#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
18/04/2012 07:45
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

ΕΕ vs ΗΠΑ: Λιτότητα ή δανεισμός και κατανάλωση;



Λόγω της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι.

Στην Αμερική ανησυχούμε πως η κρίση της ευρωζώνης επέστρεψε, και θα εμποδίσει την εύθραυστη ανάκαμψή μας, ενώ οι Ευρωπαίοι ανησυχούν ότι η αδύναμη αμερικανική οικονομία, με το ασθενικό της δολάριο, θα δυσκολέψουν τον εξαγωγικό τους τομέα.

Οι Αμερικανοί πολιτικοί θεωρούν τους Ευρωπαίους ομολόγους τους «τρελούς», που πιστεύουν ότι η λιτότητα θα φέρει την ανάπτυξη, ενώ οι Ευρωπαίοι πιστεύουν ότι κανένα κράτος δεν ευημέρησε ποτέ, τυπώνοντας χρήμα, δανειζόμενο για να δαπανά, και υποτιμώντας το νόμισμά του.

Αυτό που ανησυχεί ιδιαίτερα την Ευρώπη είναι η πτώση της αξίας του δολαρίου. Ένα πιο φτηνό δολάριο σημαίνει πως είναι 10% πιο φτηνά, από ότι πριν ένα χρόνο, για τους Ευρωπαίους να επισκεφτούν τις ΗΠΑ, και να αγοράσουν προϊόντα της, ενώ είναι πιο ακριβό για τους Αμερικανούς να κάνουν τουρισμό στην Ιταλία, να αγοράσουν μια Μερσεντές, ή να απολαύσουν ένα μπουκάλι γαλλικού κρασιού.

Δεν είναι μόνο ζήτημα του πως οι οικονομολόγοι ερμηνεύουν την συνταγή θεραπείας. Οι οικονομίες αντανακλούν την ιδιαίτερη ιστορία και την κουλτούρα της κάθε χώρας, κάτι που προκαλεί οδύνη στις χώρες του ευρωπαϊκού πυρήνα. Εκπλήσσονται που οι Έλληνες δεν είναι Γερμανοί. Όμως και οι Ευρωπαίοι δεν είναι Αμερικανοί. Σε γενικές γραμμές, οι Αμερικανοί αποδέχονται την δημιουργική καταστροφή των επιχειρηματιών, ενώ οι Ευρωπαίοι δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην διατήρηση του υπάρχοντος στάτους κβο.

Η «ένωση» της ΕΕ, είναι διαφορετικής σημασίας  από τον όρο «ηνωμένες» των ΗΠΑ.  Οι διαφορές μεταξύ του συντηρητικού Τέξας και της φιλελεύθερης Νέας Υόρκης δεν είναι σπουδαίες, συγκρινόμενες φερ‘ ειπείν με τις διαφορές μεταξύ Γερμανίας και Ισπανίας, ή ακόμη και μεταξύ Ιταλίας και Ισπανίας.

Οι διαφορές μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ αντανακλώνται στη στάση τους απέναντι στη δημοσιονομική πολιτική και στη μεταφορά κεφαλαίων.

Η αμερικανική οικονομία ανακάμπτει αργά και σπασμωδικά. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Federal Reserve, «ο κατασκευαστικός τομέας επεκτείνεται… η ζήτηση για υπηρεσίες αυξάνεται αργά… η λιανική κατανάλωση είναι θετική… οι πωλήσεις νέων οχημάτων ενισχύονται σε ολόκληρη την χώρα… ο τουρισμός αυξάνεται… υπάρχει κάποια βελτίωση στις αγορές ακινήτων… οι αγροτικές συνθήκες είναι μια χαρά… οι εξορυκτικές δραστηριότητες μεγαλώνουν».

Αυτές είναι καλές, αλλά όχι τέλειες ειδήσεις. Αν η οικονομία αναπτυχθεί κατά 2.5%, όπως υπολογίζεται, αυτό σημαίνει πως 22 εκατομμύρια Αμερικανών θα συνεχίσουν να αναζητούν δουλειά πλήρους απασχόλησης. Η Ευρώπη θα προτιμούσε μια τέτοια ανάπτυξη, παρά την ύφεση που ζει σήμερα. Η γερμανική και η ολλανδική οικονομία δείχνουν σημάδια κόπωσης. Η ανεργία στη Γαλλία γιγαντώνεται. Δυστυχώς, η ευρωπαϊκή και η αμερικανική οικονομία κινούνται προς διαφορετικές κατευθύνσεις.

