#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
22/10/2013 06:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το ευρωπαϊκό Tea Party προ των πυλών;



Ακριβώς όπως το Κόμμα του Τσαγιού παρέλυσε το Κογκρέσο, έτσι και μια συμμαχία των λαϊκιστικών αντιευρωπαϊκών κομμάτων θα μπορούσε να οδηγήσει την Ευρώπη σε αδιέξοδο, σχολιάζει ο Jan - Werner Mueller, καθηγητής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Princeton.

Οι Ευρωπαίοι έχουν εκπλαγεί και συγκλονιστεί από τη διακοπή λειτουργίας –και τη σχεδόν χρεοκοπία- των Ηνωμένων Πολιτειών. Ίσως και να αισθάνθηκαν ακόμη και κάποια ικανοποίηση από την κακοτυχία. Εξάλλου, οι ευρωπαίοι ηγέτες έχουν εμπαιχθεί και περιφρονηθεί για την παγκόσμια μικροπολιτική τους σχετικά με τη δυσλειτουργική ευρωζώνη τα τελευταία χρόνια – ωθώντας συνεχώς την οικονομία τους στο γκρεμό, μόνο και μόνο για να υποχωρήσουν λίγο πριν ανοίξουν οι αγορές.

Ωστόσο, η Ευρώπη θα μπορούσε να οδηγηθεί στη δική της εκδοχή της διακοπής - λιγότερο δραματική από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, σίγουρα, αλλά με παρόμοια αίτια. Ακριβώς όπως το Κόμμα του Τσαγιού έχει καταντήσει το Κογκρέσο ένα παραλυμένο, μισητό ίδρυμα, μια συμμαχία αντι - ευρωπαϊκών κομμάτων της Ένωσης θα μπορούσε να δώσει στην Ευρώπη τη δική της εκδοχή για το «αδιέξοδο», αν κερδίσει αρκετές ψήφους στις ευρωπαϊκές εκλογές του επόμενου έτους. Οι ευρωπαϊκές ελίτ - και κάθε πολίτης που ενδιαφέρεται για την τύχη της ΕΕ - καλύτερα να αρχίσει να σκέφτεται αυτό το σενάριο.

Οι ΗΠΑ και η ΕΕ έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: είναι, στη γλώσσα της πολιτικής επιστήμης, «μικτά καθεστώτα», με ένα ισχυρό διαχωρισμό των εξουσιών και πολλούς ελέγχους και ισορροπίες. Αυτό είναι καλή είδηση ​​για εκείνους που θέλουν νόμους που θα βασίζονται σε ευρεία συναίνεση και, γενικά, για να αποφευχθεί αυτό που ο James Madison αποκάλεσε «δημόσια αστάθεια». Σε αντίθεση με το μοντέλο του Westminster, τα μικτά καθεστώτα καθιστούν εύκολο για έναν σχετικά μικρό αριθμό πολιτικών παραγόντων να ασκήσουν βέτο στην αλλαγή. Επίσης, είναι λιγότερο διαφανείς. Επιπλέον, είναι πιο δύσκολο να κάνουν κάποιον σαφώς υπόλογο – το φταίξιμο για την πολιτικολογία μπορεί πάντα να μετατοπίζεται.

Οι Αμερικανοί θρηνούν για το «αδιέξοδο» εδώ και χρόνια, αλλά οι πρόγονοί τους ήθελαν πιθανώς να γίνουν έτσι τα πράγματα - σε κάποιο βαθμό. Αυτό που έλπιζαν επίσης, ήταν οι πολιτικοί να κοινωνικοποιηθούν σε αυτό το σύστημα και να μάθουν πώς να συνεργάζονται. Μόνο που ο ιδανικός τζέντλεμαν βουλευτής, που κάνει παρασκηνιακές συμφωνίες προς το δημόσιο συμφέρον, φαίνεται απλά μια ψευδαίσθηση στην εποχή της συνεχούς ροής ειδήσεων και της συνεχούς πίεσης από ομάδες συμφερόντων με φαινομενικά απεριόριστη οικονομική και, τελικά, εκλογική δύναμη.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - αν και ποτέ δεν έγινε ακριβώς ένας αγαπημένος οργανισμός - ήταν μέχρι πρόσφατα πιο πιθανό να φτάσει στο ιδανικό των ΗΠΑ, για τον απλό λόγο ότι τα περισσότερα από τα μέλη του είχαν τουλάχιστον δύο κοινά: ήταν σε γενικές γραμμές υπέρ της ΕΕ και ήταν πρόθυμοι να διαφυλάξουν τις εξουσίες που το κοινοβούλιο κέρδισε δύσκολα και, ει δυνατόν, να  τις επεκτείνουν.

