#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
30/10/2011 08:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

"Ζωτικός χώρος" ολόκληρη η Ευρώπη για το «4ο Ράιχ»

 Το ευρώ λειτούργησε ως μία πανευρωπαϊκή εκδοχή του μάρκου, καθιστώντας αδύνατο για τα κράτη της περιφέρειας να φθάσουν τη γερμανική ανταγωνιστικότητα



Είναι γνωστό ότι τα  κράτη και δη τα μεγάλα που έχουν αναλόγου εμβέλειας συμφέροντα και ανάλογες φιλοδοξίες, αλλά κυρίως τα σοβαρά, που δεν αφήνουν την ύπαρξή τους στην τύχη, κινούνται με βάση ένα σχεδιασμό. Ο σχεδιασμός αυτός σχετίζεται με το γεωγραφικό χώρο και τη σύνδεσή του με άλλες συνιστώσες ισχύος, οριζόντιες και κάθετες, από την οικονομία και την τεχνολογία μέχρι τον πολιτισμό, το δημογραφικό παράγοντα και την κοινωνική συνοχή. Η Γερμανία είναι από τα κράτη που επιδιώκουν να έχουν πολιτική με χρονικό βάθος και ιστορική οπτική.

O πατέρας της γεωπολιτικής, Γερμανός γεωγράφος και συγγραφέας του «Der Lebenstraum – Ο Ζωτικός Χώρος», Friedrich Ratzel, προσδιόρισε τη γεωπολιτική ως τη «γεωγραφία στην υπηρεσία της πολιτικής του κράτους». *

Ο επίσης Γερμανός, με βαθιά επιρροή στην επιστήμη της γεωπολιτικής και επηρεασμένος ο ίδιος από τον Ratzel, γεωγράφος Karl Haushoffer, την περιέγραψε ως εξής:

«Η γεωπολιτική θα είναι και πρέπει να είναι η γεωγραφική συνείδηση του κράτους. Το αντικείμενό της είναι η μελέτη των μεγάλων ζωτικών συσχετίσεων του σύγχρονου ανθρώπου στο πλαίσιο του σύγχρονου χώρου και ο σκοπός της είναι ο συντονισμός των φαινομένων που συνδέουν το κράτος με το χώρο» (

Επειδή και οι δύο προαναφερθέντες επιστήμονες έδρασαν στο 19ο αιώνα και μέχρι τις αρχές του 20ού ο πρώτος, μέχρι το μέσο του ο δεύτερος, οι αναφορές αυτές γίνονται για να υπογραμμιστεί ότι οι Γερμανοί έχουν βαθιά γεωπολιτική συνείδηση και ως εκ τούτου επιμονή και συνέχεια στις σχετικές επιδιώξεις τους.

Η Ε.Ε. με τον τρόπο που δομήθηκε, και ακόμα περισσότερο με τον τρόπο που εξελίχθηκε μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ, την επανένωση της Γερμανίας και την υιοθέτηση του κοινού νομίσματος,  αντιμετωπίστηκε από το Βερολίνο ως η νέα εκδοχή του ζωτικού χώρου, η κατάκτηση του οποίου θα γινόταν αυτή τη φορά με οικονομικά μέσα και μόνο εμμέσως με στρατιωτικά, ήτοι χωρίς άμεση γερμανική πολεμική εμπλοκή, όπου χρειαζόταν. Η επιτάχυνση και με όρους εμφυλίου του διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας είναι ένα ενδεικτικό παράδειγμα. Πέραν του ότι εξουδετέρωσε μία ισχυρή κρατική οντότητα -η οποία είχε δημιουργηθεί μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ενισχυθεί μετά το Β’, δηλαδή μετά από δύο γερμανικές ήττες- στο μαλακό υπογάστριο του Reich, στα βαλκανικά σύνορα της Αυστρίας, «απελευθέρωσε» άμεσες ζώνες γερμανικής επιρροής, Σλοβενία και Κροατία, και εκμηδένισε μία χώρα, τη Σερβία, η οποία αν έβγαινε με άλλες συνθήκες από τη διάλυση της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο στη περιοχή μαζί με την Ελλάδα. Εκμεταλλευόμενη και την αμερικανική επιπόλαια ανάγνωση της περιοχής, η Γερμανία προώθησε τότε σχεδόν αθέατη τους σκοπούς της. Δύο εν δυνάμει σημαντικοί παίκτες της Βαλκανικής, η συνεργασία των οποίων θα λειτουργούσε ως πολλαπλασιαστής διπλωματικής, οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος, βρίσκονται σήμερα νοκ άουτ. Πέραν της διαφαινόμενης εξυπηρέτησης στρατηγικών στόχων από την αποδυνάμωση των δύο, δεν πρέπει να υποτιμάται η αταβιστική λειτουργία κρατών που έχουν ιστορική στοχοπροσήλωση και γεωπολιτική εμμονή, όπως η Γερμανία. Ελλάδα και Σερβία ήταν οι χώρες όπου η ναζιστική Γερμανία αντιμετώπισε τη μεγαλύτερη αντίσταση. Η διάλυση της Τσεχοσλοβακίας επίσης θα πρέπει να σημειωθεί. Αυτά ως επισήμανση.


