#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
30/05/2012 07:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το ανεκπλήρωτο… γαλλικό όνειρο


Η σημερινή  κρίση της ευρωζώνης είναι το αποτέλεσμα της εμμονής της Γαλλίας για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, το όνειρο δηλαδή της πολιτικής ενοποίησης που ξεκίνησε μετά τη λήξη του Β‘ΠΠ, όταν δυο κορυφαίοι Γάλλοι πολιτικοί, οι Jean Monnet και Robert Schuman, πρότειναν την σύσταση των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης.

Οι πολιτικοί αυτοί θεωρούσαν πως μια αμερικανικού τύπου ένωση θα απέτρεπε την επανεμφάνιση των συγκρούσεων, που προκάλεσαν τρεις μεγάλους ευρωπαϊκούς πολέμους. Ήταν μια ελκυστική πρόταση, που όμως δεν λάμβανε υπόψη τον αμερικανικό τρομακτικό εμφύλιο πόλεμο.

Μια ευρωπαϊκή πολιτική ένωση θα έκανε την Ευρώπη ισχυρή, όπως τις ΗΠΑ, και άρα θα έδινε στην Γαλλία, με το δυναμικό της διπλωματικό σώμα, έναν σημαντικό ρόλο τόσο στο ευρωπαϊκό, όσο και στο διεθνές γίγνεσθαι.

Το όνειρο αυτό οδήγησε στην Συνθήκη της Ρώμης του 1956, που καθιέρωσε μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου, η οποία εξελίχθηκε στην ΕΟΚ. Αυτό δημιούργησε κάποια οικονομικά πλεονεκτήματα, αλλά όπως και η αμερικανική NAFTA, δεν μείωσε τις εθνικές ταυτότητες, ούτε δημιούργησε κάποιο αίσθημα πολιτικής ενότητας.

Αυτό προσπάθησε να το κάνει η Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992, η οποία και καθιέρωσε την ΕΕ. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Jacques Delors, ζήτησε την δημιουργία ενός κοινού νομίσματος, βασιζόμενος στην άποψη ότι αλλιώς, η ενιαία αγορά δεν θα μπορούσε να λειτουργεί αποτελεσματικά. Σε ένα πιο ρεαλιστικό επίπεδο, οι υπέρμαχοι του κοινού νομίσματος πίστευαν πως οι λαοί θα άρχιζαν να ταυτίζουν τους εαυτούς τους με την Ευρώπη, και πως η μετατόπιση προς μια ενιαία ΕΚΤ θα βοηθούσε στην απομάκρυνση των εξουσιών από τις κατά τόπους εθνικές κυβερνήσεις.

Η Γερμανία αντιστάθηκε στο ευρώ, ισχυριζόμενη πως θα πρέπει να προηγηθεί η πλήρης πολιτική ενοποίηση. Δεν υπήρχε όμως πιθανότητα να το δεχτούν οι  υπόλοιπες χώρες μέλη, οπότε η άρνηση της Γερμανίας δεν ήταν παρά ένας τεχνικός ελιγμός, για να αποτραπεί το ενιαίο νόμισμα.

Το Βερολίνο δεν ήθελε να χάσει το μάρκο, που αποτελούσε σύμβολο της οικονομικής του ισχύος, και δέσμευση  για την σταθερότητα των τιμών. Με τον καιρό, η Γερμανία συμφώνησε (με διστακτικότητα), όταν ο Γάλλος πρόεδρος François Mitterrand το έβαλε ως όρο, προκειμένου η χώρα του να στηρίξει την επανένωση της Γερμανίας.

Στη συνέχεια, και ως αποτέλεσμα της γαλλικής επιμονής, χαλάρωσε και ο όρος της Συνθήκης του Μάαστριχτ, που ήθελε τα εθνικά χρέη να είναι κάτω από το 60% των ΑΕΠ, για όποια χώρα ήθελε να ενταχθεί στο ευρώ. Αυτός ήταν και ο λόγος που μπήκαν στην ευρωζώνη οι Ελλάδα, Ισπανία, και Ιταλία.

