#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
15/07/2011 11:32
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τι σημαίνει για την Ελλάδα "Selective Default" ;

Πρακτικά, selective default είναι η αδυναμία ενός δανειζόμενου να εκπληρώσει επακριβώς (όχι μόνο ποσοτικά αλλά και χρονικά) τις υποχρεώσεις τις οποίες έχει αναλάβει, σε ένα μέρος του χρέους του, και όχι αδυναμία αποπληρωμής των χρεών του συνολικά. Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται κατ' αρχάς για προσωρινή κατάσταση.

Στη δική μας περίπτωση, επειδή τα ομόλογα που λήγουν σε κάποιες διάρκειες θα αντικατασταθούν με άλλα μεγαλύτερης διάρκειας και πιθανώς χαμηλότερου επιτοκίου από αυτό που «προστάζει» η αγορά, ενώ ενδεχομένως να υπάρξει και κάποιο «κούρεμα», θα σημάνει αδυναμία εκπλήρωσης των όρων σε ένα μέρος του χρέους μας, ενώ το υπόλοιπο θα συνεχίσει να εξυπηρετείται κανονικά. 

Γι' αυτό και πρόκειται περί «επιλεκτικής» αδυναμίας πληρωμής και όχι περί χρεοκοπίας.

[caption id="attachment_112771" align="alignnone" width="500" caption="http://www.facebook.com/sppan7"][/caption]

 

Όλες οι συζητήσεις που γίνονται και οι μεθοδεύσεις που εξετάζονται το τελευταίο διάστημα, πέρα από την αποφυγή δυσμενούς αξιολόγησης από τους οίκους (που δεν φαίνεται να κατέστη δυνατή), έχουν ως στόχο να μην ενεργοποιηθούν από μια ρύθμιση τα περιβόητα πλέον συμβόλαια ασφάλισης κινδύνου (τα γνωστά και ως CDSs), γιατί κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε πρόσθετες δυσχέρειες στην αντιμετώπιση της κρίσης.  Αυτό που πρέπει να αποφευχθεί είναι ένα «πιστωτικό γεγονός» που θα ενεργοποιεί τα CDSs.

Πολλοί, βέβαια, θα σπεύσουν να υποστηρίξουν ότι, για να λέμε... τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, η επιλεκτική χρεοκοπία δεν παύει να είναι χρεοκοπία. Στην πράξη, όμως, στο διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα οι διαφορές είναι μεγάλες. Εντελώς διαφορετικό θέμα -και με άλλες επιπτώσεις στην οικονομία και στην κοινωνία- η μονομερής και «άτακτη» χρεοκοπία, άλλη περίπτωση η συντονισμένη και «συναινετική» αναδιάρθρωση ενός χρέους κι άλλο θέμα η προσωρινή αδυναμία αποπληρωμής μέρους των συνολικών χρεών.

Το ίδιο άλλωστε -σε αδρές γραμμές- ισχύει και στον κόσμο της ιδιωτικής επιχειρηματικής δραστηριότητας. Τελείως διαφορετική είναι η στάση πληρωμών μιας εταιρίας και η είσοδός της σε καθεστώς πτώχευσης, πολλές φορές μάλιστα και εντελώς αιφνιδιαστικά, από μία συμφωνία με τους πιστωτές για αναδιάρθρωση των χρεών. Πολύ δε περισσότερο από τη συμφωνία με κάποιες τράπεζες για την αναχρηματοδότηση μέρους των δανείων (μετατροπές σε ομολογιακά, αρκετές φορές με περίοδο χάριτος κ.λπ.) και μάλιστα με ευνοϊκούς όρους, κάτι που συμβαίνει συχνότατα σε μεγάλες και μικρές επιχειρήσεις χωρίς να διαταράσσει τη λειτουργία τους.

Αυτή η τελευταία περίπτωση ομοιάζει περισσότερο με τους σχεδιασμούς που βρίσκονται σήμερα σε εξέλιξη για τη χώρα μας.

