#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
27/04/2012 11:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τι συμβαίνει με τον «South Stream»;



Οι μέτοχοι της κοινοπραξίας του αγωγού φυσικού αερίου “South Stream” συμφώνησαν να κατασκευάσουν σε πρώτη φάση, την βόρεια διακλάδωσή του, προς την Αυστρία. Στην επόμενη φάση θα επεκταθεί προς το νότο της Ιταλίας, μέσω υποθαλάσσιου αγωγού στην Αδριατική. Ωστόσο η Ιταλία, χώρα με την οποία η Ρωσία διατηρούσε μέχρι πρόσφατα φιλικές σχέσεις στο ανώτατο δυνατό επίπεδο των πολιτικών ηγεσιών, δεν υπέγραψε τελικά τις απαραίτητες διακρατικές συμφωνίες. Το εντυπωσιακό είναι ότι άλλες χώρες, με τις οποίες η Ρωσία δεν έχει και τόσο στενές σχέσεις, υπέγραψαν.

Η ΓΚΑΖΠΡΟΜ και η ιταλική εταιρεία Eni, συμφώνησαν να κατασκευάσουν αρχικά μόνο τον βόρειο κλάδο του “South Stream”.  Το τμήμα του αγωγού που θα κατασκευαστεί, θα είναι χερσαίο και θα διέρχεται από την Βουλγαρία, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβενία, για να καταλήξει στην Αυστρία. Η νότια διακλάδωση του αγωγού, που μέσω της Αδριατικής θάλασσας θα συνδέσει το δίκτυο με τον νότο της Ιταλίας και την Ελλάδα, θα κατασκευαστεί αργότερα, ανακοίνωσε σε συνέντευξη τύπου που έδωσε την Παρασκευή 20.04.12, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Eni, Paolo Scaroni. «Tο θέμα ανήκει στην αρμοδιότητα της ΓΚΑΖΠΡΟΜ και των χωρών τράνζιτ. Εμείς, συμφωνήσαμε ότι η διακλάδωση προς το Νότο της Ιταλίας θα υλοποιηθεί μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής του χερσαίου τμήματος μέχρι την Αυστρία», επισήμανε ο κ. Scaroni.

Προτεραιότητα στο βόρειο τμήμα

Η κατασκευή του βόρειου τμήματος φαίνεται πιο ρεαλιστικό σχέδιο από το αντίστοιχο νότιο. «Οι εταιρείες θα κατασκευάσουν αρχικά εκείνα τα τμήματα του αγωγού, για τα οποία έχουν δοθεί οι σχετικές εγγυήσεις, και υπάρχουν ξεκάθαρες συμφωνίες με τις χώρες τράνζιτ, αλλά και με τις χώρες καταναλωτές (πελάτες) του φυσικού αερίου, δήλωσε στην ρώσικη εφημερίδα «ΒΖΓΚΛΙΑΝΤ» ο αναλυτής σε θέματα ενέργειας της εταιρείας “IFD Kapital”, Βιτάλιϊ Κριουκόβ. Αν θα κατασκευαστεί τελικά ή όχι το νότιο κομμάτι του “South Stream”, θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες, συμπληρώνει.  Προς το παρόν, δεν είναι γνωστές οι λεπτομέρειες των συμφωνιών της ΓΚΑΖΠΡΟΜ με τις χώρες, από τις οποίες θα διέρχεται ο νότιος κλάδος του αγωγού.

Ταυτόχρονα, ο σχεδιασμός του “South Stream” δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Τα προκαταρκτικά στάδια του έργου περιλαμβάνουν αρκετά σενάρια διαδρομών μέσα από εδάφη ευρωπαϊκών χωρών, καθώς και με υποθαλάσσιους αγωγούς στον Εύξεινο Πόντο και στην Αδριατική θάλασσα.

Προβλήματα με την Ιταλία



Πάντως, η κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού στην Αδριατική θα υλοποιηθεί μόνο στην περίπτωση που θα συμφωνηθεί ο εφοδιασμός της Ιταλίας με φυσικό αέριο. Σήμερα, η Ιταλία είναι ο δεύτερος πιο σημαντικός πελάτης ρώσικου φυσικού αερίου, μετά την Γερμανία. Ωστόσο, πέραν των καλών οικονομικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών και της συμμετοχής της Eni ως ετέρου στο έργο, η διακυβερνητική συμφωνία για τον αγωγό “South Stream”, ακόμα δεν έχει υπογραφεί. Αντίθετα, έχουν υπογραφεί συμφωνίες μεταξύ της Ρωσίας και των κρατών από τα οποία θα διέρχεται το βόρειο τμήμα του αγωγού (Βουλγαρία, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβενία, Αυστρία).

