16/05/2009 23:50
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το δράμα των Ταμίλ

Το υπουργείο Άμυνας της Σρι Λάνκα ανακοίνωσε (16 Μαΐου)  ότι οι αντάρτες Ταμίλ ετοιμάζονται για «μαζική αυτοκτονία», έχοντας χάσει και το τελευταίο τμήμα εδάφους, που ήλεγχαν στο βορειο-ανατολικό τμήμα της νησιωτικής αυτής χώρας του Ινδικού Ωκεανού.
Ο μικροσκοπικός τους θύλακας, όπου έχουν συγκεντρωθεί τα υπολείμματα των ανταρτών -αλλά και οι άμαχοι-, είναι έκτασης μόλις τεσσάρων τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, οι άμαχοι Ταμίλ που έχουν αποκλειστεί εκεί φθάνουν τους 50.000, ενώ οι αρχές της Σρι Λάνκα τους υπολογίζουν σε 15.000 έως 20.000 και κατηγορούν τους αντάρτες ότι τους χρησιμοποιούν ως «ανθρώπινες ασπίδες». «Οι τρομοκράτες δεν έχουν πια πού να πάνε και η μοναδική τους διέξοδος είναι να παραδοθούν στις δυνάμεις Ασφαλείας, διαφορετικά θα τους συντρίψουμε» δήλωσε στρατιωτικός εκπρόσωπος στο Κολόμπο.

Ο εμφύλιος

Στη Σρι Λάνκα μαίνεται ο εμφύλιος πόλεμος, μεταξύ των Σινχάλα και της μειονότητας των Ταμίλ, ξεκίνησε το 1983 και έχει στοιχίσει τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους.

Οι εχθροπραξίες εντάθηκαν από πέρσι το Νοέμβρη, όταν στην κυβέρνηση αναρριχήθηκε το εθνικιστικό κόμμα των Σινχάλα. Παράλληλα, συγκροτήθηκαν παρακρατικές ομάδες, που συνεργάζονται με το Στρατό και κάνουν επιθέσεις, απαγωγές ,αλλά και δολοφονίες των Ταμίλ, καθώς και όσων υποστηρίζουν το δικαίωμά τους στην αυτοδιάθεση. Μία τέτοια περίπτωση αποτέλεσε και η δολοφονία του βουλευτή, που συμμετείχε ενεργά και στήριζε τη CMC (Civil Monitoring Committee) -μία επιτροπή που είχε συσταθεί, σε συνεργασία με αριστερούς ηγέτες και πολιτικούς των Ταμίλ-, με σκοπό τον αγώνα ενάντια στις δολοφονίες και τις απαγωγές.

Το τελευταίο διάστημα, έχουν πραγματοποιηθεί παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από πρεσβείες και προξενεία της Σρι Λάνκα, σε Αγγλία, Αυστρία, Βέλγιο, Ισραήλ και Πακιστάν. Κατά την κηδεία του βουλευτή πραγματοποιήθηκε πορεία διαμαρτυρίας στη Σρι Λάνκα με τη συμμετοχή 10.000 Σινχάλα, Ταμίλ και Μουσουλμάνων, που ένωσαν τις φωνές τους υπέρ της ειρήνης για να μπει, επιτέλους, ένα τέλος στον εμφύλιο σπαραγμό.

Οι Ταμίλ

Οι Ταμίλ είναι ένας λαός της Ινδικής υποηπείρου, που δεν ταυτίζεται με συγκεκριμένο κράτος -εθνοτική ομάδα, κατά τη σύγχρονη ορολογία-, με καταγεγραμμένη ιστορία μεγαλύτερη των δύο χιλιετιών.

Οι αρχαιότερες κοινότητες των Ταμίλ είναι αυτές της νότιας Ινδίας και της βορειοανατολικής Σρι Λάνκα. Υπάρχουν, επίσης κοινότητες, απόδημων Ταμίλ διασκορπισμένες σ΄ όλον τον κόσμο, ιδίως στη Μαλαισία, τη Νότια Αφρική, τη Σιγκαπούρη και το Μαυρίκιο, ενώ πιο πρόσφατοι μετανάστες υπάρχουν στην Αυστραλία, τον Καναδά, τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Συνολικά, υπολογίζεται ότι υπάρχουν περί τα 77 εκατομμύρια Ταμίλ στον κόσμο, εκ των οποίων:

-63 εκατομμύρια ζουν στην Ινδία

-2,6 εκατομμύρια ζουν στη Σρι Λάνκα

-1,5 εκατομμύριο ζουν στη Μαλαισία

-250 χιλιάδες ζουν στη Σιγκαπούρη

Η τέχνη και η αρχιτεκτονική των Ταμίλ περιλαμβάνει κάποιες από τις μεγαλύτερες συνεισφορές της Ινδίας στην παγκόσμια Τέχνη. Η αρχαία μουσική των Ταμίλ, η αρχιτεκτονική των ναών και τα στυλιζαρισμένα γλυπτά τους διδάσκονται ακόμα και παράγονται από αυτούς. Η κλασσική ομώνυμη γλώσσα τους είναι μία από τις αρχαιότερες καταγεγραμμένες της Ινδίας και έχει τα αρχαιότερα σωζόμενα γραπτά κείμενα από τις Δραβιδικές γλώσσες. Η «ταυτότητα» των Ταμίλ είναι, κυρίως, γλωσσική, παρά το ότι πιο πρόσφατα περιλαμβάνει και απογόνους μεταναστών που διατηρούν τον πολιτισμό και τις παραδόσεις των Ταμίλ, ακόμα κι αν δε συνεννοούνται πλέον κυρίως στη γλώσσα Ταμίλ.
Από θρησκευτικής πλευράς, οι Ταμίλ είναι Ινδουιστές, Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι, Βουδιστές και Τζαϊνιστές. Οι Ταμίλ συγγενεύουν φυλετικά, γλωσσικά και πολιτιστικά με τους άλλους Δραβίδες της Ινδικής υποηπείρου.