Το ευρώ λειτούργησε ως μία πανευρωπαϊκή εκδοχή του μάρκου, καθιστώντας αδύνατο για τα κράτη της ευρωπαϊκής περιφέρειας να εξισορροπήσουν με άλλους τρόπους την αδυναμία τους να φθάσουν τη γερμανική ανταγωνιστικότητα. Τα ελλείμματα των υπολοίπων τροφοδότησαν τα γερμανικά πλεονάσματα, λόγω και της ανυπαρξίας οικονομικού και παραγωγικού σχεδιασμού από πολιτικές ηγεσίες όπως η ελληνική, οδηγώντας στη σημερινή κατάσταση. Δύο φορές τον προηγούμενο αιώνα, μετά από ισάριθμες στρατιωτικές ήττες και αφού κατέστρεψε την Ευρώπη, η Γερμανία ανέκαμψε με εντυπωσιακό τρόπο, κουβαλώντας όμως το σπόρο της επόμενης (αυτο)καταστροφής. Η Ιστορία απειλεί να επαναληφθεί, δυστυχώς όχι ως φάρσα, αλλά πάλι ως τραγωδία. Με τις οικονομίες γύρω της να παραπαίουν, από τη Βρετανία μέχρι την Ιταλία και από τις ΗΠΑ μέχρι τις πρώτες «γρατζουνιές» της Γαλλίας, η Γερμανία αισθάνεται αρκετά ισχυρή ώστε να κουνάει το δάχτυλο ακόμα και στην Ουάσιγκτον.


Λάμπρος Καλαρρύτης στον "Τύπο της Κυριακής"

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΜΠ avatar
    ΜΠ 30/10/2011 09:55:38

    Πόσο κοντά στην αλήθεια είναι και τί ξέρει η Μαρί Λεπέν όταν τον Μάρτιο που πέρασε έκανε την ακόλουθη δήλωση; «Έχω προτείνει ομαδική έξοδο από το ευρώ για την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία», δήλωσε σε συνέντευξή της στην Καθημερινή, η κόρη του ιδρυτή του Εθνικού Μετώπου, η οποία σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις έχει αρκετές πιθανότητες να περάσει στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία τον επόμενο χρόνο.
    «Μας υποσχέθηκαν ότι αυτό το νόμισμα θα μας έφερνε ανάπτυξη και ευημερία. Και τί έγινε; Οι λαοί καταστράφηκαν… κοιτάξτε τί συμβαίνει στην Ελλάδα: Η ελληνική κοινωνία πηγαίνει μαζικά πίσω, ολόκληρες δεκαετίες. Και αν ο ελληνικός λαός δείχνει να κάνει υπομονή, που μου έχει μάλιστα προκαλέσει μεγάλη εντύπωση, πόσο ακόμα είναι δυνατόν να κρατήσει αυτή; Πρέπει να απελευθερώσουμε τους λαούς μας και να επιστρέψουμε ο καθένας στο δικό του νόμισμα», υπογράμμισε η Μαρί Λεπέν.

