#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
18/01/2012 11:09
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

"Μήπως η Αμερική πρέπει να σκεφθεί ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ"


Το 1947 χρειάστηκε να συμβεί μια οικονομική κρίση στην Ελλάδα, προκειμένου η Αμερική να αναλάβει τον ρόλο του παγκόσμιου ηγέτη. Τώρα, 60 χρόνια μετά, άλλη μια ελληνική κρίση δείχνει στον κόσμο πως είναι να μην υπάρχει παγκόσμια αμερικανική ηγεσία.

Τον Φεβρουάριο του 1947, η χρεοκοπημένη από τον πόλεμο βρετανική κυβέρνηση είπε στην Αμερική ότι δεν αντέχει πια να στηρίζει την Ελλάδα, που ήταν βουτηγμένη στην οικονομική ανέχεια, και εν μέσω ενός αιματηρού εμφυλίου πολέμου. Όπως ανέφερε ένα βρετανικό διπλωματικό σήμα της εποχής, η Ουάσιγκτον θεωρούσε ότι «δεν θα πρέπει να χαθεί ούτε ένα λεπτό στο να αρπάξουμε  την σκυτάλη της παγκόσμιας ηγεσίας από τα χέρια της Βρετανίας…».

Ο πρόεδρος Τρούμαν ζήτησε $400 εκατ. από το κογκρέσο, για να δοθεί βοήθεια στην Ελλάδα, δεσμευόμενος πως στο εξής η χώρα του θα «στήριζε τους ελεύθερους λαούς που αντιστέκονται στην υποδούλωση».

Λίγες εβδομάδες αργότερα, οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν επίσημα το Σχέδιο Μάρσαλ, ένα πελώριο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας που στόχευε στην σταθεροποίηση ολόκληρης της Δυτικής Ευρώπης.

Σήμερα, όπως και τότε, η οικονομική κρίση που ξεκίνησε από την Ελλάδα απειλεί και πάλι την Ευρώπη. Αυτή τη φορά όμως απουσιάζει η ηγετική παρουσία της Αμερικής, στην διαχείριση του ζητήματος.

Βέβαια, οι εποχές διαφέρουν. Η Ευρώπη δεν είναι πλέον στα όρια της εξαθλίωσης, όπως ήταν το 1947. Ούτε υπάρχει κάποια κομμουνιστική απειλή που θα συνεγείρει το κογκρέσο.

Όμως, όπως το 1947, έτσι και σήμερα, υπάρχουν αμερικανικά, αλλά και παγκόσμια διακυβεύματα στην Ελλάδα. Όταν ανήγγειλε το σχέδιο του, ο τότε Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών George C. Marshall, ισχυρίστηκε ότι το οικονομικό μέλλον της Αμερικής απειλείται από το χάος στην Ευρώπη, και πως οι ΗΠΑ θα πρέπει να κάνουν  τα πάντα για να επανέλθει η ομαλότητα στην γηραιά ήπειρο.

Πάνω σε αυτήν την αρχή βασίστηκε η αμερικανική εξωτερική πολιτική έκτοτε. Η ομάδα των ειδικών που σχεδίασε τις πολιτικές διάσωσης της παγκόσμιας οικονομίας μετά την ασιατική και ρωσική οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1990, είχε ονομαστεί «η επιτροπή διάσωσης του κόσμου». Μπορεί ο χαρακτηρισμός αυτός να ήταν πομπώδης, όμως στη βάση του ίσχυε. Ο πλανήτης είχε ανάγκη την αμερικανική ηγεσία, και την απέκτησε.

Τι άλλαξε όμως; Ένα πρόβλημα σήμερα είναι η έλλειψη ρευστού. Το 1947, η Αμερική ξόδεψε περίπου το 5% του ΑΕΠ της για να εφαρμόσει το Σχέδιο Μάρσαλ. Κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο σήμερα.

Ο σημερινός υπουργός Οικονομικών Tim Geithner συχνά πιέζει τους Ευρωπαίους ομολόγους του να κάνουν ότι μπορούν για να αντιμετωπίσουν την κρίση χρέους. Όμως, ενώ λέει μεγάλα λόγια, κρατάει  μικρό πορτοφόλι.