 Όμως μια τέτοια εξέλιξη τι επιπτώσεις θα έχει; 


 Τι θα συμβεί αν τελικά η Ελλάδα δεν τα καταφέρει και δεχθεί το τελειωτικό χτύπημα από τους διεθνείς οίκους και βαθμολογηθεί με selective default;
Το ερώτημα είναι θεωρητικό ακόμη αλλά διόλου απίθανο.
Τουναντίον θα πρέπει να θεωρείται πολύ πιθανό ενδεχόμενο όχι δεδομένο αλλά σίγουρα πιθανό ενδεχόμενο.

Με όρους οικονομίας 


Η Ελλάδα θα επιδιώξει να μην κηρύξει στάση πληρωμών. 
Μια τέτοια εξέλιξη θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου. Προφανώς τότε θα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ τα δάνεια και τις δόσεις της ΕΕ και της Τρόικα. 
Η Ελλάδα μπορεί να χρεοκοπήσει βαθμολογικά αλλά πάση θυσία θα πρέπει να αποφευχθεί η ουσιαστική χρεοκοπία δηλαδή να μην υπάρξει στάση πληρωμών.

Με όρους τραπεζών 


Τα προβλήματα ρευστότητας στο σύστημα από περιοδικά που ήταν στο παρελθόν πλέον είναι σχεδόν εβδομαδιαία και αυτό καταδεικνύει ότι το τραπεζικό σύστημα δουλεύει οριακά.

Η ρευστότητα των τραπεζών θα πιεστεί βίαια.

Selective default σημαίνει ότι τα ελληνικά ομόλογα με βάση και το θεσμικό πλαίσιο δεν θα γίνονται αποδεκτά ως collateral από την ΕΚΤ άρα 54 – 55 δις ευρώ ελληνικών ομολόγων μπορεί να εκπέσουν και μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε αδιέξοδο τις τράπεζες.

Πιθανότατα αυτό να μην συμβεί όχι μόνο γιατί θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί ο έκτακτος μηχανισμός παροχής ρευστότητας το ELA  με βάση το οποίο όχι η ΕΚΤ αλλά η ΤτΕ θα παράσχει ρευστότητα στις τράπεζες με ενέχυρο τα μη αποδεκτά στοιχεία της ΕΚΤ αλλά κυρίως γιατί δεν θα αφήσουν να χρεοκοπήσει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Η κατάρρευση της AIB της μεγάλης Ιρλανδικής τράπεζας και η πληρωμή των CDS δεν επιβεβαιώνουν αυτή την εκτίμηση αλλά σίγουρα οι ελληνικές τράπεζες θα βρεθεί τρόπος να προστατευθούν.

Ο κίνδυνος όμως κατάρρευσης των τραπεζών θα έχει αυξηθεί κατακόρυφα. 
Με όρους καταθετών

Οι καταθέσεις δεν θα κινδυνεύσουν με την έννοια της δέσμευσης ή απώλειας αλλά σίγουρα οι καταθέτες θα ταλαιπωρηθούν σημαντικά στις συναλλαγές τους.

Δεν είναι βέβαιο αν υπάρξει το corallito το πρόγραμμα που εφαρμόστηκε στην Αργεντινή και το οποίο περιείχε όρια υπερανάληψης καταθέσεων αλλά θα υπάρξει ταλαιπωρία.

Όμως δεν θα χαθούν καταθέσεις.

Με όρους ομολόγων. 


Οι αγορές θα κλείσουν για τα επόμενα χρόνια και οι ξένοι δεν θα αγοράζουν ούτε έντοκα. 
Το spread στις 1800 -2000 μονάδες και το CDS στις 2000-2200 μονάδες.

Με όρους ΧΑ 


Χωρίς αμφιβολία το ΧΑ θα βυθιστεί περαιτέρω οι 1100 ο πρώτος σταθμός, ο δεύτερος σταθμός οι 1000 μονάδες και η αποβίβαση ή επιβίβαση στις 800 μονάδες.

Αναλογικά και οι τραπεζικές μετοχές θα βρεθούν στα τάρταρα.

Πηγές: http://www.euro2day.gr/,  www.bankingnews.gr

ΣΧΟΛΙΑ

  1. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 15/07/2011 12:01:16

    Beggars can't be choosers.