    • archaeopteryx avatar
      archaeopteryx @ ΜΠ 30/10/2011 10:46:28

      Με την πρόσφατη δήλωσή του περί "λάθους της εισαγωγής της Ελλάδας στο Ευρώ" ο Σαρκοζύ αναίρεσε τέτοιες σκέψεις και προσκύνησε τους Γερμανούς. Προπσαθεί να αποφύγει το ΑΑ (από ΑΑΑ) και κατάλαβε ότι η γείτων κινεί τα νήματα και όχι οι ..."αγορές"

  2. Κωνσταντῖνος Λ. Μαστακουνᾶς avatar
    Κωνσταντῖνος Λ. Μαστακουνᾶς 30/10/2011 10:07:48

    καὶ γιὰ αὐτὸ τὸ ἄρθρο, καὶ γιὰ ἄλλα ποὺ εἶδα καὶ γιὰ μελλοντικά: Lebensraum, ὄχι Lebenstraum, χωρὶς t. Lebenstraum θὰ σήμαινε... "τὸ ὄνειρο τῆς ζωῆς" (Raum=χῶρος, Traum=ὄνειρο)

  3. man8os avatar
    man8os 30/10/2011 10:44:51

    Η κατασταση ειναι αρκετα σοβαρη για να εμπνεει ανυσηχια.
    Τυχον αποτυχια της Ευρωπης θα σημαινει επιστροφη των πολεμικων προπαρασκευων στην καρδια της Ευρωπης. Η Γερμανια εχει πολλα να χασει αν γινει υπευθηνη για την διαλυση της Ευρωπης, δεν χρειαζεται αυτο αναλυση.

    Ομως υπαρχουν δυνατοτητες λυσης της καταστασης. Πρωτα πρωτα η εκδοση Ευρωομολογου και το παραλληλο τυπωμα χρηματος για να αποπληρωθε μερος του χρεους και να αναχρηματοδοτηθουν χωρις δανεισμο τα ελλειματα. Αυτο φυσικα για ενα συγκεκριμενο ποσο, οχι οπως στην Αμερικη. Παντως ειναι απαραιτητη προυποθεση για τις πιο αδυναμες χωρες να συνελθουν.

    Δευτερον, η Γερμανια πρεπει να μαθει την θεση της. Δεν ειναι ουτε ο τσοπανης ουτε ο αστυνομος. Εαν θελει κανεις να ηγειται οφειλει να συμπεριφερετε οπως συμπεριφερθηκε η Αμερικη μετα τον ΒΠΠ. Πρεπει να δειχνει συνεση, κατανοηση και ενδιαφερον για τις δυσκολιες των αλλων και να βοθαει οχι να επιστατει η να νομιζει οτι τα ξερει ολα. Παντα ετσι εκαναν και γινονταν αντιπαθητικοι...

    Αυτο που πρεπει να κανει ειναι να επανεκινησει απο μηδινικης βασης τον Γαλλογερμανικο αξονα, να δωσει σημαντικο ρολο στη Γαλλια, ωστε να μην πιστευει κανεις Γαλλος οτι ακολουθει την πολιτικη της Γερμανιας. Οι προυποθεσεις για επανεκινηση ειναι η παραπανω δημοσιονομικη πολιτικη, η συναποφαση του περιεχομενου του μνημονιου με την Γαλλια και οχι η κατασταση που υπαρχει σημερα, δηλαδη η Γερμανια που απλα επιβαλλει επιθυμιτους στοχους, να αναμορφωθουν οι Ευρωπαικες συνθηκες με τετοιο τροπο ωστε να αποτυπωνουν τον καινουριο συσχετισμο δυναμεων στην Ευρωπη, δηλαδη να μπει η Γερμανια σαν αυτος που θα σηκωνει το Ευρωπαικο τηλεφωνο κατα τον Κισινγκερ αλλα η Γαλλια να εχει δικαιωμα βετο, ωστε να αυξηθει η ταχυτητα ληψης Ευρωπαικων αποφασεων, να δημιουργηθει καινουρια Συνταγματικη συνθηκη και να προβλεφτει καλυτερη εξισσοροπιση της Γερμανιας με την υπογραφη καταλληλων Ευρωπαικων συνθηκων με την Ρωσσια.

    Μονο με την καλυτερη συνεργασια αλλα και παραλληλα την υπεθιμιση στους Γερμανους οτι δεν πρεπει να κανουν πραγματα που δεν θελουν να τους κανουν οι αλλοι ισως διατηρηθει η Ευρωπαικη Ενωση και κατ επεκταση προστατεψουμε τους Γερμανους απο τον κακο τους εαυτο...

