#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
27/02/2012 11:45
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το μέλλον του πλανήτη εξαρτάται από ... την Ελλάδα και το Ιράν



Οι εποχές που ζούμε είναι γεμάτες από διεθνείς εντάσεις.

Σε οικονομικό επίπεδο, οι αγορές είναι προσηλωμένες στο τι συμβαίνει, ή δεν συμβαίνει, στην μικροσκοπική Ελλάδα.

Στον κόσμο της γεωπολιτικής, και της εξωτερικής πολιτικής, η αραβική άνοιξη είναι γεμάτη από εφιαλτικές προοπτικές. Η Λιβύη μπήκε σε φαύλο κύκλο φυλετικών συγκρούσεων και βίας. Και αν η οικονομική εξαθλίωση της Αιγύπτου δεν αναστραφεί, αν δεν επανέλθει μια πραγματική μορφή διακυβέρνησης, οι πιθανότητες ριζοσπαστικοποίησης αυξάνονται κατακόρυφα.

Η Συρία βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο, με τεράστιες επιπτώσεις για την ευρύτερη περιοχή. Και μπορεί ο υπόλοιπος κόσμος να είναι ενωμένος στον περιορισμό της βίας, υπάρχουν όμως σοβαρά ισχυρά εμπόδια που δεν επιτρέπουν τον τερματισμό της. Ο εξοπλισμός της αντιπολίτευσης θα κλιμακώσει την βία. Η παρέμβαση από πλευράς Δύσης θα ήταν μια υπερβολή. Και αν τελικά ο Αραβικός Σύνδεσμος όντως επέμβει, δεν είναι ξεκάθαρο το αν οι δυνάμεις του αρκούν για να νικήσουν τον συριακό στρατό.

Οι γείτονες της Συρίας, κοντινοί και μακρινοί, έχουν μεγάλα διακυβεύματα στις εξελίξεις εκεί. Η Σαουδική Αραβία βλέπει μια ευκαιρία για να περιορίσει τοις φιλοδοξίες του Ιράν. Το Ιράν ανησυχεί, πως θα χάσει την επιρροή του στον Λίβανο, στο Ιράκ, και στην ίδια την Συρία, αν αναλάβει έναν νέο και πιο εχθρικό προς αυτό καθεστώς στη Δαμασκό.

Τα σύνορα του Ιράκ έχουν γίνει πλέον διάτρητα στην ροή όπλων προς τη Συρία. Η Ιορδανία και το Ισραήλ παραμένουν σε πλήρη εγρήγορση, ανησυχώντας για το μέλλον της Συρίας. Όσον αφορά στις ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ, υποφέρουν από κόπωση μάχης, μετά την επέμβασή τους στη Λιβύη.

Στο Ιράκ, μπορεί ο πρωθυπουργός Nouri al Maliki να κέρδισε την τελευταία εκλογική μάχη, αλλά η βία στη χώρα του αυξάνεται, και δεν αποκλείεται ακόμη και εμφύλιος πόλεμος. Το Ιράκ θα μπορούσε κάλλιστα να διαιρεθεί ανάμεσα σε σουνιτικές, σιιτικές, και κουρδικές φατρίες. Οι τρεις μεγαλύτερες σιιτικές ριζοσπαστικές ομάδες στα ανατολικά δρουν ανεξέλεγκτα. Το δε, όχι και τόσο αόρατο, χέρι του Ιράν ενισχύεται, την ώρα που η αμερικανική επιρροή μειώνεται σταθερά.

Ακόμη πιο πέρα, η προσπάθεια για σταθερή κυβέρνηση, ασφάλεια, και οικονομική πρόοδο στο Αφγανιστάν παλινδρομεί. Είναι αμφίβολο αν οι αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας έχουν τη δυνατότητα να αναλάβουν από μόνες τους την ευθύνη για την ασφάλεια της χώρας.

Το στρατηγικό κέντρο βάρους, και το φυτίλι που θα ανάψει την φωτιά είναι το Ιράν. Μια επίθεση στις πυρηνικές του εγκαταστάσεις θα ήταν καταστροφική.

Για όσους ισχυρίζονται ότι ένα πυρηνικό Ιράν θα ήταν ότι το χειρότερο, θα πρέπει να καταλάβουν ότι μια επίθεση εναντίον του απλά θα αναβάλλει την απόκτηση πυρηνικής ισχύος εκ μέρους του.

