευημερήσουν, μπορούν να πιέσουν το κόστος εργασίας όλο και περισσότερο προς τα κάτω, αλλά το κόστος εργασίας είναι το εισόδημα και η κατανάλωση κάποιου άλλου. Βρισκόμαστε σε αλληλεξάρτηση με τους πιστωτές μας. Μάς χρειάζονται για να απορροφούμε διαρκώς τα προϊόντα τους.. Σε ένα σύστημα βασισμένο στο ΧΡΗΜΑ, το κύριο μέλημα της βιομηχανίας είναι το ΚΕΡΔΟΣ, η διατήρηση πρωτιάς στον ανταγωνισμό, και η προσήλωση στον τελικό τους στόχο, παρά η ευημερία της ανθρωπότητας. Τα κοινωνικά προβλήματα που απορρέουν από τη μαζική ΑΝΕΡΓΙΑ των ανθρώπων, οι οποίοι καθίστανται ΠΑΡΟΧΗΜΕΝΟΙ με την εισροή της αυτοματοποίησης, θεωρούνται άνευ σημασίας,.. αν εξετάζονται και καθόλου. Οποιαδήποτε ανάγκη προκύψει είναι δευτερεύουσα μπροστά στην απόκτηση κέρδους για την επιχείρηση. Αυτό που επιδιώκει να κάνει η βιομηχανία είναι να βελτιώσει το πλεονέκτημα στον ανταγωνισμό, ώστε να αυξήσει το περιθώριο κέρδους για τους μετόχους της. Δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα μιας κοινωνίας βασισμένης στο χρήμα να εμπλακεί στην παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών με ΣΤΟΧΟ τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων. Το ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ στο ΧΡΗΜΑ ΣΥΣΤΗΜΑ αναπτύχθηκε πριν από αιώνες..& ΔΙΑΙΟΝΙΖΟΥΝ κοινωνική διαστρωμάτωση, ελιτισμό, εθνικισμό, και ρατσισμό, βασισμένα κυρίως στην οικονομική ανισότητα. Το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, από ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΣ του παραγωγικού κεφαλαίου και αργότερα συμμέτοχος στα κέρδη, ΑΥΤΟΝΟΜΗΘΗΚΕ – αντλώντας πλέον τα κέρδη του από την υπερφορολόγηση των πολιτών, με τη βοήθεια των κυβερνήσεων Το χρηματοπιστωτικό σύστημα αναπτύχθηκε πριν από χρόνια ως μηχανισμός ελέγχου για την ανθρώπινη συμπεριφορά σε ένα περιβάλλον με περιορισμένους πόρους. Σήμερα τα χρήματα χρησιμοποιούνται για τη ρύθμιση της οικονομίας, όχι προς ΟΦΕΛΟΣ του γενικού πληθυσμού, αλλά για εκείνους που ελέγχουν τον οικονομικό πλούτο των εθνών.(Εταιριοκρατια) και ΌΛΑ τα κοινωνικά συστήματα, ανεξαρτήτως πολιτικής φιλοσοφίας, θρησκευτικών πεποιθήσεων ή κοινωνικών εθίμων, εξαρτώνται τελικά από τους φυσικούς πόρους, δηλαδή, καθαρό αέρα και νερό, καλλιεργήσιμη γη και την αναγκαία τεχνολογία και προσωπικό για τη διατήρηση ενός υψηλού βιοτικού επιπέδου..& η σημερινή πρακτική μας για τον καταμερισμό των πόρων μέσω χρηματοπιστωτικών μεθόδων δεν έχει νόημα και είναι ΑΝΤΙΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ μας. Η σύγχρονη κοινωνία έχει πρόσβαση σε εξαιρετικά προηγμένες τεχνολογίες και μπορεί να διαθέσει τροφή, ρουχισμό, κατοικία, ιατρική περίθαλψη, ένα εκπαιδευτικό σύστημα με νόημα, καθώς και να αναπτύξει μια απεριόριστη προμήθεια ανανεώσιμης μη-μολυντικής ενέργειας, όπως η γεωθερμική, η ηλιακή, η αιολική, η παλιρροϊκή, κ.λ.