  4. Φίλος avatar
    Φίλος 30/10/2011 11:34:59

    Στον μακραίωνο πόλεμο με όλα τα μέσα -αν και υπό άλλους μανδύες κάθε φορά- μεταξύ των χερσαίων δυνάμεων εναντίων των θαλασσίων δυνάμεων, οι χερσαίες δυνάμεις αποζητούσαν διέξοδο στις θερμές θάλασσες ενώ οι θαλάσσιες δυνάμεις προσπαθούσαν με κάθε μέσο την αποτροπή αυτού του ενδεχόμενου.

    Οι θαλάσσιες δυνάμεις (Αγγλία-ΗΠΑ), στην προσπάθειά τους αυτή, προσπάθησαν και πέτυχαν την διάσπαση των δυνάμεων των χερσαίων, μέσω της τεχνητής αντιπαλότητας μεταξύ των δύο κυρίων συντελεστών τους (Ρωσίας και Γερμανίας) με την υπόθαλψη και χρηματοδότηση ιδεολογικώς αντίθετων φορέων εντός τους (κομμουνισμός vs φασισμός) φέρνοντας τους δύο κύριους συντελεστές σε ρήξη και αμοιβαία καταστροφή κατά τον Β' Π.Π. και στην εν συνεχεία απομόνωση του ενός (Ρωσία) με βάση ιδεολογικά ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ καθώς και στον πλήρη οικονομικό έλεγχο του άλλου (Γερμανία) με βάση την στρατιωτική ήττα της.

    Η δε ύπαρξη των προσχημάτων για τον έναν (Ρωσία-ΕΣΣΔ), λειτουργούσε και ως κύριο συστατικό αιτιολόγησης συνέχισης της πολιτικής, στρατιωτικής και οικονομικής υποδούλωσης του άλλου (Γερμανία) απ' τις θαλάσσιες δυνάμεις.

    Με την κατάρρευση όμως της ΕΣΣΔ (άρα και των ιδεολογικών προσχημάτων) ακολούθησε η εννοποίηση της Γερμανίας και η με γοργούς ρυθμούς χειραφέτησή της. Και ναι μεν οι θαλάσσιοι πανηγύριζαν για την σημαντική αποδυνάμωση του ενός απ' τους δύο πόλους των χερσαίων (της Ρωσίας) απ' την άλλη δε, παρέβλεψαν (ή μήπως όχι; ) το γεγονός πως ο άλλος πόλος (η Γερμανία) θα ξεκινούσε ξανά την πορεία του για να αποκτήσει έλεγχο στον γεωπολιτικό χώρο που θεωρούσε και θεωρεί ως ζωτικό του, ξεκινώντας απ' την κεντρική Ευρώπη και τα Βαλκάνια.

    Με βασικότερο εργαλείο την οικονομική δυναμική της, η Γερμανία, ήταν βέβαιο πως εάν κατάφερνε να ήταν μέλος μιάς κοινής -και με όρους κομμένους και ραμένους στα μέτρα της- νομισματικής ένωσης, θα γίνονταν ο κυρίαρχος ολόκληρης της ένωσης και επομένως θα ήταν ζήτημα χρόνου (και μάλιστα ελάχιστου) να ξαναμπεί στο παιχνίδι με τους θαλάσσιους, ως προς την παγκόσμια κυριαρχία.

    Το βασικό της πρόβλημα ήταν και είναι πως δεν διαθέτει ως ξεχωριστή χώρα, το γεωγραφικό και πληθυσμιακό και ενεργειακό μέγεθος, ώστε να μπορέσει να βγεί σε ανοιχτό πεδίο αντιπαράθεσης με τις θαλάσσιες δυνάμεις.

    Μέσω της Ευρωπαϊκής ένωσης, αλλά κυρίως μέσω της Ευρωζώνης, κατόρθωσε (κάτι που ήταν ΠΛΗΡΩΣ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ για κάθε ορθολογικά σκεπτόμενο οικονομολόγο της προκοπής) να αποκτήσει (όχι τελείως ακόμα αλλά... προς τα εκεί το πάει) τα δύο συστατικά που της έλλειπαν απ' την εξίσωση, προς επίτευξη των ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΩΝ σκοπών της. Το πληθυσμιακό και γεωγραφικό μέγεθος.

