#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
23/03/2012 11:40
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Χάνει το "παιχνίδι" στη Μέση Ανατολή η Τουρκία



Τον τελευταίο χρόνο, η τουρκική εξωτερική πολιτική έχει κάνει στροφή 180ο. Αντί να αντιπαρατίθεται στην Ουάσιγκτον σε μια σειρά από ζητήματα, η Άγκυρα αγκάλιασε την συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, συνεργαζόμενη στενά με την Αμερική κυρίως σε ζητήματα Μέσης Ανατολής, όπως είναι οι εξελίξεις στο Ιράν και στη Συρία.  Τι άλλαξε λοιπόν;

Πρώτον, και κυριότερο, η Άγκυρα άρχισε να εκτιμά την αξία της εξωτερικής της πολιτικής. Αν τη δούμε από την Δύση, η Τουρκία είναι στην Ανατολή, ενώ για την Ανατολή, η χώρα είναι στη Δύση.

Από το 2000, η εξωτερική πολιτική που ακολούθησε η Άγκυρα, απομακρυνόμενη από την Δύση, άλλαξε την διεθνή θέση της, που ήταν και μοναδική.

Η χώρα μπήκε σε φάση ψυχρών σχέσεων με τις ΗΠΑ, στρεφόμενη προς την Μ. Ανατολή, όπου έλπιζε να μετατραπεί σε κυρίαρχη δύναμη. Αυτή της όμως η μεταστροφή, δεν την κατέστησε ισχυρή δύναμη όπως θα ήθελε.

Για παράδειγμα, η Σ. Αραβία, και οι άλλες χώρες του Κόλπου, χρειάζονταν ένα αντίβαρο απέναντι στο Ιράν. Για αυτές τις χώρες, μια Τουρκία απομονωμένη από το ΝΑΤΟ και την Ουάσιγκτον, θύμιζε περισσότερο μια πλούσια Υεμένη, ένα εύπορο δηλαδή μουσουλμανικό κράτος, χωρίς καμιά προστιθέμενη αξία από πλευράς ασφάλειας. Μάλιστα, η τουρκική στρατηγική άρχισε να διαβρώνει ακόμη και το εθνικό της κύρος, παρόλο που στην αρχή ήταν αρεστή στον λαό της.

Τελικά, η Τουρκία συνειδητοποίησε ότι η στρατηγική της αξία στη Μ. Ανατολή, δεν βασίζεται στο ότι αποτελεί μια μουσουλμανική δύναμη, τέτοιες υπάρχουν πολλές, αλλά στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, στην πρόσβαση της στην ισχύ και στη τεχνολογία του ΝΑΤΟ και στην δυνατότητά της να κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τους Ευρωπαίους.

Αυτή η συνειδητοποίηση αποτέλεσε  και τον καταλύτη για την πλήρη μεταστροφή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Μάλιστα, τον Σεπτέμβριο του 2011, η χώρα αποφάσισε να ενταχτεί στα πυραυλικά σχέδια του ΝΑΤΟ.

Πρόκειται για μια σημαντική στρατηγική εξέλιξη της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Ο ψυχρός πόλεμος είναι αυτός που όριζε την ατζέντα του ΝΑΤΟ στον 20ο αιώνα. Σήμερα είναι η πυραυλική του στρατηγική αυτή που ορίζει την αντίστοιχη ατζέντα.

Όπως τα μέλη του αποφάσισαν να υπερασπιστούν το ένα το άλλο από τον πάλαι ποτέ κομουνιστικό κίνδυνο, τώρα αποφασίζουν να κάνουν το ίδιο απέναντι σε μια νέα απειλή, αυτήν των βαλλιστικών πυραύλων που μπορεί να προέρχονται από την Ρωσία, το Ιράν, την Κίνα ή από αλλού.

Έτσι, η Τουρκία, συντασσόμενη με την Δύση, δείχνει το πόσο εκτιμά την σχέση της με αυτήν.

Για τους Σαουδάραβες, και τους υπόλοιπους στην περιοχή, η Τουρκία παύει να είναι μια πλούσια Υεμένη, και μετατρέπεται σε μια ισχυρή χώρα, όπως ήθελε εξ αρχής η Άγκυρα.

Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που συντέλεσαν σε αυτή την αλλαγή στάσης. Ένας είναι οι σχέσεις που προέκυψαν μεταξύ Ερντογάν και Ομπάμα. Ο πρώτος θέλει να είναι αρεστός και ο Ομπάμα του ανταποδίδει, φερόμενος απέναντί του  με σεβασμό.

