#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
23/01/2011 22:39
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Υπάρχει ακόμη φωτιά κάτω από τις στάχτες στην Τυνησία



Η πετυχημένη επανάσταση της Τυνησίας, γκρέμισε τα τείχη του φόβου που είχαν αναγείρει η καταστολή και η καταπίεση, επαναφέροντας τη πίστη των Αράβων στη δυνατότητά τους να απαιτήσουν κοινωνική δικαιοσύνη και να ανατρέψουν τη τυραννία.

Πρόκειται για μια προειδοποίηση σε όλους τους ηγέτες, που είτε υποστηρίζονται από παγκόσμιες είτε από περιφερειακές υπερδυνάμεις, πως δεν είναι πλέον απρόσβλητοι στη λαϊκή δυσαρέσκεια και οργή.

Η φυγή του Ben Ali δεν είναι παρά η αρχή  μιας σκληρής πορείας του τυνησιακού λαού  προς την ελευθερία. Και  δυστυχώς, αυτή η προσπάθεια του λαού, μπορεί ακόμη να συγκρατηθεί και να ελεγχθεί από τη κυβερνώσα ελίτ της χώρας, που προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατηθεί στην εξουσία.

Η τυνησιακή όμως ιντιφάντα έχει οδηγήσει τον αραβικό κόσμο σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Αν πετύχει, θα φέρει την αλλαγή και την ελευθερία σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο. Αν αποτύχει, θα δούμε μια άνευ προηγουμένου καταστολή των λαών από πλευράς των δεσποτικών ηγετών που ζουν για την εξουσία. Όπως και να`χει, ένα σύστημα που βασίζονταν στην ανισομερή διανομή του πλούτου, και στη στέρηση των ελευθεριών, έχει πλέον καταρρεύσει οριστικά.

Η Τυνησία μπορεί να αποτελούσε ένα ακραίο παράδειγμα, όμως όλα τα αραβικά καθεστώτα δεν είναι παρά διαφορετικές  παραλλαγές του ίδιου μοντέλου, που ακολουθεί τη δυτικού τύπου οικονομική φιλελευθεροποίηση, καταπνίγοντας όμως τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ατομικές και πολιτικές  ελευθερίες.

Η Δύση εδώ και καιρό θαύμαζε το τυνησιακό σύστημα, παινεύοντας τις κοσμικές και φιλελεύθερες οικονομικές του πολιτικές, κλείνοντας όμως τα μάτια στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και στη φίμωση του τύπου, για χάρη του ανοίγματος των αγορών και του κέρδους.

Όμως, η χώρα δεν ήταν μοντέλο κοσμικής εξουσίας, αλλά μάλλον δεσποτικής τυραννίας. Ένα καθεστώς που μετέτρεψε τη κοσμική ιδεολογία σε ιδεολογία τρόμου, και όχι μόνο στη προσπάθεια του να καταπνίξει τον ισλαμικό εξτρεμισμό, αλλά σε μια προσπάθεια να εξοντώσει κάθε είδους πολιτική αντιπολίτευση.

Ακόμη όμως και αν τέτοιου είδους καθεστώτα επιβιώνουν για δεκαετίες, χάρη στην υποστήριξη της Δύσης και τη καταστολή, αργά ή γρήγορα, πάντα  υφίστανται  μια ντροπιαστική κατάρρευση. Εξάλλου, η Δύση, και πιο συγκεκριμένα η Αμερική, πάντα εγκαταλείπουν τους συμμάχους τους, όπως για παράδειγμα τον Σάχη του Ιράν, όταν η λαϊκή αντίδραση απειλεί τη σταθερότητα μιας φίλιας χώρας.

Ο λαός της Τυνησίας μίλησε, και οι Άραβες ακούνε. Ήδη η Τυνησία πυροδότησε ειρηνικές διαδηλώσεις στην Ιορδανία, όπου ο κόσμος διαμαρτύρεται για τον πληθωρισμό, και για τις κυβερνητικές απόπειρες να περισταλούν οι πολιτικές ελευθερίες και αυτές του τύπου. Ο κόσμος εκεί απαιτεί την απομάκρυνση του πρωθυπουργού Samir al-Rifai. Η κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να προλάβει τις εξελίξεις, ακύρωσε την τελευταία (ένατη) αύξηση της  τιμής των καυσίμων. Πολύ λίγο όμως και πολύ αργά. Έτσι οι διαμαρτυρίες συνεχίζονται, και αναμένεται  να συνεχιστούν εντονότερες και τις επόμενες εβδομάδες. Η κυβέρνηση της Ιορδανίας καλά θα κάνει να συνειδητοποιήσει, πως όπως και στη Τυνησία, η καταστολή των προσδοκιών του λαού με χρήση αστυνομικής βίας δεν εγγυάται τη σταθερότητά της.

