#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
22/11/2011 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Χρειάζεται ο ηγέτης να είναι και διανοούμενος;



Υπάρχει μια γενική συζήτηση σε εξέλιξη, αναφορικά με το επίπεδο γνώσης που θα πρέπει να έχει κάποιος υποψήφιος για κάποιο δημόσιο αξίωμα, και πιο συγκεκριμένα για την προεδρία των ΗΠΑ.

Το αμερικανικό Σύνταγμα δεν προβλέπει κάποιο τεστ νοημοσύνης (I.Q. test), γράφτηκε όμως σε μια εποχή που οι περισσότεροι από τους ιδρυτές των ΗΠΑ διάβαζαν και μιλούσαν αρχαία ελληνικά και λατινικά, ήταν προϊόντα του διαφωτισμού, γνώριζαν ιστορία, και στη περίπτωση του Jefferson, μια πλειάδα από επιστημονικά και άλλα ζητήματα. Υπήρχε δηλαδή μια υποβόσκουσα  μόρφωση και νοημοσύνη, που  όμως δεν αναφέρονταν.

Σήμερα, το κάθε δημόσιο αξίωμα απαιτεί σαφώς  πιο πολλά, και πιο πολύπλοκα προσόντα.  Τα οικονομικά, τα δημοσιονομικά, και τα νομισματικά θέματα είναι παγκόσμια και διασυνδεόμενα. Σε αντίθεση με το άσπρο-μαύρο της εποχής του ψυχρού πολέμου, η εξωτερική πολιτική σήμερα είναι πολυεπίπεδη, και γκρίζα. Η ασφάλεια δεν αφορά απλά στη καταμέτρηση πυραύλων, αεροσκαφών, και αρμάτων, ούτε στην αύξηση των αμυντικών δαπανών.

Σύμφωνα με την αποδεκτή άποψη, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να τα γνωρίζει όλα, οπότε ας επιλέγουμε κάποιον που έχει σωστή κρίση, και που επιλέγει σωστούς συμβούλους.

Αυτή είναι μια σωστή άποψη. Όλοι όμως γνωρίζουμε, ότι για κρίνει κάποιος σωστά, και να γνωρίζει ποιους να εμπιστεύεται σε ευαίσθητα και καίρια ζητήματα, απαιτείται οξύνοια, μελέτη, ταξίδια, εμπειρίες, και ανοιχτό μυαλό.

Ούτε ο Franklin Roosevelt, ούτε ο Harry Truman, αλλά ούτε και ο John Kennedy ήταν «γίγαντες της σκέψης». Η οξύνοια τους όμως, αποδεικνύονταν καθημερινά. Και πάνω απ όλα, δεν αισθάνονταν απειλή από τους έξυπνους ανθρώπους του περιβάλλοντός τους.

Ένας καλός ηγέτης θα πρέπει να βλέπει πιο μακριά από τους άλλους, να γεννά καινοτόμες και δημιουργικές ιδέες και πολιτικές, και να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις και στους καιρούς. Παράλληλα, θα πρέπει να μπορεί να πείσει και όλους εμάς τους υπόλοιπους  να αποδεχτούμε αυτές τις καινοτομίες.

Ένας καλός ηγέτης θα πρέπει να είναι ψαγμένος, και να εξερευνά με το μυαλό του. Οι ηγέτες δεν πρέπει να είναι από αυτούς που μετατρέπουν έναν σύνθετο κόσμο σε κάτι το απλοϊκό μέσα στο μυαλό τους, και στη συνέχεια αρνούνται να κοιτάξουν προς τα έξω.

Πάνω από όλα χρειάζεται ένας συνδυασμός δέσμευσης σε ιστορικές αρχές και ιδανικά, σαν αυτά που αποτελούν τον πυρήνα του Δυτικού πολιτισμού και του αμερικανικού Συντάγματος.

Χρειάζεται ανοιχτό μυαλό που να μπορεί να λαμβάνει υπόψη τις καινοτόμες λύσεις που προκύπτουν έναντι των συνεχών προκλήσεων.

Εναπόκειται λοιπόν στον ψηφοφόρο, να αποφασίσει ποιος από τους εκάστοτε υποψηφίους είναι και ο πιο κατάλληλος.

 

Του Gary Hart

Huffington Post

http://www.huffingtonpost.com/gary-hart/presidential-candidates_b_1102843.html

Απόδοση:S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πτερέλαος avatar
    Πτερέλαος 22/11/2011 10:23:33

    Καλό. Όμως προκύπτει εύλογα το σχετικό ερώτημα, ιδιαίτερα ενισχυόμενο από την τελευταία πρόταση: Αν για τον ηγέτη απαιτούνται όλα όσα αναφέρονται στο κείμενο, ώστε να μπορεί να κρίνει, τί απαιτείται από τον ψηφοφόρο ώστε να μπορεί να κρίνει τον εκάστοτε υποψήφιο ως προς την καταλληλότητα;;;;;