Οι πολιτικοί εκείνης της εποχής αδιαφόρησαν για τις προειδοποιήσεις των οικονομολόγων, πως το κοινό νόμισμα θα δημιουργούσε προβλήματα σε μια νομισματική ένωση αποτελούμενη από ετερογενείς οικονομίες. Αγνόησαν δηλαδή τα οικονομικά ρίσκα, προτάσσοντας την ανάγκη της πολιτικής ενοποίησης.

Το ευρώ προκάλεσε μια απότομη πτώση στα επιτόκια των περιφερειακών κρατών, κάτι που οδήγησε σε φούσκες χρέους στα ακίνητα, και που ενθάρρυνε τις κυβερνήσεις να δανείζονται υπέρμετρα, προκειμένου να καλύψουν τις αυξανόμενες δημόσιες δαπάνες.

Περιέργως, οι παγκόσμιες χρηματαγορές αγνόησαν τα πιστωτικά ρίσκα των κρατικών χρεών, απαιτώντας ελάχιστες μόνο διαφορές στα επιτόκια των κρατικών ομολόγων μεταξύ της Γερμανίας και των υπολοίπων περιφερειακών χωρών.

Αυτό το καθεστώς τελείωσε το 2010, όταν η Ελλάδα παραδέχτηκε ότι είπε ψέματα σε σχέση με τα ελλείμματά της και το δημόσιο χρέος της. Οι αγορές αντέδρασαν απαιτώντας υψηλότερα επιτόκια από τα κράτη με υψηλά δημόσια χρέη και με τραπεζικά συστήματα εξασθενημένα από τα υπερβολικά πολλά ενυπόθηκα δάνεια.

Στη συνέχεια τρεις μικρές χώρες (Ελλάδα, Ιρλανδία, και Πορτογαλία) αναγκάστηκαν να δεχτούν την βοήθεια του ΔΝΤ και να μπουν σε μια οδυνηρή φάση λιτότητας. Η κατάσταση στην σημερινή Ελλάδα είναι τραγική και μπορεί να οδηγήσει στην χρεοκοπία της και την αποχώρησή της από την ευρωζώνη.

Το ίδιο προβληματική αποδεικνύεται και η Ισπανία, χάρη στα μεγάλα ελλείμματα των αυτόνομων οικονομικά περιοχών της, στην αδυναμία των τραπεζών της και στην δυσκολία ισολογισμού του προϋπολογισμού της.

Η νέα δημοσιονομική συμφωνία της ΕΕ δεν θα μειώσει τα ελλείμματα, ούτε και τα δημόσια χρέη. Η Ισπανία παραδέχθηκε ότι δεν μπορεί να εκπληρώσει τους στόχους που ανέλαβε και σύντομα το ίδιο θα κάνουν και κάποιες άλλες χώρες.

Ο Γάλλος πρόεδρος François Hollande πρότεινε τον ισοσκελισμό των ελλειμμάτων με κίνητρα ανάπτυξης, όπως πιο πριν η Γαλλία ανάγκασε το Σύμφωνο Σταθερότητας να μετατραπεί σε Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Η δημοσιονομική συμφωνία όμως, είναι μια πράξη κενή περιεχομένου, που απλά αντιπροσωπεύει την τελευταία απόπειρα της ΕΕ να κινηθεί προς την πολιτική ενοποίηση.

Το ευρωπαϊκό όραμα απέτυχε στο να εκπληρώσει όλα αυτά που ήθελαν από την αρχή οι Γάλλοι πολιτικοί ηγέτες. Αντί για αρμονία και μια αίσθηση κοινών στόχων, σήμερα βλέπουμε διχόνοια και συγκρούσεις. Ο διεθνής ρόλος της Ευρώπης συνεχώς συρρικνώνεται, με τους G5 να έχουν εξελιχθεί σε G20. Τέλος, η Γερμανίδα καγκελάριος είναι αυτή που θέτει πλέον τους όρους, με αποτέλεσμα οι γαλλικές φιλοδοξίες για ευρωπαϊκή της κυριαρχία να εξαφανίζονται.

