Βερολίνο: Όποια κυβέρνηση προκύψει πρέπει να εφαρμόσει το συμπεφωνημένο πρόγραμμα
17/09/2015 13:35
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Βερολίνο: Όποια κυβέρνηση προκύψει πρέπει να εφαρμόσει το συμπεφωνημένο πρόγραμμα

Η γερμανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι παρά την προεκλογική εκστρατεία η Ελλάδα θα πρέπει να τηρήσει το χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που προβλέπονται στο τρίτο πρόγραμμα διάσωσης της χώρας, αλλά και ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση κι αν προκύψει από τις εκλογές πρέπει να εφαρμόσει το συμπεφωνημένο πρόγραμμα.

«Υποθέτω ότι γίνονται πολύ λίγα πράγματα», δήλωσε ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών Μάρτιν Γέγκερ σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις. «Παρόλα αυτά εξακολουθεί να ισχύει το συμπεφωνημένο χρονοδιάγραμμα», τόνισε ο ίδιος.

Παράλληλα ο Γέγκερ πρόσθεσε ότι οι μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται στο τρίτο πρόγραμμα διάσωσης πρέπει να εφαρμοστούν ανεξάρτητα από το ποια κυβέρνηση προκύψει από τις εκλογές της Κυριακής.

«Τα όσα συμφωνήθηκαν για την Ελλάδα είναι δεσμευτικά», ξεκαθάρισε. «Δεν μπορούν να αλλάξουν εύκολα από μια νέα κυβέρνηση».

Αν στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας στην Ελλάδα δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι η νέα κυβέρνηση θα μπορούσε να επαναδιαπραγματευθεί το πακέτο βοήθειας, ο Γέγκερ υπογράμμισε: «Εμείς δεν το βλέπουμε έτσι».

Πάντως ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών απέφυγε να απαντήσει στην ερώτηση ποιον υποψήφιο προτιμά το Βερολίνο. «Παρόλα αυτά ενδιαφερόμαστε να σχηματιστεί γρήγορα μετά τις εκλογές μια νέα και αποτελεσματική κυβέρνηση», είπε.

imerisia.gr

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Βιεννεζος avatar
    Βιεννεζος 18/09/2015 00:11:41

    κοινώς,ψηφίστε ,ο,τι θελετε...το χρέος θα το...πλερώνετε κανονικά και τουμπεκί, όπως έλεγαν οι ρεμπέτες...

  2. Δήμητρα Μ. avatar
    Δήμητρα Μ. 11/10/2015 13:53:27

    Σόϊμπλε: 25 χρόνια από από την δολοφονική επίθεση που τον άφησε ανάπηρο
    MSN Eιδήσεις Κόσμος | © News247.gr | http://tinyurl.com/off5vpm

    Του Κωστή Χριστοδούλου

    Ο Σόϊμπλε δεν είναι μόνο σκληρός με την Ελλάδα αλλά και με τον εαυτό του, δεν διστάζει να πει τη λέξη σακάτης για να χαρακτηρίσει την αναπηρία του ενώ όσο και αν ακούγεται παράξενο την δολοφονική επίθεση που δέχτηκε πριν από 25 χρόνια, αρκετές φορές την έχει αποκαλέσει ατύχημα.

    «Θα μπορούσε ένας σακάτης να γίνει καγκελάριος της Γερμανίας», είναι η ερώτηση που αναφέρει ότι είχε δεχτεί αρκετές φορές στο παρελθόν και ότι αν ποτέ αυτό το ερώτημα γινόταν πρόταση «πιθανότατα δεν θα αντιστεκόμουν στον πειρασμό».

    Η αναπηρία μπορεί να μην ήταν εμπόδιο σε μία χώρα, που λόγο πολέμου και βιομηχανικών ατυχημάτων, είναι εξοικειωμένη με την εικόνα ενός ανάπηρου όμως αυτό που ο γερμανικός λαός δεν μπορεί να αποδεχθεί και φέρεται να είναι αυτό που του στέρησε το κορυφαίο αξίωμα, είναι μία χρηματοδότηση από έμπορο όπλων όταν αυτός ήταν πρόεδρος των Χριστιανοδημοκρατών.

    Για τους περισσότερους Έλληνες ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε έγινε γνωστός όταν ήρθαν τα μνημόνια, για τους Γερμανούς όμως είναι ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομα του με την επανένωση της χώρας. Ήταν ο υπουργός Εσωτερικών της Ομοσπονδιακής Γερμανίας που για έξι και πλέον μήνες διαχειρίζονταν την διαπραγμάτευση από την επομένη της πτώσης του Τείχους έως τις 4 Οκτωβρίου του 1990 όπου Δυτικογερμανοί και Ανατολικογερμανοί βουλευτές συνεδρίαζαν για πρώτη φορά από κοινού στο κτήριο του Ράϊχστανγκ. Μία συνεδρίαση που σήμαινε ουσιαστικά και την έναρξη μιας νέας εποχής που θα ξεκινούσε με τις πρώτες εκλογές που έστελνε αυτή φορά στην Βουλή τους εκπροσώπους των Γερμανών όπως αυτοί θα εκλέγονταν υπό τα νέα δεδομένα.

