16/09/2009 23:46
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα παιδιά του Στάλιν



Δυο σημαντικά γεγονότα συνέβησαν τη περασμένη εβδομάδα στη Ρωσία. Το πρώτο ήταν η συνεδρίαση, για πρώτη φορά, της προεδρικής επιτροπής «για την αντιμετώπιση των προσπαθειών της αλλοίωσης της ιστορίας, εις βάρος των ρωσικών συμφερόντων».

Το δεύτερο, ήταν τα εγκαίνια του πρόσφατα ανακαινισμένου σταθμού μετρό Kurskaya, τους  τοίχους του οποίου, για μια ακόμη φορά, κοσμούν οι στοίχοι του σοβιετικού ύμνου του 1944 :  «Ο Στάλιν μας ανάθρεψε να είμαστε πιστοί στο έθνος. Μας ενέπνευσε να ήμαστε εργατικοί και ηρωικοί».

Η εν λόγω φράση είχε καλυφθεί με μπογιά, επί της εποχής του Nikita Khrushchev, και της εκστρατείας του εναντίον της σταλινικής «λατρείας της προσωπικότητας».

Σήμερα και εν όψει της 70ης επετείου της έναρξης του Β`Π.Π., τα δυο αυτά γεγονότα μπορούν να ιδωθούν ως βασικά στοιχεία της ρωσικής εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής.

Οι εγκωμιασμοί του Στάλιν πάνω στους τοίχους ενός σταθμού μετρό, μπορεί να είναι ένα πολύ καλό τεστ. Όχι τόσο για το κοινό όσο  για την πολιτική ελίτ. Είναι ενδεικτικό πως μέχρι στιγμής, κανένας πολιτικός αξιωματούχος δεν ανέλαβε την ευθύνη για τη πρωτοβουλία της «επευφημίας» του Στάλιν στους τοίχους του σταθμού. Οι πολιτικοί προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο. Δεν βιάζονται να πιάσουν  στα χέρια τους  τη καυτή πατάτα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα μέλη των κύριων πολιτικών κομμάτων, που αυτή την εποχή είναι απασχολημένα με τις εκλογικές τους εκστρατείες, προκειμένου να κερδίσουν ψήφους για τη Δούμα της πόλης της Μόσχας.

Το μόνο κόμμα που πρόσφερε μια ξεκάθαρη τοποθέτηση είναι το Yabloko. Εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία κρίνει αρνητικά τον Στάλιν και καταγγέλλει τις αρχές της πόλης που είναι υπεύθυνες για την ανάρτηση των στοίχων υπέρ του Στάλιν.

Δεν αποτελεί μυστικό πως ο Στάλιν είναι ακόμη ιδιαίτερα δημοφιλής στη Ρωσία. Αυτό αποδείχτηκε πανηγυρικά, πριν ένα χρόνο με τη τηλεοπτική δουλειά «Το Όνομα της Ρωσίας». Το γεγονός ότι παραμένει δημοφιλής, δεν έχει να κάνει με κάποια οργανωμένη προσπάθεια της πολιτείας στο να προβάλλει τον σταλινισμό, όσο με την κυβερνητική αδιαφορία στο να ξεκαθαρίσει την ιστορική αλήθεια γύρω από τον Στάλιν. Πρόκειται επίσης για μια έκφραση της προτεραιότητας των κρατικών συμφερόντων απέναντι σε αυτά των ατόμων, ακόμη και αν τα άτομα αυτά είναι εκατομμύρια. Τα τελευταία χρόνια, οι αρχές έχουν συστηματικά και επίμονα, καλλιεργήσει τον μύθο του Στάλιν στη κοινή γνώμη. Η προσοχή τους εστιάζεται κυρίως, στην μεγαλοσύνη της χώρας, καθώς και  στα επιτεύγματά της επί ηγεσίας Στάλιν, με έμφαση στον ταχύ εκσυγχρονισμό της οικονομίας και τη σοβιετική επικράτηση στο Β`Π.Π.

Ακόμη και οι περιστασιακές σκληρές κριτικές εναντίον του Στάλιν, έχουν να κάνουν περισσότερο με τα εγκλήματά που διέπραξε  στο εσωτερικό μέτωπο, παρά στην εξωτερική του πολιτική, που  έχει συνδυαστεί με περίοδο ειρήνης. Ο ακρογωνιαίος λίθος της μετα-σοβιετικής ιδεολογίας, είναι ο μύθος του σοβιετικού λαού «απελευθερωτή», που μέσα από τις κολοσσιαίες θυσίες του, κατάφερε να σώσει τον υπόλοιπο κόσμο από την «καφέ πανούκλα» του  ναζισμού.