    Η "επιλεκτική" χρεωκοπία είναι κανονική, πλήρης χρεοκοπία, και μάλιστα εξαναγκασμένη. Για το λόγο αυτό το ρηθέν υπό ΓΑΠ είναι ΜΕΛΕΤΗΜΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ και προϊδεάζει για το τι έχει συζητηθεί πίσω από κλειστές πόρτες.

    Είναι ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ, και όχι ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ, όπως προτεινει π.χ. ο Πόρτα Πόρτα (το τεράστιο χρέος ένα κανόνι στραμμένο στις αγορές)

    Αυτοί που ο χρεώστης θα επέλεγε να "ρίξει", αν είχε αυτή την ελευθερία επιλογής -που δεν τη έχει!- (δηλαδή να μην τους πληρώσει, διότι αυτό σημαίνει επιλεκτική χρεοκοπία, η θεωρητική κατάσταση "επιλέγω ποιον από όλους να εξοφλήσω") δεν πρόκειται να του το επιτρέψουν.

    Ακόμα και τους ιδιώτες ομολογιούχους της διπλανής πόρτας ή ασφαλιστικά ταμεία της χώρας του να θελήσει το κράτος-οφειλέτης να "ρίξει", ως τους ΠΛΕΟΝ αδύναμους, δεν μπορεί να το κάνει, διότι θα προκληθεί σοβαρότατη εσωτερική αστάθεια και τυχαίνει να είναι και ψηφοφόροι του.

    Η επιλεκτική χρεοκοπία επιβάλλεται "άνωθεν" στον οφειλέτη (συνήθως από τους ισχυρότερους των δανειστών) ("εμένα/εμάς θα εξοφλήσεις, δε με/μας ενδιαφέρει για τους άλλους").

    Έτσι ο οφειλέτης ΣΤΡΙΜΩΧΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ, ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΔΥΝΗΤΙΚΟΥΣ "ΡΙΓΜΕΝΟΥΣ", οδηγείται σε κανονική και πλήρη χρεοκοπία προς όλους και τα ιμάτιά του διαμοιράζονται στους δανειστές αναλογικά κατά το ποσοστό των χρεών προς αυτούς (το ανα αυτοι μετά θα τα βρουν μεταξύ τους, είναι άλλη ιστορία).