Το κοινοβούλιο έχει πράγματι γίνει πιο ισχυρό από ό,τι συνειδητοποιούν οι περισσότεροι Ευρωπαίοι και όχι μόνο σε υψηλού προφίλ θέματα όπως η προστασία των δεδομένων. Όπως επεσήμανε ο καθηγητής του LSE Simon Hix, περίπου το 25 % των τροποποιήσεων της νομοθεσίας που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατέληξαν νόμοι - περισσότερες από κάθε εθνικό κοινοβούλιο.

Τα σχέδια για να καταστεί η ΕΕ πιο δημοκρατική συχνά επικεντρώνονται στην παροχή ακόμη περισσότερων εξουσιών στους βουλευτές - πάνω στην αφελή υπόθεση ότι το κοινοβούλιο θα είναι πάντα αυτομάτως φιλοευρωπαϊκό. Αλλά τι θα γίνει αν καταληφθεί από μια ευρωπαϊκή εκδοχή του Κόμματος του Τσαγιού, μια ομάδα που θα κάνει προεκλογικές εκστρατείες στο όνομα της αρχής ότι η ίδια η κυβέρνηση είναι το πρόβλημα; Ο Ιταλός πρωθυπουργός Ενρίκο Λέτα προειδοποίησε σε συνέντευξή του στους New York Times αυτή την εβδομάδα ότι τα κυρίαρχα, φιλοευρωπαϊκά κόμματα πρέπει να κερδίσουν  τουλάχιστον το 70 % των εδρών για να αποφευχθεί μια «εφιαλτική νομοθεσία».

Η προειδοποίηση του Λέτα μοιάζει σαν η δημιουργία της ΕΕ να επιβεβαιώνει τους βασικούς  λόγους για τους οποίους οι λαϊκιστές την καταδικάζουν: οι ψηφοφόροι έχουν περισσότερη δημοκρατία, για όσο διάστημα παραμένει μια δημοκρατία χωρίς πραγματικές επιλογές - ή έτσι πιστεύουν οι λαϊκιστές. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να είμαστε σαφείς όταν οι κίνδυνοι είναι συγκεκριμένοι. Δεν είναι κάθε κόμμα που επικρίνει το ευρώ αντιευρωπαϊκό (σκεφτείτε τους Εναλλακτικούς για τη Γερμανία). Ωστόσο, ένας σημαντικός αριθμός των πραγματικά αντιευρωπαϊκών κομμάτων είναι απλά καταστροφικός και υποφέρει από θεμελιώδεις αντιφάσεις. Θεωρούν ότι έχουν δημοκρατική νομιμότητα, βάσει των ψήφων που έλαβαν στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την ίδια στιγμή αρνούνται τη δημοκρατικότητα του Ευρωκοινοβουλίου. Θέλουν απλά να γκρεμίσουν τα πάντα (αλλά να ιδανικά να κρατήσουν τα χρήματα και το κύρος που έχει η δουλειά).

Όπως έχει δείξει μία διαφωτιστική μελέτη του Marley Morris, οι αντι - Ευρωπαίοι κάνουν λίγη πραγματική δουλειά στο νομοθετικό σώμα, προτιμώντας να παρακολουθούν «από μακριά» τις συνόδους της ολομέλειας - το UKIP είναι υπέρμαχος αυτής της προσέγγισης. Πολλά από αυτά τα κόμματα –που έχουν συγκεντρωθεί στην ομάδα Ευρώπη της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας (EFD), ένα είδος διεθνών εθνικιστών- δεν προσφέρουν καμία συνεκτική πολιτική πλατφόρμα.

Το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν (που προηγείται στις γαλλικές δημοσκοπήσεις για τις ευρωπαϊκές εκλογές τον Μάιο του 2014 ) και το κόμμα του Γκέερτ Βίλντερς, ενάντια στη μετανάστευση και το Ισλάμ, στην Ολλανδία, προσπαθούν να δημιουργήσουν μία πανευρωπαϊκή αντιευρωπαϊκή συμμαχία. Θα μπορούσαν να κάνουν μια πιο αποτελεσματική προεκλογική εκστρατεία μαζί, αλλά είναι επίσης πιθανό να κάνουν  τα πράγματα ακόμη πιο χαοτικά: ορισμένα λαϊκιστικά κόμματα δεν θέλουν να έχουν σχέση με τον ρατσισμό που συνδέεται με αυτά. Σε ένα επίπεδο, αυτή η έλλειψη συνοχής είναι κάτι καλό, όπως είναι και το γεγονός ότι ακόμη και στο εσωτερικό της ακροδεξιάς οι συμμαχίες συχνά διαλύονται.