Moscow Times

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Le canard avatar
    Le canard 17/09/2009 01:13:53

    Ο Στάλιν ήταν (επί ΕΣΣΔ) και είναι δημοφιλής στις πολύ μεγάλες ηλικίες και σε μερίδα της καθεαυτό εργατικής τάξης (πολλοί φορτηγατζήδες είχαν και έχουν στο θάλαμο οδήγησης φωτογραφία του Στάλιν).

    Αυτό όμως, δεν λέει πολλά. Και ιδίως όταν προέρχεται από τους Μόσκοου Τάϊμς. Ο κόσμος έχει ξεπεράσει εκείνη την περίοδο, με τα καλά της και τα κακά της. Οι νέοι πολύ περισσότερο. Οι μεγαλύτεροι και οι φτωχότεροι, και εξαιτίας της ανασφάλειας, να νοσταλγούν το παρελθόν, Δεν το πιστεύουν πάντως αυτό, και δεν θα ήθελαν να ξαναγυρίσουν σε εκείνες τις εποχές. Ως εκ τούτου, το να ξαναβγεί το σύνθημα στον σταθμό Κούρσκαγια, απλά ως ρετροσπεκτίφ μπορεί να εκληφθεί.

    Το πρόβλημα είναι άλλο. Το πρώτο σημείο (η επιτροπή για την Ιστορία). Γίνεται μια προσπάθεια εδώ και χρόνια (από καταρρεύσεως της ΕΣΣΔ), να εξωραϊστεί η ρωσική (τσαρική) ιστορία. Στην Πούτιν εποχή είναι εμφανέστατη η τόνωση του αισθήματος της μεγάλης Ρωσίας (άσχετα άν το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο-φράγμα τινάχτηκε πρόσφατα στον αέρα εξαιτίας της πεπαλαιωμένης τεχνολογίας και όχι εξαιτίας τσετσένικης βόμβας). Σε αυτό το πλαίσιο υποθάλπεται εμμέσως πλήν σαφέστατα ο εθνικισμός που σε πολλές περιπτώσεις μετατρέπεται σε ρατσισμό.

    Στη Ρωσία συνυπάρχει η εξής εικόνα που δίνει νομίζω την σημερινή πραγματικότητα: Το σφυροδρέπανο, το κόκκινο αστέρι του Κρεμλίνου, με τον τσαρικό αετό και τον σταυρό. Τα λοιπά για Στάλιν, μάλλον λεπτομέρειες ενός εννιαίου πάζλ είναι.

    • Τσάγκας avatar
      Τσάγκας @ Le canard 17/09/2009 10:33:18

      Μόνο στη NY Times δίνεις βάση;

  2. Μποτίλια στο πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο πέλαγος 17/09/2009 01:47:15

    Τρεις είναι βασικά οι Τσάροι που εδραίωσαν την Ρωσική υπεροχή. Ο Ιβάν ο τρομερός, ο "Μέγας" Πέτρος και ο Στάλιν, σε αντίθεση με άλλους που υπήρξαν καρπαζοεισπράκτορες, όπως οι Ρομανώφ, ακόμη από την εποχή του Ρωσοϊαπωνικού πολέμου. Ο τέταρτος επίδοξος της σειράς είναι ο Πούτιν. Και η αναφορά στον Αλέξανδρο Νιέφσκι δεν αποδίδει πλέον ανάλογα, όσο στις μνήμες παραμένει νωπός ο "πατερούλης". Μπορεί το φαινόμενο Πούτιν να κυοφορήθηκε από τους Αντρόπωφ, Γκορμπατζώφ και Γιέλτσιν. Πως θα μπορούσε όμως να ενισχυθεί το γόητρο της εξουσίας και το ρωσικό φρόνημα του λαού, με αναφορά σε αυτούς;
    Το επιζητούμενο προπαγανδιστικό σύνθημα είναι: Ισχυρή Ρωσία με ισχυρή εξουσία. Ο Τσάρος ως ηγεμών και όχι ως τύραννος, δυνάστης ή αδύναμος μονάρχης. Μοντέλα που πάντοτε λειτούργησαν σε συνδυασμό με την ψυχοσύνθεση των Ρώσων. Ξένα προς την Ευρωπαϊκή και Μεσογειακή νοοτροπία, γι αυτό όχι πάντοτε εύκολα ερμηνεύσιμα.

  3. feder avatar
    feder 17/09/2009 02:54:13

    Μποτίλια, η ιστορία δεν είναι το φόρτε σας, έτσι..;
    Ο Πέτρος δεν ήταν Ρομανωφ; Ήταν από άλλη οικογένεια; Ο Μιχαήλ Α', η Μεγάλη Αικατερίνη, ο Αλέξανδρος Α', ο Αλέξανδρος Γ', ήταν καρπαζοεισπράκτορες, ή ήταν άλλης δυναστείας..; Kαι τι πάει να πει η φράση "..σε αντίθεση με άλλους που υπήρξαν καρπαζοεισπράκτορες,όπως οι Ρομανώφ ακόμη από την εποχή του Ρωσοϊαπωνικού πολέμου"; Ο ρωσοϊαπωνικός πόλεμος ήταν στο τέλος της τσαρικής ρωσίας -9 χρόνια μετά άρχισε ο Α'παγκόσμιος, και 12 χρόνια μετά Ρομανώφ δεν υπήρχαν..