Αυτή η απόκλιση έχει τις ρίζες της στην ιστορία, και στους θεσμούς. Η Γερμανία ανέκαθεν έτρεμε τον πληθωρισμό. Η Αμερική τον αποπληθωρισμό και την ανεργία. Το αποτέλεσμα είναι η ΕΚΤ να εστιάζει στη σταθερότητα των τιμών. Δεν διαθέτει όμως επαρκή εργαλεία για να τονώσει την οικονομία.

Από την άλλη, η Federal Reserve επιδιώκει σταθερότητα τιμών και απασχόληση. Μπορεί επίσης να τυπώνει χρήμα, κάτι που διασφαλίζει στους δανειστές ότι θα πληρωθούν, έστω σε υποτιμημένα δολάρια.

Οι ιδρυτές της ευρωζώνης έμαθαν πως μια ενιαία νομισματική πολιτική, βασισμένη σε ακραία διαφορετικές δημοσιονομικές πολιτικές, δεν μπορεί να αντέξει στις πιέσεις των προβλημάτων στις παγκόσμιες χρηματαγορές. Οι παραπαίουσες χώρες της ευρωζώνης  δεν μπορούν να υποτιμήσουν το νόμισμά τους, όπως κάνουν οι ΗΠΑ.

Επίσης, οι Ευρωπαίοι δεν έχουν την δυνατότητα της μεταφοράς κεφαλαίων από πλούσιες σε φτωχές περιοχές, όπως την έχουν οι ΗΠΑ. Οι Γερμανοί πολίτες δεν καταλαβαίνουν το γιατί θα πρέπει να χρηματοδοτούν την πρόωρη συνταξιοδότηση των Ελλήνων και οι Έλληνες δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί οι Γερμανοί θα πρέπει να θέτουν τους φορολογικούς και άλλους κανόνες στη δική τους χώρα. Στην Αμερική, μπορεί να ισχύει κάτι ανάλογο, αλλά είναι αμφίβολο το αν οι εργαζόμενοι του Τέξας γνωρίζουν ότι πληρώνουν τους σέρφερς της Καλιφόρνιας! Εξάλλου, για αυτό είναι «ηνωμένες» οι ΗΠΑ.

Η αμερικανική ενότητα και ο κεντρικός έλεγχος, επέτρεψαν στις ΗΠΑ να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά την κρίση απ΄ότι η ΕΕ. Οι τράπεζες διασώθηκαν και η Αμερική επέβαλλε πολύ δύσκολα στρες τεστ στις τράπεζες της, σε σύγκριση με τα αντίστοιχα και σχετικά ανώδυνα της ΕΕ.

Μια μεγάλη διαφορά είναι και αυτή της αγοράς εργασίας. Γενικά, στην Αμερική η ανεργία είναι πάντα χαμηλότερη από αυτήν της ΕΕ. Από το 1990 έως το 2008 ήταν κατά μέσο όρο 5.5%, ενώ η αντίστοιχη ευρωπαϊκή ήταν 8.4%. Σήμερα, η ανεργία στους νέους της Αμερικής είναι 16%, ενώ στην Ισπανία αγγίζει το 50%.

Με βάση όμως την διαφορετική κουλτούρα, υπάρχει κάτι στην Ευρώπη, που δεν ισχύει στην Αμερική. Οι Αμερικανοί άνεργοι δεν απολαμβάνουν το ίδιο δίχτυ ασφαλείας που απολαμβάνουν οι άνεργοι της Ευρώπης. Έτσι, οι Αμερικανοί κατηγορούν τους Ευρωπαίους ότι λόγω των προνομίων, δεν ψάχνουν για δουλειά όταν είναι άνεργοι, ενώ οι Ευρωπαίοι κατηγορούν τους Αμερικανούς για ανάλγητη εφαρμογή των νόμων της ζούγκλας της ελεύθερης αγοράς.