Ακόμη κι αν στο τέλος οι περισσότερες χώρες διατηρήσουν το ευρώ, αυτό θα συμβεί επειδή η εγκατάλειψή του θα είναι πολύ οδυνηρή. Για αυτό, τώρα που ήρθαν στο φως οι εγγενείς αδυναμίες του κοινού νομίσματος, αυτό θα συνεχίσει να προκαλεί προβλήματα, αντί να αποτελεί τον δρόμο προς την πολιτική ισχύ.

project-syndicate.org

S.A.

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κώστας Χ. avatar
    Κώστας Χ. 30/05/2012 09:12:01

    Εξαιρετική ανάλυση, όμως αποτελεί μία ακόμη "μετά Χριστόν" προφητεία. Ωραία, βρήκαμε τι έγινε και γιατί, όμως τι πρέπει (ή τι μπορούμε) να κάνουμε εφεξής;
    Μου θυμίζει μία παλιά ρήση: Οικονομολόγος είναι ο ειδικός που θα ξέρει αύριο για ποιό λόγο αυτό που προέβλεψε δεν έγινε σήμερα.
    Έχω πλέον βαρεθεί αυτούς που με βαθυστόχαστες αναλύσεις μας εξηγούν το που φτάσαμε (λες και δεν το βλέπουμε), αλλά όχι το τι θα κάνουμε.
    Πλέον θέλω μία πρόταση που, ακόμη και αν αποτύχει, θα μου δώσει τη χαρά να τη δοκιμάσω πρώτα. Φτάνει το αυτομαστίγωμα.

  2. aris2 avatar
    aris2 30/05/2012 10:34:54

    Mέχρι τη μέση το άρθρο είναι ειλικρινές.
    Απο τη μέση και κάτω είτε ψεύδεται σκοπίμως είτε απο άγνοια.
    Οπως διαπιστώνει ο αρθρογράφος:
    "Περιέργως, οι παγκόσμιες χρηματαγορές αγνόησαν τα πιστωτικά ρίσκα των κρατικών χρεών.............
    Η δήθεν "άγνοια" των "αγορών" δεν έχει τίποτε το περίεργο αφού τις βόλευε και αύξαινε τα κέρδη τους...
    Παρακάτω συγχέει (κατα λάθος?) χρονικά τα οικονομικά γεγονότα:"Αυτό το καθεστώς τελείωσε το 2010, όταν η Ελλάδα παραδέχτηκε ότι είπε ψέματα σε σχέση με τα ελλείμματά της και το δημόσιο χρέος της.........