    Το ενεργειακό, βλέπουμε πως φροντίζει με κάθε μέσο και ευκαιρία να το αποκτήσει μέσω της συνεργασίας της με τον άλλο μεγάλο πόλο των χερσαίων δυνάμεων... την Ρωσία.

    Η Ελλάς, ΑΝΕΚΑΘΕΝ ήταν στενά δεμένη στο άρμα των θαλασσίων δυνάμεων λόγω γεωγραφικής θέσεως. Επομένως, σε κάθε νέα απόπειρα των χερσαίων δυνάμεων να αποκτήσουν ξανά πρόσβαση σε θερμές θάλασσες, η χώρα μας ήταν "καταδικασμένη" να λειτουργήσει προς ώφελος των θαλασσίων δυνάμεων, ακόμα και παίζοντας τον ρόλο της Ιφιγένειας εάν χρειαζόνταν (που χρειάστηκε).
    Είτε κατά τον Β' ΠΠ είτε κατά τον Γ΄ΠΠ που έχει ξεκινήσει (με οικονομικά μέσα... ακόμα).

    Μετά την εννοποίηση της Γερμανίας, είδαμε στην χώρα μας μιά σύντομη επικράτηση των χερσαίων δυνάμεων στην Ελλάδα.
    Επικράτηση όπως;
    πολιτική επιρροή (Σημίτης-Τσοχατζόπουλος κλπ),
    οικονομική (Κόκαλης-Siemens-Χριστοφοράκος κλπ),
    στρατιωτική (αγορές Γερμανικών όπλων, κλπ)

    Τώρα που η (θαλάσσια) αυτοκρατορία αντεπιτίθεται, βλέπουμε στο προσκήνιο ξανά πάλι την οικογένεια Παπανδρέου που όντας πάντοτε άρρηκτα δεμένη είτε με την Αγγλία (ο παππούς) είτε με τις ΗΠΑ (πατέρας και υιός) να χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως δούρειο ίππο στην Γερμανοκρατούμενη ευρωζώνη προκειμένου να της δημιουργήσει ρήγμα και ίσως και την κατάρρευσή της.
    Έστω και με τίμημα την εξαθλίωση της χώρας που διοικεί (γι αυτό έκανα λόγο για "Ιφιγένεια"), ως εντολοδόχος των προϊσταμένων της θαλασσίων δυνάμεων.

    Σε αυτό λοιπόν το θεωρητικό μοντέλο θέασης των πραγμάτων, ο κ.Γεώργιος Παπανδρέου και οι συν αυτώ, δεν θεωρείται ούτε ανίκανος, ούτε προδότης ούτε τίποτε άλλο απ' αυτά τα απαξιωτικά που του καταλογίζουν πολλοί.

    Απλώς είναι αναγκασμένος να παίξει τον ρόλο που εξυπηρετεί τα ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ συμφέροντα των θαλασσίων δυνάμεων των οποίων είμαστε μέρος και όχι αυτά των στενών Εθνικών συμφερόντων.

    Αυτά τα ολίγα και εν πολύ πολύ συντομία.

    • The Saint avatar
      The Saint @ Φίλος 30/10/2011 13:25:27

      "...Σε αυτό λοιπόν το θεωρητικό μοντέλο θέασης των πραγμάτων, ο κ.Γεώργιος Παπανδρέου και οι συν αυτώ, δεν θεωρείται ούτε ανίκανος, ούτε προδότης ούτε τίποτε άλλο απ’ αυτά τα απαξιωτικά που του καταλογίζουν πολλοί."

      Επέτρεψέ μου αγαπητέ φίλε να διαφωνώ. Ακόμη και αν ενεργεί γιά συμφέροντα "συμμάχων", είναι εντελώς άλλο πραγμα αυτό, απο το να λαμβάνεις μέτρα που διαλυουν τη χώρα σου, και το λαό σου. Αν αυτό δεν είναι ο ορισμός της εθνικής προδοσίας, πές μου εσύ τι είναι.
      Ολα έχουν ένα όριο, και εδώ τα όρια απλά δεν υπάρχουν...

