Ψυχρός Πόλεμος – Ολική Επαναφορά;
19/03/2014 08:20
Του Τόμας Τζέφερσον
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ψυχρός Πόλεμος – Ολική Επαναφορά;

Η Δύση θα πρέπει να σταματήσει να αντιδρά στις κινήσεις του Πούτιν με σοκ και δέος.

Για μια ακόμη φορά ο Βλαντιμίρ Πούτιν κάνει την έκπληξη, προχωρώντας πολύ πιο γρήγορα από ότι περίμεναν όλοι, στο επόμενο βήμα, προσαρτώντας ουσιαστικά την Κριμαία στην «μαμά» Ρωσία, τσαλακώνοντας μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα για μια ακόμη φορά το προφίλ του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπαράκ Ομπάμα, και την εικόνα της Ουάσινγκτον στα μάτια των συμμάχων της στην Κεντρική Ευρώπη.

Όπως όλα δείχνουν έχουμε με πολύ γοργούς ρυθμούς ολική επαναφορά σε ένα κλίμα Ψυχρού Πολέμου στην Ευρώπη, το οποίο ξεκινάει από την ίδια ακριβώς αιτία που ξεκίνησε και την πρώτη φορά, μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Τη σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ – Σοβιετικής Ένωσης (ΗΠΑ – Ρωσίας σήμερα) για τον έλεγχο της Ανατολικής Ευρώπης.

Έχοντας διαβάσει ως φοιτητής πριν από αρκετά χρόνια το εκπληκτικό βιβλίο της, Lynn Ethridge Davis, με τίτλο, «Ο Ψυχρός Πόλεμος Αρχίζει – Σοβιετο – Αμερικανική Σύγκρουση για την Ανατολική Ευρώπη», μετά τις ραγδαίες εξελίξεις των τελευταίων ωρών, αισθάνομαι ότι ξαναζώ τα γεγονότα της εποχής εκείνης τα οποία περιγράφει με γλαφυρό τρόπο στο βιβλίο της η συγγραφέας.

Βέβαια το παιχνίδι σήμερα παίζεται, τουλάχιστον στο στάδιο που βρισκόμαστε τώρα, σε οικονομικό επίπεδο και σε μια εποχή που η τεχνολογία, οι επικοινωνίες, και οι κοινωνίες σε όλο τον πλανήτη έχουν αλλάξει έτη φωτός από το 1945. Παρόλα αυτά οι ομοιότητες είναι ανησυχητικές.

Όπως έκανε τότε η Σοβιετική Ηγεσία, έτσι και σήμερα ο Βλαντιμίρ Πούτιν, αδυνατώντας να ανταγωνιστεί τη Δύση οικονομικά και τεχνολογικά, εκμεταλλεύεται την παρουσία ρωσικού πληθυσμού στο έδαφος μιας γειτονικής χώρας για να επιδείξει δύναμη πολύ πιο πέρα από τα εδάφη τα οποία έχει καταλάβει. Άλλωστε, είναι σαφές εδώ και πολύ καιρό ότι ο Πούτιν χρησιμοποιεί την εθνική αναβίωση, ειδικά την ιδέα της Ρωσίας ως ανεξάρτητου παγκόσμιου παίκτη με το δικό του κόσμο, έτσι ώστε να νομιμοποιήσει την κυριαρχία του. Σύμφωνα με αυτό το όραμά του η Ουκρανία πρέπει να ευθυγραμμιστεί στρατηγικά με τη Ρωσία, και η κυριαρχία της πρέπει να είναι περιορισμένη.

Παρόμοιες είναι και οι ομοιότητες των αντιδράσεων των ηγετών της Δύσης σήμερα με τους ηγέτες της Δύσης τότε. Κυρίως η αδυναμία τους να προχωρήσουν σε ουσιαστική δράση αποτροπής των σχεδίων της Ρωσίας. Σαν αποτέλεσμα ενισχύουν την αντίληψη του Πούτιν ότι θα συνεχίσουν να επιλέγουν τις σχέσεις τους με τη Ρωσία από το να προστατεύσουν την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας. Η στάση αυτή θυμίζει πάρα πολύ τη στάση της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας το 1938 στην Τσεχοσλοβακία της οποίας εδάφη θυσιάστηκαν στο βωμό του σλόγκαν «ειρήνη στην εποχή μας» του Τσάπερλεν.

Τι μαθήματα μπορεί να πάρει κανείς από την περίπτωση της Κριμαίας σήμερα και εδαφών της Τσεχοσλοβακίας τότε. Πρώτον, ότι η στρατηγική του διαλόγου με τον Πούτιν είναι ανεδαφική και άσκοπη. Εκτός βέβαια από την περίπτωση που η Δύση αποφασίσει να προχωρήσει σε μια αποφασιστική προσέγγιση της κρίσης με διαμόρφωση συγκεκριμένων στόχων. Δηλώσεις του τύπου, «η Ρωσία είναι στη λάθος πλευρά της ιστορίας» του Μπαράκ Ομπάμα, είναι άσκοπες και δεν έχουν κανένα ειδικό βάρος.