    Η Ελλάδα παραδέχτηκε ότι είπε ψέματα το 2004 μόλις ανέλαβε την οικονομία ο Αλογοσκούφης (δημοσιονομική απογραφή) και κατήγειλλε το ΠΑΣΟΚ οτι είπε ψέματα σε σχέση με τα ελλείμματά της και το δημόσιο χρέος της, ήδη απο το 2000. Αυτό έγινε παγκοσμίως γνωστό και η Ελλάδα τέθηκε σε αυστηρή επιτήρηση απο την ΕΕ.
    "Στη συνέχεια τρεις μικρές χώρες (Ελλάδα, Ιρλανδία, και Πορτογαλία) αναγκάστηκαν να δεχτούν την βοήθεια του ΔΝΤ και να μπουν σε μια οδυνηρή φάση λιτότητας. "
    Ψέμμα. Στή συνέχεια, η Αγγλία εισέρχεται στην κρίση λόγω της φούσκας των ακινήτων και των ανεξέλεγτων "τοξικών" χρηματηστηριακών παραγώγων στα οποία οι πλήρως ιδιωτικοποιημένες και ασύδοτα ανεξέλεγτες τράπεζες τζογάρουν με απίθανα κέρδη, και η πρώτη μεγαλη τράπεζα Northrock σκάει.
    Η κρίση ταχύτατα μεταδίδεται στις ΗΠΑ οπου αρχίζουν να σκάνε τραπεζικοί και ασφαλιστικοί κολοσσοί όπως η Lehman Bros και η AIG, General motors κλπ.
    Οι οικονομολόγοι κάνου λόγο για κρίση μεγαλύτερη εκείνης του 1929.
    Ακολουθεί δραματικό G20 που αποφασίζει κρατικοποίηση των "τοξικών ' τραπεζών (Φόρτωμα του χρέους στους φορολογούμενους) και η FED τυπώνει 1 τρις δολλάρια σώζοντας προς το παρόν τις ΗΠΑ. Η ΕΚΤ περιέργως? δεν κάνει το ίδιο και το 2008 η κρίση μεταδίδεται στη Βόρεια Ευρώπη με πρώτο θύμα το λιγώτερο διεφθερμένο και το πλέον ανταγωνιστικό κράτος της Β. Ευρώπης την Ισλανδία, η οποία Χρεωκοπεί ολοκληρωτικά αρνούμενη να πληρώσει το παράνομο χρέος των τραπεζών της που το μόνο εθνικό στοιχείο που τους απέμεινε ήταν η σημαία στα υποκαταστήματά τους...Δεύτερο θύμα επίσης αδιάφθορο και ανταγωνιστικό κράτος του Βορρά η Ιρλανδία αποκαλούμενη και Τίγρης του Βορρά, πρότυπο Νεοφιλελευθερισμού και παράδειγμα προς μίμηση για τα υπόλοιπα ευρωπαικά κράτη. Εντός του 2009 οι 'αγορές" μιλούν πλέον για τα PIIGS χωρίς να τα κατατάσσουν σε σειρά "επικυνδυνότητας' πλην βεβαίως της Ιρλανδίας που προφανώς προηγείται αφού οι τράπεζές τους είναι οι πλέον εκτεθειμένες στα τοξικά προιόντα.
    Η ανάληψη της διακυβέρνησης της Ελλάδος τον Οκτώβριο του 2009 από τον Giorgakis και την εύθυμη παρέα των "κηπουρών του", φέρνουν την Ελλάδα πρώτη στην έκθεση στην κρίση με τις κραυγές περι Τιτανικού, ενώ η Ιρλανδία κρυπτόμενη επιμελώς περιμένει το "σκάσιμο" της Ελλάδος (Με έλλειμμα 13%) και μερικές μέρες αργότερα αθορύβως "σκάει" με ΕΛΛΕΙΜΑ 32%!!!
    Η Μέρκελ ασκεί βέτο απαιτώντας την είσοδο του ΔΝΤ στην Τρόικα για την επιβολή της εσωτερικής υποτίμησης στις αδύνατους της Ευρωζωνης ώστε να μεταφερθούν τα χρέη των ιδιωτικών πολυεθνικών τραπεζών υπο Γερμανική και Γαλλική σημαία στις πλάτες όλων των φορολογουμένων της Ευρωζώνης με αποτέλεσμα όσο οι αδύνατοι βυθίζονται περισσότερο στην κρίση, η Γερμανία και οι Υπερ-τράπεζες που σημειωτέον ελέγχουν πλέον kράτη (Ελλάδα -Ιταλία) και την ΕΚΤ (Mario Dragi), αποκομίζουν κέρδη κάθε ημέρα που περνάει και δεν έχουν κανένα λόγο να λύσουν την κρίση όπως οι ΗΠΑ με τύπωμα χρήματος, 'ωστε να μπορέσει να ισορροπήσει η Ευρωζώνη και να προχωρήσει ταχύτατα στην πλήρη Ομοσπονδιοποίησή της που είναι και η οριστική λύση για την Ευρώπη.

  3. Dal avatar
    Dal 30/05/2012 10:56:30

    Ο Ζαν Μονέ από τους θεμελιωτές της Ευρωπαϊκής ιδέας, συνόψισε το όραμα του ως εξής: "ομοσπονδιοποιείστε τα πορτοφόλια τους ,για να ομοσπονδιοποιείστε τις καρδίες τους". Εν ολίγοις, η αγορά και η ευημερία θα συντελέσει να υπερκεραστούν οι εθνικές διαφορές και θα συνεισφέρουν στην δημιουργία συνείδησης και Ευρωαπαικής εθνο-γέννεσης . Κάτι ανάλογο με το "τέλος της ιστορίας" του Φ. Φουκουγίαμα. Τα αποτέλεσμα γνωστά.

