#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
06/05/2011 19:52
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η κρίση χρέους είναι κόλπο ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ



Ένας από τους πυλώνες πάνω στους οποίους χτίσθηκε το ευρώ, ήταν και η αρχή της «μη διάσωσης». Όταν όμως η κρίση εθνικών χρεών χτύπησε την ευρωζώνη, αυτή η αρχή εγκαταλείφθηκε. Και επειδή η Ελλάδα, η Ιρλανδία, και η Πορτογαλία δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τα αβάσταχτα χρέη τους, δημιουργήθηκε ένας ευρωπαϊκός μηχανισμός οικονομικής βοήθειας.

Η βοήθεια  δόθηκε με αντάλλαγμα την υποχρέωση των κρατών να εφαρμόσουν αυστηρά δημοσιονομικά μέτρα, ώστε τα νέα και υψηλότερα πλέον χρέη τους να είναι διαχειρίσιμα στο μέλλον.

Όμως το μοντέλο που εφαρμόσθηκε, με σκοπό την επίλυση της κρίσης χρέους, ανεβάζει τα επίπεδα των χρεών. Ένα παράδειγμα είναι αυτό της Πορτογαλίας, που πήρε δάνειο ύψους €78 δισ. Αυτό το ποσό αντιστοιχεί στο 47% του ΑΕΠ της χώρας για το 2010, αυξάνοντας έτσι το δημόσιο χρέος της στο 120% του ΑΕΠ.

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί, ότι ο μηχανισμός αυτός βοηθά τις χώρες, αφού αν και σκληρές, οι συνθήκες αποπληρωμής είναι κατά πολύ πιο εύπεπτες από τις αντίστοιχες της εξυπηρέτησης του αρχικού χρέους. Όμως, τα εθνικά χρέη των χωρών θα αυξηθούν ως ποσοστό επί των ΑΕΠ τους.

Τα χρέη της Ισπανίας, Ελλάδας, Ιρλανδίας, και Πορτογαλίας, αναμένεται να είναι υψηλότερα μέχρι το τέλος του 2012, από ότι ήταν στις αρχές της κρίσης.

Μήπως όμως αυτή η συσσώρευση χρεών αποτελεί προπομπό πτωχεύσεων; Ίσως, αλλά όχι απαραίτητα. Μια άμεση χρεοκοπία θα είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία κραδασμών στις αγορές, εξαιτίας της μεγάλης έκθεσης των ευρωπαϊκών τραπεζών στο χρέος των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Επομένως, οι κυβερνήσεις βολεύονται αναβάλλοντας την ημέρα του λογαριασμού, και συνεχίζουν να πετάνε λεφτά στις εν κινδύνω ευρισκόμενες χώρες, προκειμένου να μην αντιμετωπίσουν εσωτερικές οικονομικές αναταραχές.

Συνεπώς, και όσο υπάρχουν διαθέσιμα χρήματα από πλευράς ΕΕ και ΔΝΤ, το παιχνίδι αυτό θα συνεχίζεται. Βασίζεται στο ψέμα ότι η κρίση είναι απλά ένα προσωρινό πρόβλημα ρευστότητας, και ότι η χρηματοδότηση των κρατών θα τα βοηθήσει να κάνουν όλες εκείνες τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που θα τα βοηθήσουν να επανέλθουν στις αγορές. Με άλλα λόγια, υπάρχει πίστη ότι τα κράτη αυτά θα ξεπεράσουν τη πρόβλημα χρέους.

Για να αποδείξουν ότι αυτό το σενάριο είναι βιώσιμο, έχουν σκαρφιστεί διάφορες ασκήσεις βιωσιμότητας. Στη πραγματικότητα όμως, η κατάσταση αυτή θα ισχύει μόνο εφόσον υπάρχουν διαθέσιμα χρήματα για να συνεχιστεί όλη αυτή η φαντασίωση.

Η όλη κατάσταση θυμίζει «το κόλπο της πυραμίδας» (Ponzi scheme). Κάποιοι από τους πρώτους δανειστές εξοφλούνται με τα επίσημα δάνεια, τα οποία επίσης χρηματοδοτούν τα εναπομείναντα πρωτογενή ελλείμματα. Όταν αποδειχθεί ότι αυτά τα κράτη δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν στις αυστηρές συνθήκες λιτότητας που τους έχουν επιβληθεί, και άρα δεν θα μπορούν να βγουν στις αγορές, αυτά τα δάνεια θα διπλώσουν, και θα ενισχυθούν από τα μέλη της ευρωζώνης και των διεθνών οργανισμών.

Εδώ όμως μιλάμε για την Ελλάδα, και όχι για το Τσάντ. Πιστεύει κανείς πως το ΔΝΤ θα διακόψει τη χρηματοδότηση, αν δεν τηρηθούν οι κανόνες; Εξάλλου, αυτή η «πυραμίδα» του δημοσίου, είναι πολύ πιο ελαστική από μια αντίστοιχη του ιδιωτικού τομέα. Σε ένα ιδιωτικό κόλπο, η πυραμίδα καταρρέει αν δεν βρεθούν αρκετοί νέοι επενδυτές που θα πληρώσουν ώστε να πληρωθούν οι παλιότεροι. Σε μια δημόσια όμως πυραμίδα όπως είναι η σημερινή, το κόλπο μπορεί, θεωρητικά, να διαρκέσει επ άπειρον. Όσο υπάρχει δημόσια χρηματοδότηση, τα χρέη των περιφερειακών χωρών μπορούν να αυξάνονται, χωρίς ούτε καν ένα υποθετικό όριο.