Έτσι, εκτός και αν πραγματικά θέλουν μια δυσλειτουργική ΕΕ, οι ευρωπαίοι πολίτες θα πρέπει να σκεφτούν πολύ καλά πριν ψηφίσουν αυτά τα κόμματα. Δεν θα έχουν διαφορετικές πολιτικές, αλλά παράλυση. Υπάρχουν πραγματικές εναλλακτικές λύσεις - ακόμα και στη λιτότητα - και υπάρχει ένα πραγματικό φάσμα αριστερών και δεξιών επιλογών στο κοινοβούλιο, πολύ περισσότερο από ό,τι σε πολλά εθνικά κοινοβούλια. Είναι δημοκρατικά θεμιτό να θέλουν να διαμαρτυρηθούν -αλλά είναι επίσης σημαντικό να λάβουν σοβαρά υπόψιν την ψήφο τους. Η διακοπή λειτουργίας είναι για πολιτικούς εφήβους, όχι για ενήλικες.

theguardian

ΣΧΟΛΙΑ

  1. liberal avatar
    liberal 22/10/2013 07:53:04

    Αντιευρωπαϊσμός, ρατσισμός και μισαλλοδοξία στην ημερήσια διάταξη. Ο άλλος, ο διαφορετικός γίνεται πάντα ο εχθρός (είτε πρόκειται για το μετανάστη, είτε για τον "τεμπέλη" Έλληνα με τα τεράστια χρέη, είτε για τον "ναζί" Γερμανό, είτε για αυτόν με διαφορετική σεξουαλική επιλογή). Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ...

    • αντιρεαλιστής avatar
      αντιρεαλιστής @ liberal 23/10/2013 20:56:06

      Λες "αντιευρωπαϊσμός" σε ικανοποιεί αυτή η ΕΕ και η συμπεριφορά Γερμανίας και γερμανοειδών;

  2. A3 avatar
    A3 22/10/2013 08:29:25

    Στην Ευρώπη οι λαοί αντιδρούν έναντι των δικών τους, πολυπολιτισμικών, ελίτ με έναν τρόπο που εξέπληξε τους "διανοούμενους" που είχαν μάθει να ερμηνεύουν το λαό μέσα από τη φενάκη της "ταξικής συνείδησης": τα συντηρητικά κόμματα που αρθρώνουν πατριωτικό και εθνικά υπερήφανο λόγο αρχίζουν να διεκδικούν την πρωτοκαθεδρία του πολιτικού συστήματος. Και αυτό γίνεται με σημαία την απόκρουση της εισβολής των λαθρομεταναστών, κατά κόρον στη Γαλλία αλλά όχι μόνο: και στην Ολλανδία, τη Γερμανία, μέχρι και τη "σκανδιναβική" (κατά ΓΑΠ) Νορβηγία. Η εξέλιξη αυτή δεν θα έπρεπε να είναι έκπληξη αν σκεφτούμε ότι η διαφορά της Ευρώπης με τις ΗΠΑ είναι η ισχυρή εθνική συνείδηση.

    Εδώ, μέχρι πότε οι συντηρητικοί πολίτες θα ανέχονται τις προπαγάνδες της παλαβής αριστεράς και των φερεφώνων της και τις ενοχές που αυτή δημιουργεί , αντλώντας επιχειρηματολογία από τις πράξεις των ναζί και των μαφιόζων; Για άλλη μία φορά ο κόσμος οδεύει προς μία κατεύθυνση (της παλινόρθωσης των συντηρητικών ιδεών) και εμείς προς την αντίθετη (της νεο-μαρξιστικής, διεθνιστικής επανάστασης) με τη συμβολή και των δούρειων ίππων της παράταξης (βλ. δηλώσεις, το τελευταίο τριήμερο, από "μεγαλόσχημα" στελέχη του παρελθόντος).