    Δεν είναι ανάγκη να έχουμε γνώμη για όλα ξέρετε..

    • Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
      Μποτίλια στο Πέλαγος @ feder 17/09/2009 08:35:49

      Δεν ισχυρίστηκα ποτέ ότι γνωρίζω ιστορία. Όσο αφορά τις συγκεκριμένες παρατηρήσεις σας:
      - Με τον προσδιορισμό Ρομανώφ εννοούσα, όπως σαφώς διαφένεται από τα συμφραζόμενα, τον Νικόλαο ΙΙ.
      - Δεν υπάρχει μόνο το άσπρο και το μαύρο. Ανάμεσα στους βασικούς που εδραίωσαν υπεροχή και τους καρπαζοεισπράκτορες υπάρχουν πολλές ενδιάμεσες αποχρώσεις, που εσείς ως πολυπράγμων απαριθμείτε, αλλά δεν αφορούν το σχόλιο που προηγήθηκε.
      - Πότε έγινε ο Ρωσοϊαπονικός πόλεμος και ποιος ήταν Τσάρος τότε, μάλλον πρέπει να γνωρίζω. Η αναφορά έγινε στην βάση, ότι οι καρπαζιές στην προκειμένη περίπτωση δεν ξεκίνησαν με τον πρώτο Π.Π.
      Κατά τα άλλα από τις παρατηρήσεις σας διαφαίνεται ότι, παρότι ως σούπερ επαΐων νομίζετε ότι βλέπετε το δέντρο, το δάσος εκφεύγει των κριτικών σας δυνατοτήτων.
      Καθώς και η εμμονή σας, ότι στο όποιο ποδόσφαιρο δικαιούνται να αναφέρονται μόνο κάποιοι δήθεν προπονηταί που πάσχουν από ποδάγρα.

      • feder avatar
        feder @ Μποτίλια στο Πέλαγος 17/09/2009 13:31:57

        Φίλτατε,
        Λέτε ο ίδιος "δεν ισχυρίστηκα ποτέ ότι γνωρίζω ιστορία". Χωρίς να υπονόησα ποτέ ότι η ιστορία πρέπει να είναι αυστηρά και αποκλειστικά αντικείμενο ενασχόλησης μόνο των ειδικών, μπορω με βεβαιότητα να πω ότι όσοι (και ακόμα περισσότερο οι μή-ειδικοί) εκφέρουν άποψη σε τέτοια θέματα καλό είναι να μην εκφράζονται με τέτοιες απολυτότητες. Όταν λέτε "τρεις είναι βασικά οι Τσάροι που εδραίωσαν την Ρωσική υπεροχή", και "οι υπόλοιποι υπήρξαν καρπαζοεισπράκτορες", προφανώς αυτό σας διαφεύγει. Οπότε εύλογα προκαλείτε και τον άλλο να σας το επισημάνει.
        Για την ταμπακέρα, προφανώς θέλατε να αναφερθείτε στην τελευταία περίοδο της προ-κομμουνιστικής Ρωσίας -κατά πάσα πιθανότητα επειδή η ενασχόληση σας με το θέμα και οι γνώσεις σας επ'αυτού εχουν εφαλτήριο την κομμουνιστική ιστοριογραφία που έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την περίοδο της τελευταίας τσαρικής διοίκησης για να 'φουσκώσει' το δικό της 'σωτήριο' έργο (αφήνοντας πίσω στην κοινή αντίληψη φοβερές ανακρίβειες και τερατολογίες, όπως γίνεται για μια ακόμη φορά αντιληπτό, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). Άρα κακώς η αναφορά σας είχε χαρακτήρα συνολικής αξιολόγησης των ηγεσιών στη ρωσική ιστορία. Η οποία, στα 200 χρόνια που προηγούνται του 1917, είναι γεμάτη από ηγεσίες και επιτεύγματα που εξ ίσου "εδραίωσαν τη ρωσική υπεροχή" και δεν είναι επουδενί "ενδιάμεσες αποχρώσεις". Φερειπείν, το ότι η εκστρατεία του Ναπολέοντα ηττήθηκε από την αντίσταση στη Ρωσία (ο πρώτος 'μεγάλος πατριωτικός πόλεμος' στη ρωσική ιστορία -πριν αυτή ξαναγραφτεί από τα ρετάλια που διοίκησαν τη χωρα τον 20ο αιώνα) είναι για σας "ενδιάμεση απόχρωση";

