23/01/2013 12:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Guardian: Πως το Βατικανό έχτισε μια μυστική αυτοκρατορία με τα λεφτά του Μουσολίνι

Ελάχιστοι τουρίστες που περπατούν στην New Bond Street του Λονδίνου φαντάζονται ότι καταστήματα όπως το Bulgari, ή η επενδυτική τράπεζα Altium Capital έχουν σχέση με τον Πάπα. Κι όμως, αυτά τα πολυτελή συγκροτήματα γραφείων διατριβής του σε μία από τις πιο ακριβές περιοχές του Λονδίνου, σύμφωνα με δημοσίευμα του Guardian, είναι μέρος μιας μυστικής εμπορικής αυτοκρατορίας ακινήτων που ανήκουν στο Βατικανό.

Πίσω από μια καλυμμένη offshore εταιρείας, το διεθνές χαρτοφυλάκιο της εκκλησίας χτίζεται εδώ και χρόνια, χρησιμοποιώντας μετρητά που έδωσε ο Μουσολίνι σε αντάλλαγμα για την παπική αναγνώριση του ιταλικού φασιστικού καθεστώτος το 1929.

Έκτοτε, το ποσό που έχει συσσωρευτεί ξεπερνά τα 500 εκατ. λίρες. Το 2006, στο αποκορύφωμα της πρόσφατης φούσκας των ακινήτων, το Βατικανό ξόδεψε 15 εκατ. λίρες από τα κεφάλαια για να αγοράσει το κτίριο στην 30 St James’s Square. Στο Βατικανό ανήκουν επίσης το 168 της New Bond Street, και πολλά κτίρια στο Κόβεντρι. Η εταιρία διαθέτει επίσης συγκροτήματα διαμερισμάτων στο Παρίσι και την Ελβετία.

Σε κάποιους μπορεί να προκαλέσει έκπληξη το πώς κατάφερε το Βατικανό να διατηρήσει τη μυστικότητα σχετικά με τα εκατομμύρια του Μουσολίνι. Το συγκρότημα γραφείων στην St James’s Square αγοράστηκε από μια βρετανική εταιρεία με την επωνυμία Grolux Investments Ltd, η οποία κατέχει επίσης και τα άλλα ακίνητα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στη δημόσια εγγραφή της εταιρείας δεν αναφέρεται πουθενά η πραγματική ιδιοκτησία της εταιρείας, ούτε γίνεται καμιά αναφορά στο Βατικανό. Αντ ‘αυτού, ονομάζουν δύο «υποψήφιους» μετόχους, και οι δύο εξέχοντες Καθολικοί τραπεζίτες: τον John Varley, διευθύνοντα σύμβουλο της Barclays Bank και τον Robin Herbert, στέλεχος στο παρελθόν της εμπορικής τράπεζας Leopold Joseph. Ο Guardian τους έστειλε επιστολές ρωτώντας τους ποιους εκπροσωπούν. Δεν έλαβε απάντηση.  Το βρετανικό εταιρικό δίκαιο επιτρέπει στους πραγματικούς δικαιούχους των εταιρειών να κρύβονται πίσω από τους «υποψηφίους» με αυτόν τον τρόπο.

Ο γραμματέας της εταιρείας, John Jenkins, ήταν εξίσου φειδωλός με τις πληροφορίες.

Είπε στην εφημερίδα ότι η εταιρεία ανήκε σε ένα τραστ και αρνήθηκε να το κατονομάσει. Η έρευνα σε παλιά αρχεία, ωστόσο, αποκαλύπτει περισσότερο την αλήθεια. Αρχεία του Companies House αποκαλύπτουν ότι η  British Grolux Investments κληρονόμησε ολόκληρο το χαρτοφυλάκιο ακινήτων της μετά από μια αναδιοργάνωση το 1999, από δύο εταιρείες του προκατόχους εταιρείες, την   British Grolux Ltd και την Cheylesmore Estates. Οι μετοχές των εταιρειών αυτών πέρασαν στη συνέχεια σε μια εταιρεία που εδρεύει στη διεύθυνση της τράπεζας JP Morgan στη Νέα Υόρκη. Ο τελικός έλεγχος καταγράφεται ότι ασκείται σε μια ελβετική εταιρεία, την Profima SA.

Βρετανικά αρχεία από τον καιρό του πολέμου, από τα Εθνικά Αρχεία στο Κιου, συμπληρώνουν την εικόνα. Επιβεβαιώνουν ό τι η Profima SA είναι η εταιρεία των μετόχων του Βατικανού, που εκείνη την εποχή κατηγορούταν «ότι οι δραστηριότητές της είναι σε αντίθεση με τα συμφέροντα των Συμμάχων». Αρχεία από το Ministry of Economic Warfare κατά το τέλος του πολέμου επικρίνουν τον οικονομικό διευθυντή του Πάπα Bernardino Nogara, ο οποίος έλεγχε την επένδυση των 50 εκατ. και πλέον λιρών, που προέρχονταν από τον Μουσολίνι.