  3. υδρόκερος avatar
    υδρόκερος 22/10/2013 11:37:48

    Aν οι δυνάμεις της παράνοιας του φθηνού λαϊκισμού και του ρατσιστικού μίσους , κομμάτων όπως το FN στην Γαλλία ή το FPO στην Αυστρία επικρατήσουν στην Ευρώπη τότε αυτή η ήπειρος θα γυρίσει μισό αιώνα πίσω και η ζημιά θα είναι ανεπανόρθωτη για όλους τους λαούς της Ευρώπης .
    Όλοι αυτοί που τους υποστηρίζουν ας κάτσουν μια στιγμή να σκεφτούν τί θα συμβεί σε αυτήν την ήπειρο αν διαλυθεί η ΕΕ την μόνη δύναμη που ενώνει τους λαούς της Ευρώπης και από την οποία τα αδύναμα κράτη όπως η δική μας χώρα έχουν λάβει για τόσα χρόνια υποστήριξη και οικονομική βοήθεια.
    Επιπλέον πώς θα επιβιώσει η μικρή Ευρώπη στον ολοένα και μεγαλύτερο ανταγωνισμό των αναδυόμενων χωρών όταν θα είναι διαλυμένη και κατακερματισμένη;

    Η Κα ΛΕ ΠΕΝ θέλει να πάρει μέτρα περιορισμού της μετανάστευσης στην χώρα
    της .
    'Έχουμε ποτέ σκεφτεί ότι τέτοια μέτρα θα στρέφονται αργά αλλά σταθερά και εναντίον των νότιων προέλευσης λαών της Ευρώπης και όχι μόνο κατά των μαγκρεμπίνων ή αφρικανών μουσουλμάνων;

    Πρόσφατα χώρες του Βορρά δεν ανακοίνωσαν την πρόθεση τους να λάβουν τέτοια μέτρα ; περιορισμού της μετανάστευσης ελλήνων υπηκόων στις χώρες τους;
    Κυβερνήσεις δημοκρατικού υποτίθεται τόξου υιοθετούν όλο και περισσότερο την ατζέντα των ακροδεξιών κομμάτων των χωρών τους για να μην χάσουν τις ψήφους τους.

    Θέλουν να βάλουν την Ελλάδα σε διπλή καραντίνα δηλ. να μας περιορίσουν στις μετακινήσεις μας, εμάς που είμαστε ένας ιστορικός λαός της Ευρώπης , βάζοντας μας στην ίδια μοίρα και επιβάλλοντας μας τους ίδιους περιορισμούς με τους λαθρομετανάστες που εισβάλουν στην Ελλάδα από το Μπαγκλαντές και την Σομαλία.
    Αυτά τα μέτρα δεν είναι αποτέλεσμα της ανόδου της ακροδεξιάς στην Ευρώπη;
    Μήπως το αυστριακό FPO σύμμαχος της ΛΕ ΠΕΝ δεν κάνει συστηματική προπαγάνδα κατά της Ελλάδας και έχει βγάλει μάλιστα μέχρι και αφίσα προεκλογική που παρουσιάζει τους Έλληνες ως ζήτουλες- ζητιάνους της ΕΕ ;
    Ας τα προσέξουμε αυτά τα φαινόμενα τύπου ΛΕ ΠΕΝ.

    Η κυρία αυτή χύνει κροκοδείλια δάκρυα για την Ελλάδα επειδή χρησιμοποιεί το παράδειγμα της Ελλάδας για να κάνει προπαγάνδα κατά της ζώνης του Ευρώ.
    Πολύ που νοιάζεται βέβαια για την μοίρα της Ελλάδας στην ζώνη του Ευρώ .
    Η στάσης της είναι καθαρά υποκριτική.
    Με το οικονομικό πρόγραμμα που ευαγγελίζεται ( που θυμίζει σε πολλά σημεία Σύριζα και ΧΑ ) προστατευτισμού της οικονομίας από την υποτιθέμενη κακή παγκοσμιοποίηση το μόνο που θα επιτύχει θα είναι η περαιτέρω απομόνωση και περιθωριοποίηση στο οικονομικό και πολιτικό επίπεδο της περήφανης χώρας της αλλά και όλης της Ευρώπης που τυχόν ακολουθήσει το παράδειγμα της παρωχημένης και ξεπερασμένης ιδεολογίας της.