π. Το σημερινό μας χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν μπορεί να εξασφαλίσει ένα υψηλό επίπεδο διαβίωσης για όλους, (το αντιθετο μαλιστα...) ούτε και μπορεί να εξασφαλίσει την προστασία τού περιβάλλοντος, επειδή το μεγαλύτερο κίνητρο είναι το κέρδος. Τα σημερινά μας, ξεπερασμένα πολιτικά και οικονομικά συστήματα δεν είναι σε θέση να εφαρμόσουν τα πραγματικά οφέλη τής καινοτόμου τεχνολογίας τού σήμερα ώστε να επιτύχουν το μέγιστο δυνατό καλό για όλους τους ανθρώπους, και να ΥΠΕΡΠΗΔΗΣΟΥΝ τις ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ που επιβάλλονται σε τόσους πολλούς. Η τεχνολογία μας τρέχει μπροστά παρόλο που τα κοινωνικά μας σχέδια έχουν παραμείνει σχετικά ΣΤΑΣΙΜΑ. Πριν από πολλά χρόνια έγινε μια προσπάθεια στις Η.Π.Α να κατανοήσουν ένα κοινωνικό και οικονομικό σύστημα διαφορετικό από το δικό μας. Μια ταινία που ονομάζεται "The March of Time" είχε να πει για τον Σοβιετικό Κομμουνισμό: "Πιστεύουμε ότι το Αμερικανικό σύστημα της ελεύθερης αγοράς θα λειτουργήσει καλύτερα από το συλλογικό σύστημα. Ωστόσο, σας ευχόμαστε καλή τύχη για το νέο και ασυνήθιστο κοινωνικό σας πείραμα." Η αποτυχία του κομμουνισμού να προνοήσει για τις ανθρώπινες ανάγκες και να εμπλουτίσει τη ζωή των πολιτών δεν διαφέρει από τις δικές μας αποτυχίες. Τόσο η αποτυχία όσο και η επιτυχία είναι έμφυτες στο εν εξελίξει πείραμα που αποτελεί η κοινωνική εξέλιξη. Σε όλα τα καθιερωμένα κοινωνικά συστήματα είναι απαραίτητο να επινοηθούν διαφορετικές προσεγγίσεις για τη βελτίωση των λειτουργιών του συστήματος. Η προσπάθεια εξεύρεσης λύσεων στα μνημειώδη προβλήματα εντός της σύγχρονης κοινωνίας θα χρησιμεύσει μόνο ως προσωρινό μπάλωμα, παρατείνοντας ένα ξεπερασμένο σύστημα. Ο ΠΟΛΕΜΟΣ δεν είναι η μόνη μορφή βίας που έχει επιβληθεί στον κοσμάκη με ανεπαρκείς κοινωνικούς διακανονισμούς. Υπάρχει επίσης πείνα, φτώχεια, και ανεπάρκεια. Όσο υπάρχει η χρήση του χρήματος, η δημιουργία χρέους και οικονομικής ανασφάλειας, αυτές οι συνθήκες θα διαιωνίζουν το έγκλημα, την ανομία και την αγανάκτηση. Οι διακηρύξεις επί χάρτου και οι διεθνείς συμφωνίες δεν μεταβάλλουν τις συνθήκες ανεπάρκειας και ανασφάλειας. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σήμερα που ανησυχούν για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη κοινωνία μας: Tην ανεργία,- το βίαιο έγκλημα, -την αντικατάσταση των ανθρώπων από την τεχνολογία,- τον υπερπληθυσμό και την φθορά των οικοσυστημάτων της Γης..& ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ. ..Προς το παρόν ομως έχουμε μείνει με πολύ ΛΙΓΕΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ λύσεις. & το Venus Project τάσσεται υπέρ της μετάβασης από μια κοινωνία βασισμένη στο χρήμα, προς την ενδεχόμενη πραγματοποίηση μιας οικονομίας βασισμένη σε πόρους. Αντιλαμβανόμαστε ότι, για να γίνει η μετάβαση από την παρούσα κοινωνία, η οποία είναι πολιτικά ανίκανη, παρωχημένη και βασισμένη στην ανεπάρκεια, σε αυτή τη νέα, πιο ανθρώπινη κοινωνία, θα απαιτήσει ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΑΛΜΑ τόσο στη ΣΚΕΨΗ όσο και στη ΔΡΑΣΗ.

