#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
14/08/2011 10:14
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Στα άδυτα των χρηματιστηρίων



Στη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και 1990, οι Αμερικανοί ερωτεύθηκαν το χρηματιστήριο. Τα χρόνια της ανάπτυξης του 1960, είχαν ανεβάσει τις μετοχές. Πολλά νοικοκυριά όμως, φοβόντουσαν τις μετοχές των επιχειρήσεων εξαιτίας της οικονομικής στασιμότητας που προέκυψε τη δεκαετία του 1970. Από το 1982 όμως, μέχρι το 2000, τα χρηματιστήρια πήραν φωτιά.

Σήμερα, η άσχημη απόδοση των μετοχών της τελευταίας δεκαετίας, κάνει ακόμη και τα 1970`ς να φαίνονται αξιοζήλευτα. Ειδικά τώρα, που δεν μπορεί να κατηγορηθεί ο μπαμπούλας του πληθωρισμού.

Η οικονομική κρίση του 2008 έπαιξε μεγάλο ρόλο στη πτώση της αξίας των μετοχών. Στη διάρκεια της ανάκαμψης του 2010, όλα έδειχναν πως θα πάνε και πάλι καλά, με την αγορά να κινείται, τις μετοχές να ανεβαίνουν, μέχρι που προέκυψε η κρίση για την οροφή του αμερικανικού δανεισμού.

Τι πρόκειται να γίνει στο μέλλον; Ανέκαθεν το χρηματιστήριο ήταν κάτι σαν καζίνο. Αυτό ισχύει ακόμη και για τα περίφημα blue chip από εταιρίες με μεγάλη κερδοφορία και καθαρά μητρώα. Ο όρος blue chip προέκυψε στη διάρκεια της άνθησης των χρηματιστηρίων στη δεκαετία του 1920, και πάρθηκε από το χρώμα της μάρκας με την υψηλότερη αξία στο πόκερ. Ήρθε όμως η κατάρρευση του 1929, και οι «παίχτες» έμαθαν πως ακόμη και με τα blue chip, δυστυχώς δεν είναι ποτέ ασφαλείς.

Παρόλα αυτά, οι αυξομειώσεις των μετοχών δεν είναι τόσο τυχαίες όπως σε μια παρτίδα πόκερ. Εκτός από περιπτώσεις καθαρής απάτης, οι εισηγμένες μετοχές εκδίδονται από επιχειρήσεις που λειτουργούν σωστά και παράγουν προϊόντα και υπηρεσίες που έχουν ζήτηση στον έξω κόσμο. Αν μια εταιρία μάθει πώς να παράγει ένα προϊόν ή να προσφέρει μια υπηρεσία πιο φτηνά και πιο καλά από κάποια άλλη, τότε μπορεί να κερδίσει πολλά. Η τιμή της μετοχής της θα ανέβει, όχι από τυφλή τύχη, αλλά επειδή είναι μια καινοτόμος επιχείρηση που γνωρίζει βιώσιμη ανάπτυξη. Όταν η καινοτομία είναι αυτή που «τρέχει» το χρηματιστήριο, οι μετοχές μιας επιχείρησης ανεβαίνουν μετά την καινοτομία, όταν το κοινό που συναλλάσσεται έχει ήδη μάθει για την επιτυχία της.

Η καινοτομία είναι μόνο μια από τις δυνάμεις που καθορίζουν τις κινήσεις του χρηματιστηρίου. Μια άλλη είναι η κερδοσκοπία, με τους  παίχτες να αγοράζουν και να πουλάνε μετοχές, με στόχο να νικήσουν την αγορά. Σήμερα, οι χρηματιστές υψηλής ταχύτητας πετυχαίνουν βραχυπρόθεσμα κερδοσκοπικά οφέλη πριν οι κανονικοί παίχτες μάθουν καν  τι γίνεται. Μακροπρόθεσμα όμως, η κερδοσκοπία υστερεί της καινοτομίας. Μια επιχείρηση πετυχαίνει στην εμπορική αγορά και στη συνέχεια ανακαλύπτεται από τους χρηματιστές, που αρχίζουν και ανεβάζουν της αξία της μετοχής της πολύ πιο πέρα από τα όρια που θέτει η όποια καινοτόμος συμπεριφορά και απόδοση της επιχείρησης.

Ας δούμε το παράδειγμα της Cisco Systems, της μεγαλύτερης εταιρίας ιντερνετικού εξοπλισμού στον κόσμο. Χάρη στη καινοτομία της, η τιμή της μετοχής της ανέβηκε κατά 200 φορές από την αρχική της  τον Μάρτιο του 1990 έως το 1998, οπότε και η Cisco έγινε η πιο γρήγορα αναπτυσσόμενη εταιρία στην ιστορία των ΗΠΑ. Όμως, όπως γράφτηκε σε έκθεση του Stanford Business School το 1998, «Η Cisco Systems είναι μια κρυφή εταιρία υψηλής τεχνολογίας, αξίας $6 δισ. που δεν την ξέρει το ευρύ κοινό». Λίγο καιρό μετά, το κοινό την ανακάλυψε, με τους κερδοσκόπους να ανεβάζουν τη μετοχή της σε σημείο που το 2000 η Cisco Systems  διέθετε τη μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση από κάθε άλλη επιχείρηση στο κόσμο.