    Δεν είναι σε θέση κανείς να γνωρίζει εάν και πότε συνειδησιακά θα ξεπεραστεί η έννοια του έθνους,μιας πανάρχαιας έννοιας. Από το γεγονός όμως και μόνον ότι οι Ευρωαπαικές ελίτ, από την μια μεριά αποκρύπτουν τους πραγματικούς σχεδιασμούς τους, από την άλλη δεν απευθύνονται σχεδόν ποτέ στην λαϊκή ετυμηγορία για να τους επικυρώσουν,δεικνύει αφενός μεν δεν έχει ξεπεραστει ,αφετέρου την ανασφάλεια που τις διακατέχει.Δεν έχουν άδικο.Τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων(ήταν μόνον δύο) που διενεργήθηκαν πχ για το Ευρώ , ήταν αμφότερα αρνητικά (Σουηδία Δάνια). Εκ του αποτελέσματος και οι δύο σώθηκαν .

    Αν το γνωμικό του Μονέ είχε κάποιες πιθανότητες επιτυχίας στα πρηγούμενα χρόνια, των παχέων αγελάδων, στην περίοδο του Ευρώ και της διαρκούς λιτότητας που σχεδιάζει η Γερμανία , όπου "η ομοσπονδοποίηση των καρδιών» συνεπάγει και «την αφαίρεση των πορτοφολιών', οι πιθανότητες επιτυχίας είναι ελάχιστες. Ήδη βαίνουμε προς ένα ρήγμα του πυρήνα με την περιφέρεια, όπου οι λαοί της τελευταίας δεν θέλουν άλλο "σώσιμο' και του κέντρου να "σώνουν" άλλο. Ρήγμα καταδικασμένο να διερυνθεί. Και πως να μην είναι ελάχιστες άλλωστε, εφόσον η ακολουθητέα πολιτική είναι λιαν αδιέξοδος. Αρκεί κάποιος να ανατρέξει στους δείκτες. Σε μια 5ετια (από το 2007) το χρέος της ΕΖ ανήλθε κατά 40% , το έλλειμμα του προϋπολογισμού της κατά 700% και η ανεργία κατά 50%.Και έχει ο Θεός . Ιδού η "επιτυχία" της ανευ αποτελέσματος απίστευτης λιτότητας .

    "Περισσότερη Ευρώπη", το νέο «σωτήριο» σύνθημα. Αγνοώντας επιδεικτικά την εμπειρία και την πραγματικότητα ,οι Ευρωπαϊκές ελιτ επιδειώκουν μια εκ νέου φυγή προς τα μπρος , επιχειρώντας μια ύστατη απέλπιδα προσπάθεια. Η ορθολογική απάντηση , λαμβάνοντας υπ’ όψιν την συσσωρευθείσα εμπειρία , δείχνει απεναντίας ως λύση τον δρόμο της "λιγότερης Ευρώπης". Οι πολιτικές,οικονομικές και πολιτισμικές ανισότητες της ΕΖ είναι τέτοιες που δεν ξεπερνιούνται ούτε με διατάγματα, ούτε με «δημοσιονομικά σύμφωνα", πόσο μάλλον με τις ανελέητες (Λαγκαρντ) υποδειγματικές τιμωρίες (Μέρκελ). Και ύστερα λέγεται το ασθενές φύλο στην εξουσία. Θα διπιστωθεί λίαν συντόμως . Δυστυχώς για πολλοστή φορά στην πλάτη των Ευρωαπαικών λαών.

    Η 'λιγότερη Ευρώπη" περιλαμβάνει την δημιουργία κοινών οικονομικών ζωνών ,όσο το δυνατόν πιο ομοειδών χωρών.

    Στην περίπτωση της ‘περισσότερης ’’οδηγούμαστε σταδιακά στην προτεκτοροποίηση της ευρωπαικής περιφέρειας , της ‘λιγότερης’’ στον στον διαχωρισμό της από τον πυρήνα της ΕΖ .

    Αντί να αναμένουμε απαθείς το μοιραίο, καλύτερα να προκαταλαβουμε τις εξελίξεις λαμβάνωντας πρωτοβουλία για τη δημιουργία μιας ενιαίας οικονομικής ζώνης του Ευρωπαϊκού Νότου ,που θα περιλαμβάνει : Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα με δικούς μας όρους.