      • Φίλος avatar
        Φίλος @ The Saint 30/10/2011 13:52:03

        Αυτό που απ' την πλευρά των συμφερόντων του Έθνους φαίνεται (και ίσως είναι) Εθνική προδοσία, απ' την πλευρά μιάς ευρύτερης συμμαχίας-συνασπισμού δυνάμεων και συμφερόντων είναι "Συμμαχική ευεργεσία".

        Απ' την στιγμή λοιπόν που ένας ηγέτης χρωστάει την δύναμή του και την εξουσία του όχι στις δυνάμεις του Έθνους που αυτός ηγείται αλλά στις δυνάμεις της Συμμαχίας που τον τοποθέτησαν εκεί ως αντιπρόσωπό τους, είναι επόμενο και φυσιολογικό να ακολουθήσει πολιτικές εξυπηρέτησης όχι του Έθνους αλλά της Συμμαχίας.

        • man8os avatar
          man8os @ Φίλος 30/10/2011 14:28:52

          Οταν ενας ηγετης θετει την χωρα το απεναντι στους φυσικους συμμαχους της (Γαλλια, Ρωσσια και σε μικροτερο βαθμο Γερμανια) και διασπα καθε δυκτι ασφαλειας προς οφελος τριτης δυναμης λεγετε πρακτορας ξενων συμφεροντων και η συμπεριφορα αυτου του ηγετη προς την χωρα του λεγετε κατ ελαχιστον βλαακεια. Κατα τα αλλα συμφωνω με την αναλυση σου και καταληγω στο συμπερασμα οτι ο προθυπουργος μας ειναι αβουλο οργανο ξενων

  5. Φίλος avatar
    Φίλος 30/10/2011 15:19:19

    "[...]Στις αρχές του Μάη του 1940, ο Μεταξάς, μιλώντας με τον Βρετανό δημοσιογράφο Αρθουρ Μάρτον έλεγε: «Είμεθα ουδέτεροι εφ' όσον χρόνον η Αγγλία θέλει να είμεθα ουδέτεροι. Τίποτε δεν κάνομε χωρίς συνεννόησιν με την Αγγλία και, τις περισσότερες φορές, ό,τι κάνομε γίνεται κατά σύστασιν ή παράκλησιν της Αγγλίας. Η Ελλάς είναι ζωτικό τμήμα της αγγλικής αυτοκρατορικής αμύνης» («Τα μυστικά αρχεία του Φόρεϊν Οφις», εκδόσεις «Πάπυρος», σελ. 76).
    [...]Στις 3 Μαρτίου του 1934, για παράδειγμα, μιλώντας στο Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, έλεγε κατά λέξη: «Αν και είναι βεβαίως παράτολμον εις την πολιτική να δημιουργή κανείς δόγματα, η Ελλάς δύναται να θέση ως δόγμα πολιτικόν ότι εν ουδεμία περιπτώσει δύναται να ευρεθή εις στρατόπεδον αντίθετον εκείνου εις το οποίον θα ευρίσκετο η Αγγλία. Δυνάμεθα τούτο να το θεωρήσωμεν ως δόγμα. Εγώ τουλάχιστον το ασπάζομαι».(Ιωάννου Μεταξά: «Ημερολόγιο», εκδόσεις «Γκοβόστη», τόμος Δ' σελ. 77)."

    Έχει αλλάξει τίποτε στην ουσία του θέματος από τότε;
    ΤΙΠΟΤΑ.
    Μόνο πως η Αγγλία έγινε Αγγλοαμερική. Το κέντρο βάρους δηλαδή των θαλασσίων δυνάμεων, μετακινήθηκε απλώς ολίγον δυτικότερα.

    Επομένως εάν τα συμφέροντα αυτών που εξακολουθούμε να είμαστε ακόμα και σήμερα "...ζωτικό τμήμα της αγγλικής (και αμερικανικής σήμερα) αυτοκρατορικής αμύνης..." απαιτούν την θυσία μας, προς εκπλήρωση της στρατηγικής επιδίωξης αποδυνάμωσης της Γερμανοκρατούμενης ευρωζώνης, ο ΓΑΠ (και κάθε άλλος που ασπάζεται την θεώρηση όπως την εξέφρασε τότε και ο Μεταξάς ευθαρσώς) είναι ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΣ να λειτουργεί με όποιον τρόπο απαιτούν τα συμφέροντα των αγγλοαμερικάνων και όχι σύμφωνα με τα συμφέροντα της Ελλάδος.