Οι διακυβερνητικές συμφωνίες προβλέπουν την εκπόνηση μελετών σκοπιμότητας για την κατασκευή του “South Stream” σε κάθε χώρα από το έδαφος της οποίας θα διέρχεται ο αγωγός. Στο τρίτο τρίμηνο του 2011 ολοκληρώθηκε η μελέτη σκοπιμότητας του έργου, που αποτελείται από: 1. Τις μελέτες για το θαλάσσιο τμήμα του αγωγού. 2. Τις μελέτες σκοπιμότητας για τα τμήματα του αγωγού των χωρών της Νότιας και της Κεντρικής Ευρώπης, από τις οποίες θα διέλθει ο “South Stream”.

Η Τουρκία, η Σερβία και η Βουλγαρία

Στο τέλος του Δεκεμβρίου 2011, η Τουρκία έδωσε την τελική άδεια για να περάσει ο αγωγός από τα χωρικά της ύδατα, αφαιρώντας έτσι το τελευταίο εμπόδιο στη διαδρομή του “South Stream”.  Μετά από  αυτό, ο Βλαντίμιρ Πούτιν έδωσε εντολή στην ΓΚΑΖΠΡΟΜ να επιταχύνει την υλοποίηση του “South Stream”, έτσι ώστε να ξεκινήσει η κατασκευή του στα τέλη του 2012, αντί για το 2013, όπως ήταν ο αρχικός προγραμματισμός. Παρόλα αυτά, η οικονομική συμμετοχή στο project δεν έχει πλήρως επιβεβαιωθεί  από όλες τις χώρες. Η επενδυτική απόφαση για τον “South Stream” θα πρέπει να ληφθεί μέχρι το τέλος του 2012.

Η Σερβία έχει δώσει το πράσινο φώς στην κατασκευή του αγωγού. Όπως έγινε πρόσφατα γνωστό. Μάλιστα, η ΓΚΑΖΠΡΟΜΒΑΝΚ και η σερβική εταιρεία φυσικού αερίου “Srbijagas” θα ιδρύσουν στα μέσα του 2012 μικτή Τράπεζα στη Σερβία, που θα χρηματοδοτήσει την κατασκευή του αγωγού και της δεύτερης γραμμής της υπόγειας δεξαμενής αποθήκευσης φυσικού αερίου “Banatskyi Dvor”. Η ρωσική πλευρά θα κατέχει τα δύο τρίτα των μετοχών της Τράπεζας και η σερβική το υπόλοιπο ένα τρίτο.

Εν τω μεταξύ, η Βουλγαρία ακόμα «το σκέπτεται». Η βουλγάρικη πλευρά υποσχέθηκε ότι θα επιβεβαιώσει την πρόθεσή της να λάβει την τελική επενδυτική απόφαση για το βουλγάρικο τμήμα του αγωγού, τον Νοέμβριο του 2012.

Οι ΗΠΑ αντιδρούν στον αγωγό

Η ΓΚΑΖΠΡΟΜ βέβαια, θα ξεκινήσει την κατασκευή του αγωγού στο ρώσικο έδαφος. Τα προβλήματα όμως, θα ξεκινήσουν όταν θα έρθει η ώρα του υποθαλάσσιου τμήματος του “South Stream”. Τότε, όπως αναφέρει ο εμπειρογνώμονας του Ουκρανικού κέντρου πολιτικών και οικονομικών μελετών “Razumkov” Βλαντιμίρ Ομελτσένκο, η ρωσική εταιρεία θα πρέπει να πάρει όλες τις απαιτούμενες άδειες  από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία, μέσω του τρίτου ενεργειακού πακέτου (για τις αγορές ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου) βάζει όρια στις επενδύσεις της ΓΚΑΖΠΡΟΜ στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Επίσης, δεν έχει επιλυθεί το θέμα της χρηματοδότησης του έργου, δεδομένου, όπως ισχυρίζεται ο Ουκρανός ειδικός ότι δεν είναι εξασφαλισμένη η κερδοφορία του σχεδίου, ενώ τόσο η Ιταλία όσο και άλλες ευρωπαϊκές χώρες μάλλον δεν έχουν ανάγκη το επιπλέον ρωσικό φυσικό αέριο. Πάντως, στην ΓΚΑΖΠΡΟΜ εκτιμούν ότι οι ανάγκες των Ευρωπαϊκών κρατών σε φυσικό αέριο θα αυξηθούν τα επόμενα χρόνια. Το 2020 προβλέπεται να αγγίξουν τα 80 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα και το 2030 θα ξεπερνούν τα 140 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.