Οι φιλοϊρανικές δυνάμεις στο Ιράκ, στη Συρία, και στον Λίβανο θα αντιδρούσαν βίαια και εκδικητικά. Η Αίγυπτος θα αντιμετώπιζε το σοβαρό δίλημμα της συνέχισης της συνεργασίας ειρήνης με το Ισραήλ, ή την διακοπή της. Ακόμη και μια απλή αναθεώρηση αυτής της συμμαχίας θα είχε τρομερές συνέπειες για το Τελ Αβίβ, αφού δεν θα μπορούσε να βασιστεί στην διασφάλιση των δυτικών του συνόρων.

Και ποιος γνωρίζει πως θα αντιδρούσαν οι αγορές πετρελαίου, με την απειλή και μόνο του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ;

Υπ αυτήν την άποψη, τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ είναι σαφή. Δυστυχώς όμως, η σαφήνεια αυτή θολώνει, εξαιτίας του ότι βρισκόμαστε σε χρονιά εκλογών.

Το τι συμβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο, εξαρτάται άμεσα από δυο μόνο ζητήματα: Το μέλλον της Ελλάδας και του Ιράν.

Η Νο1 προτεραιότητα της κυβέρνησης Ομπάμα θα πρέπει να είναι η ασφαλής διέλευση μέσω της σημερινής εκδοχής της Σκύλας και της Χάρυβδης.

Ο κόσμος θα πρέπει να εστιάσει το ενδιαφέρον του στην επίλυση της ελληνικής κρίσης χρέους, είτε μέσω δημοσιονομικής παρέμβασης, είτε αποκόπτοντας την Ελλάδα από την ευρωζώνη, μέχρι να βελτιωθεί η οικονομική της κατάσταση. Οι συνέπειες της αδράνειας απειλούν με παγκόσμια οικονομική κατάρρευση. Ένα νέο 1929 δεν θα πρέπει να είναι πια αποδεκτό.

Την ίδια ώρα, θα πρέπει να επιλυθεί και η κρίση του Ιράν, και των πυρηνικών του φιλοδοξιών.

Θα πρέπει να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις, και η μυστική διπλωματία. Οι ΗΠΑ θα πρέπει να συνεργαστούν με κάποιον που θα έχει αξιοπιστία στο Ιράν, και θα είναι αρκετά διακριτικός, ώστε να παίξει τον ρόλο του διαμεσολαβητή, προκειμένου νε εξευρεθεί οπωσδήποτε λύση.

Τις τελευταίες μέρες, η Ουάσιγκτον ζήτησε μετ επιτάσεως από το Ισραήλ να μην επιτεθεί μονομερώς εναντίον της Τεχεράνης. Μάλλον όμως θα χρειαστούν ακόμη πιο σκληρές προειδοποιήσεις. Ο κίνδυνος για έναν καταστροφικό πόλεμο είναι μεγάλος.

 

Του Harlan Ullman

The Atlantic Council

http://www.acus.org/new_atlanticist/world-depends-future-greece-and-iran

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΠΗΛΕΑΣ avatar
    ΠΗΛΕΑΣ 27/02/2012 16:07:05

    Πάντως, η Αραβική Άνοιξη διέλυσε τόσο πολύ τις δομές των Αραβικών κρατών, ιδίως της Αιγύπτου, που μάλλον σαν Αμερικανοκίνητη προσπάθεια εξασφαλίσεως του Ισραήλ για να ριχτεί στο Ιράν, μπορεί να εξηγηθεί. Το πως επετεύχθη; Θυμηθείτε το Πολυτεχνείο '73 της Αθήνας και την Πλατεία Τιέν Αν Μεν του Πεκίνου. Έτσι ακριβώς!
    Κατά την γνώμη μου, η επίθεση του Ισραήλ δεν θα αργήσει.

  2. Δήμος avatar
    Δήμος 27/02/2012 17:42:20

    Δύσκολο να αρχίσει πόλεμος στο Ιράν πριν τις εκλογές στις ΗΠΑ. Άρα μιλάμε για 1 έτος και πλέον.

  3. kartai avatar
    kartai 27/02/2012 17:44:44

    ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ .... "ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΕΙΣ, ΤΟΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ
    Ασύμμετρα εργαλεία για την πλανητική προσαρμογή

    Αν ήμουν Έλληνας ( θα είμαι αρκετά σύντομα, όταν οι banksters έρθουν σε μένα), νομίζω ότι θα μπορούσα απλώς να πω στο αει διάολο και με τις ταραχές και διαμαρτυρίες. Ποτέ δεν κάνουν πραγματικά τη διαφορά.