Η Αμερική δεν στηρίζονταν πάντα στα χρήματα. Η «επιτροπή διάσωσης του κόσμου» δεν ξόδεψε πολλά χρήματα. Λειτουργούσε όμως σε μια διαφορετική χρονική περίοδο. Δέκα μόλις χρόνια μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, και με την αμερικανική οικονομία σε άνθηση, οι Αμερικανοί είχαν την αξιοπιστία, αλλά και την εμπιστοσύνη που χρειάζονταν για να ηγηθούν. Στοιχεία που σήμερα απουσιάζουν. Η σημερινή οικονομική κρίση έχει πλήξει την δυνατότητα των ΗΠΑ να πείθουν, αλλά έχει πλήξει και τα ταμεία της.

Παράλληλα, η κυβέρνηση Ομπάμα έχει αποφασίσει να εστιάσει αποκλειστικά στην Ασία. Η Αμερική αποφάσισε πως το οικονομικό μέλλον θα είναι επικεντρωμένο στην περιοχή του Ειρηνικού Ωκεανού. Έτσι, η Ευρώπη και η Μ. Ανατολή θα απασχολήσουν πολύ λιγότερο την Αμερική, από πλευράς χρόνου, χρημάτων, και προσοχής.

Τις επιπτώσεις αυτής της στρατηγικής μετατόπισης αρχίσαμε να τις βλέπουμε εδώ και μερικά χρόνια. Στην περσινή Νατοϊκή επέμβαση στην Λιβύη, η Αμερική έπαιξε υποστηρικτικό μόνο ρόλο. Και ενώ οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι πηγαινοέρχονται στην Ελλάδα, η Αμερική, σε γενικές γραμμές, απέχει. Μπορεί η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρυ Κλίντον να ταξιδεύει συνεχώς, όμως μόνο μια φορά επισκέφτηκε την Ελλάδα, καθ οδόν προς την Ινδία.

Η στρατηγική αυτή απόφαση της Ουάσιγκτον μοιάζει λογική. Η Ασία είναι η πιο δυναμικά αναπτυσσόμενη περιοχή του πλανήτη, και η Κίνα είναι η νέα αναδυόμενη οικονομική υπερδύναμη. Θεωρητικά, είναι απολύτως λογική αυτή η αλλαγή πλεύσης των ΗΠΑ.

Το πρόβλημα όμως είναι πως ακόμη κι αν οι γεωπολιτικές και οικονομικές προκλήσεις που γεννά η σημερινή κρίση της Ελλάδας δεν είναι τόσο δραματικές όσο αυτές του 1947, εν τούτοις δεν παύουν να είναι ιδιαίτερα σοβαρές. Αν η Ελλάδα πτωχεύσει, υπάρχει κίνδυνος για μια μεγάλη ευρωπαϊκή οικονομική κρίση, που θα εξαπλωθεί παγκοσμίως.

Υπάρχουν επίσης και σοβαρά στρατηγικά ζητήματα στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Β. Αφρική βρίσκεται σε αναβρασμό. Η ένταση μεταξύ Τουρκίας, Κύπρου, και Ισραήλ έχει αυξηθεί σε μεγάλο βαθμό. Το χάος που επικρατεί στην Ελλάδα βάζει σε κίνδυνο τις σχέσεις της χώρας με την ΕΕ. Η Κίνα έχει πετύχει μια μακροχρόνια μίσθωση του λιμανιού του Πειραιά, ενώ οι Ρώσοι ολιγάρχες είναι έτοιμοι να αρπάξουν τις ελληνικές επιχειρήσεις που θα ιδιωτικοποιηθούν.

Η μεγάλη επιθυμία της Αμερικής είναι η Γερμανία να καταφέρει να διαχειριστεί την κρίση, έτσι ώστε αν η Ευρώπη ανακάμψει, να μπορεί να συνεισφέρει και στην διαχείριση των παγκοσμίων ζητημάτων. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες, και πιο συγκεκριμένα οι Γερμανοί, διαρκώς απογοητεύουν.