Το πιθανότερο είναι ότι οι επισημάνσεις του Ουκρανού εμπειρογνώμονα είναι μεροληπτικές. Αλλωστε, κοινή πεποίθηση μεταξύ των ειδικών αναλυτών, είναι ότι από τη στιγμή που θα τεθούν σε εκμετάλλευση οι “North Stream” (Βαλτική θάλασσα, προς Γερμανία) και “South Stream”, η Ουκρανία θα απωλέσει μέχρι και το 80% των ποσοτήτων του ρωσικού φυσικού αερίου που μεταφέρονται στη Δύση μέσω του εδάφους της και άρα θα χάσει τη δυνατότητα πίεσης προς τη Μόσχα. Ως γνωστόν, οι ΗΠΑ και η Ουκρανία ασκούν κριτική στον “South Stream”. Οι δε οι Ευρωπαϊκές χώρες, πολλές φορές έχουν αλλάξει τη στάση τους απέναντι στο project.

Στρατηγικής σημασίας για τη Μόσχα



Για τη Ρωσία όμως, η κατασκευή του αγωγού έχει πολύ μεγάλη πολιτική σημασία. Με τη βοήθεια τόσο του αγωγού “North Stream” όσο και του αγωγού “South Stream”, θα διαφοροποιήσει τις διαδρομές μεταφοράς φυσικού αερίου στους ευρωπαίους καταναλωτές και -το σημαντικότερο- θα ξεφύγει από την εξάρτηση της Ουκρανίας.

Επισήμως στην ΓΚΑΖΠΡΟΜ ουδέποτε μιλούν για το πότε θα αποσβεστεί το κόστος του “South Stream”. Εκτιμάται πάντως, ότι ο χρόνος που θα χρειαστεί, θα είναι κατ’ ελάχιστον ίσος με τον αντίστοιχο του “North Stream”. Δεν αποκλείεται ωστόσο, στο νότιο κομμάτι του αγωγού να χρειαστεί περισσότερος χρόνος για την απόσβεση της επένδυσης, λόγω του υψηλού κόστους του έργου. Να σημειωθεί πως το υποθαλάσσιο τμήμα του “North Stream” φτάνει τα 7,4 δισεκατομμύρια δολάρια και θα αποσβεστεί σε 15 χρόνια, όπως έχει δηλώσει η Nord Stream AG.  Για το χερσαίο τμήμα του αγωγού, από την Βουλγαρία, εξετάστηκαν δύο πιθανές διαδρομές: Μια με βορειοδυτική κατεύθυνση και μία δεύτερη, με κατεύθυνση νοτιοδυτική (προς Ελλάδα).

 

Προκειμένου να εξασφαλιστούν οι απαραίτητες ποσότητες αερίου για τη λειτουργία του αγωγού “South Stream”, προτείνεται η επέκταση του συστήματος μεταφοράς φυσικού αερίου στο έδαφος της Ρωσίας. Γι'αυτό απαιτείται η κατασκευή επιπλέον 2446 χιλιομέτρων αγωγών και 10 Σταθμών Συμπίεσης συνολικής ισχύος 1473 MW. Το σχέδιο αυτό έχει λάβει την ονομασία «Νότιος Διάδρομος» και θα υλοποιηθεί σε δύο στάδια μέχρι το Δεκέμβριο του 2019.  Το πρώτο δίκτυο του αγωγού, έχει προγραμματιστεί να τεθεί σε λειτουργία, μέχρι το τέλος του 2015. Στο «Νότιο Διάδρομο» συμμετέχουν η ρωσική ΓΚΑΖΠΡΟΜ, η ιταλική εταιρεία Eni, η γαλλική EDF και η γερμανική Wintershall. Το 50% του project ανήκει στον ρώσικο ενεργειακό κολοσσό.

