#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
19/02/2011 08:24
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Al Jazeera: Οι Αιγύπτιοι πρέπει να διδαχθούν από την ιρανική επανάσταση



Πριν από 32 χρόνια ακριβώς, το Ιράν ανακοίνωσε την επιτυχία της επανάστασής του. Ο Σάχης είχε φύγει, ο στρατός είχε «αποδεκατιστεί», και μια νέα εποχή ξημέρωνε.

Αν και ότι ακολούθησε ήταν τελικά πολύ διαφορετικό από αυτό που ζητούν σήμερα οι Αιγύπτιοι, η ιρανική επανάσταση ήταν μια από τις σημαντικότερες του 20ου αιώνα, και θα πρέπει οι Αιγύπτιοι να στραφούν προς αυτήν, για να πάρουν μαθήματα.

Στην Αίγυπτο, ο στρατός ανέλαβε τον έλεγχο, υποσχόμενος ελεύθερες εκλογές. Αυτό σημαίνει άραγε πως οι διαδηλωτές πέτυχαν το σκοπό τους; Οι δυο χώρες είναι πολύ διαφορετικές, οι προσδοκίες και τα ΜΜΕ τους απέχουν έτη φωτός, και όλοι ελπίζουν πως το μέλλον της Αιγύπτου θα είναι πολύ πιο ασφαλές και πιο δημοκρατικό από αυτά που βλέπουμε στο Ιράν.

Στην Αίγυπτο, το λαϊκό αίτημα ήταν και είναι να αλλάξει το καθεστώς, και όχι απλά να αλλάξει μορφή. Η αποχώρηση του Μουμπάρακ και ο έλεγχος του στρατού, δεν σημαίνουν πολλά πράγματα. Η επιτυχία μιας επανάστασης χρειάζεται όραμα, οργάνωση, και πάνω απ όλα υπομονή.

Οι αποχωρούντες δικτάτορες δεν αποχωρούν στη πραγματικότητα, αν δεν φύγουν από τη χώρα. Ο Σάχης είχε παραμείνει στο Ιράν σχεδόν ένα χρόνο, ενώ όλοι γύρω του απαιτούσαν «θάνατο στο Σάχη». Ο Μουμπάρακ προσπάθησε να κρατηθεί στην εξουσία μεταφέροντας αρμοδιότητες κλπ. αλλά απέτυχε. Παρόλα αυτά, συνεχίζει να  παραμένει στην Αίγυπτο.

Σε αντίθεση με τον αιγυπτιακό στρατό, ο ιρανικός δεν είχε διστάσει να στραφεί εναντίον του λαού.  Στην Αίγυπτο, ο στρατός επιμένει πως αν αποχωρήσει από την εξουσία θα ακολουθήσει χάος. Κάτι ανάλογο είχε ισχυριστεί και ο ιρανικός στρατός, αλλά οι διαδηλωτές επέμεναν και τα συλλαλητήρια συνεχίζονταν αμείωτα. Στο τέλος, ο στρατός υποχώρησε. Αυτό θα πρέπει να αποτελέσει μάθημα για τους Αιγύπτιους,  αφού σήμερα η κατάσταση που επικρατεί στο  Κάιρο είναι γεμάτη μπερδεμένα μηνύματα, και επικίνδυνη. Υπάρχουν αναφορές νεαρών στρατιωτών που εγκαταλείπουν τις μονάδες τους και ενώνονται με τα πλήθη.

Μια σημαντική παράμετρος επιτυχίας των διαδηλωτών της Αιγύπτου, είναι το κύμα απεργιών από πλευράς εργαζομένων που απαιτούν αυξήσεις και καλύτερες εργασιακές συνθήκες. Στο Ιράν, οι απεργίες στις πετρελαιοπηγές, που μεταδόθηκαν και σε άλλους τομείς της οικονομίας, αποτέλεσαν κρίσιμο παράγοντα στη πτώση του καθεστώτος. Η έλλειψη πετρελαίου και αερίου οδήγησε σε αγανάκτηση των απλών ανθρώπων εναντίον των ελίτ που συνέχιζαν να απολαμβάνουν τα οφέλη του πετρελαίου παρά τις ελλείψεις.

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις δίνουν μεγάλη ώθηση στο επαναστατικό κίνημα, επιτρέποντας μάλιστα στους απεργούς να ενωθούν με τους διαδηλωτές. Οι απεργίες έχουν οικονομική αλλά και ψυχολογική δύναμη. Οδηγούν μεν σε σκληρές συνθήκες διαβίωσης εξαιτίας ελλείψεων κλπ. αλλά ενισχύουν το πνεύμα αντίστασης των διαδηλωτών.

Στην περίπτωση της αιγυπτιακής εξέγερσης, μεγάλο ρόλο έπαιξαν τα κοινωνικά δίκτυα (μπλογκς, Τουίτερ, Φέϊσμπουκ, κλπ) και η κινητή τηλεφωνία. Ακόμη και όταν ο Μουμπάρακ διέκοψε το διαδίκτυο, και τη κινητή τηλεφωνία, οι επικοινωνίες των διαδηλωτών μέσω της τεχνολογίας συνεχίστηκαν.

Μια από τις βασικές ελευθερίες που ζητάνε οι διαδηλωτές είναι και η ελευθερία της έκφρασης. Μαζί με την ελευθερία της συνάθροισης, αποτελούν το βασικό δίδυμο μιας επιτυχημένης επανάστασης.

Η εξέγερση του Νείλου μπορεί να μοιάζει νικηφόρα, όμως μέχρι στιγμής οι αλλαγές για τον μέσο Αιγύπτιο είναι ελάχιστες. Παρά τη μεγάλη χαρά, οι ίδιες στρατιωτικές φυσιογνωμίες είναι αυτές που ελέγχουν τη κατάσταση. Αν το κίνημα θέλει να πετύχει αυτά που εξ αρχής ζητάει, θα πρέπει να κοιτάξει προς τα πίσω, και να διδαχθεί από το ιρανικό παράδειγμα της πετυχημένης επανάστασης.

Al Jazeera

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.