  2. madprof avatar
    madprof 15/07/2011 12:11:08

    «Στην τραγωδία οι Λόγοι και οι Αντίλογοι των πρωταγωνιστών, όπως και η συνδιαλλαγή με το χορό προορίζονταν να αποκαλύπτουν σε μεγάλο βαθμό τα κίνητρα της πράξης. Κίνητρα που ενίοτε είναι σημαντικότερα από την ίδια την πράξη, γιατί είναι πύλες προς την ψυχολογική διερεύνηση του τραγικού υλικού!»* * Βικιπέδια
    «Ο κοινωνικός προβληματισμός που αναπτύσσεται στην πόλη αποτελεί το υλικό της τραγωδίας. Το περιεχόμενο ήταν ψυχαγωγικό στην κυριολεκτική έννοια του όρου. Διαμόρφωνε συνειδήσεις και την ίδια στιγμή διαμορφωνόταν από τη συλλογική συνείδηση. Συνδυάζοντας τη θρησκεία, την κοινωνική και πολιτική κριτική με την εκπαίδευση, έγινε κόμβος, ένα σημαντικό σταυροδρόμι για τις συνιστώσες που παράγουν συνήθως πολιτισμική δράση. Από αυτή την άποψη θεωρούμενο ενσωμάτωσε τους κανόνες της πόλης και την ίδια στιγμή έγινε ένα μεγάλο λαϊκό δικαστήριο για την κρίση της κοινωνικής της διαχείρισης. »*
    Αυτοί που μας οδήγησαν (αφού καταλήστευσαν – λεηλάτησαν τα δημόσια ταμεία με τους κρατικοδίαιτους φίλους τους «επιχειρηματίες») στο τραγικό υπαρξιακό αδιέξοδο σαν πολίτες και χώρα (οι Ανέστιοι και Απάτριδες) είναι το Πρόβλημα ! Στην Αρχαία Τραγωδία, την ύψιστη αυτή πολιτιστική–πνευματική δημιουργία-προσφορά των προγόνων μας στον Παγκόσμιο πολιτισμό, διδάσκεται ότι : Δεν μπορεί να υπάρξει ανθρώπινη τραγωδία ΧΩΡΙΣ Κάθαρση! Άρα: Αφού από τους φαύλους-διεφθαρμένους εκπροσώπους (=Νομενκλατούρα) της μεταπολιτευτικής αλητείας ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε το δράμα μας, από Αυτά τα Μιάσματα της πατρίδας μας πρέπει να ξεκινήσει η Κάθαρσις της Τεράστιας κόπρου της ΦασιστοΦρουδοΔημοΤατιανοΚαναλοΔικαιοΤσιτσιολινο2ΚωσταινοΚαρατζαφυροΑντωνοΝτοροΓιώργαινας, που λειτουργούν φεύ! με κώδικα ‘Ndraghetta, Cosa Nostra και Sagrada Famiglia alias πολιτικές μαφιόζικες οργανώσεις (sic !) για να Τελειώσει η Τραγωδία «Μεταπολιτευτική Φενάκη».
    Άλλωστε οι «παραγωγοί-επενδυτές του παγκόσμιου Hollywood" δεν φημίζονται για πέταμα-σκόρπισμα των χρημάτων τους σε interactive «παραγωγές» εμπορικά αποτυχημένες, ανά την υφήλιο, δεν είναι τόσο αφελείς όσο νομίζουμε εμείς οι naϊf κομπαρσοθεατές που αφού τις ακριβοπληρώσουμε, βιώσουμε τις πρώτες πρέζες σαν κομπάρσοι σύντομα απογοητευόμαστε και συνειδητοποιούμε την σε βάρος μας εξέλιξή τους και έντρομοι τους πιέζουμε να μας προβάλουνε την επόμενη «υπερπαραγωγή» που ήδη μας προτείνουν έμμεσα στα "προσεχώς"!

    «Με την εμφάνιση του πολιτεύματος της δημοκρατίας στην Αθήνα, γράφτηκαν οι τραγωδίες που είναι έργα βασισμένα στον διάλογο. Βασικά, αυτοί που παρακολουθούν μια τραγωδία διδάσκονται την λειτουργία της δημοκρατίας»*

    Μόνο με το Τελείωμα της τραγωδίας, που είναι στις πιο κρίσιμες αντιπαραθέσεις της εξέλιξής της (των πρωταγωνιστών = εξουσιαστών με τον χορό=λαό, στην περίπτωσή μας), θα αποδειχθεί η ωριμότητά Μας ως Πολιτών να απαιτούμε σεβασμό της προσωπικότητάς μας, της οικογένειάς μας, της κοινωνίας μας και άρα της πατρίδας μας και αξιοπρέπεια – ηθική από όλους τους πρωταγωνιστές της τραγωδίας ώστε να αποτελούν τους Διαμορφωτές συνειδήσεων προς μίμησην και όχι προς αποφυγήν του χορού άρα της κοινωνίας (όπως συμβαίνει σήμερα) και έτσι η βιωμένη ανθρώπινη τραγωδία, που αείποτε βιώνει ο άνθρωπος, να απαλύνεται.

    «Το ιδεολογικό σχήμα νόμω -φύσει των σοφιστών δηλαδή η διαλεκτική σχέση ανάμεσα στους θεσπισμένους νόμους τους κράτους (νόμω) και το δίκαιο του ισχυρότερου (φύσει)» είναι σήμερα όσο ποτέ άλλοτε στην βιωμένη ανθρώπινη τραγωδία υπαρκτό και επιτακτικά επανα-διαπραγματεύσιμο για μια Ε.Ε. πολιτών και όχι των τραπεζών, των παγκόσμιων χρηματιστηριακών επενδυτικών αρπακτικών»* !

  3. Nikolas avatar
    Nikolas 15/07/2011 14:06:15

    Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι η "επιλεκτική" χρεοκοπία είναι ένα χρήσιμο εργαλείο στην αντιμετώπιση του προβλήματος αυτοί που θα το εφαρμόσουν στην πράξη θα το μετατρέψουν σε ταφόπλακά μας

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.