Το κόστος του έργου
Το εκτιμούμενο κόστος του  “South Stream”, με δυνατότητα μεταφοράς 63 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου, είναι 15 δισ. ευρώ. Από αυτά τα 10 δισ. ευρώ αφορούν στο θαλάσσιο τμήμα και τα υπόλοιπα 5 δισ., στο χερσαίο τμήμα του αγωγού. Το υποθαλάσσιο τμήμα θα διέρχεται διαμέσου του Εύξεινου Πόντου, από τον Σταθμό Συμπίεσης “Russkaja” στη Νότιο Ρωσία, μέχρι τα παράλια της Βουλγαρίας. Το συνολικό μήκος του θαλάσσιου τμήματος είναι 900 χιλιόμετρα, και το μέγιστο βάθος είναι 2 χλμ.

ΡΩΣΙΑ ΤΩΡΑ

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 27/04/2012 11:59:10

    Μια νότια διακλάδωση του South Stream από Βουλγαρία νότια προς Ελλάδα (μέχρι τα Τέμπη) ήδη υπάρχει στην πράξη και λειτουργεί. Άγνωστο όμως άν ο υπάρχων αγωγός έχει τη χωρητικότητα για να εξυπηρετήσει και παροχή προς Ιταλία.
    Για τη βόρεια διακλάδωση Σερβίας - Σλοβενίας - Αυστρίας, διαπραγματεύονται με την Κροατία και υποδιακλάδωση αερίου προς το νησί Krk, περίπου στο κέντρο της Δαλματίας, όπου θα κατασκευασθεί μέχρι το 2014 το terminal αργού πετρελαίου. Πιθανώς μελετούν δύο εναλλακτικές λύσεις για την τροφοδοσία της Ιταλίας, είτε μέσω του νότιου αγωγού που θα καταλήγει υποθαλάσσια στο Μπρίντεζι, είτε μέσω της διακλάδωσης του Krk, που θα καταλήγει στο ύψος της Ραβέννας. Υπάρχουν σοβαρές οικονομικο-τεχνικές δυσκολίες (κυρίως πολύ αυξημένο κόστος), άν ο αγωγός διασχίζει περιοχές όπως τις Άλπεις, την Πίνδο ή τις Διναρικές Άλπεις.
    Θυμίζω ότι για την κατασκευή του North Stream (τον εγκαινίασαν Μέρκελ και Μεντβέντεφ το 2010), o τωρινός πρόεδρος της Nord Stream AG Gerhard Schröder, είχε εγγυηθεί με 1 δις ευρώ για λογαριασμό του Γερμανικού Δημοσίου, λίγο πρίν την παραίτηση του από τη Γερμανική καγκελλαρία το 2005.

  2. ΙΩΑΝΝΗΣ avatar
    ΙΩΑΝΝΗΣ 27/04/2012 13:17:32

    ΣΤΟΝ ΑΓΥΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ.ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΙΑΖΟΜΑΣΤΕ,ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ,ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΔΩ ΕΦΙΑΛΤΕΣ.

  3. franc avatar
    franc 27/04/2012 13:19:06

    Λέτε ο Μάριο Μόντι να είναι ο ΓΑΠ της Ιταλίας όσον αφορά τους Ρώσικους αγωγούς? λέτε?...

    • Βασιλική avatar
      Βασιλική @ franc 30/04/2012 00:13:24

      Aυτό ακριβώς σκεφτόμουν και εγώ . Ο Μπερλουσκόνι είχε καλές σχέσεις με τον Πούτιν και σύμφωνα με τα όσα διέρευσαν από τα wikileaks οι Αμερικάνοι είχαν λυσσάξει (αν θυμάμαι καλά τον Schröder τον αποκαλούσαν "πόρνη" ) εναντίον του. Έβαλαν στη θέση του το δικό τους ανδρείκελο και τα καλά που θα χαρούν και οι Ιταλοί .
      Ένα link από τον Guardian την εποχή που ανέβαζε με χαρά την κυκλοφορία του δημοσιέυοντας τα Wikileaks ,τώρα ο Julian Assange είναι ο νούμερο 2 εχθρός με νούμερο 1 τον Βλαδίμηρο !!!
      http://www.guardian.co.uk/world/2010/dec/02/wikileaks-cables-berlusconi-putin
      Tις πληροφορίες τις έπαιρναν από την κυβέρνηση της Γεωργίας του Ψυχωσβίλι και από τον Litvinenko .....

  4. SOTPAP avatar
    SOTPAP 27/04/2012 16:14:41

    sto Ιράκ ήταν ο αμερικανικός στρατός κατοχής, στην Ευρώπη είναι η GOLDMAN SACHS και οι άνθρωποι της

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.