#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
18/09/2011 09:36
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το ευρώ δεν είναι λεωφορείο να κατεβαίνει όποιος θέλει




Από την ώρα που η ελληνική κρίση μετατράπηκε σε τραγωδία, και η χρεοκοπία δεν φαντάζει πια απίθανη, όλο και περισσότερες φωνές ακούγονται, που ζητάνε την αποπομπή της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

Και όπως λένε : «Αν φύγει η Ελλάδα, και τυπώσει μια νέα δραχμή, υποτιμημένη, όλα θα επανέλθουν στη φυσιολογική τους κατάσταση».

Μάλιστα, οι Γερμανοί πολιτικοί και οι Βρετανοί αναλυτές, συναγωνίζονται για το ποιος θα προσφέρει το πιο ιδανικό σενάριο αποχώρησης της Ελλάδας , επιμένοντας πως αυτή είναι η μόνη λύση αν πρέπει να επιβιώσει το ευρώ.

Τα πράγματα όμως δεν είναι ποτέ τόσο απλά. Η συνθήκη της ΕΕ δεν επιτρέπει την αποχώρηση κράτους μέλους από την ΟΝΕ. Για να επανεξεταστούν οι συνθήκες, χρειάζονται χρόνια και ομοφωνία από όλα τα κράτη μέλη, ακόμη κι από αυτά που κινδυνεύουν με αποπομπή. Δύσκολα θα αποφασίσουν να αυτοκτονήσουν η Αθήνα, το Δουβλίνο, η Ρώμη, η Λισαβόνα, και η Μαδρίτη.

Εξάλλου, όπως έγραψε και η Wall Street Journal, οι ευρωπαϊκές τράπεζες που διαθέτουν ελληνικό χρέος θα υποστούν βαριές απώλειες, ενώ τόσο οι Έλληνες όσο και οι ξένοι επενδυτές δύσκολα θα έβαζαν τα κεφάλαιά τους στη νέα δραχμή. Στα παραπάνω θα πρέπει να προστεθεί και το κόστος της εκτύπωσης του νέου ελληνικού νομίσματος, που δεν θα είναι καθόλου αμελητέο.

Εν ολίγοις, η αποπομπή της Ελλάδας από την ευρωζώνη δεν μοιάζει πιθανή, και η λύση για τη κρίση χρέους θα πρέπει να αναζητηθεί με άλλους τρόπους. Το ευρώ δεν είναι ένα λεωφορείο, που όταν ένας επιβάτης αρρωσταίνει ή δημιουργεί πρόβλημα, τον πετάμε έξω στην επόμενη στάση.

Το ευρώ είναι σαν μια υπερταχεία αμαξοστοιχία. Αν κάτι πάει στραβά, σταματά στη μέση του πουθενά, και απαγορεύεται στους επιβάτες να κατέβουν. Πρέπει να φτάσουν όλοι μαζί στον τελικό προορισμό, και εκεί να γίνουν οι όποιες προσπάθειες επίλυσης του προβλήματος.

Οι υπέρμαχοι λοιπόν αυτών των ελκυστικών, πλην όμως παραπλανητικών συνταγών, καλά θα κάνουν να τις αποφεύγουν, και να σταματήσουν να φοβίζουν τον εαυτό τους, αλλά και να αυτοϊκανοποιούνται με τις κρυφές τους ανομολόγητες επιθυμίες.

 

Presseurop

http://www.presseurop.eu/en/content/editorial/956281-euro-high-speed-train

Απόδοση:S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αρματιστής avatar
    Αρματιστής 18/09/2011 09:51:04

    "Το ευρώ είναι σαν μια υπερταχεία αμαξοστοιχία" .... που δεν έχει μηχανοδηγούς

  2. kakofonix avatar
    kakofonix 18/09/2011 09:58:00

    Το άρθρο δεν είναι απολύτως ακριβές. Ήδη οι Γερμανοί (οι Γερμανοί είναι φίλοι μας) βρήκαν δύο παράθυρα στις συνθήκες, όπου μια χώρα μπορεί να εγκαταλείψει την Ε.Ε. (άρα, λένε, φεύγει αυτοδικαίως και από το ευρώ). Όταν μια κατάσταση φτάνει στα άκρα, πάντα βρίσκεται τρόπος.