Αναδρομή και αίτια

Τα 75% του πληθυσμού της Σρι Λάνκα είναι βουδιστές, οι οποίοι ομιλούν τη σιναλέζικη διάλεκτο Σινχάλα και το υπολειπόμενο 25% αποτελούν κατά 90% από ινδουιστές και κατά 10% από μουσουλμάνους, που ομιλούν τη διάλεκτο των Ταμίλ και οι οποίοι γνωρίζουν διακρίσεις και καταπίεση από την ανεξαρτητοποίηση κιόλας της Σρι Λάνκα από τη Βρετανία, το 1948.
Οκτώ χρόνια αργότερα, άρχισαν τα πογκρόμ, που εξαπέλυσε το Κόμμα Ελευθερίας, το οποίο συσπείρωσε τους εθνικιστές βουδιστές Σιναλέζους, πετυχαίνοντας λίγο μετά από την αναγνώριση της σιναλέζικης ως της μόνης επίσημης γλώσσας της χώρας.

Το 1984 υπογράφηκε η συνθήκη Srima-Shastri pact μεταξύ Ινδίας και Σρι Λάνκα, που έδινε το δικαίωμα επαναπατρισμού σε 600.000 Ταμίλ. Ο όρος ήταν «επαναπατρισμός» και όχι «υποδοχή», διότι η πλειονότητα των Ταμίλ είχε φθάσει τον 19ο και 20ο αιώνα ως οικονομικοί μετανάστες, όμως και πάλι ο ίδιος αυτός όρος ήταν ανακριβής διότι πολλοί Ταμίλ ζούσαν εκεί πολλούς αιώνες.

Η αναδυόμενη μεσαία τάξη αντέδρασε, καθώς ήθελε να παραμείνει στη χώρα και να συμβιώσει με τους βουδιστές Σιναλέζους. Το ίδιο και οι αγρότες, που είχαν έστω και μικρή ιδιοκτησία γης. Πολλοί δεν ήθελαν να ακολουθήσουν το σύστημα των καστών που κυριαρχεί στην Ινδία και το οποίο οι Ταμίλ είχαν εγκαταλείψει. Μάλιστα, ήταν οι Ταμίλ οι οποίοι οργάνωσαν τον συνδικαλισμό στο νησί και η βάση τους ήταν σε μεγάλο ποσοστό αριστερή.

Το 1972 ξεκίνησαν και νέα πογκρόμ, ακόμη πιο άγρια που ξεσήκωσαν αντιδράσεις με κυριότερη την εμφάνιση των πρώτων επαναστατικών οργανώσεων των Ταμίλ. Τότε δημιουργήθηκαν στη νεολαία οι «Νέοι Τίγρεις Ταμίλ», οι οποίοι μετεξελίχθηκαν στους «Τίγρεις για την Απελευθέρωση των Ταμίλ».

Μια αποτρόπαια πράξη βαρβαρότητας έλαβε χώρα το 1981, όταν η αστυνομία έκαψε τη Βιβλιοθήκη της Γιάφνα, που στέγαζε την πολιτιστική κληρονομιά των Ταμίλ. Από τότε διεξάγουν έναν ιδιαίτερα αιματηρό ένοπλο αγώνα ενάντια στο βάρβαρο σιναλέζικο κράτος, ενώ σημαντική αποδείχθηκε η οικονομική βοήθεια από τους Ταμίλ της διασποράς, αλλά και της «μητρόπολης» (Νότια Ινδία).

Μια από τις πλέον εντυπωσιακές επιχειρήσεις των Ταμίλ αυτονομιστών ήταν η εκτέλεση το 1991 του πρώην πρωθυπουργού Ρατζίβ Γκάντι (μαζί με άλλους 15) κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του περιοδείας.

Η Ινδία, εδώ και 30 χρόνια μένει αδιάφορη στο δράμα των Ταμίλ, για λόγους σκοπιμοτήτων, με κυριότερη να μην επιτρέψει να «ανοίξει η όρεξη» για αιτήματα αυτονομίας σε άλλες εθνότητες μέσα στο έδαφός της. Έτσι, όταν ο Rajiv Gandhi έστειλε το 1987 ειρηνευτικά στρατεύματα στη Σρι Λάνκα, το μόνο που κατάφερε ήταν να προκαλέσει το «Βιετνάμ της Ινδίας».

Πριν από 7 χρόνια, το Κολόμπο και οι «Τίγρεις» συμφώνησαν σε κατάπαυση του πυρός και έναρξη μιας ειρηνευτικής διαδικασίας με τη διαμεσολάβηση της Νορβηγίας, κάτι όμως που τορπίλισαν οι εθνικιστές και διάφοροι σκληροπυρηνικοί, μεταξύ των οποίων και ο βουδιστικός κλήρος. Στις εκλογές του 2005 επικράτησαν τα ακραία εθνικιστικά κόμματα και τότε άρχισε να κλιμακώνεται ένας πόλεμος, στον οποίο για πρώτη φορά αντάρτικο αυτονομιστικό κίνημα διέθετε... πολεμική αεροπορία μια έκταση περίπου όση η Πελοπόννησος τώρα έχουν περιοριστεί σε μια στενή λωρίδα.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Το πνεύμα του Μάη avatar
    Το πνεύμα του Μάη 17/05/2009 05:21:43

    Πολύ καλό, σε κατανοητά ελληνικά, αξιόλογο γιατί ίσως μοναδικό τέτοιο κείμενο !

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.