Οι «παρασκηνιακές δραστηριότητες» του Nogara έγιναν γνωστές στη Γενεύη, που σκεφτόταν αν θα πρέπει να βάλει την Profima στη μαύρη λίστα. Θεωρούσαν ότι ο Nogara, προσπαθούσε να μεταφέρει τις μετοχές δύο γαλλικών εταιρειών ακινήτων ιδιοκτησίας του Βατικανό στην ελβετική εταιρεία, ώστε να αποτρέψει τη γαλλική κυβέρνηση να τους βάλει στη μαύρη λίστα.  Κατά τον πόλεμο, το 1943, οι Βρετανοί κατηγορούσαν τον Nogara για παρόμοια «βρώμικη δουλειά», στέλνοντας μετοχές της ιταλικής τράπεζας στα χέρια της Profima, προκειμένου να τις «ξεπλύνει» και να κάνει την τράπεζα να φαίνεται ότι ελέγχεται από ουδέτερους Ελβετούς. Αυτό περιγράφεται ως οικονομική  «χειραγώγηση» του Βατικανού για να εξυπηρετήσει «ξένους πολιτικούς σκοπούς».

Τα χρήματα του Μουσολίνι είχαν δραματική σημασία για τα οικονομικά του Βατικανού. Ο John Pollard, ιστορικός του Cambridge, γράφει στο «Money and the Rise of the Modern Papacy»: «Ο παπισμός ήταν πλέον οικονομικά ασφαλής. Δεν θα ξαναήταν ποτέ φτωχοί».

Από την αρχή, ο Nogara καινοτόμησε στην επένδυση των μετρητών. Το 1931 ίδρυσε μια offshore στο Λουξεμβούργο για να κρατήσει τα ηπειρωτικά ευρωπαϊκά περιουσιακά στοιχεία που αγόραζε. Ονομαζόταν Groupement Financier Luxembourgeois (Grolux). Το Λουξεμβούργο ήταν μία από τις πρώτες χώρες που δημιούργησαν δομές για φορολογικά καταφύγια των εταιρειών, το 1929. Η βρετανική Grolux ιδρύθηκε το επόμενο έτος. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, με την προοπτική της γερμανικής εισβολής, η λειτουργία της εταιρείας στο Λουξεμβούργο και στη Βρετανία μεταφέρθηκαν στις ΗΠΑ και στην ουδέτερη Ελβετία.

Οι επενδύσεις του Μουσολίνι στη Βρετανία επί του παρόντος ελέγχονται, μαζί με άλλες ευρωπαϊκές επενδύσεις, από τον Paolo Mennini, έναν παπικό αξιωματούχο στη Ρώμη, ο οποίος είναι στην ουσία ο τραπεζίτης του Πάπα. Ο Mennini είναι επικεφαλής μιας ειδικής μονάδας στο εσωτερικό του Βατικανού που ονομάζεται APSA - Amministrazione del Patrimonio della Sede Apostolica - η οποία διαχειρίζεται την «κληρονομιά της Αγίας Έδρας».

Σύμφωνα με έκθεση του περασμένου έτους από το Συμβούλιο της Ευρώπης σχετικά με τα οικονομικά του Βατικανό, τα περιουσιακά στοιχεία της ειδικής μονάδας του Mennini υπερβαίνουν τώρα τα 680 εκατ. δολάρια. Ενώ η μυστικότητα σχετικά με την φασιστική προέλευση του πλούτου του παπισμού θα μπορούσε είναι κατανοητή σε καιρό πολέμου, αυτό που είναι λιγότερο σαφές είναι γιατί το Βατικανό συνέχισε να διατηρεί  το απόρρητο σχετικά με τις μετοχές του στη Βρετανία, ακόμη και μετά την αναδιοργάνωση του 1999.

Η Guardian ρώτησε σχετικά τον εκπρόσωπο του Βατικανό στο Λονδίνο, τον αρχιεπίσκοπο Antonio Mennini. Ρώτησε επίσης που ξόδευε ο Πάπας τα έσοδα. Πιστός στην παραδοσιακή σιωπή για το θέμα, ο εκπρόσωπος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας είπε ότι δεν έχει να κάνει κανένα σχόλιο.

guardian

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Επισκέπτης avatar
    Επισκέπτης 24/01/2013 11:23:23

    Δεν μου κάνει εντύπωση. Το Βατικανό ήταν πάντα και εξακολουθεί να είναι μία εμπορική επιχείρηση και μάλιστα εντελώς αδίστακτη. Ο μόνος θεός που λατρεύεται εκεί είναι ο Μαμωνάς.

  2. ΑΡΚΑΣ avatar
    ΑΡΚΑΣ 24/01/2013 13:50:37

    ... και όλοι οι άγγλοι τραπεζίτες είναι "παρθένες"... πάλι μετζίτια θα θέλουν.... ας ξεκινήσουν οι ίδιοι να καθαρίσουν τα Νησιά Τζέρσεϋ και βλέπουμε...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.