Παρόλα αυτά, κράτη όπως η Ισπανία και η Ιταλία προσπαθούν σήμερα να εισάγουν κάποια αμερικανικά στοιχεία στην αγορά εργασίας, καθιστώντας την πιο ελαστική, με δυνατότητα ευκολότερης απόλυσης των εργαζομένων, ώστε να υπάρξει και μεγαλύτερη διάθεση των εργοδοτών να προσλαμβάνουν. Τα συνδικάτα όμως αντιδρούν, και είναι πολύ αμφίβολο το κατά πόσο θα μπορέσει ο τεχνοκράτης Ιταλός πρωθυπουργός να επιβληθεί. Ο φόβος των απεργιών, και ίσως της εξέγερσης είναι πανταχού παρών. Επίσης, κανείς δεν γνωρίζει αν οι επερχόμενες ελληνικές εκλογές θα βγάλουν κυβέρνηση που θα είναι δεσμευμένη στην ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων και των μέτρων λιτότητας που είναι απαραίτητα ως αντάλλαγμα για τη διάσωση της χώρας.

Σε τελική ανάλυση, η Ευρώπη διάλεξε την λιτότητα ως τη μόνη λύση για την ύφεση, ενώ η Αμερική διάλεξε τον δανεισμό και τις δαπάνες. Βέβαια, η λιτότητα δεν πέτυχε τίποτα από αυτά που υπόσχονταν η Δρ. Angela Merkel, όταν την «συνταγογραφούσε». Από την άλλη, η αμερικανική μέθοδος βοήθησε στο να επέλθει μια έστω μικρή ανάπτυξη, βάσει των όσων ισχυρίζεται ο πρόεδρος της χώρας.

Ακόμη είναι νωρίς. Η ευρωπαϊκή προσέγγιση μπορεί στο τέλος να προκαλέσει μια πιο υγιή οικονομική κατάσταση από αυτήν των ΗΠΑ, που συνεχίζουν να είναι εθισμένες στα χρέη. Βέβαια, όπως έχει πει και ο John Maynard Keynes, μακροπρόθεσμα θα είμαστε όλοι νεκροί. Όχι όμως η αμέσως επόμενη γενιά των Αμερικανών, που μάλλον θα χρειαστεί όλη την δύναμη και τους πόρους που μπορεί να διαθέτει, προκειμένου να αντεπεξέλθει στο βουνό του χρέους που θα κληρονομήσει.

weeklystandard.com

S.A.

 

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. anetos avatar
    anetos 18/04/2012 09:04:18

    πολυ ενδιαφερον μπραβο S.A.

  2. franc avatar
    franc 18/04/2012 09:19:12

    Eνδιαφέρον άρθρο.
    Εκείνο που δεν λέει είναι οτι τελικά η λιτότητα ναι μεν "δεν πέτυχε τίποτα από αυτά που υπόσχονταν η Δρ. Angela Merkel, όταν την «συνταγογραφούσε» για τους αδύναμους κρίκους της Ευρώπης, όμως πέτυχε τέσσερα άλλα πράγματα:
    1. Nα μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος της κρίσης απο τις ΗΠΑ στην Ευρώπη.
    2. Να απαλλάξει σε μεγάλο βαθμό τις Γερμανικές, Γαλλικές και Αμερικανικές τράπεζες απο τα χρέη τους.
    3. Να εξασφαλίζει στούς Γερμανούς τοκογλυφικά κέρδη (χωρίς να σκάπτωσιν) από την κρίση των αδυνάτων χωρών της ΕΕ.
    4. Να εξασφαλίζει στη Γερμανία την πρωσωρινή αίσθηση ηγεμονίας στον κόσμο μαζί με τις ΗΠΑ και την Αυτοκρατορία του χρήματος .
    Η επόμενη γενιά των Αμερικανών όχι μόνο δεν θα κληρονομήσει ενα βουνό χρέους γιατί το μεγαλύτερο μέρος του θα το έχουμε πληρώσει εμείς στην Ευρώπη, αλλά θα βρεθεί με ενα πακτωλό ζεστού χρήματος απο την νέα μορφή αστείρευτης ενέργειας απο πυρηνική σύντηξη την οποία ήδη το πεντάγωνο και η Αγγλία χρηματοδοτούν κανονικώς έχοντας τιτλοποιήσει τα προβλεπόμενα σε 25-30 χρόνια τεράστια ωφέλη. Αφ' ετέρου με την αποστράγγιση των εγκεφάλων της Ευρώπης και της γής ολόκληρης που έχουν καθιερώσει εδω και πολλά χρόνια,
    έχουν εξασφαλίσει για το έθνος τους αστείρευτη πηγή πληροφορίας=ενέργεια=χρήμα.