    Ελάχιστες ημέρες μετά, στις 12 Οκτωβρίου του 1990 ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, θα βρίσκονταν σε μία χαλαρή προεκλογική συνεστίαση σε μία μπυραρία στο Όπεναου, ένα κεφαλοχώρι του Μέλανα Δρυμού, κοντά στην γενέτειρα του, την πόλη Γκένγκεμπατς. Οι παρευρισκόμενοι, υποστηρικτές του CDU, του κόμματος του Χέλμουτ Κολ που ο Σόιμπλε είχε γίνει δεξί του χέρι, είχαν έρθει να δουν από κοντά τον δικό τους άνθρωπο που έβαλε κυριολεκτικά και μεταφορικά την υπογραφή για την επανένωση της Γερμανίας.

    Ένας από αυτούς πλησιάζει τον υπουργό και αστειευόμενος του δίνει ένα μπουκάλι κονιάκ κεράσι: «Μπορεί στις εκλογές του Δεκέμβρη να πάρουμε το ποσοστό (σ.σ. οινοπνεύματος) που έχει αυτό το κονιάκ;». «Θα ήταν πολύ μικρό» του απάντησε ο 48χρόνος πολλά υποσχόμενος πολιτικός γελώντας, καθώς γνώριζε ότι στην περιοχή αυτή το CDU έχει φτάσει και στο 67%.

    Όλα κυλούσαν φυσιολογικά και όπως θα παραδεχθεί, χρόνια μετά, και ένας αστυνομικός που παρευρίσκονταν στην εκδήλωση δεν ήταν από αυτές που θα έπρεπε να ληφθούν επιπλέον μέτρα ασφαλείας. Η συγκέντρωση ολοκληρώθηκε γύρω στις 10 το βράδυ, σχετικά αργά για τα δεδομένα της εργατικής Γερμανίας, και οι περισσότεροι υποστηρικτές του κόμματος άρχισαν να χαιρετούν δια χειραψίας τον πολιτικό και να παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής εκκενώνοντας σιγά σιγά την αίθουσα.

    Ο Ντίτερ Κάουφμαν, ένας 37χρονος κάτοικος της περιοχής περιμένει υπομονετικά να τελειώσει η ομιλία. Φορώντας ένα μαύρο δερμάτινο σακάκι κάθονταν μόνος του σε ένα από πίσω τραπέζια χωρίς να αλλάξει κουβέντα με άνθρωπο. Στο τέλος της εκδήλωσης και καθώς είχαν μείνει πλέον ελάχιστοι στην αίθουσα ο Σόϊμπλε κατευθυνόμενος προς την έξοδο τον πλησιάζει και του δίνει το χέρι για να τον χαιρετήσει. Ο Κάουφμαν τον απωθεί και από απόσταση μισού μέτρου πυροβολεί τρεις φορές προς την πλευρά του Σόϊμπλε με το 38άρι περίστροφο Smith & Wesson που είχε κλέψει από το οπλοστάσιο του πατέρα του. Ο δημοσιογράφος και φίλος του Χανς-Πέτερ Σιτζ, που ήταν παρών, ανακαλεί στη μνήμη του το περιστατικό: «Αρχικά νόμιζα ότι έσκασαν δύο μπαλόνια, που ήταν άφθονα στην αίθουσα, μέχρις ότου είδα τον Σόϊμπλε να σωριάζεται δίπλα μου».

    Η πρώτη σφαίρα βρίσκει τον Σόϊμπλε στο δεξί του μάγουλο και του προκαλεί έναν μικρό τραυματισμό, η δεύτερη καρφώνεται σε ένα θωρακικό σπόνδυλο ενώ η τρίτη βρίσκει τον 28χρόνο σωματοφύλακά του, ο οποίος έπεσε ενστικτωδώς ανάμεσα στον υπουργό και τον Κάουφμαν. Η σφαίρα θα βρει τον αστυνομικό στην κοιλιά και θα τον τραυματίσει σοβαρά. Θα πεθάνει έξι χρόνια μετά από επιπτώσεις που προκλήθηκαν από καρκίνο.

    Ο Σόϊμπλε, ο οποίος είχε σωριαστεί στο έδαφος, μπροστά στα μάτια της μεγαλύτερης κόρης του, της 18χρόνης τότε, Χριστίνας, πρόλαβε να πει λίγο πριν χάσει τις αισθήσεις του ότι δεν αισθάνεται τα πόδια του. Οδηγήθηκε αρχικά στο κοντινότερο νοσοκομείο, στην περιοχή Oberkirch και από εκεί με ελικόπτερο στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Φράϊνμπουργκ όπου οι γιατροί έδωσαν μάχη για τουλάχιστον πέντε ώρες για να τον κρατήσουν στην ζωή.