    Ο Ευρωπαϊκός Νότος πλεονεκτεί σε σχέση με τον Βορρά στα εξής:

    -Στον πρωτογενή τομέα (γεωργία και αλιεία).

    -Ηλιοφάνεια και θάλασσα, χρήσιμα για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αλλά και τον τουρισμό, σχεδόν ανύπαρκτα για τους άλλους.

    -Πρώτες ύλες :οι Ελληνικές και οι Κυπριακές θάλασσες έχουν πετρέλαιο και αέριο, είδη και αυτά σε ανεπάρκεια για τη Γερμανία.

    -Υστερεί τεχνολογικά -βιομηχανικά, όμως η Βόρειος κυρίως Ιταλία δεν έχει τίποτε να ζηλέψει και μια τέτοια εξέλιξη θα δώσει διέξοδο στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις της.

    -Διαθέτει λόγω της γεωγραφικής θέσης, ασύγκριτα μεγαλύτερο γεωπολιτικό και γεω-οικονομικό δυναμικό από αυτό της Γερμανίας(με αθροιστικό ΑΕΠ κατά 20% μεγαλύτερο) . Ας μη μας διαφεύγει η ονομασία Μεσόγειος σημαίνει το μέσον, το κέντρο της Γης.

    -Υπάρχει πολιτισμική καθώς γλωσσική (με εξαιρεση την Ελληνική)συγγένεια.

    -Ένα ούτως η άλλως δύσκολο εγχείρημα θα μπορούσε να χωριστεί σε δύο στάδια. Με έναν ενιαίο οικονομικό χώρο αρχικά Ισπανίας -Πορτογαλίας και Ιταλίας- Ελλάδος, με την Ιταλία ως γέφυρα στη δεύτερη φάση της ενοποίησης.

    -Μια ενδεχόμενη δημιουργία κοινής οικονομικής ζώνης του Ευρωπαικού Νότου είναι σχεδόν δεδομένο ότι θα γίνονταν αποδεκτή με ενθουσιασμό από τη συντριπτική πλειοψηφία των 120 εκατομμυρίων πληθυσμού που τον απαρτίζουν, γεγονός εξαιρετικά σημαντικό για την επιτυχία εγχειρήματος αυτής της εμβέλειας.

    Σε κάθε περίπτωση μια τέτοια προοπτική πρέπει να τύχει , διά μέσου δημοψηφισμάτων, της λαικής έγκρισης .

    • aris2 avatar
      aris2 @ Dal 30/05/2012 13:23:27

      Αγαπητέ Dal,
      To βασικό "λάθος" στην πορεία της ομοσπονδιοποίησης της ΕΕ ξεκίνησε μετά τους Μιττεράν-Κόλ και την θριαμβευτική επικράτηση του Θατσερισμού και του Νεοφιλελευθεριμού που είδαν ως τρόπαιο πρός κατασπάραξη κάθε σοσιαλιστική ιδέα και κάθε κοινωνική κατάκτηση στό όνομα της κατάρρευσης του "υπαρκτού σοσιαλισμού".
      Ακόμα και Σοσιαλιστές Ευρωπαίοι ηγέτες μετατράπηκαν σε -----ντρέου, πέφτοντας με τα μούτρα στη χλιδή του χρήματος που φούσκωνε τα πανιά του παγκόσμιου Τραπεζο-χρηματιστηριακού συστήματος μέσω του Διεθνούς συστήματος των Offshore και κάλυπτε απόλυτα τα ίχνη τους . Δεν ξεκίνησαν ως ώφειλαν από το βασικό θέμα της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗΣ τών λαών που θα χτυπούσε στη ρίζα του το πρόβλημα του Εθνικισμού κατά το παράδειγμα των ΗΠΑ όπου οι φυλετικές διαφορές ήταν πολύ πιό σημαντικές απ' αυτές της Ευρώπης, αλλά τό σύνθημα "είμαστε όλοι πρώτα Αμερικανοί" κυριάρχησε κατα κράτος. (Είναι απίστευτος ο αριθμός των Αμερικανικών σημαιών στις ΗΠΑ, ακόμα και στις επιμέρους Εθνικές επετείους σε σχέση με την ανυπαρξία αντίστοιχων Ευρωπαικών, πχ στην επέτειο της 25ης Μαρτίου στη Ελλάδα δεν υπάρχει η σημαία της ΕΕ ενώ στις ΗΠΑ δίπλα σε κάθε Ελληνική υπάρχει και η Αμερικανική σημαία).
      Και να σκεφτεί κανείς οτι αυτή η πολιτικη διαπαιδαγώγηση έχει μηδαμινό κόστος. Βεβαίως προυποθέτει Ευρωπαίους πολιτικούς που να μην είναι βουτηγμένοι στα σκάνδαλα και τη χλιδή που τους προσφέρουν αφειδώς οι Τραπεζίτες...
      Ξεκίνησαν από το “ομοσπονδιοποιείστε τα πορτοφόλια τους ,για να ομοσπονδιοποιείστε τις καρδίες τους”. Γιατί το πορτοφόλι τους είχε υποκαταστήσει τις καρδιές τους...
      Ομως η εξέλιξη είναι αμείλικτη. Και σε κάθε "υβριν" του ανθρώπου απαντά με την Νέμεσιν. Θέλει δεν θέλει για να επιβιώσει αναγκάζεται να επανέλθη στον δρόμο της αρετής, που είναι αυτός της διαιώνισης του είδους. Οταν αυτό απειλείται, η ορθή λογική επικρατεί έστω και με υψηλό κόστος ακόμα και αίμα...