    • Ο Θείος avatar
      Ο Θείος @ franc 18/04/2012 11:02:46

      Σιγά να μη πετύχουν την πυρηνική σύντηξη σε οικονομικά εκμεταλλεύσιμη μορφή!
      Εδώ τους έσκασε το "Τσάλεντζερ" και εγκατέλειψαν άλλες αυταπάτες.
      "Προοδευτικές" ανορθολογικές αυταπάτες για αστείρευτο και απέραντο πλούτο σε πεπερασμένο πλανήτη.
      Το μέλλον θα είναι "ανανεώσιμο", της εξοικονόμησης φυσικών και οικονομικών πόρων και Πράσινο.
      Ξεχάστε επιτέλους την χλίδα!

      • franc avatar
        franc @ Ο Θείος 19/04/2012 10:17:46

        Eννοείς να ξεχάσουμε τον Καπιταλισμό=χλίδα? Αριστερίζεις πολύ θείο. Δεν είναι όλα άσπρο-μαύρο.Μην ξεχνάς οτι υπάρχει και ο ορθολογικός Καπιταλισμός τύπου Σκανδιναυίας. "Ανανεώσιμος Καπιταλισμός" αν προτιμάς...Ο πλανήτης είναι πεπερασμένος, αλλά υπάρχουν κι άλλοι πλανήτες, ήλιοι και γαλαξίες...(Δες Athanasse Kardashev http://www.youtube.com/watch?v=4Imd_0iCucg)To "ανανεώσιμο" μέλλον είναι πολύ πιο πεπερασμένο απ' τον πλανήτη, και σίγουρα "επικουρικό" και μεταβατικό. Η πυρηνική σύντηξη είναι ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ. Να δεχτώ οτι τα 25-30 χρόνι είναι αισιόδοξο σενάριο, αλλά και τα 50-100 χρόνια είναι μηδαμινός συμπαντικός χρόνος.
        Ο "αυτοπεριορισμός" είναι αφύσικη κατάσταση για την έμβια ύλη αφού η ύπαρξή της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ασταμάτητη επέκτασή της. Αν η πάλη κόντρα στο ρεύμα της εντροπίας σταματήσει, η ζωή χάνει τη μάχη, έστω κι αν περάσει ευχάριστα τα τελευταία χρόνια της εφαρμόζοντας τον "αυτοπεριορισμό"

        • Ο Θείος avatar
          Ο Θείος @ franc 19/04/2012 14:47:25

          Χωρις αυτοπεριορισμό πάμε σε αυτοκαταστροφικά πράγματα, αυτό έδειξε η διαλεκτική του Διαφωτισμού.
          "Ύβρις", που έλεγαν και οι αρχαίοι ημών...
          Η πάλη κατά της εντροπίας είναι η ίδια η ζωή, δεν χρειάζεται ματαιόδοξα και υπερφίαλα δεκανίκια.

          • franc avatar
            franc @ Ο Θείος 19/04/2012 18:01:12

            Aν εννοείς τον αυτοπεριορισμό απο περιττές και ανόητες σπατάλες που καθυστερούν την εξέλιξή μας, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Εγώ εννούσα το δόγμα του αυτοπεριορισμού που θεωρεί ως όριο της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους τον πλανήτη γή.(βλ. κοινόβια τύπου Ν. Γουινέας κλπ.) Πράγμα το οποίο θα επέβαλλε αναγκαστικά τον αυτοπεριορισμό των γεννήσεων με μεθόδους Κίνας, αυτοπεριορισμό της τεχνολογικής ανάπτυξης στα "απαραίτητα" προς το ζείν, αυτοπεριορισμό στην επιμήκυνση του ορίου ζωής, αυτοπεριορισμό στις ερευνητικές φιλοδοξίες και εν γένει προσανατολισμό σε μια ολιγαρκή ανθρώπινη κοινωνία με ανώτατο όριο την γήινη στρατόσφαιρα.
            Η εξέλιξη μιας οικολογικής φωλεάς που φτάνει στο όριό της, αν δεν καταφέρει να το σπάσει και να το ξεπεράσει, είναι απόλυτα βέβαιο οτι θα την οδηγήσει σε παρακμή και εξαφάνιση. Το σωστό για τον άνθρωπο είναι να πορεύεται πρός το όριο του σύμπαντος κάνοντας την μέγιστη οικονομία ενέργειας, πράγμα που θα του εξασφαλίζει και την μέγιστη προώθηση. Tο όριο της γής θα ήταν καταστροφή και άλλωστε έχει ήδη διασπαστεί.