    Εάν κάποιος (οποιοσδήποτε) Έλλην, επιλεξει να διεκδικήσει την εξουσία στην Ελλάδα, και δεν ασπαστεί πρώτα το δόγμα, όπως το εξέφρασε ορθά-κοφτά ο Μεταξάς, πιστεύει στα σοβαρά κανείς πως έχει την παραμικρή πιθανότητα να αποκτήσει πρόσβαση στην ηγεσία της χώρας;

    Εγώ προσωπικώς δεν το πιστεύω.

    Επομένως... μονόδρομος.

    Εκτός βεβαίως και εάν για κάποιους (αόρατους στην αντίληψή μου προς το παρόν) λόγους, συμβεί κάτι και ανατραπούν οι παγκόσμιες ισορροπίες και ξεφύγουμε απ' αυτόν τον στενό εναγκαλισμό μας απ' αυτό το δόγμα, οπότε θα ανοίξει ίσως και ο δρόμος για πολιτικούς ηγέτες που θα μπορέσουν να πείσουν την ανώτερη οικονομικά και κοινωνικά τάξη στην Ελλάδα, πως μπορούμε και πρέπει να πορευτούμε προς άλλη κατεύθυνση.

    Το ενδεχόμενο δε, ο λαός από μόνος του, να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει και να χειραφετηθεί, ανατρέποντας όλες τις προβλέψεις και να ηγηθεί ο ίδιος μέσω νέων μηχανισμών (έστω και επαναστατικών) μιάς ανεξάρτητης δομής εξουσίας, το θεωρώ ρεαλιστικώς απίθανο εντελώς.
    Απίθανο μεν αλλά όχι αδύνατον.

    • man8os avatar
      man8os @ Φίλος 30/10/2011 19:46:10

      Καλο ειναι να θυμομαστε οτι στον ΒΠΠ μπηκαμε γιατι οι ξενοι μπορουσαν να καταλαβουν την Κρητη και οι αλλοι ξενοι την Αθηνα και να φτιαξουν δυο κρατη σαν τη Β και Ν Κορεα, οπως αναλυει ο Μεταξας στην ομιλια του στους δημοσιογραφους την 30 Οκτωβριου 1940.
      Δεν το καναμε απο αγαπη, αλλα απο εθνικο συμφερον να πολεμισουμε με τους Ιταλους το 1940. εν θα μπαιναμε στον πολεμο αν δεν ειχαμε συμφερον να μπουμε, και πιθανοτατα δε θα μπαιναμε αν δεν μας επιτηθεντο οι Ιταλοι.

    • rally monkey avatar
      rally monkey @ Φίλος 30/10/2011 23:32:12

      ..την 'ανωτερη οικονομικά και κοινωνικά τάξη στην Ελλάδα,' (..και παντου) συνηθως δεν την πειθεις μαλλον την αγοράζεις
      τωρα για τις λιγοτερο οικονομικα ισχυρες ταξεις - που ειναι και οι πολυπηθεστερες- αγοραζεις τον αναλογο 'πολιτικό φορέα' και τους εχεις ετσι απλά..
      Για το 'να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει (ο λαος) και να χειραφετηθεί,' συμφωνω δεν ειναι αδύνατο - αλλά δυσκολευομαι να βρω ιστορικό προηγουμενο.

  6. Κώστας Σταματάκης avatar
    Κώστας Σταματάκης 30/10/2011 19:26:07

    @Φιλος
    Η ανάλυση σου είναι ρεαλιστική και δομημένη. Λείπει όμως κάτι στην γεωπολιτική εξίσωση που περιγράφεις. Η Κίνα και η Ινδία. Η ανάλυση σου περιγράφει ένα κόσμο όπως ήταν μέχρι τον Β παγκόσμιο πόλεμο. Ο 21ος αιώνας όμως είναι διαφορετικός από τους προηγούμενους, διότι έχουμε ανάκαμψη της Ανατολής με μεταφορά της παγκόσμιας οικονομικής ισχύος στην Ανατολή και στον Ειρηνικό και με ότι αυτό σημαίνει και στην στρατιωτική ισχύ στη συνέχεια. Μετά το 2025 η παγκόσμια οικονομική δύναμη θα είναι η Κίνα και ακολουθεί κατά πόδας και η Ινδία.