Η Δύση θα πρέπει να σταματήσει να αντιδρά στις κινήσεις του Πούτιν με σοκ και δέος. Σοκαρισμένη από το γεγονός ότι δρα ατιμώρητος και δέος απέναντι στην πανέξυπνη τακτική του.

Δεν υπάρχει σοβαρή ανάλυση που να μην παραδέχεται ότι οι ΗΠΑ και η Ευρώπη έχουν πολύ μεγαλύτερη επιρροή και πηγές από τη Ρωσία, η οποία πάσχει από ένα έντονα προβληματικό πολιτικό σύστημα και ένα εξαντλημένο οικονομικό μοντέλο. Εκείνο που στερείται ηγεσία της Δύσης είναι η επιθυμία να αποδεχτεί το πολιτικό και οικονομικό κόστος της υπεράσπισης των αξιών που ισχυρίζεται ότι πιστεύει και προστατεύει.

Μετά τις τελευταίες εξελίξεις η ηγεσία της Δύσης και ειδικά ο Μπαράκ Ομπάμα, θα πρέπει να αντιληφθεί ότι η στρατηγική του κατευνασμού όπως και στο παρελθόν έτσι και σήμερα, δεν μπορεί να διασφαλίσει την ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ευρώπη, ακόμα και όταν καλύπτεται κάτω από τη σκέπη της δημιουργικής εμπλοκής. Και οπωσδήποτε έχει πάει στα τάρταρα η πολιτική της «επανεκκίνησης» με τη Ρωσία, που εφάρμοσε σαν Υπουργός Εξωτερικών στην πρώτη θητεία Ομπάμα, η Χίλαρι Κλίντον. Όταν έχεις να κάνεις με έναν ηγέτη του οποίου η πίστη καθορίζεται από την αντίληψη ότι «ο αδύνατος ηττάται « οι δυτικές κυβερνήσεις πρέπει να αποδείξουν τη βούλησή τους. Μόνο σε αυτή τη βάση μπορεί η κρίση στην Ουκρανία να αντιμετωπιστεί χωρίς ουσιαστικά να διακυβεύεται η διατλαντική ασφάλεια.

Όσο αφορά τον Βλαντιμίρ Πούτιν, διαφεύγει από την προσοχή όλων ότι μπορεί να προσάρτησε την Κριμαία, αλλά στην ουσία έχασε την Ουκρανία.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΑΛΕΚΟΣ avatar
    ΑΛΕΚΟΣ 19/03/2014 09:28:15

    Το συμπέρασμά σου φίλε Τόμας καθιστά περιττό και ανούσιο το άρθρο σου. Αφού νομίζεις οτι ο Πούτιν βγήκε τελικά χαμένος στην υπόθεση της Ουκρανίας, μένοντας μόνο κε την Κριμαία και ουσιαστικά χάνοντας την Ουκρανία, εγώ ως Αμερικανός σχολιαστής μπορώ να σου πώ οτι αυτό ήταν το μεγαλοφυές σχέδιο του Ομπάμα,ώστε να παρασύρει τον Πούτιν σ' αυτό το λάθος και έτσι η Δύση να βγεί κερδισμένη στο τέλος. Μη σου πω οτι στο εξής έτσι θα κάνει με όλες τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες όπου η Αμερική εισέβαλε μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Θα αφήνει τον Πούτιν να εισβάλλει και να παίρνει κάθε φορά τη μισή χώρα απ' ότι είχε παλιά η ΕΣΣΔ και να φεύγει με την ψευδαίσθηση οτι κέρδισε κιόλας. Έξυπνο! τί είχαμε, τι χάσαμε δηλαδή...

    • pythagorean avatar
      pythagorean @ ΑΛΕΚΟΣ 19/03/2014 15:05:37

      Ο λεγόμενος "Τόμας Τζέφερσον" (που μάλλον αποτελεί συρραφέα άρθρων), όπως και μια πλειάδα ρωσόφοβων μπαρουφολόγων αρθρογράφων του αγγλοαμερικανικού τύπου (NYT, WP, Guardian, FT, BBC κλπ), φάσκει και αντιφάσκει χωρίς να λέει σχεδόν τίποτα το ουσιαστικό.