        • Ο Θείος avatar
          Ο Θείος @ franc 19/04/2012 14:54:28

          Για να δείς που οδηγεί η οικονομική και τεχνολογική μάταιη "ουτοπία" του δήθεν "ανεξάντλητου", άνοιξε το Google Earth και πήγαινε στο Καζαχστάν, κοσμοδρόμιο Μπαικονούρ, όπου προσγειώνονται τα Ρώσικα και Αμερικάνικα διαστημόπλοια από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Μια δυό εκατοντάδες χιλιόμετρα από αυτή την τεχνολογική "Μέκκα" βρίσκεται η λίμνη Αράλη: Την κατέστρεψε επί Σοβιετιας η μάταιη ουτοπία των δήθεν ανεξάντλητων φυσικών πόρων (νερού). Οι άνθρωποι έφυγαν, η ζωή πέθανε, η εντροπία μεγιστοποιήθηκε. Υπάρχει μόνον άμμος, σκόνη, χώμα και αλιευτικά πλοία που σαπίζουν.

          • franc avatar
            franc @ Ο Θείος 19/04/2012 17:34:03

            Nαι είναι λυπηρή η εξαφάνιση της λίμνης Αράλης. Η σημερινή Ρωσία δεν θα επαναλάμβανε αυτό το λάθος. Ομως και η λίμνη Αράλη αγαπητέ θείο είναι σταγών εν τω ωκεανώ. Τοπικές μεγιστοποιήσεις της εντροπίας υπάρχουν άπειρες πολύ μεγαλύτερες απο αυτήν της λίμνης Αράλης.
            Ολόκληρα ηλιακά συστήματα και γαλαξίες καταστρέφονται καθημερινά. Φαινομενικά η απόλυτη μεγιστοποίηση της εντροπίας είναι αναπόφευκτη. Τό μόνο ρεύμα που την κοντράρει είναι αυτό της ζωής. Και η κορωνίδα του, ο απίστευτος μετασχηματιστής ενέργειας σε πληροφορία
            και αντιστρόφως, ο άνθρωπος.

  3. JOHN avatar
    JOHN 18/04/2012 11:12:00

    Το ονειρο της Ευρωπαικης ενοποιησης εγινε εφιαλτης απο τη στιγμη που την ΕΕ αντικατεστησε η Γερμανικη Ευρωπη.

  4. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 18/04/2012 12:27:39

    Πολύ καλό άρθρο και η εξήγηση για αυτό που συμβαίνει ίσως είναι ότι η Αμερική είναι η φρέσκια κοιτίδα του ελευθεριακού και ελευθεριάζοντος καπιταλισμού, ενώ η Ευρώπη η δυσκοίλια μετεξέλιξη της μεσαιωνικής φεουδαρχίας σε στυγνή σοσιαλίζουσα και ανελεύθερη γραφειοκρατία.

  5. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 18/04/2012 12:29:31

    Εύλογα αυτά που συμβαίνουν επίσης, αφού το τιμόνι της Ευρώπης το κρατά ένα στριφνό μεγαλοστέλεχος του καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας.

    • franc avatar
      franc @ αλλενάκι 19/04/2012 14:32:33

      Δεν είναι απλά ένα στριφνό μεγαλοστέλεχος του καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας, αλλά ενα πουλημένο στούς Rotchild με μεγάλο πάθος για ελευθεριακό και ελευθεριάζοντα καπιταλισμό πρώην στέλεχος της κομσομόλ με Προτεσταντική παιδεία. Εκκρηκτικός συνδυασμός πράγματι...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.