    Ο Ντίτερ Κάουφμαν συνελήφθη αμέσως και δεν χρειάστηκε πολύ ώρα για να αντιληφθούν ότι πρόκειται για άτομο με ψυχολογικά προβλήματα που έπασχε από μανία καταδίωξης. Στην δίκη που έγινε τον Μάϊο του 1991 προσήχθη αλλά κρίθηκε ανίκανος για τον καταλογισμό της πράξης, καθώς έπασχε από βαριάς μορφής σχιζοφρένεια. Παρέμεινε σε ψυχιατρική κλινική για πάνω από δέκα χρόνια και αφέθηκε ελεύθερος υπό όρους, το φθινόπωρο του 2004.

    Ένα από τα γεγονότα που δεν έχουν τύχει ιδιαίτερης προβολής είναι ότι ο Σόϊμπλε κινδύνευσε πάλι από επίθεση μόλις δύο εικοσιτετράωρα μετά από την πρώτη δολοφονική επίθεση. Στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν, τον επισκέφθηκε ένας άνδρας λέγοντας ότι «φέρνει κουλουράκια για πρωϊνό στον υπουργό». Ο άνδρας κρατούσε μία λίμα 23 εκατοστών με την οποία σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις σκόπευε να πετύχει αυτό που οι σφαίρες δεν κατάφεραν. Ωστόσο γίνεται αντιληπτός, συλλαμβάνεται και το μοιραίο αποτρέπεται για μία ακόμη φορά.

    Ο Σόϊμπλε αναρρώνοντας δεν έδειξε ούτε στιγμή ότι τα γεγονότα της δολοφονικής επίθεσης και της παραλυσίας θα μπορούσαν να σταθούν εμπόδια στην πολιτική του σταδιοδρομία. Ήδη από την δεύτερη εβδομάδα της ανάρρωσης συζητούσε με την γυναίκα του – η οποία ήθελε να τον αποτρέψει να συνεχίσει την πολιτική του καριέρα – για το βιβλίο με τα απομνημονεύματά του που θα έγραφε για την επανένωση της Γερμανίας. Στις εκλογές του Δεκεμβρίου, και έχοντας συγχωρέσει τον υποψήφιο δολοφόνο του δημόσια, ο Σόϊμπλε θα επανεκλέγει με ρεκόρ ψήφων.

    Ήταν η αναπηρία το κομβικό σημείο που άλλαξε την πορεία του ανθρώπου που στα μάτια των περισσότερων Γερμανών φάνταζε ως ένας από τους επόμενους Καγκελάριους; Για τον φίλο του δημοσιογράφο και βιογράφο του, που ήταν μπροστά στο γεγονός, όχι. Ο Χανς-Πέτερ Σιτζ έχει γράψει το πολύ σκληρό «η άνευ όρων αφοσίωση είναι μία μορφή δειλίας» φωτογραφίζοντας την παθητική στάση που κράτησε ο Σόϊμπλε στο «άδειασμα» από τον Κολ στην υπόθεση της παράνομης χρηματοδότησης, ως το σημείο που κρίθηκε η μάχη για το ανώτατο αξίωμα.

    Ο Σιτζ επτά χρόνια μετά την επίθεση ήθελε, ως δημοσιογράφος του περιοδικού Stern, να εκμαιεύσει από τον καθηλωμένο πολιτικό εάν αποσκοπούσε να διεκδικήσει την καγκελαρία: «Κόμπιαζα να μιλήσω», θυμάται ο δημοσιογράφος. «Ήθελα να αποφύγω την λέξη σακάτης. Αφού ψέλλισα μερικές προτάσεις, ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε με κοίταξε αυστηρά και μου είπε: “Αφήστε τις υπεκφυγές, και οι δύο προερχόμαστε από την περιοχή της Βάδης και εκεί ξέρετε πολύ καλά πώς λέμε κάποιον σε αναπηρική καρέκλα”».

    Ζώντας ως σακάτης, ο ίδιος ο Σόϊμπλε αποκαλεί τον εαυτό του έτσι και όπως και πιό πάνω, προτρέπει και άλλους να μην κρύβονται πίσω από τις λέξεις, προσπάθησε να συνεχίσει την ζωή του κανονικά. Πλέον δεν μπορούσε να ασχοληθεί με τα σπορ που έκανε πριν (τένις, ποδόσφαιρο, σκι) αλλά αγόρασε ένα χειροκίνητο ποδήλατο. Ο ίδιος δηλώνει τυχερός για το «ατύχημα» καθώς αν η σφαίρα τον έβρισκε ελάχιστα χιλιοστά πιό ψηλά, θα είχαν παραλύσει και τα χέρια του. Τι έμαθε ο ίδιος από την αναπηρία του; Τρία χρόνια πριν, όταν έκλεινε τα 70 του θα ανέφερε σε μία συνέντευξη: «Έμαθα ότι ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει και να τα βγάλει πέρα με δεδομένα, τα οποία δεν φανταζόταν παλιότερα. Έχουμε την ικανότητα να προσαρμοζόμαστε».

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.