Για δικούς τους εσωτερικούς λόγους, οι Γερμανοί δεν δείχνουν να έχουν την διάθεση να προσφέρουν  τα μεγάλα ποσά που χρειάζονται για να αντιμετωπιστεί η κρίση, και για τα οποία τους πιέζει η Ουάσιγκτον.

Οι Γερμανοί είναι εξίσου απογοητευτικοί εταίροι των ΗΠΑ, και όσον αφορά σε γενικότερα παγκόσμια ζητήματα. Μάλιστα, ένας εξοργισμένος Αμερικανός αξιωματούχος περιέγραψε την αντίδραση ενός Γερμανού ομολόγου  του, όταν του ζήτησε «να βοηθήσουν επιτέλους, αφού ο κόσμος καίγεται..», η αντίδραση του Γερμανού ήταν απλά «να κουνήσει τους ώμους του».

Το 1947, η ελληνική πυρκαγιά απειλούσε ολόκληρο τον κόσμο, και τα πυροσβεστικά οχήματα ξεκίνησαν από την Ουάσιγκτον.

Το 2012, υπάρχει και πάλι μια πυρκαγιά, μόνο που τα πυροσβεστικά αυτή τη φορά ξεκινάνε από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, καθυστερημένα, και χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό.

Το αποτέλεσμα είναι η πυρκαγιά να εξαπλώνεται ανεξέλεγκτα.

 
Financial Times
http://www.ft.com/intl/cms/s/0/0ec863ec-3e30-11e1-ac9b-00144feabdc0.html#axzz1jhNIT22i

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. franc avatar
    franc 18/01/2012 11:54:22

    Οι Γερμανοί είναι εξίσου απογοητευτικοί εταίροι των ΗΠΑ, και όσον αφορά σε γενικότερα παγκόσμια ζητήματα. Μάλιστα, ένας εξοργισμένος Αμερικανός αξιωματούχος περιέγραψε την αντίδραση ενός Γερμανού ομολόγου του, όταν του ζήτησε «να βοηθήσουν επιτέλους, αφού ο κόσμος καίγεται..», η αντίδραση του Γερμανού ήταν απλά «να κουνήσει τους ώμους του».

    Mήπως τελικά οι Αμερικάνοι αντί να παρακαλάνε τους Γερμανούς (Αν είναι δυνατόν, οι Καπεταναίοι τους μούτσους που μόλις έσκασαν μύτη απ' το μπαλαούρο) θά 'πρεπε να τους αφήσουν να ξανακλειστούν μόνοι τους στο μπαλαούρο? Μήπως ήδη το ξεκίνησαν?Κόβοντας τα 3Α της Γαλλίας και αφήνοντας ουσιαστικά μόνους τους Γερμανούς δεν είναι σα να λένε στους Γάλλους "Πάρτε την Ευρώπη και το Ευρώ και ελάτε μαζί μας κι αφήστε τους ξυλοκόπους να "κουνάνε τους ώμους τους", όταν μάλιστα σε λίγο οι Κινέζοι θα παράγουν δικές τους Μερσεντές? Μήπως τελικά πάμε σε μια Φιλοαμερικανική Ευρώπη χωρίς τη Γερμανία?

  2. Πεπόνης avatar
    Πεπόνης 18/01/2012 12:11:45

    "Μήπως τελικά πάμε σε μια Φιλοαμερικανική Ευρώπη χωρίς τη Γερμανία?"

    Καθόλου δεν με χαλάει. Καλύτερα με Χάμπουργκερ και Κόκα-Κόλα παρά με Αιματολουκάνικο (Blutwurst) και Μηλόκρασο (Apfelwein).

    Έτσι κι αλλιώς πιο φιλικά μας αντιμετώπιζουν οι "πέραν του Ατλαντικού" παρά αυτοί στους οποίους μπορούμε να πάμε ακόμη και με ποδήλατο. Σιχαθήκαμε το παραμύθι με την "Ευρώπη των Λαών" που αποδεικνύεται μια ανήθικη φούσκα, που όταν τα πράγματα δυσκολεύουν μας αφήνουν στο έλεος της δυστυχίας και μας βάζουν στην άκρη σαν να είμασταν λεπροί. Έλεος με τους Γερμαναράδες!