      • Dal avatar
        Dal @ aris2 30/05/2012 14:50:43

        Αγαπητέ aris2

        "Όμως η εξέλιξη είναι αμείλικτη. Και σε κάθε “υβριν” του ανθρώπου απαντά με την Νέμεσιν. Θέλει δεν θέλει για να επιβιώσει αναγκάζεται να επανέλθη στον δρόμο της αρετής, που είναι αυτός της διαιώνισης του είδους. Οταν αυτό απειλείται, η ορθή λογική επικρατεί έστω και με υψηλό κόστος ακόμα και αίμα…"

        Συμφωνώ απολύτως με την ανάλυσή σου. Εύχομαι, χωρίς να έχω αυταπάτες, ότι θα επικρατήσει η λογική. Ειδάλλως πάμε για νέο μεσαίωνα και καθολική καταστροφή. Ευχαριστώ.

  4. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 30/05/2012 11:37:15

    “Σώστε το Ευρώ”
    Και δώστε περισσότερο χρόνο στην Ελλάδα
    Έκκληση 50 προσωπικοτήτων της πολιτικής, της οικονομίας και του πολιτισμού, απ’ όλη την Ευρώπη. Σήμερα.
    h**p://savetheeuro.wordpress.com/

  5. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 30/05/2012 11:47:28

    H EKT απέρριψε το σχέδιο της Ισπανίας για την εξυγίανση της 4ης τράπεζάς της με 18 δις ευρώ σε κρατικά ομόλογα.
    Η τραπεζική κρίση στην Ευρωζώνη βαθαίνει επικίνδυνα.
    h**p://www.faz.net/aktuell/wirtschaft/bankia-rettung-spaniens-bankensektor-geraet-tiefer-in-die-krise-11767851.html

  6. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 30/05/2012 11:50:51

    Oι μεγάλες Κινεζικές τράπεζες αποφεύγουν τώρα συστηματικά τις συναλλαγές με Ευρωπαικές τράπεζες, ακόμη και Γαλλικές ή Ελβετικές.
    h**p://www.spiegel.de/wirtschaft/unternehmen/zu-grosse-risiken-chinas-grossbanken-meiden-europa-a-835878.html

  7. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 30/05/2012 12:13:12

    Ισπανία, δεκαετές ομόλογο στην δευτερογενή, σήμερα 6,61 %.
    Ημέρες Ελλάδας Μαίου 2010.
    Θα το πνίξουν το κουνέλι, δυστυχώς. Σύντομα.
    Δυστυχέστατα.
    h**p://www.bloomberg.com/quote/GSPG10YR:IND/chart

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.