#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
30/11/2011 09:57
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Για όλα φταίνε οι τραπεζίτες




Η Ευρώπη βρίσκεται στο χείλος του οικονομικού γκρεμού. Η Γερμανία από τη πλευρά της ανακαλύπτει ότι  δεν μπορεί πια να ζει απομονωμένη στο πλούσιο και συντηρητικό δημοσιονομικά «νησί» της, την ώρα που η υπόλοιπη Ευρώπη βουλιάζει.

Κανείς δεν γνωρίζει αν οι ηγέτες της ΕΕ θα μπορέσουν να αλλάξουν πορεία. Αν δεν τα καταφέρουν, τα πράγματα θα εξελιχθούν άσχημα.  Η μόνη ελπίδα είναι, ότι η μοίρα της Γερμανίας μοιάζει πλέον απόλυτα συνδεδεμένη με αυτήν των υπολοίπων.

Μέχρι τη περασμένη εβδομάδα, η Γερμανία έμοιαζε να είναι το τελευταίο ασφαλές επενδυτικό καταφύγιο. Οι επενδυτές έπαιρναν τα χρήματά τους από αλλού, και τα τοποθετούσαν στα γερμανικά ομόλογα, κατεβάζοντας τα αντίστοιχα σπρεντς κάτω από το 2%. Η διαφορά μεταξύ του τι πλήρωνε η Γερμανία, και του τι πλήρωναν τα υπόλοιπα κράτη, ήταν ένα είδος βαρόμετρου της εμπιστοσύνης της αγοράς στα διάφορα κρατικά ομόλογα.

Για τους Γερμανούς, αυτό ήταν ένα θεόσταλτο δώρο. Υπολογίστηκε ότι το χαμηλό κόστος δανεισμού των Γερμανών, που οφείλονταν στον πανικό και στην απόσυρση των επενδύσεων από τις άλλες χώρες, εξοικονόμησε για αυτούς περίπου $27 δισ σε τόκους, μεταξύ 2009-2011, και άλλα $20 δισ σε χαμηλότοκα ομόλογα κλειδωμένα για το μέλλον. Να μη ξεχνάμε την καθαρά γερμανική λέξη Schadenfreude, που σημαίνει χαρά με την ατυχία των άλλων.

Την περασμένη όμως εβδομάδα, η Γερμανία αντιμετώπισε, για πρώτη φορά, προβλήματα στη προσπάθεια της να πουλήσει ομόλογα. Η πανικοβλημένη αγορά απέφυγε και το γερμανικό ασφαλές καταφύγιο. Για αυτό και η ΕΕ πλησιάζει επικίνδυνα σε μια «στιγμή Lehman Brothers», όπου κανένας δεν εμπιστεύεται κανέναν.

Αυτή η κρίση θα φτάσει και στην Αμερική, αλλά το γεγονός ότι άγγιξε την Γερμανία αποτελεί ένα είδος θείας δίκης. Η ΕΚΤ, στα πλαίσια της επιμονής της για σταθερότητα και πειθαρχία, λειτουργεί με τευτονικό πνεύμα. Αποτελεί διάδοχο της Bundesbank, που ήταν και η πιο φοβική σε ρίσκα κεντρική τράπεζα του κόσμου. Αυτή όμως η νοοτροπία δεν κάνει καθόλου καλό, όταν παντού επικρατεί ρίσκο και αποπληθωρισμός.

Η ΕΚΤ αρνείται προς το παρόν να παίξει το ρόλο του δανειστή της τελευταίας προσφυγής. Ρίχνει πολύ χρήμα στις εμπορικές τράπεζες, αλλά αρνείται να στηρίξει τις αγορές κρατικών ομολόγων. Αυτή η στάση αποδεικνύει ότι πίσω από όλα κρύβονται οι τραπεζίτες. Και αποδεικνύει περίτρανα και τη γερμανική πολιτική, που προτιμά να δώσει ένα μάθημα σε όσους είναι σπάταλοι και απείθαρχοι, ασχέτως αν αυτό συμπαρασύρει όλους στη καταστροφή.

