#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
13/01/2012 08:18
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το νέο στρατηγικό δόγμα των ΗΠΑ στοχεύει στην Ασία



Αν δεν σου επιτρέπεται να υποδουλώνεις λαούς, και να λεηλατείς τους φυσικούς τους πόρους, τότε ποιο το νόημα να είσαι μια παραδοσιακή μεγάλη δύναμη;

Οι ΗΠΑ είχαν 100.000 στρατιώτες στο Ιράκ για οκτώ ολόκληρα χρόνια, με συνολικό κόστος περίπου $1 τρισεκατομμύριο. Παρόλα αυτά δεν υποδούλωσαν ούτε έναν Ιρακινό, αν και σκότωσαν αρκετούς, και σε όλη τη διάρκεια της κατοχής, πλήρωναν κανονικά το ιρακινό πετρέλαιο.

Ποιος ήταν λοιπόν ο σκοπός όλης αυτής της επιχείρησης;

Τι χαζός που είμαι… το ξέχασα: Η ασφάλεια.

Και τώρα, το ίδιο ζήτημα επανέρχεται, σε μεγαλύτερη κλίμακα αυτή τη φορά.

Την περασμένη εβδομάδα, ο πρόεδρος Ομπάμα ανακοίνωσε την νέα αμερικανική «αμυντική στρατηγική». Δεν πρόκειται για κάτι που θα εμποδίσει μια εισβολή στις ΗΠΑ. Αυτό δεν γίνεται. Πρόκειται για την αναμόρφωση των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, ώστε να μπορούν να διατηρήσουν «την παγκόσμια υπεροχή, και ηγεσία  των ΗΠΑ».

Περιέργως, ο Ομπάμα δεν φορούσε τομάρια, ούτε κρατούσε τσεκούρι, όταν ανακοίνωνε τα σχέδια του, αν και η λογική του προέρχεται απ ευθείας από την λίθινη εποχή. Τότε που η γη είχε αξία, και θα έπρεπε να είσαι διαρκώς ετοιμοπόλεμος μη τυχόν και σου την κλέψουν άλλοι.

Αυτή όμως η λογική στερείται νοήματος σήμερα. Η Κίνα δεν πλουτίζει με το να στέλνει τον στρατό της στις υπόλοιπες ασιατικές χώρες. Πλουτίζει  πουλώντας τις (και στις ΗΠΑ) προϊόντα και υπηρεσίες που παράγει φθηνά, και αγοράζοντας αντίστοιχα φθηνά προϊόντα που παράγονται αλλού.

Εδώ και σχεδόν έναν αιώνα, η στρατιωτική εισβολή σε άλλα κράτη δεν αποτελεί παράγοντα οικονομικής λογικής. Βέβαια, οι κακές συνήθειες δύσκολα φεύγουν…

Αν αναλύσουμε το σκεπτικό του Ομπάμα, θα δούμε ότι διχάζεται μεταξύ της παλιάς και της νέας σκέψης. Η νέα στρατηγική έχει στόχο την Κίνα. Αλλά ποια Κίνα; Την αναδυόμενη οικονομικά εμπορική εταίρο  (και αντίπαλο), ή την αναδυόμενη στρατιωτικά νέα υπερδύναμη που απειλεί την Αμερική, επειδή απλά ισχυροποιείται;

Μάλλον και τις δυο.

Σύμφωνα με τον Ομπάμα: «Οι δυο χώρες μας έχουν ανάγκη από ειρήνη και σταθερότητα στην Ανατολική Ασία, και θα πρέπει να λειτουργήσουν στα πλαίσια μιας διμερούς συνεργασίας… όμως η στρατιωτική ανάπτυξη της Κίνας θα πρέπει να συνοδευτεί από μια πιο ξεκάθαρη έκφραση των στρατηγικών της προθέσεων, έτσι ώστε να αποφευχθούν οι τριβές στην ευρύτερη περιοχή».

Θα βοηθούσε άραγε αν η Κίνα υπόσχονταν πως δεν θα επιτεθεί σε κανέναν; Μάλλον όχι, διότι ήδη το έχει υποσχεθεί.

Αυτό που υπονοεί ο Ομπάμα είναι πως η Κίνα δεν θα πρέπει να αναπτύσσεται στρατιωτικά σε βαθμό που να απειλεί τις ΗΠΑ, και τη στρατιωτική τους παρουσία στην Ασία.  Εξάλλου, όπως λέει και το πεντάγωνο, όλοι γνωρίζουν πως οι αμερικανικές δυνάμεις βρίσκονται στην περιοχή για αμυντικούς και αποτρεπτικούς καθαρά λόγους…

Οι Κινέζοι μάλλον δε το ξέρουν.  Βλέπουν την Αμερική να διατηρεί στενές στρατιωτικές σχέσεις με όλες σχεδόν τις γύρω από την Κίνα χώρες. Βλέπουν και τον 7ο στόλο να επιχειρεί καθημερινά λίγο έξω από τις κινεζικές ακτές. Και δεν λένε πως «Α, καλά. Οι Αμερικάνοι βρίσκονται εδώ για αμυντικούς και μόνον λόγους».