    • Φίλος avatar
      Φίλος @ Κώστας Σταματάκης 30/10/2011 20:05:12

      Έχεις απόλυτο δίκιο.
      Όμως ήθελα να συγκεντρωθώ κυρίως στην περιοχή μας και ειδικότερα στις εξελίξεις της σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ αγγλοαμερικάνων και γερμανορώσων ως προς την χώρα μας, τις οικονομικές εξελίξεις και την ερμηνεία των πολιτικο-οικονομικών επιλογών της ηγεσίας μας. Οπότε σε αυτή μου την απόπειρα, δεν συμπεριέλαβα καθόλου ούτε Κίνα ούτε τις υπόλοιπες παγκόσμιες δυνάμεις.
      Ίσως με κάποια άλλη αφορμή.

      • rally monkey avatar
        rally monkey @ Φίλος 30/10/2011 22:01:48

        ..νομιζω δεν ηταν και απαραιτητο να συμπεριληφθουν,
        πχ στον ΒΠΠ υπηρχε και η Ιαπωνία αρα οι πόλοι ισχυος στην Ασία δεν ειναι καμμια καινουργια επινοηση,
        Στο κυριο σχολιο σου, δεν ειμαι σιγουρος για το κατα ποσο ειναι ρεαλιστικο να θεωρουμε τη Γερμανία αυτονομημένο πολο ισχυος στην Ευρώπη (αυτονομημενο απο τις 'θαλασσιες δυναμεις')
        Ομολογω δεν εχω καμμια grande γεωπολιτικη θεωρία να σου παραθεσω αυτη τη στιγμη, οποτε περισσοτερο σαν στοιχειο προβληματισμου
        ..και μια ακομα λεπτομερεια που συνηθως την παραβλεπουμε.. τις παραμονές του ΒΠΠ και στη Βρεττανια και στις ΗΠΑ υπηρχαν ισχυρες πολιτικες δυναμεις/μερος του κατεστημενου που δεν εβλεπαν τις χωρες τους εξ'ορισμου στον αντιποδα της Χιτλερικης Γερμανιας, απλα αυτες οι δυναμεις δεν επικρατησα.. αλλα ειναι μια παραμετρος που περιπλεκει την αναλυση
        πχ στις ΗΠΑ ειναι ήδη εμφανεις 2 διακριτες προσεγγισεις στα πραγματα (γεωπολιτικα, κριση κλπ)

  7. Πηνελόπη avatar
    Πηνελόπη 30/10/2011 21:51:16

    Πότε δεν ασκήσαμε σοβαρή εξωτερική .πολιτική . Μέτα τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο η Β.Ηπείρος παρ΄ολο που εκεί ο Ελληνικός στρατός έγραψε μία από τις πιο λαμπρές σελίδες του προσαρτήθηκε στην Αλβάνια μετά από απαίτηση των νικημένων Ιταλών . Εμείς βεβαία εκείνη την περίοδο όταν μοιραζόταν η Ευρώπη είχαμε τον εμφήλιο . Η Τουρκία παρ΄όλο που είχε προσχορήσει στον Αξονα βγήκε αλόβητη. Αύτοι είμαστε γιατί έχουμε την απαίτηση να μας πάρουν οι άλλοι στα σοβαρά μας θεώρουν δεδομένους

  8. Reaper avatar
    Reaper 31/10/2011 11:11:03

    Ωραία τα λέτε....όμως έχω μία απορία...ο ΓΑΠ είναι τελειωμένος και το ξέρει και ο ίδιος...το θέμα είναι ο Αντώνης που θα τον διαδεχθεί ποιούς θα ακολουθήσει?...τους θαλάσσιους ή τους χερσαίους?...

    • Φίλος avatar
      Φίλος @ Reaper 31/10/2011 16:30:53

      Εάν δεν ακολουθήσει τους θαλάσσιους απλά δεν θα διαδεχθεί τον ΓΑΠ. Δεν θα του δοθεί ποτέ η ευκαιρια να κυβερνήσει.
      Τόσο απλά.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.