Η Σύνοδος  κορυφής της 26/10, με τα σχέδια διάσωσης της Ελλάδας κλπ. ανήκει στο μακρινό παρελθόν. Η κρίση έχει τώρα περάσει σε μια νέα φάση, όπου οι όποιες μέχρι πρότινος  συνταγές που έμοιαζαν επαρκείς, δεν εντυπωσιάζουν στο ελάχιστο τις φοβισμένες χρηματαγορές.

Πολλοί επιμένουν πως η ΕΚΤ θα πρέπει να πάψει να κωλυσιεργεί, και να ξεκινήσει τη στήριξη των κρατικών ομολόγων. Άλλοι μιλάνε για μια πιο ενωμένη δημοσιονομική πολιτική κατεύθυνση της ΕΕ, και για έκδοση ευρωομολόγων.

Πολλοί πιστεύουν πως το ευρώ ήταν εξαρχής καταδικασμένο. Το να συνυπάρχει νομισματικά η Ελλάδα και η Ιταλία με την Γερμανία και την Ολλανδία, ήταν λάθος, λένε,  επειδή με αυτή την ένωση, οι ασθενέστερες οικονομίες δεν μπορούν να προχωρήσουν σε υποτιμήσεις.

Αυτές οι κριτικές παραβλέπουν την ουσία. Μόλις ξεπεραστεί ο αρχικός πανικός (όσο δύσκολο κι αν είναι), θα πρέπει να θεραπεύσουμε την ασθένεια. Η κρίση αυτή συνέβη, επειδή οι τραπεζίτες, και οι σκιώδεις τραπεζίτες (όπως τα hedge funds, που ποντάρουν εναντίον των κρατικών ομολόγων) έχουν δυσανάλογα μεγάλη ισχύ.

Οι τραπεζίτες ήδη είχαν μεγάλη δύναμη, όταν εφηύραν τα τοξικά προϊόντα που προκάλεσαν την κατάρρευση, και τώρα διατηρούν αυτή τη δύναμη, κρίνοντας τη μοίρα εθνών, με τους πολιτικούς ηγέτες να τρέχουν να συμμαζέψουν τις ζημιές που προκάλεσαν οι τράπεζες. Η δυνατότητα των κρατών να χρηματοδοτούν τα χρέη τους δεν θα πρέπει να εξαρτάται από τα καπρίτσια κάποιων ιδιωτών κερδοσκόπων.

Ακούγεται τρελό; Και όμως, αποτελούσε εθνική πολιτική στις ΗΠΑ στη δεκαετία του 1940, και διεθνή πολιτική στις δεκαετίες του 1950, και 1960, στη διάρκεια της περιόδου Bretton Woods, που σημαδεύτηκε από υψηλή ανάπτυξη και ευρεία ευμάρεια.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι εξόδου από τη κρίση. Η βασική όμως πολιτική προϋπόθεση για οποιαδήποτε λύση είναι να εκθρονιστούν οι τραπεζίτες.

 

Του Robert Kuttner.

The Huffington Post

http://www.huffingtonpost.com/robert-kuttner/europe-on-the-brink_b_1115401.html

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. blue nile avatar
    blue nile 30/11/2011 10:47:05