Η κερδοσκοπία όμως ενέχει και τον σπόρο της φούσκας, η οποία νομοτελειακά σκάει, με αποτέλεσμα οι τιμές των μετοχών που βρίσκονται στο διάστημα, να πραγματοποιούν ανώμαλη προσγείωση. Έτσι έγινε και με την Cisco Systems. Από εκεί που η μετοχή της άξιζε $79.48 τον Μάρτιο του 2000, έπεσε κατά 89%, αξίζοντας $8.54 τον Οκτώβριο του 2002. Όμως μέσα στο οικονομικό έτος 2002 (που έληγε τέλη Ιουλίου) η εταιρία σημείωσε κέρδη $1.9 δισ., όπως δηλαδή και το 2000.

Με τις μετοχές της σε ελεύθερη πτώση, αλλά με διαθέσιμο ρευστό ύψους $7 δισ. και αρκετά δισ. σε  securities, τα υψηλόβαθμα στελέχη της εταιρίας προσέφυγαν στη τρίτη δύναμη που μπορεί να αυξήσει τη τιμή μιας μετοχής στο χρηματιστήριο, την χειραγώγηση.

Για να τονώσουν τις μετοχές της, τα στελέχη της Cisco άρχισαν να επαναγοράζουν μετοχές αξίας από $1.9 δισ το 2002 σε $10.2 δισ το 2005. Συνολικά, η εταιρία ξόδεψε $65 δισ για να ξαναγοράσει τις δικές της μετοχές, ένα ποσό που αντιστοιχούσε στο 120% των εσόδων της και στο 173% των δαπανών της για έρευνα και ανάπτυξη.

Σήμερα, η Cisco απολύει 6.500 εργαζομένους της ώστε να περισώσει $1.5 δισ. σε δαπάνες. Τον Απρίλιο του 2011, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας John Chambers έστειλε υπόμνημα στους υπαλλήλους που έλεγε ότι χάθηκε η αξιοπιστία της εταιρίας που ήταν και  ο βασικός λόγος της επιτυχίας της. Παρόλα αυτά, και το 2011, η εταιρία ξόδεψε $5.6 δισ. για την επαναγορά μετοχών της. Η εμμονή της εταιρίας σε αυτού του είδους τη χειραγώγηση των μετοχών, είναι και ο κυριότερος λόγος της πτώσης της.

Αυτή η μετάβαση της Cisco κατά τις τελευταίες δεκαετίες, από την καινοτομία στη κερδοσκοπία, και στη συνέχεια στη χειραγώγηση, είναι χαρακτηριστικό πολλών ακόμη εταιριών υψηλής τεχνολογίας της Αμερικής. Τη τελευταία δεκαετία, οι συνολικές επαναγορές μετοχών έφτασαν τα $110 δισ για την Microsoft,  τα $89 δισ. για την  IBM,  τα $54 για την Hewlett-Packard, και τα $48 δισ για την  Intel.  Η Apple αποτελεί τη μοναδική εξαίρεση.

Συνολικά, για τις επιχειρήσεις που είναι στον δείκτη S&P 500, και που αποτελούν το 75% της κεφαλαιοποίησης όλων των αμερικανικών επιχειρήσεων, η επαναγορά μετοχών τους έφτασε το ποσό των $2.5 τρισεκατομμυρίων!

Η χειραγώγηση της αγοράς είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της βιομηχανικής καινοτομίας. Στο πασίγνωστο βιβλίο του Stocks for the Long Run, ο Jeremy J. Siegel  ισχυρίζεται πως ιστορικά οι αμερικανικές εταιρικές μετοχές αποτελούσαν τη καλύτερη επιλογή για όσους επενδυτές έψαχναν μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Ακόμη όμως και στη τελευταία του έκδοση του 2008, το βιβλίο σχεδόν δεν αναφέρει το φαινόμενο της επαναγοράς μετοχών, και τη τρομερή χειραγώγηση του χρηματιστηρίου που αυτή αντιπροσωπεύει.

Το 1924, ο διάσημος οικονομολόγος John Maynard Keynes είπε το περιβόητο «μακροπρόθεσμα, όλοι μας θα είμαστε πεθαμένοι…».

Αν δεν ληφθούν κάποια μέτρα ώστε να μπει υπό έλεγχο το χρηματιστηριακό καθεστώς, σε μερικές δεκαετίες, αυτό που είπε ο  Keynes θα αποτελεί την τέλεια νεκρολογία για τις κορυφαίες αμερικανικές εταιρίες υψηλής τεχνολογίας.

S.A.-New Deal 2.0

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Orestios avatar
    Orestios 14/08/2011 10:31:27

    Drop dead gorgeous

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.