    • ΚΜ avatar
      ΚΜ @ ΑΛΕΚΟΣ 19/03/2014 15:47:21

      Με την Κριμαία, το ζήτημα έχει κλείσει. Με την Ουκρανία είναι ακόμα ανοιχτό. Και εξηγώ τί εννοώ: Η Κριμαία είναι πλέον de facto ρωσικό έδαφος. Δεν μπορεί κανένας να κάνει τίποτα γι'αυτό γιατί δεν είναι πχ μια Οσσετία, που οι Αμερικάνοι και οι δορυφόροι τους μπορούν πχ να μην αναγνωρίσουν. Είναι μέρος της Ρωσίας και την Ρωσία δεν μπορούν να την ξε-αναγνωρίσουν, ούτε να εισβάλουν στο εδαφός της. Στην δε Ουκρανία, δεν έχει ξεκαθαρίσει τίποτα - μόνο ότι δεν θα μπει ποτέ στο ΝΑΤΟ. Το καθεστώς των πραξικοπηματιών οδηγεί την χώρα σε αδιέξοδο, αποξενώνοντας τον πληθυσμό της Ανατολικής και Νότιας Ουκρανίας, όπου παράγονται τα πάντα και οδηγώντας την βιομηχανία της χώρας (μη βιώσιμη χωρίς το τζάμπα ρωσικό αέριο) σε λουκέτο. Σίγουρα, και οι Ευρωπαίοι είναι προβληματισμένοι όταν ακούνε πχ ακροδεξιούς υπουργούς να μιλάνε για ανατίναξη αγωγών αερίου. Η δε χώρα είναι χρεωκοπημένη και μπαίνει μέσα 1 δις ευρώ το μήνα. Ποιός θα τους πληρώσει τους λογαριασμούς; Λες ένα μνημονιάκι να τους φέρει πιο κοντά στη Δύση ή στον Πούτιν, όταν μάλιστα θα βλέπουν την Κριμαία να παίρνει τα πάνω της; Άν, υπό την πίεση του πληθυσμού των ρωσοφώνων περιοχών, γίνει μια συνομοσπονδία τύπου Βελγίου, όπου η Ρωσία θα έχει σχέσεις με το ανατολικό/νότιο κρατίδιο και της Ευρώπης της μείνει η άχρηστη στέπα με τους Ουνίτες και τους σκίνχεντ, ποιός θα είναι κερδισμένος;

  2. Dimos avatar
    Dimos 19/03/2014 20:48:23

    Πάντως σήμερα στην έκθεση τουρισμού στη Μόσχα, πλακώνονταν οι πρεσβευτές των ευρωπαϊκών χωρών για να βγούν στις κάμερες και να πουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα για τις βίζες των ρώσων τουριστών. Μάλιστα ο ιταλός με το δικό μας μόνο που δεν έτρεξαν ποιός θα φτάσει πρώτος στην κάμερα. Από ΄κει καταλαβαίνετε κατά πόσο η Δύση είχε σχέδιο για το ναζιστικό προξικόπημα της και σε τι αδιέξοδο έχουν περιέλθει. Και βέβαια επειδή ακολούθησαν δρόμο χωρίς επιστροφή και θα συνεχίσουν τις κυρώσεις, φανταστείτε τι πανικός επικρατεί κυρίως στις βιομηχανικές χώρες της ΕΕ και κυρίως στη Γερμανία. Πριν 20 μέρες εκατονταδες γερμανοί επιχειρηματίες έκλειναν τεράστιες συμφωνίες με τη Ρωσία οι οποίες είναι στον αέρα. Πάντως αν υπάρξουν σοβαρές κυρώσεις και όχι για τα μάτια του κόσμου, θα υπάρξει αγωνία για τη γερμανική και γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία και για τις αντίστοιχες τράπεζες. Εκεί θα κτυπήσουν οι ρώσοι και τις απώλειες οι γερμανοί επιχειρηματίες ούτε να τις σκέπτονται δε θέλουν. Ήδη άρχισε η γκρίνια στη Μέρκελ. Από την άλλη πολλά ινστιτούτα της Ρωσίας πιέζουν πλέον για στροφή προς Ανατολή, τεράστιας ισχύος συμμαχία με την Κίνα και κλείσιμο τειχών δυτικά. Που να ζούσαν οι παλιοί ευρωπαίοι πολιτικοί, ούτε να φτύσουν δεν θα καταδέχονταν αυτούς τους αστείους που αποκαλούνται ηγέτες της ΕΕ. Έχουν θεοποιήσει τον Πούτιν προκειμένου να καλύψουν την ανοησία τους. Ο δε Πούτιν κάνει τα αυτονόητα πατώντας στις βλακείες τους και στις μπανανόφλουδες που τους έχουν ρίξει οι αμερικάνοι. Και οι αμερικάνοι τη δουλειά τους κάνουν, και τηνκάνουν πολύ καλά. Ξέρουν πως αν ποτέ τα βρεί η Ευρώπη με τη Ρωσία, μετατρέπονται σε μια Αυστραλία και τίποτε περισσότερο, απομονωμένοι ξανά από δυο ωκεανούς. Για αυτό άλλωστε θεωρούν τη Ρωσία σαν τον πιο επικίνδυνο εχθρό τους και κάνουν ό,τι μπορούν για να μην υπάρχουν ρωσο-ευρωπαϊκές σχέσεις. Έτσι, η ΕΕ προβλέπω να καταφέρνει τα εξής: να αποκλείεται από τις εξελίξεις στην Ευρασία, να πετυχαίνει απεξάρτηση από τη Ρωσία και να πετυχαίνει πλήρη εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Κια ο ρόλος της; Να απασχολεί τη Ρωσία στα δυτικά της για να κάνει απερισπαστη η Αμερική τις μπίζνες της στην Ασία.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.