    Μετά το 2008 οι μεγάλες ευρωπαικές τράπεζες χρωκόπησαν από την τοξικότητα των χάρτινων τίτλων που κατείχαν και αξίζαν πλέον λιγότερο από τα χαρτιά υγείας. Στην Ευρώπη ειδικά διέσωσαν τη ρευστότητα τους με τα χρήματα των ευρωπαίων φορολογούμενων μετά από αποφάσεις των κυβερνήσεων τους. Παρόλη τη ρευστότητα που απέκτησαν ετσιθελικά από τος λαούς δεν περνούν αυτή τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία γιατί φοβούνται την Κρίση με συνέπεια να μετατραπούν σε χαοδίνες που απορροφούν κάθε οικονομική δραστηριότητα που συμβαίνει γύρω τους. Επιπρόσθετα με αυτά τα χρήματα αντί οι τράπεζες να περάσουν στον έλεγχο των ευρωπαικών κρατών ή της ΕΚΤ συνέχισαν την ασύδοτη πορεία τους και επαναλαμβάνω με τα λεφτά των ευρωπαίων φορολογούμενων δίνουν πανάκριβα δάνεια στα αδύναμα κράτη στέλνοντας τα στις αγκάλες του ΔΝΤ.
    Πρέπει τώρα η ΕΚΤ να επανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες παίρνοντας για εγγύηση τις μετοχές τους ώστε οι τραπεζίτες να χάσουν τον έλεγχο των πτωχευμένων τραπεζών τους. Αυτό δεν το λες αν είσαι μαρξιστής και τον πιο ακραιφνή νεοφιλελεύθερο να ρωτήσεις αν μπορεί κάποιος πτωχευμένος επιχειρηματίας να διατηρεί τον έλεγχο της επιχείρησης του με κρατικούς πόρους θα σου απαντήσει αρνητικά.

  2. ΣΠΥΡΟΣ avatar
    ΣΠΥΡΟΣ 30/11/2011 10:49:08

    ΓΙΑ όλα φταίμε εμείς που πιστέψαμε ότι θα μας λύσουν τα προβλήματα Πολιτικοί όχι μόνο αμόρφωτοι , αλλά και άνθρωποι που πριν γίνουν Πολιτικοί δεν δούλεψαν ποτέ στην ζωή τους.Και όπως λέει η παροιμία '' αργία μήτηρ πάσης κακίας''.Δηλαδή όχι μόνο δεν έκαναν κάτι δημιουργικό αλλά '' δημιουργούσαν '' με το πρόστυχο μυαλό τους διάφορα τραπεζικά προϊόντα ΑΠΑΤΗΣ , '' δημιουργούσαν'' μέσω αυτών ψεύτικο χρήμα αφού δεν αντιστοιχούσε σε ΑΞΙΑ είδους ,μέχρι που έφτασε η ώρα με την πρώτη κρίση στην χώρα των ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΕΒΡΑΊΩΝ να ζητάνε και τα ρέστα από τον κόσμο που δεν είχε να πληρώσει κάτι που δεν υπήρχε .Και από κοντά όσον αφορά την χώρα μας οι ΑΡΧΟΝΤΌΓΥΦΓΟΙ , ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΈΟΥ , ΜΠΟΜΠΟΛΟΛΑΜΠΡΆΚΗΔΕΣ, ΚΟΚΑΛΟΒΑΡΔΙΝΟΓΙΆΝΝΗΔΕΣ , ΑΛΑΦΟΥΖΟΙ, ΛΑΤΣΗΔΕΣ ΚΑΙ CIA. Οι οποίοι προσπαθούν μαζί με τα καλοπληρωμένα τσιράκια τους πολιτικούς και δημοσιογράφους να λύσουν το ΠΡΌΒΛΗΜΑ. Και αντί να έχουμε βγει στους δρόμους και να τους πιάσουμε στις κλοτσιές καθόμαστε και τους ακούμε από τις τηλεοράσεις και τους καναπέδες. Η κατάσταση θέλει πραγματική επανάσταση ΑΛΛΆ ΠΟΊΟΙ ΘΑ ΤΗΝ ΚΆΝΟΥΝ ; Όχι πάντως αυτοί που μέχρι εχθές έφτυναν κάποιους και σήμερα τους γλύφουν για να εξασφαλίσουν μια θεσούλα όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για τα παιδιά τους στα δύσκολα χρόνια που έρχονται. Δυστυχώς για όλους μας θα ξεπουλήσουν τα πάντα προκειμένου να σώσουν τα τομάρια τους.

  3. k avatar
    k 30/11/2011 13:25:55

    ΕΝΩ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΠΟΤΕ. ΘΑ ΦΟΡΤΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΤΩΡΑ ΣΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ. ''ΠΑΛΙΑ ΜΟΥ ΤΕΧΝΗ ΚΟΣΚΙΝΟ''.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.