  3. Dhgfb avatar
    Dhgfb 18/09/2011 09:59:21

    Το ευρώ επίσης δεν είναι λεωφορείο ή αμαξοστοιχεια για να μπαίνει κάποιος χωρίς εισητηριο. Επίσης δεν ενδυκνειται για πορτοφολαδες (μπορεί να τους πιάσουν)!

  4. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 18/09/2011 10:41:40

    Ο πιο σημαντικός παράγων-και αυτό ήταν ένα από τα κεντρικά μυνήματα του Α. Σαμαρά χθές- είναι τι υπαγορεύει το εθνικό συμφέρον. Αναλύσεις αυτού του τύπου με επιφανειακές αναλογίες και αναγωγές σε λεωφορία και ταχείες είναι επιεικώς αφελείς. Ο μόνος γνώμων και πυξίδα είναι το ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ και το δευτερευόντως το Ευρωπαϊκό συμφέρον. Διότι, αν μάθαμε κάτι μέχρι τώρα είναι ότι η μέχρι τούδε πορεία μας στην Ευρωπη -και το τονίζω, δεν μας φταίει η Ευρωπη ή το ευρώ-έγινε εναντίον και κατά των εθνικών μας συμφερόντων. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε ΠΑΝΤΟΥ,σ τη γεωργία με τις ...εισαγωγές ελαιολάδου δικού μας από την...Γερμανία μέχρι την ανικανότητά μας να θρέψουμε τον πληθυσμό με ΔΙΚΑ ΜΑΣ σιτηρα και γαλακτοκομικά. Πλήρης διάλυση. Είναι εθνικό, και ευρωπαϊκό, συμφερον να έχουμε υγιή οικονμία και εύρρωστη κοινωνία.

    • Φίλος avatar
      Φίλος @ Νίκος Αργεάδης 18/09/2011 13:53:10

      Όταν το Ευρωπαϊκό συμφέρον είναι αντίθετο με το Εθνικό, ο ηγέτης ενός έθνους, ποιό συμφέρον πρέπει να εξυπηρετήσει; Των πολλών (Ευρωπαϊκό) ή των λίγων (Εθνικό) ;;;

      Κατ' αντιστοιχία, όταν το Εθνικό συμφέρον είναι αντίθετο με το κομματικό, ο ηγέτης ενός κόμματος, ποιό συμφέρον πρέπει να εξυπηρετήσει; των πολλών (Εθνικό) ή των λίγων (κομματικό) ;;;

      Γενικώς: ο ηγέτης (η ηγεσία καλύτερα) ενός υποσυνόλου, (κόμμα, έθνος, ομάδα εθνών, κλπ) πρέπει να εξυπηρετεί πάντοτε το συμφέρον του υποσυνόλου που ηγείται, ακόμα και εάν αυτό είναι σε βάρος των συμφερόντων ενός υπερσυνόλου;

      Πολύ θα ήθελα εάν μπορεί κάποιος άλλος φίλος να δώσει αιτιολογημένη απάντηση.

      • Δανάη avatar
        Δανάη @ Φίλος 18/09/2011 16:14:03

        Η ερώτηση είναι κατά τη γνώμη μου ρητορική. Ο ηγέτης οφείλει να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του υποσυνόλου που ηγείτει μέσα σ' αυτό τον απέρνατο πλανήτη. Οι ηγεσίες της δικής μας χώρας εξυπηρετούσαν ανέκαθεν τα έξωθεν συμφέροντα. "Μα ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα;" Το ευρώ στην προκειμένη περίπτωση ήταν το colpo grosso προκειμένου οι τράπεζες και οι πολυεθνικές να απλωθούν σα χταπόδι πανοτύ. ΤΑ εθνικά νομίσματα δε συνέφεραν. Χωρίς να θέλω να φανώ συναισθηματική, η δραχμή που όλοι φοβούνται είναι η μόνη λύση. Ένα ισχυρό νόμισμα (όπως το ευρώ) ποτέ δε μπόρεσε να στηρίξει μια ασθενή οικονομία.