Τι θα έλεγαν οι Αμερικάνοι, αν οι Κινέζοι είχαν στρατό στον Καναδά και στο Μεξικό, και αν ο στόλος τους επιχειρούσε κοντά στις δυτικές τους ακτές καθημερινά; Δεν θα τους έπιανε παράνοια; Εδώ τους έπιασε τώρα, που αυτοί οι ίδιοι βρίσκονται στις κινεζικές ακτές!

Για πρώτη φορά στην ιστορία, καμιά  υπερδύναμη δεν σκοπεύει να επιτεθεί σε μια άλλη. Εδώ και εκατό χρόνια, τέτοιου είδους πόλεμοι αποδείχθηκαν οικονομικά λάθος, και από τότε που εφευρέθηκαν τα πυρηνικά, αποδείχθηκαν και αυτοκτονικοί. Όμως, τα στρατιωτικά κατεστημένα της κάθε υπερδύναμης συνεχίζουν να μαγνητίζουν την λαϊκή φαντασία.

Στην ουσία της, η νέα αμερικανική αμυντική στρατηγική θέλει τις ΗΠΑ ασφαλείς, και όλους τους άλλους αδύναμους. Αυτό όμως επιδεικνύει μια άγνοια της ανθρώπινης ψυχολογίας, εκτός και αν απλά πρόκειται για μια μέθοδο να πειστεί ο αμερικανικός λαός να ξοδεύει περισσότερα για την «άμυνα».

Το μεγαλύτερο κατεστημένο συμφέρον στις ΗΠΑ, και στις περισσότερες χώρες, είναι ο στρατός. Για να διατηρήσουν τους υψηλούς τους προϋπολογισμούς, οι στρατηγοί τρομάζουν τους φορολογούμενους, με απειλές που μπορεί και να μην υπάρχουν.

Μπορεί το πεντάγωνο, αραιά και που, να δεχτεί περικοπές $100 δις,  ή σε προσωπικό, αλλά θα υπερασπιστεί τα συμφέροντά του μέχρι θανάτου.

Και ο Ομπάμα παίζει αυτό το παιχνίδι, διότι αλλιώς θα αυτοκτονούσε πολιτικά. Ακόμη και το Πεκίνο έχει το δικό του στρατιωτικό λόμπυ, που μιλάει για την αμερικανική απειλή, συμπαρασύροντας και το καθεστώς.

Μπορεί να αφήσαμε τις σπηλιές προ πολλού, αλλά η φαντασία μας και οι φόβοι μας συνεχίζουν να ζουν εκεί μέσα….

 

Του Gwynne Dyer

Winnipeg Free Press

http://www.winnipegfreepress.com/opinion/columnists/what-is-the-point-of-power-137164438.html

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. avanti avatar
    avanti 13/01/2012 14:28:09

    Δυστυχώς σε σπηλιές ζούμε ακόμη με λίγες τεχνολογικές ανέσεις, κατά τα άλλα δεν έχει αλλάξει τίποτα.

  2. Νikos Draxma avatar
    Νikos Draxma 13/01/2012 22:44:46

    Τι αναγκη εχουν οι αμερικανοι λεφτα για πεταμα εχουν , οσο εχουν τα μηχανακια της fed να τυπωνουν χρημα και το δολλαριο συνεχιζει να ειναι το παγκοσμιο αποθεματικο νομισμα θα κυριαρχουν και νυν και αει

  3. etsi_kai_allios avatar
    etsi_kai_allios 14/01/2012 17:30:49

    Τι γράφει ο καημένος ο αρθρογράφος:
    "Οι ΗΠΑ είχαν 100.000 στρατιώτες στο Ιράκ (...) συνολικό κόστος περίπου $1 τρισεκατομμύριο (....) σε όλη τη διάρκεια της κατοχής, πλήρωναν κανονικά το ιρακινό πετρέλαιο.
    Ποιος ήταν λοιπόν ο σκοπός όλης αυτής της επιχείρησης;"

    ΕΛΕΟΣ! Φτάνει πια με το κουτόχορτο! Ισοπέδωσαν μια ολόκληρη χώρα και μετά έβαλαν τους κατοίκους της να πληρώνουν φόρους για να ξεπληρώσουν τα συμβόλαια "ανοικοδόμησης" (Iraq for Sale---> www.imdb.com/title/tt0815181/)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.