Παράλληλα, η αραβική άνοιξη αποκάλυψε τα όρια της μοναχικής πολιτικής της Τουρκίας στη Μ. Ανατολή. Για παράδειγμα, η συριακή εξέγερση απέδειξε ότι οι Τούρκοι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μια αστάθεια στην περιοχή, από μόνοι τους. Η χώρα απευθύνθηκε επανειλημμένα στο ΝΑΤΟ για βοήθεια στη συγκράτηση των συνεπειών της συριακής εξέγερσης, όπως για παράδειγμα η μαζική εισροή προσφύγων στα εδάφη της.

Πέραν τούτου, οι εξελίξεις στη Συρία μετέτρεψαν το Ιράν και την Τουρκία σε περιφερειακούς αντιπάλους. Η Άγκυρα στηρίζει την συριακή αντιπολίτευση, ενώ το Ιράν εξοπλίζει το καθεστώς του Άσαντ. Στις αρχές του αιώνα, η Τουρκία προσέγγισε το Ιράν, αλλά σήμερα απομακρύνεται από αυτό. Ένας ακόμη λόγος που θέλει να συνάψει ξανά στενές σχέσεις με την Δύση και  με το ΝΑΤΟ.

Η νέα εξωτερική πολιτική της Τουρκίας προσφέρει στο Ισραήλ μια μοναδική ευκαιρία. Οι Ισραηλινοί θα πρέπει  να ξεπεράσουν την παράλυση των σχέσεών τους με την Τουρκία, που τελικά καταλήγει σε μια απλή συγνώμη για το αιματηρό περιστατικό με τον στολίσκο της Γάζας το 2010.

Η Άγκυρα επίσης επιθυμεί να τα ξαναφτιάξει με το Ισραήλ, επειδή η διεθνής της επιρροή θα αυξηθεί αν ο Ερντογάν μπορεί ανά πάσα στιγμή να σηκώνει το τηλέφωνο και να μιλάει με οποιονδήποτε παγκόσμιο ηγέτη, συμπεριλαμβανομένου και αυτού του Ισραήλ. Αυτή λοιπόν, είναι η τρέχουσα τουρκική λογική.

latimes.com

Απόδοση: S.A.

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. apergospastis avatar
    apergospastis 23/03/2012 11:45:12

    Με βάση το άρθρο από πού προκύπτει ο τίτλος που του βάλατε ακριβώς...;

    • Klausevits avatar
      Klausevits @ apergospastis 23/03/2012 11:55:25

      Με βάση ότι αυτά που έλεγε ο Νταβούτογλου περί “αναβίωσης” της οθωμανικής αυτοκρατορίας κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος.

  2. dgd avatar
    dgd 23/03/2012 11:49:58

    bad news

  3. ΝΕΚΚ avatar
    ΝΕΚΚ 23/03/2012 13:52:13

    Ακριβως οπως λεει και ο apergospastis. Εδω φαινεται το αντιθετο. Μια αποδοχη της Τουρκιας να παιξει πρωταγωνιστικο ρολο ενσωματωμενη στον Αραβικο κοσμο. Ολες σχεδον οι χωρες του Κολπου, Σ.Αραβια, ΗΑΕ, Καταρ, Μπαχρειν, Κουβειτ, αλλα και Αιγυπτος, Λιβυη ειναι ή γινανε φιλοαμερικανικες. Η Τουρκια εαν θελει να ηγηθει μιας " Αραβικης Ανοιξης" τη στιγμη που οι πολλες αραβικες χωρες του Κολπου και της Μεσογειου ειναι σε αναταραχη πρεπει να συμπραξει σε μια τετοια πολιτικη για να μην αποτελεσει ενα νεο Ιραν. Η Τουρκια αυτη τη στιγμη εχει μεγαλη πολιτικη αποδοχη απο ολες αυτες τις χωρες ως ενα "Εκδημοκρατισμενο Ισλαμ". Μαλλον κερδισε η Τουρκια παρα εχασε. Επισης, πολυ σημαντικο!!! Τουρκια και Ισραηλ δεν ειναι οσο εχθροι θελουμε να πιστευουμε!!! Χρειαστηκε να παιχτει ενα θεατρο με το Μαβι Μαρμαρα, επειτα απο μια σειρα σκληρων δηλωσεων του Ερντογαν για την πολιτικη του Ισραηλ απεναντυ στους Παλαιστινιους καθαρα και μονο να ανοιξει την πορτα του Αραβικου κοσμου.

  4. ΝΕΚΚ avatar
    ΝΕΚΚ 23/03/2012 13:57:10

    Η Τουρκια βασικα στραφηκε προς την Ανατολη, απο τη στιγμη που βρηκε την πορτα της Ευρωπης κλειστη.