        • JOHN avatar
          JOHN @ Δανάη 18/09/2011 18:25:14

          @Δαναη + 1000.Ανοικουμε καπου(ευρωζωνη) που στην ουσια δεν επρεπε να ειμαστε οχι τουλαχιστο στη φαση της οικονομιας και τις γνωστες στρευλωσεις συγκρητικα με τις αλλες οικονομιες του σκληρου πυρηνα της ερωζωνης.Ηταν εγκλημα του Σημιτη η εισοδος μας στο ευρω με λογιστικα μαγειρεματα,και τελικα αποδεικνυεται μια φουσκα που εσκασε και τωρα τρχουμε να μαζεψουμε τ ασυμαζευτα!

        • Φίλος avatar
          Φίλος @ Δανάη 18/09/2011 18:36:32

          Αγαπητή Δανάη, χωρις να διαφωνώ με όλα όσα λές, έχω την εντύπωση (μη σου πω την βεβαιότητα) πως οι ηγεσίες των υποσυνόλων, αν και υποτίθεται εκπροσωπούν τα στενά συμφέροντα του υποσυνόλου που ηγούνται, εν τούτοις λειτουργούν προς την κατεύθυνση των συμφερόντων των ευρύτερων υπερσυνόλων.
          Και να σου πω και κάτι; εννίοτε, αυτό είναι και καλό.
          Παράδειγμα, η περίπτωση του ηγέτη ενός κόμματος ας πούμε. Είναι ένα παράδειγμα, που ελπίζω πως είναι αυτονόητη η θεμιτή επιλογή να υπηρετήσει κανείς το υπερσύνολο, εις βάρος του υποσυνόλου.
          Βεβαίως, για τους οπαδούς του κόμματος αυτού, ο "ηγέτης" τους, ίσως να χαρακτηριστεί "προδότης" ή στην καλύτερη περίπτωση "ανίκανος".
          Όμως, για έναν τέτοιο ηγέτη, που θα βάζει τα συμφέροντα του υπερσυνόλου, παραπάνω απ' τα στενά συμφέροντα του υποσυνόλου που ηγείται, τέτοιου είδους χαρακτηρισμοί απ' τους οπαδούς του, είναι απλώς ένα αναγκαίο πολλές φορές τίμημα που δέχεται να πληρώσει, προκειμένου να ικανοποιήσει την δική του εσωτερική συνειδησιακή ιεραρχία προτεραιοτήτων, που είναι:
          "υπέρ παντων, το γενικότερο ευρύτερο συμφέρον".
          Γι΄αυτό πιστεύω πως μόνο όσοι έχουν εντάξει στον βαθύτερο εσωτερικό τους πυρήνα αξιών, το παραπάνω μοτο, μπορούν να γίνουν και γίνονται Ηγέτες, στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.
          Όλοι οι υπόλοιποι, απλώς ακολουθούν ως οπαδοί.

          Βέβαια, όταν το υποσύνολο, είναι ένα έθνος, και το υπερσύνολο είναι μιά ομάδα εθνών, ή το σύνολο των εθνών, για τον απλό κόσμο, είναι αδύνατον να καταλάβει και να αποδεχθεί την ίδια αρχή εσωτερικής λειτουργίας του Ηγέτη.
          Ας είναι.

  5. drider avatar
    drider 18/09/2011 10:56:09

    Αν χρεοκοπήσουμε και γυρίσουμε στη δραχμή αλλά η οικονομική δραστηριότητα φαίνεται να συνεχίζεται σχετικά ομαλά στο εσωτερικό της χώρας, χωρίς παράλληλα να σημειωθούν έκτροπα ή "κυνηγητό" των πολιτικών και άλλων ελίτ, τότε μπορεί να μας ακολουθήσουν και άλλες χώρες της περιφέρειας (ντε φάκτο διάλυση της ευρωζώνης).

    Στην αντίθετη περίπτωση θα τρομοκρατηθούν τόσο οι ελίτ σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που θα δώσουν ό,τι ζητήσουν οι υπόλοιπες χώρες της περιφέρειας, προκειμένου να μην κινδυνέψουν οι ίδιες.

    Είπαμε είμαστε ένα πείραμα, που ενέχει όμως πολλούς κινδύνους για το ευροσύστημα...

  6. lampros avatar
    lampros 18/09/2011 13:37:07

    "Τα πράγματα όμως δεν είναι ποτέ τόσο απλά. Η συνθήκη της ΕΕ δεν επιτρέπει την αποχώρηση κράτους μέλους από την ΟΝΕ. Για να επανεξεταστούν οι συνθήκες, χρειάζονται χρόνια και ομοφωνία από όλα τα κράτη μέλη, ακόμη κι από αυτά που κινδυνεύουν με αποπομπή. "

    Παπάρια μάντολες, αν υπάρχει η πολιτική βούληση βρίσκεται μια φόρμουλα στο πί και φι....