Ισχύει όμως κάτι τέτοιο; Οι όποιοι περιορισμοί είναι πολιτικοί και όχι οικονομικοί. Ήδη αρχίσαμε να βλέπουμε κάποιες αντιρρήσεις να διατυπώνονται σε σχέση με τη σημερινή μορφή της πυραμίδας, αλλά έχουμε ακόμη χρόνο. Είναι φανερό, πως αν δεν υπάρξουν σύντομα πολιτικοί λόγοι, η πρώτη αναπόφευκτη χρεοκοπία θα επιτραπεί μόνον όταν το μεγαλύτερο μέρος του ευρωπαϊκού χρέους περάσει από τον ιδιωτικό στον δημόσιο τομέα.

Όπως σε κάθε πυραμίδα, έτσι και εδώ, αυτός που θα πληρώσει τη νύφη θα είναι ο τελευταίος που θα βρεθεί με το χρέος στα χέρια του. Σε μια τέτοια περίπτωση, τον λογαριασμό θα πληρώσουν οι φορολογούμενοι, αντί για τους αρχικούς επενδυτές που έκαναν λάθος επιλογές.

Ένα τέτοιο αποτέλεσμα είναι καλό ή κακό; Εξαρτάται από το πώς υπολογίζεται το κέρδος με βάση το χρόνο που κερδήθηκε. Μια σημερινή τραπεζική κρίση  είναι πιο βλαπτική για την ευρωπαϊκή οικονομία, απ ότι μια μελλοντική διαγραφή χρέους; Ή εναλλακτικά, η αναγνώριση της πραγματικότητας και η αποδοχή μιας αναδιάρθρωσης σήμερα είναι προτιμότερη από την μελλοντική επιβάρυνση των φορολογουμένων;

Στο φινάλε, η απόφαση είναι πολιτική. Αλλά καλά θα ήταν να λέγαμε τα πράγματα με το όνομά τους. Οι ευφημισμοί μπορεί να είναι χρήσιμοι βραχυπρόθεσμα, αλλά όταν το κόλπο διαρκεί, τότε πρέπει να το αναγνωρίζουμε για αυτό που είναι: Μια πυραμίδα.

Financial Times

απόδοση SA

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ avatar
    ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ 06/05/2011 20:41:52

    Αν δεν ειναι πυραμιδ ατα 1.000 τρις δολλαρια σε αερα...Τραπεζικα Προιοντα τι ειναι?? απο εκει ξεκινα η πυραμιδα του αισχους.
    Τα απο κατω σκαλοπατια απλα στηριζουν την κορυφη!!
    Οσο πιο κατω εισαι σε στιβαδα, τοση μεγαλυτερη πιεση σου ασκειται.. δεν μπορεις να κουνηθεις ουτε να ανασανεις!!
    Οταν γινει.. -ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΜΠΡΑΦ- γελασει το παρδαλο περιστερι ( αυτο του κωκοτουμπα! )

    Οσο και να φαινεται αστειο και μη εφικτο !! Μονο η Ελλαδα μπορει να ξετιναξει την πυραμιδα ! Εχω αλανυσει το πως... Απλα να παιξαι το παιχννιδι τους ομορφα, ηθικα και νομιμα!! την ιδια γλωσσα και τα ιδια επιχειρηματα!

    ΠΠ

  2. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 06/05/2011 20:52:58

    Συλλεκτική ανάρτηση.
    Εύγε.

    Καιρός να μάθουμε να λέμε το "χρέος" με το πραγματικό του όνομα.

    Οι Αλβανοί όταν τους "φόρεσαν" τη πυραμίδα καθάρισαν "αλβανικά".

  3. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 06/05/2011 21:00:55

    ΤΟ ΠΥΡΑΜΙΔΙΚΟ ΧΡΗΜΑ

    Όπως είπε ο Δ. Καζάκης στη 2η, μεγάλης διαρκείας συνέντευξή του στο Kρήτη TV, αυτή τη στιγμή 1600 κερδοσκοπικά funds, οίκοι, επενδυτικο-καταθετικές τράπεζες [βλ. κατάργηση Glass-Steagall Act] και μεμονωμένοι speculadores, π.χ. Σώρος, κυκλοφορούν [δανείζουν] περί τα 1000 τρις δολάρια ανά τον πλανήτη.
    Αυτό το κεφάλαιο των 1000 τρις πρέπει συνεχώς να βρίσκει αγορές [κράτη] για να επενδύεται [δανείζεται] και να δημιουργεί αυτοστιγμί καινούργιο κεφάλαιο δισεκατομμυρίων.
    Η πυραμίδα αυτή των χρεών των χωρών δεν προβλέπεται να καταρρέει εύκολα, επομένως.

    Παρεμπιπτόντως, το δεύτερο σε μέγεθος επενδυτικό κερδοσκοπικό fund στον κόσμο είναι το περίφημο ΝΟΡΒΗΓΙΚΟ FUND, που κατέχει περί τα 650 δις από αυτά τα 1000 τρις. Το διάβαζα αυτό προχτές και σκεφτόμουν, μην έχει σχέση με το "νορβηγικό μοντέλο εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων του Αρχιπελάγους" που μας προτείνον με ζέση τελευταία...

    Ξέρετε, στο στιλ του "τόνα χέρι νίβει τάλλο..."

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.