  8. zame avatar
    zame 25/08/2011 15:11:14

    Ισως να ειναι ΕΚΤΟΣ θεματος..η ΕΙΝΑΙ ? Ένας πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να διδάξει στο γιο του τι σημαίνει φτώχεια, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μία οικογένεια που ζούσε στο βουνό. Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του: “Πως σου φάνηκε η εμπειρία;” “Ωραία” απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό. “Και τι έμαθες;” συνέχισε με επιμονή ο πατέρας. Ο γιος απάντησε: - Εμείς έχουμε ένα σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις… - Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενω αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές… - Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι… - Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα… - Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας, ενώ αυτοί σπέρνουν και θερίζουν γι’ αυτό… - Εμείς ακούμε CDs. Αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη συμφωνία από πουλιά, βατράχια και άλλα ζώα. Και όλα αυτά διακόπτονται που και που από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι… - Εμείς μαγειρεύουμε με ηλεκτρική κουζίνα. Αυτοί ότι τρώνε έχει αυτή τη θεσπέσια γεύση, μια και μαγειρεύουν στα ξύλα… - Εμείς για να προστατευθούμε, ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό. Αυτοί ζουν με τις ορθάνοιχτες πόρτες τους, προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους… - Εμείς ζούμε “καλωδιωμένοι” με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση. Αυτοί, αντίθετα, “συνδέονται” με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τους καρπούς της γης τους, την οικογένειά τους… απο http://daneiakartes.zedo.gr/archives/5677

  9. Λιόντος avatar
    Λιόντος 25/08/2011 16:45:48

    Πολλές είναι οι συζητήσεις που γίνονται πάνω στις οικονομικές θεωρίες αυτή την εποχή τόσο απο σχετικούς, όπως είναι καθηγητές στο συγκεκριμένο άρθρο, όσο και από παντελώς άσχετους, όπως είναι οι έλληνες δημοσιογράφοι στα τηλεπαράθυρα (η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια). Πρέπει όλοι να καταλάβουμε κάτι όμως. Στα οικονομικά όπως και στις υπόλοιπες κοινωνικές επιστήμες, δεν υπάρχει μια και μοναδική αλήθεια, υπάρχουν πολλές αλήθειες. Και μια αλήθεια η οποία δουλεύει σε μια οικονομία, σε άλλη μπορεί να δουλεύει ή να είναι και απολύτως καταστροφική. Το ζήτημα δεν είναι ποια θεωρία κερδίζει την άλλη, αλλά το ποια είναι η καταλληλότερη για μια συγκεκριμένη τοπική και χρονική περίπτωση..

  10. Εγώ avatar
    Εγώ 25/08/2011 16:49:53

    Ο Κευνσιανισμος πέθανε. Ο μόνος λόγος που ο Κευνσιανισμος προπαγανδίζεται από τους πολιτικούς είναι επειδή τους δικαιολογεί το ρόλο της κυβέρνησης να παρεμβαίνει και να ρυθμίζει. Άμα ο Κευνσιανισμος τελειώσει τότε οι πολιτικοί δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης γιατί θα χάσουν την εξουσία τους που έχουν αποκτήσει από τις συντεχνίες και τα κρατικοδίαιτα επιχειρηματικά συμφέροντα.

    Επίσης το άρθρο είναι προβοκατόρικο για τον Χαγιεκ γιατί θέλει να μας πείσει ότι οι θεωρίες του Χάγιεκ μας οδήγησαν στον φασισμό. Όμως αυτό που συμβαίνει είναι ακριβώς το αντίθετο. O Κέυνς το 1936 στην γερμανική έκδοση της "Γενικής Θεωρίας", είχε πει ότι η Γερμανία είναι το ιδανικό μέρος για να εφαρμόσει τα σχέδια του. Δηλαδή η Ναζιστική Γερμανία. O Κέυνς επίσης επηρεάστηκε από την οικονομική θεωρία του φασισμού και μάλιστα ήταν υποστηρικτής τη δεκαετία του '30 του Sir Oswald Mosley, του ιδρυτή του βρετανικού φασισμού. Επίσης ο ίδιος ο Κευνς είχε πει ότι: «οι οικονομικές θεωρίες μου υιοθετούνται πιο εύκολα σε συνθήκες ολοκληρωτικού κράτους, παρά σε συνθήκες ελευθέρου ανταγωνισμού».


    Διαβάστε το βιβλίο του Henry Hazlitt, The Failure of the "New Economics" (1959) οπού αποδομείται πλήρως η θρησκεία του Κευνσιανισμου.