  7. Orestios avatar
    Orestios 18/09/2011 17:39:53

    Το ευρώ είναι ένα λάθος.

  8. papa smurf avatar
    papa smurf 18/09/2011 20:16:14

    Και αν πηρες λαθος λεωφορειο ;

  9. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 18/09/2011 22:02:51

    δεν ΤΟΥΣ συμφέρει (βραχυπρόθεσμα και διαδικαστικά) να βγούμε από το ευρώ. Εμάς συμφέρει να βγούμε από το ευρώ (μαζί με στάση εξωτερικών πληρωμών). Π'ερυσι θα ήταν ευκολότερο από φέτος. Αντιπρόπερσι ευκολότερο από περύσι.

    Όταν θα έχουν πάει ο,τιδήποτε μπορούν να μεταφέρουν, τότε θα μας πετάξουν από το λεωφορείο. (Ή θα μας πάρουν και την χώρα)

  10. Πετρος avatar
    Πετρος 19/09/2011 00:29:02

    Το βασικο αιτιο της διαλυσης μας περα του ΠΑΣΟΚ ειναι η συνδεση με την ΟΝΕ. Η μοναδικη λυση για ανακαμψη ειναι η επαναφορα στο εθνικο μας νομισμα. Ξερω πως ο Σαμαρας ηγηται ενος κομματος και δεν μπορει να φυγει απο καποια ορια,αλλα η δηλωση του χθες πως ειμαστε η κατεξοχην ευρωπαικη παραταξη ειναι απογοητευτικη. Θα με ικανοποιουσαι η δηλωση ειμαστε η Ελληνικη παραταξη. Τελος στις ιερες αγελαδες ΕΕ και Ευρω.

  11. ΠΗΛΕΑΣ avatar
    ΠΗΛΕΑΣ 19/09/2011 02:07:12

    Επιτέλους, έχουμε γίνει ιδιεοληπτικοί με το Ευρώ! Ας μου πεί κάποιος, σε ποιόν θεωρητικό παγκόσμιας φήμης, μπορώ να διαβάσω ότι μια οικονομία στην κατάστασή μας πρέπει να έχει το σκληρότερο νόμισμα του κόσμου και, μάλιστα, όχι δικό της! Από τους Πατέρες, ο Άνταμ Σμίθ το βρίσκει θανάσιμο λάθος. Ο Κέυνες στηρίζει την σωτηρία από τέτοιες καταστάσεις στην νομισματική πολιτική (άρα, σε δικό μας νόμισμα). Τόσοι και τόσοι σύγχρονοί μας, ξακουστοί οικονομολόγοι μας προτρέπουν στην δραχμή, σαν βασική λύση. Και εμείς; Εμείς μένουμε κολλημένοι στον Σόϊμπλε και την Λαγκάρντ, που είναι ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ πολιτικοί, άρα, θα έβγαζαν και τον ήλιο από τη δύση, αν τους βόλευε. Και η Μέρκελ το έχει πεί τόσες φορές, η κακομοίρα: Τους συμφέρει το Ευρώ και ΓΙ'ΑΥΤΟ πρέπει να βοηθηθεί η Ελλάδα (και για τις τράπεζές τους. Εδώ, μέχρι και η Ελβετία ξεκαθάρισε ότι δεν την συμφέρει η ισοτιμία του φράγκου της με το Ευρώ και έβαλε και πλαφόν.
    Τώρα, ως προς την απόστροφο του Σαμαρά: Έ, ότι και να πιστεύει ο άνθρωπος, δεν θα ζήταγε επιστροφή στη δραχμή και επαναδιαπραγμάτευση ταυτόχρονα, από την ΔΕΘ και σαν αντιπολιτευόμενος... Σαν Έλληνας πρωθυπουργός όμως, αν η επαναδιαπραγμάτευση δεν ευοδωθεί δεν νομίζω ότι θα κάτσει, σαν τον ΓΑΠ να λιβανίζει τον λόγο της κατάντιας μας (μακάρι να ήταν ο κύριος, βέβαια -ο κύριος είναι το πολιτικό μας σύστημα).

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.