  3. ΣΟΝ ΠΕΝ avatar
    ΣΟΝ ΠΕΝ 18/01/2012 13:57:10

    Προσωπικά βρίσκω το άρθρο πάρα-πολύ ενδιαφέρον.
    Θεωρώ ότι χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή γιατί είναι δημοσίευμα μιας εφημερίδας που αποτελεί οιονεί θινκ-τανκ της Αμερικανικής Πολιτικής.
    Τόσες αναφορές στην Ελλάδα στο όνομα της οικονομικής κρίσης μου μοιάζουν με συγκαλυμένη υποστήριξη.
    Μακάρι να είναι κι έτσι.
    Μήπως έχουμε αρχίσει να έχουμε φίλους χάριν των Ελληνο-Ισραηλινών σχέσεων?
    Λέω εγώ τώρα.

  4. anonymous avatar
    anonymous 18/01/2012 17:00:34

    το ίδιο κι εδώ. Μπορείτε να δείτε τα σχόλια.

  5. αεναον avatar
    αεναον 18/01/2012 18:35:49

    όρος του 1ου σχεδίου Μάρσαλ ήταν η Ελλάδα να μη διεκδικήσει τις γερμανικες αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο από τους Γερμανούς.
    Ωραίο σχέδιο ακούγεται......

  6. Φ. ΓΙΑΝΚΟΥΛΑΣ avatar
    Φ. ΓΙΑΝΚΟΥΛΑΣ 18/01/2012 19:07:35

    ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΝ ΟΙ ΗΠΑ ΤΟΥΣ ΜΟΥΤΣΟΥΣ ΟΠΩΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΑΛΕΣΕ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥΣ.......ΟΙ ΣΩΒΙΝΙΣΤΕΣ ΕΤΑΙΡΟΙ ΜΑΣ ΟΥΝΟΙ ΚΑΤΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΑΝΑΝ ΠΟΛΛΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΤΗΚΑΝ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΓΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ.......ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΕΤΑΙΡΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΟΡΟΥ......ΚΟΜΠΑΡΣΟΥΣ ΚΑΙ ΠΙΟΝΙΑ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΟΥ ΑΞΙΩΝΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΠΕΤΡΕΠΑΝ ......ΤΟ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΤΡΑΠΕΖΕΣ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΟΠΛΩΝ -ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΝ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΝΑ ΑΠΕΙΛΙΣΕΙ ΤΑ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ ΤΟΥΣ ....ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΤΕΤΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ.... Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΛΟΣ .....ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΝ ΤΕΤΟΙΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΜΕΙΝΕΙ ΑΞΕΧΑΣΤΟ.....ΔΕΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΑΝ ΧΡΟΝΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΤΟΥΣ ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΗΣ Ε.Ε ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΓΚΩΝΗΣΕΙ Η ΜΕΡΚΕΛ ΜΙΑ ΞΙΠΑΣΕΝΗ ΠΡΩΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΓΕΡΜΑΝΗ ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΧΟΝΕΚΕΡ......ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΛΑ ΧΑΡΤΙΑ ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΑ ΧΟΥΝ ΗΠΑ........ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΚΑΖΟ ΘΑ ΠΑΘΟΥΝ ΟΙ ΑΓΝΩΜΟΝΕΣ ΑΧΑΡΙΣΤΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ...... ΟΙΚΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ -ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ-ΜΟΝΤΙ- ΝΤΡΑΓΚΙ- ΚΑΙ Ο ΧΑΖΟΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ ΤΩΝ ΗΛΥΣΙΩΝ ΠΕΔΙΩΝ ........ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΦΛΟΣ ΡΟΥΑΓΙΑΛ....ΤΙΣ ΚΑΗΜΕΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΣ ΘΑ ΤΙΣ ΜΕΙΝΕΙ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΖΕΥΓΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΕΡΑ ΣΤΑ ΚΑΤΑΚΟΚΙΝΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΙΣ...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.