    • Κολώνειο Αγος avatar
      Κολώνειο Αγος @ υδρόκερος 22/10/2013 13:39:51

      Ο γνωστός ανθέλληνας Strache της Βιέννης ήδη από το 2011 χαριεντίζονταν στα έδρανα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου με την Μαρίν Λεπέν και έψαχνε για λυκοφιλίες και λυκοσυμμαχίες με λοιπούς υδροκέφαλους ( ιταλική λίγκα του βορρά) και κομπλεξικούς made in EE.
      Σε βιντεάκι υπό τον τίτλο Strache (FPÖ) und Marine Le Pen in Strassburg φαίνεται ιδιαίτερα διαχυτικός μαζί της προβαίνοντας και σε χειροφιλήματα.
      Ολο το κομπλεξικό φασισταριό ενωμένο δυνατό

  4. Αξιοτελλης avatar
    Αξιοτελλης 22/10/2013 11:56:18

    Κάποιοι επιμένουν να μην θέλουν να καταλάβουν ότι στην σημερινή παγκοσμιοποιημένη ανθρωπότητα η μοίρα των λαών της Ευρώπης είναι στην συνένωσή και στην αλληλοσυνεργασία τους τους . Αν ο καθένας πάρει τον δικό του μοναχικό δρόμο τότε η Ευρώπη που πρωταγωνίστησε στις εξελίξεις των προηγούμενων αιώνων είναι καταδικασμένη ολόκληρη ως ήπειρος στο περιθώριο των παγκόσμιων εξελίξεων.

    Η ευημερία που πολλοί λαοί της σήμερα απολαμβάνουν θα είναι σύντομα παρελθόν.

  5. A3 avatar
    A3 22/10/2013 13:58:36

    Προς υδρόκερο και Αξιοτέλλη,

    Συμφωνώ μαζί σας. Και με τους δύο.
    Μόνο που πρέπει να αναλογιστούμε ότι η αντιμεταναστευτική σημαία, με την οποία έρχονται και πολλές παρεμπίπτουσες αρνητικές επιπτώσεις στο οικονομικό πεδίο, βασιζεται σε λογικά επιχειρήματα. Και η επιχειρηματολογική βάση συνοψίζεται στη λέξη 'ασφάλεια'.

    Γιατί η ανασφάλεια του Παριζιάνου μετά το κάψιμο των προαστίων από τους εξεγερμένους απόγονους Αφρικανών μεταναστών, μεταδόθηκε τόσο σε άλλες χώρες, όσο και σε άλλες θεματικές ενότητες της πολιτικής (βλ. οικονομική ανασφάλεια). Όπως και στην Αθήνα, μόνο που εδώ ανεχτήκαμε να καεί η πόλη περισσότερες από μία φορές. Εξ ου και σήμερα, ούτε η κεντροδεξιά ούτε η κεντροαριστερά είναι σε θέση να δημιουργήσουν ρεύμα, ενώ η Λεπέν, πολύ έξυπνα, διεκδικεί πλέον να καταστεί το νέο κέντρο του πολιτικού συστήματος. Μακρινό ενδεχόμενο; Ειλικρινά, όσο βάρος έχει η έκφραση της προσωπικής μου άποψης, δε νομίζω. Αυτά, βέβαια, είναι οι εξελίξεις σε χώρες όπως η Γαλλία, όπου η συζήτηση για την πολιτική γίνεται χωρίς στερεότυπα. Εμείς έχουμε μείνει ακόμα στις ταμπέλες.

    Πραγματικά, δε διερωτώνται όσοι διατυπώνουν ενστάσεις περί των συντηρητικών κομμάτων πώς ακριβώς γίνεται (α) και να διατυπώνουμε τέτοιες ενστάσεις και (β) να είμαστε ουραγοί, ταυτόχρονα; Μήπως η ιστορία γράφει ότι η Ευρώπη απολάμβανε ευημερία μόνο με "προοδευτικά" και θολά πολιτικά συστήματα;! Ξανά, όσο μετράει μία προσωπική άποψη, δε νομίζω.

    Την Ευρώπη την έχτισαν τα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα και την ξεχείλωσαν τα θολά (κατ' όνομα χριστιανοδημοκρατικά) και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Απόδειξη αυτού είναι ότι το FN έχει ρίξει πολύ τους αντι-ευρωπαϊκούς τόνους (και τους αντισημιτικούς) και εστιάζει στη λαθρομετανάστευση και στην επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες. Ἐχει πάψει προ πολλού να είναι ακρο-δεξιό, ακριβώς επειδή η κοινωνία συντηρητικοποιείται (δηλ. μετατοπίζεται προς τα δεξιά), όπως και στην Ελλάδα. Αν αυτό μας αρέσει ή όχι είναι άλλο θέμα-η στρατηγική μίας χώρας δε μπορεί να χαράσσεται με ευχολόγια.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.