Στην Αίγυπτο, το αντιπολιτευτικό Κίνημα για Αλλαγή, φαίνεται πως ανανεώθηκε σε ενθουσιασμό με αφορμή τις εξελίξεις στη Τυνησία. Και σε όλες τις αραβικές πρωτεύουσες, ο λαός στέλνει μήνυμα στις κυβερνήσεις του, εκφράζοντας την υποστήριξή του στο λαό της Τυνησίας και οργανώνοντας συλλαλητήρια μπροστά στις πρεσβείες της Τυνησίας.

Παντού στο διαδίκτυο, Άραβες όλων των ηλικιών συμπαρίστανται στους διαδηλωτές της Τυνησίας, ζητώντας ανάλογα κινήματα και διαμαρτυρίες και στις δικές τους χώρες. Πολλοί αντικατέστησαν τις φωτογραφίες τους στο Facebook, με εικόνες της σημαίας της Τυνησίας, σαν να τυλίγονται συμβολικά με τα χρώματα μιας αραβικής επανάστασης. Οι μπλόγκερς συγκρίνουν τη πτώση του καθεστώτος της Τύνιδας με τη πτώση του τείχους του Βερολίνου, πιστεύοντας πως όπως στην Ευρώπη, έτσι και στον δικό τους κόσμο, οι εξελίξεις θα φέρουν τις πολυπόθητες αλλαγές.

Ο νεαρός Τυνήσιος Mohamed Bouazizi που αυτοπυρπολήθηκε διαμαρτυρόμενος ενάντια στη φτώχεια, έχει γίνει το σύμβολο της αναζήτησης της ελευθερίας.

Οι ακτιβιστές παντού ζητάνε τη «τυνησιοποίηση» των δρόμων των αραβικών πόλεων, θεωρώντας τη Τύνιδα ως το μοντέλο του τρόπου αναζήτησης κοινωνικής δικαιοσύνης, και κατάργησης της διαφθοράς.

Όμως αυτός ο διαδικτυακός ενθουσιασμός, περιορίζεται από μια κυρίαρχη αίσθηση φόβου, αφού η κατάσταση στη Τύνιδα παραμένει ασαφής και πολλοί φοβούνται την εκδήλωση κάποιου πραξικοπήματος που θα έφερνε την ασφάλεια, αλλά θα κατέπνιγε τις λαϊκές προσδοκίες.

Αναμένει να δούμε το αν η τυνησιακή εξέγερση θα πετύχει στη ριζική μεταρρύθμιση της χώρας ή θα πνιγεί από την αντίδραση της τοπικής ελίτ. Ήδη όμως, έδωσε τη δυνατότητα σε πολλούς λαούς να αποκαλύψουν τη στρεβλότητα των καθεστώτων τους, που θεωρούν πως επειδή υιοθετούν μια Δυτικού τύπου πολιτική ατζέντα, μπορούν να ξεγελάνε τους πληθυσμούς τους και να διασφαλίζουν τη μονιμότητά τους στην εξουσία.

Η ανθρώπινη ιστορία έχει δείξει προ πολλού, ότι οι δυνάμεις ασφαλείας μπορούν να σιγήσουν έναν λαό, αλλά δεν μπορούν ποτέ να πνίξουν την φλεγόμενη εξέγερση που κρύβεται κάτω από τις στάχτες. ‘Η όπως λέει ο Τυνήσιος ποιητής Abul-Qasim al-Shabi:

Περίμενε, μην αφήνεις την άνοιξη, τον καθαρό ουρανό, και τη πρωινή λιακάδα να σε ξεγελάσουν…

Το σκοτάδι, ο κρότος του κεραυνού, και ο άνεμος, έρχονται προς το μέρος σου, από τον ορίζοντα.

Πρόσεχε, υπάρχει ακόμη φωτιά κάτω από τις στάχτες…

S.A.-Al Jazeera

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.