    …Έχετε μερικά εκατομμύρια ανέργους φίλους / ξαδέλφια; Λοιπόν, η τέλεια στιγμή για να «πλημμυρίσει το σύστημα». Μαζέψτε μερικές δεκάδες χιλιάδες από τους στενότερους φίλους σας και επιδιώκουν να ενταχθούν στο πλησιέστερη Τεκτονική Στοά. Τότε ενταχθούν επίσης σε κάθε άλλη Ιλλουμινάτι και παγιωμένη οργάνωση ελίτ που μπορεί να βρεθεί. Δεν μπορείτε να συμμετάσχετε; Λοιπόν, εξακολουθεί να αξίζει τον κόπο μερικές χιλιάδες άτομα την ημέρα, προσωπικά εμφανιστούν και να ζητήσει να συμμετάσχει στην (έως τότε) μυστική οργάνωση. Το πιασες;…
    δημοσιεύτηκε 24η Φεβρουαρίου 2012 από http://halfpasthuman.com/asym.html

  4. βροντόσαυρος avatar
    βροντόσαυρος 28/02/2012 00:36:52

    Ξέχασες να αναφέρεις ότι το Ιράν πλέον δεν δίνει πετρέλαιο στην ελλάδα.

  5. Ελληνική Φιλοσοφία avatar
    Ελληνική Φιλοσοφία 28/02/2012 00:58:07

    Ακριβως, Παντως αν οι ΗΠΑ πανε σε πολεμο πριν τις εκλογες εγω προσωπικα θα θεωρησω τον Ομπαμα ολοκληρωτικα υποχειριο και εν μερει υποκριτη(ολοι θυμομαστε την δυσαρεσκεια που εξεφρασε για τον Νετανιαχου στις καμερες με τον Σαρκοζι οταν δεν ηξερε οτι ηταν στον αερα). Τα προβληματα που θα προκυψουν απτο εμπαργκο στο πετρελαιο φαινεται να ειναι κατι αναποφευκτο, εμεις πρεπει να εστιασουμε την προσοχη μας στην Ελλαδα που ειναι και παραγων παγκοσμιων μεταβολων. Παντως το μακελειο στο Ιραν δεν αποκλειεται να αποφευχθει αλλα ειναι δυσκολο κρινοντας απτα προσφατα γεγονοτα που συνεβησαν.

    • avanti avatar
      avanti @ Ελληνική Φιλοσοφία 28/02/2012 10:48:37

      Υποχείριο & υποκριτής ο μπάρακ! γλουπς, μην το ξαναπείς, Θεός φυλάξει.

  6. franc avatar
    franc 28/02/2012 16:19:27

    Οσον αφορά το Ιράν, αν ακόμα δεν έχει ετοιμάσει επαρκώς το πυρηνικό του οπλοστάσιο, θα είναι το νέο Αφγανιστάν. Στην αντίθετη περίπτωση το Ισραήλ θα εξαφανιστεί απο το χάρτη. Ομως επειδή το Ισραήλ ξέρει πολύ καλύτερα απο εμάς τι συμβαίνει, αυτό κρατάει και το πεπόνι και το μαχαίρι και δεν νομίζω να αποφάσισε να αυτοκτονήσει.

    Οσον αφορά την Ελλάδα ο αρθρογράφος αναφέρει: "Ο κόσμος θα πρέπει να εστιάσει το ενδιαφέρον του στην επίλυση της ελληνικής κρίσης χρέους, είτε μέσω δημοσιονομικής παρέμβασης, είτε αποκόπτοντας την Ελλάδα από την ευρωζώνη, μέχρι να βελτιωθεί η οικονομική της κατάσταση"

    Kαι επειδή είναι προφανές οτι το δεύτερο σκέλος της υπόθεσης αντί να επιλύσει το πρόβλημα το επιδεινώνει, η μόνη λύση που μας απομένει είναι η δημοσιονομική παρέμβαση η οποία σημειωτέον είναι και πολύ ευκολώτερη απο τη δεύτερη αφού θα γίνει αμέσως αποδεκτή απο όλους τους εμπλεκόμενους πλήν ίσως, με ερωτηματικό, της Γερμανίας.
    Ακόμα και στην περίπτωση που η Γερμανία ξεροκέφαλα θα επέμεινε στην λύση της προσωρινής αποκοπής απο την Ευρωζώνη, η λύση αυτή, αν επιτύχει, (πράγμα απίθανο) θα πρέπει να εφαρμοστεί και στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ με πρόβλημα χρέους. Αρα θα οδηγήσει στη διάλυση της ΕΕ, ιδιαίτερα μάλιστα αν γίνει με "σαλαμοποίηση" δηλαδή αποκοπή μιας μιας χώρας ώστε να μην υπάρξει μέτωπο αντίστασης.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.