  5. alakran avatar
    alakran 23/03/2012 14:10:44

    Το άρθρο δεν μας εξηγεί από πού προκύπτει ότι ¨η Τουρκία απομακρύνεται από το Ιράν¨, (μάλλον το αντίθετο συμπεραίνουμε από τα γραφόμενα).
    Επίσης, δεν μας εξηγεί ποιά είναι η ευκαιρία που προσφέρει στο Ισραήλ η νέα(?) εξωτερική πολιτική της Τουρκίας.Και εδώ, νομίζω, βρίσκεται το ζουμί.Όλο το άρθρο μού φαίνεται σαν μια προσπάθεια να παρακαλάει η Τουρκία το Ισραήλ να τα ξαναφτιάξουν.Μόνο οι υπερβολικά αθώοι πιστεύουν ότι οι δυο χώρες τα χάλασαν εξαιτίας τού περιστατικού με το στολίσκο της Γάζας.Τα συμφέροντά τους είναι πια ασύμβατα.Οι απειλές του Ισραήλ στο Ιράν πρέπει να έχουν ανησυχήσει την Τουρκία,ώστε να εμφανίζονται τέτοια άρθρα.Και ο ισραηλινός χάρτης με την ελληνική Α.Ο.Ζ. επίσης.Αυτά είναι θέματα που έχουν τεράστια σημασία για τη διατήρηση της ισχύος του Ισραήλ (status περιφερειακής δύναμης και ισχυρής οικονομίας), για να μην πω για την ίδια την επιβίωσή του.Μια συγγνώμη (που δεν είναι καθόλου ¨απλή¨) δεν θα βοηθούσε σε τίποτα.
    Όσοι θαύμαζαν τον Νταβόύτογλου για τις ιδέες του και τα βιβλία του θα πρέπει να το ξανασκεφτούν.

  6. kas avatar
    kas 23/03/2012 15:01:10

    είναι εσπεριανό σχέδιο η προώθηση της επανασύστασης όχι μόνο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αλλά και της αυτοκρατορίας του Μ. Αλεξάνδρου (Ιράν included)

    η πάγια τακτική των σαξόνων της προώθησης του μετριοπαθούς σουννιτικού ισλάμ ή του φανατικού εθνικιστικού αναλόγως του timing δεν άλλαξε ποτέ

    για να δημιουργηθεί το τρίγωνο Αθήνα- Αγκυρα-Τελ αβιβ πρέπει να χτυπηθεί ο κεμαλικός εθνικισμός στην Τουρκία και ο αντίστοιχος στην Αθήνα

    πράγμα που ζούμε άλλωστε δεκαετία και

    και που ξαναρωτώ....μήπως μακροπρόθεσμα συμπίπτει με τις Ελληνικές επιδιώξεις ?...κοινώς σκάβουν τον λάκκο τους οι νεοάτλαντες

    γιατί μιά ανασύσταση της Οθωμανίας θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα σε ανασύσταση της Ρωμανίας (Βυζαντίου κατά τους δυτικούς)
    και μιά ανασύσταση της τελευταίας....θα περιμένει απλά την επανεμφάνιση του μικρού Μακεδόνος...ώστε να ολοκληρώσει το έργο του

  7. Γιώργoς Αχαιός avatar
    Γιώργoς Αχαιός 23/03/2012 20:28:25

    Η τουρκία ανήκει στους κούρδους της!

  8. airman avatar
    airman 24/03/2012 11:23:40

    Η Τουρκία στην προσπάθειά της να κυριαρχήσει στην ευρύτερη περιοχή της Μάσης Ανατολής κινδυνεύει ως σουνιτικό κράτος να έρθει σε αντιπαράθεση με τους σιΐτες και ειδικά το Ιράν, αλλά και με την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία, όπου επικρατούν μεν οι σουνίτες, αλλά δεν θα επιθυμούσαν να δουν το ρόλο τους μειούμενο στον ισλαμικό κόσμο. Οι κινήσεις της Άγκυρας τόσο προς το Ιράν, όπου ο Τούρκος Πρόεδρος κ. Γκιούλ κατά την επίσκεψή του το Φεβρουάριο του 2011 δήλωσε τη στήριξή του στο θεοκρατικό καθεστώς, όσο και προς την Αίγυπτο, όπου κατά την επίσκεψη του το Σεπτέμβριο του 2011 ο κ. Ερντογάν έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής, ενδεχομένως να μην απηχούν απλώς και μόνο την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της αλλά και να αντανακλούν την αγωνία της σε ότι αφορά τις διαθέσεις και τη στάση των χωρών αυτών. Ιδιαίτερα όταν η λεγόμενη “αραβική άνοιξη” και οι εξελίξεις που αυτή έχει πυροδοτήσει, αλλάζουν το τοπίο και θέτουν ένα νέο πλαίσιο σε ότι αφορά τις διαμορφούμενες ισορροπίες στον ισλαμικό κόσμο.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.