    • Μ.Γ avatar
      Μ.Γ @ Πτερέλαος 22/11/2011 14:18:25

      Πολυ σωστα ! Γι' αυτο και ο John Adams, (1797-1801) o δευτερος προεδρος των ΗΠΑ, εμπνεομενος προφανως απο την Αθηναϊκη Δημοκρατια, ειχε πει : "Liberty cannot be preserved without a general knowledge among the people", δηλαδη, "Η ελευθερια δεν μπορει να διασφαλιστει χωρις καποια γενικη παιδεια του πληθυσμου". Οταν οι πολιτες ειναι αγραμματοι (με την εννοια της ελλειψης σωστης ενημερωσης κι' οχι με την ελιτιστικη εννοια της υψηλης πνευματικης καλλιεργειας) τοτε δεν ειναι σε θεση να επιλεγουν και τους καταλληλους ανθρωπους στις καταλληλες θεσεις. Και σιγουρα, οταν λεμε πως οι ηγετες πρεπει να εχουν την καταλληλη μορφωση δεν εννοουμε την αθλια εκδοχη των "τεχνοκρατων", οι οποιοι μπορουν να ειναι εντελως ηλιθιοι, περα απο τον στενο τομεα της εξειδικευσης τους. H ανθρωπιστικη μορφωση ειναι αυτη που μετραει.

  2. Y. avatar
    Y. 22/11/2011 10:26:07

    Μεταφέροντας την γεωγραφία του άρθρου στο ελληνικό γίγνεσθαι και εν όψη των εκλογών στις 19/2, η ψήφος να περάσει από την κρισάρα των πολίτων ώστε “....να αποφασίσει ποιος από τους εκάστοτε υποψηφίους είναι και ο πιο κατάλληλος”, ανταμείβοντας ή τιμωρώντας ανάλογα
    Όχι πια επιπολαιότητα στην επιλογή της ψήφου

    • Ignoramus avatar
      Ignoramus @ Y. 22/11/2011 10:27:51

      εχουμε αρκετους ηλιθιους πολιτικους κατα εδω μερια μεχρι και τον αστυνομο του φοσκολου ψηφισαμε

      • Y. avatar
        Y. @ Ignoramus 22/11/2011 10:35:53

        ... και πολίτες-ψηφοφόρους, δυστυχώς

  3. NIK THE GREEK avatar
    NIK THE GREEK 22/11/2011 11:33:42

    Πολιτισμος και πολιτικοι η πολιτικη, ποτε δεν ειχαν τις καλυτερες των σχεσεων,οι πολιτικοι εχουν τον πολιτισμο σαν χομπυ και ο πολιτισμος αποτελει οικονομικο βαρος της πολιτικης.Αν μπορουσε να βρεθει ενας πολιτικος που να συνδιαζει τηνπολιτικη του κουλτουρα με ανεκτο πολιτισμικο επιπεδο, τοσο που να του δινει την διορατικοτητα της αριστης επιλογης συνεργατων, τοτε νομιζω αυτο θα ηταν κοντα στο ιδανικο.

  4. Ε.Κ. avatar
    Ε.Κ. 22/11/2011 11:38:13

    Στην ουσία το άρθρο περιγράφει αυτό που στη νεότερη ελληνική πολιτική ιστορία μόνο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μπόρεσε να κάνει:να μαζέψει όλους τους "αριστείς", ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, να εμπιστευτεί χωρίς κόμπλεξ τις ικανότητές τους και να αναστήσει τη μεταπολεμική Ελλάδα. Είχε όραμα, είχε κρίση, είχε την ηγετική φυσιογνωμία να επιβάλλεται εντός και να διαπραγματεύεται εκτός συνόρων. Αλλά είχε και την τύχη να συναντήσει και άλλους ευρωπαίους ηγέτες με όραμα, και να κυβερνήσει μια Ελλάδα όχι (ή λιγότερο) αλυσοδεμένη από συμφέροντα και διαπλοκές. Αν έπαιρνε σήμερα την τύχη της Ελλάδας στα χέρια του, θα μπορούσε άραγε να αντέξει συστημ(ατ)ική αποδόμηση από Μέσα και Έξω? Αμφίβολο, αφού το παιχνίδι παίζεται με βρώμικους όρους, που και ο νεότερος Καραμανλής ήταν πολύ ευθύς και μόνος για να ανατρέψει...

  5. Ε.Κ. avatar
    Ε.Κ. 22/11/2011 12:18:34

    Και ίσως κάποτε να έβγαινε στη Βουλή ο "Αν κατάλαβα καλά" (και συμπαθέστατος κατά τα άλλα) αρχηγός κοινοβουλευτικής ομάδας να τον πει "αποτυχημένο"...

  6. Άναυδος avatar
    Άναυδος 22/11/2011 13:29:26

    Το μόνο που χρειάζεται ένας ηγέτης είναι να έχει επαφή με τον κόσμο.
    Όχι αυτόν που συνωστίζεται στα πολιτικά γραφεία. Αλλά με τον κόσμο της λαϊκής, του κουρείου. Της καφετέριας και του καφενείου.
    Τα άλλα έρχονται μόνα τους.

    Όταν αυτό δεν συμβαίνει, δεν είμαστε εμείς οι έξυπνοι με τις φοβερές ιδέες που δεν έχουν αυτοί. Απλά δεν ενδιαφέρονται να γίνουν ηγέτες και οι λόγοι, σε αυτή την περίπτωση, είναι διάφοροι.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.