    • Ο Θείος avatar
      Ο Θείος @ Εγώ 25/08/2011 18:17:04

      O Βρετανο-Ρώσος καθηγητής Robert Skidelsky που υπογράφει το άρθρο, είναι ιστορικός της οικονομίας και όχι οικονομολόγος, έγραψε μάλιστα και τον ένα τόμο της βιογραφίας του Κέυνς. Έγραψε όμως και τη βιογραφία του Oswald Mosley.
      Ότι ο Keynes είχε κάποιες συμπάθειες προς τους Ναζί, αλλά και αντισημιτικές απόψεις, το ισχυρίστηκε ο επικριτής του Rothbard. Ωστόσο ο Skidelsky στη βιογραφία του Keynes αρνείται ότι είχε ολοκληρωτικές τάσεις ή ρατσιστική αντίληψη.
      Επίσης είναι γεγονός ότι στενοί φίλοι του Keynes υπήρξαν άτομα Εβραïκής καταγωγής, όπως π.χ. ο φιλόσοφος Isaiah Berlin και ο Ιταλός οικονομολόγος Piero Sraffa (που ήταν επίσης στενός φίλος του μαρξιστή ηγέτη Antonio Gramsci).

    • Γιώργος Αχαιός avatar
      Γιώργος Αχαιός @ Εγώ 25/08/2011 18:52:32

      Γύρω μας κάτι πεθαίνει αυτή την στιγμή. Να είναι ο Κεϋνσιανισμός άραγε;

      Δεν λέει και πολλά που ο Κέυνς υποστήριξε το οικονομικό πρόγραμμα της Γερμανίας το 30 - 40. Υπήρξε πολιτική παρέμβαση που οδήγησε σε απογείωση την πρωτίτερα κατεστραμμένη γερμανική οικονομία. Εύκολα μπορώ να φανταστώ ότι κάτι τέτοιο το επικροτούσε ο Κέυνς. Γιατί όχι άλλωστε; Η έξοδος απο μία κρίση είναι το ζητούμενο στην οικονομία.
      Δεν νομίζεις σοβαρά όμως ότι ο Κέυνς είπε στον χίτλερ να σκοτώσει μερικά εκατομμύρια ανθρώπους έτσι; (που και έτσι να ήταν, οι πολιτικές του πεποιθήσεις δεν μας ενδιαφέρουν αλλά μόνο η οικονομική του αυθεντία)

      • Κακός avatar
        Κακός @ Γιώργος Αχαιός 25/08/2011 21:47:04

        Οχι είπα οτι έχει κοινά με την οικονομική πολιτική του φασισμού, και οχι με την πολιτική των μαζικών εξοντώσεων. Σε καμία περίπτωση δεν είπα οτι ο Κεινσ είπε στο χιτλερ να κάνει διωγμούς και στρατόπεδα συγκέντρωσης.

      • Εγώ avatar
        Εγώ @ Γιώργος Αχαιός 25/08/2011 21:55:43

        Οχι είπα οτι έχει κοινά με την οικονομική πολιτική του φασισμού, και οχι με την πολιτική των μαζικών εξοντώσεων. Σε καμία περίπτωση δεν είπα οτι ο Κεινσ είπε στο χιτλερ να κάνει διωγμούς και στρατόπεδα συγκέντρωσης.

        (Απάντησα με αλλο ψευδώνυμο ύστερα.)

      • tpe avatar
        tpe @ Γιώργος Αχαιός 26/08/2011 14:25:46

        Συγνώμη, αλλά η ανάκαμψη της Γερμανικής οικονομίας, (με όλα τα "φέσια" που έβαλε στους άλλους) και των ΗΠΑ έγινε ακριβώς γιατί υπήρξε κρατική δαπάνη. Δηλαδή, τα χιλιάδες πλοία, αεροπλάνα, αεροπλανοφόρα, καύσιμα κλπ που φτιάχτηκαν στον Β' ΠΠ με ΤΙ φτιάχτηκαν; Ιδιωτικό χρήμα;

  11. victoria (true) avatar
    victoria (true) 25/08/2011 19:01:11

    @θείος
    Έχετε διαβάσει το profit over people του Chomsky?

    • Ο Θείος avatar
      Ο Θείος @ victoria (true) 25/08/2011 19:14:05

      Το έχω υπόψη μου. Δυστυχώς δεν έχω προλάβει ακόμα να το διαβάσω.

  12. Εγώ avatar
    Εγώ 25/08/2011 21:38:47

    Αν και όντως είχε Εβραίους φίλους παρόλα αυτά υπάρχουν πολλές απόψεις για το εάν ήταν αντισημίτης ή όχι. Σίγουρα πάντως δεν ήταν με την ναζιστική έννοια. Πάντως είναι γεγονός ότι εκείνη την εποχή πολλοί διανοούμενοι στην Ευρώπη δεν είχαν πρόβλημα να εκφέρουν αντισημιτικές απόψεις σε αντίθεση με σήμερα.

    Ένα ενδεικτικό απόσπασμα αναφέρει:

    Keynes believed, as did the majority of Western intellectuals of the time, in the superiority of the West. On many occasions during his career, such as at the Bretton Woods negotiations, he was observed making almost racist comments regarding the capacities of
    certain delegations to understand the stakes of the discussions at hand. In “The Difference between East and West: Will They Ever Disappear?”, he contrasted the West, birthplace of democracy, where the individual is all-important, and the East, where the masses are
    important, where autocracy and despotism are prevalent, where “we may trace that lack of humanity and that abominable cruelty, which flashes out at intervals from the normal Oriental
    stagnation” (KP, PP/31/4, p. 2). One also finds here a passage on Jews:

    The Jews have been scattered over Europe for many hundred years; they have, at any rate in modern times, done their utmost to make themselves indistinguishable from Europeans, and they have signally failed. It is not that the Jews are traditionally the accused race that makes anti-Semites; it is because they have in them deep-rooted
    instincts that are antagonistic and therefore repulsive to the Europeans, and their presence amongst us is a living example of the insurmountable difficulties, that exist in merging race characteristics, in making cats love dogs. (PP/31/4, p. 3)

    This kind of comment was not unusual at that time, including in a milieu such a Bloomsbury, even though it included Jews among its members, as for example Leonoard Woolf. Many of Keynes’ss closest friends, such as Melchior, Sraffa, Kahn, Montagu or Wittgenstein, were also Jewish. Keynes was very actively involved in the reception of Jewish refugees once Hitler’s persecutions came into effect.

    Nevertheless, he uttered such anti-Semitic propos on several occasions, until the end of this life.

  13. ΠΗΛΕΑΣ avatar
    ΠΗΛΕΑΣ 26/08/2011 00:23:59

    Αυτό που θα έπρεπε να απασχολεί τη συζήτηση είναι το αν και πόσο μπορεί να χρησιμοποιηθεί το πνεύμα του ενός, ή του άλλου για την επίλυση των προβλημάτων της Ελληνικής οικονομίας.
    Θυμίζω ότι, αυτονόητα, οι οικονομικές προϋποθέσεις για την επίτευξη των απαραίτητων "πολλαπλασιαστών" του Κέυνες περιλαμβάνουν οικονομικά σύνορα και δασμούς, εθνικό νόμισμα και δυνατότητα ρυθμίσεως των επιτοκίων. Συνεπώς, οποιαδήποτε συνέχιση της συζητήσεως για πιθανή εφαρμογή Κευνσυανών μεθόδων, χωρίς εξασφάλιση των προϋποθέσεων αυτών, συνιστά αερολογία.
    Εκεί εμπίπτουν και οι ΝΔκρατικές προτάσεις για "επανεκκίνηση", βασισμένη σε (κευνσυανής εμπνεύσεως) κρατικές επιδοτήσεις και ελαφρύνσεις, εφόσον δεν εξειδικεύονται 'ετσι ώστε να εξουδετερώνουν την ανυπαρξία αυτών των προϋποθέσεων. Και εφόσον δεν διαπνέονται από πνεύμα ισχυρής κεντρικής εξουσίας και όχι του κράτους -"φιλιππινέζα" συμφερόντων, που βιώνουμε σήμερα.

  14. πρήχτης avatar
    πρήχτης 26/08/2011 09:39:55

    Στη σημερινή εποχή δεν είναι δυνατόν να ευσταθούν θεωρίες οι οποίες δημιουργήθηκαν περιοριζόμενες σε έναν τομέα, και ειδικά τον οικονομικό. Από τότε έχει προκύψει ότι όλα ανήκουν σε ένα ζωντανό σύστημα αλληλοεπηρεαζόμενα και αλληλοεξαρτώμενα.
    Μόνο μια θεωρία υπάρχει που να καλύπτει σε κάποιο βαθμό αυτη την απαίτηση, ο μαρξισμος, που αποτελεί μια πιο γενική θεώρηση, αλλα κι αυτός σε πολλά σημεία του, παρόλη την σημερινή επιβεβαίωσή του, χρήζει βελτιώσεων ή ακόμα και αλλαγών.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.