        αυτά φιλικά

      • Strange Attractor avatar
        Strange Attractor @ Μποτίλια στο Πέλαγος 17/09/2009 13:50:36

        Feder, Ρετάλια είναι αυτοί που μέσα σε 70 χρόνια πήραν μια αχανή πρωτόγονη φεουδαρχική χώρα στην οποία επικρατούσε η κοινωνική και οικονομική ανισότητα, ο αναλφαβητισμός και η γενικευμένη πείνα, και την έκαναν μια εκ των δυο παγκοσμίων υπερδυνάμεων; Ρετάλια; Άσχετα με το αν συμπαθεί κάποιος τους μπολσεβίκους ή όχι, μόνο ρετάλια δεν ήταν, με βάση αυτά που κατάφεραν μέσα σε ελάχιστο ιστορικά χρόνο.

      • Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
        Μποτίλια στο Πέλαγος @ Μποτίλια στο Πέλαγος 17/09/2009 23:29:58

        @feder
        Που αποσκοπούσα να αναφερθώ φαίνεται από το σχόλιο, το οποίο δεν χρειάζεται κολαούζο. Η αντικομουνιστική σου εμπάθεια ας πάει να βρεί κανένα άλλο για ξεσάλωμα.
        Το σχόλιο είχε ένα συγκεκριμένο νόημα που αδυνατείς να κατανοήσεις. Συζήτηση και εμβάθυνση είμαι άνετα σε θέση να κάνω αναφορικά με τον Τσαρισμό, αλλά δεν είναι εδώ το κατάλληλο ποστ.
        Και ας μην μπερδεύουμε την ιστορία με τις ιστορίες για αγρίους.

    • Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
      Μποτίλια στο Πέλαγος @ feder 17/09/2009 23:39:20

      @feder
      Και όταν παραθέτεις χωρία άλλων σχολίων που βρίσκονται λίγες γραμμές παραπάνω, να το κάνεις με έντιμο τρόπο και όχι παραλλαγμένα, με στόχο την διαστρέβλωση. Κάνεις μαθήματα αχρωματοψίας σε άλλους, αλλά μάλλον εσύ είσαι ο μονόφθαλμος.

      • Factorx avatar
        Factorx @ Μποτίλια στο Πέλαγος 17/09/2009 23:44:04

        Μποτίλια, έχεις επαφές στην Φρανκφούρτη;

      • feder avatar
        feder @ Μποτίλια στο Πέλαγος 18/09/2009 13:49:08

        Σε σχέση με τις αρχές περί διαστρέβλωσης που λες, συμφωνώ, αν και επίτρεψέ μου να μην καταλαβαίνω σε τί αναφέρεσαι εν προκειμένω.
        Σε σχέση με το συζητούμενο θέμα, δεν θα βρεις στα ποστ μου εδώ τπτ που να αποτελεί μήτε 'εμπάθεια' ούτε 'ιστορίες για αγρίους'. Απόπειρα προσέγγισης της ιστορίας σε λίγο πιο γεγοντολογική βάση κάνω, αποφεύγοντας τα αναμασήματα ιστορικών σλόγκαν. του τύπου "οι μπολσεβίκοι κέρδισαν τον πόλεμο", "η ρωσία πήγε μπροστά", "πριν τον κομμουνισμό ήταν τρωγλοδύτες" και άλλα τέτοια. Καταλαβαίνω ότι ο νεοέλληνας ειδικά μιας ηλικίας με αυτά έχει μεγαλώσει, και ότι μπορεί για κάποιους αυτά να είναι επαρκής βάση για ιστορική συζήτηση -έστω και καφενείου-, δέξου όμως ότι ενδεχομένως για μερικούς άλλους αυτού του είδους οι προσεγγίσεις είναι οι όντως "ιστορίες για αγρίους".
        Ο καθένας κατά πως αναπαύεται

  4. Σπατζιώτης avatar
    Σπατζιώτης 17/09/2009 11:05:38

    Το "λατρεία της προσωπικότητας", χωρίς να είναι λάθος, είναι σωστότερο (και καθιερωμένο εδώ και δεκαετίες στην πολιτική ορολογία) να μεταφράζεται ως ''προσωπολατρεία''

    • Τσάγκας avatar
      Τσάγκας @ Σπατζιώτης 17/09/2009 12:04:29

      Cult of Personality: Λατρεία της προσωπικότητας, ειδικός όρος στη πολιτική επιστήμη και δη στη κρεμλινολογία.

      • Σπατζιώτης avatar
        Σπατζιώτης @ Τσάγκας 17/09/2009 18:57:23

        Ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ - ''κουλτ λίτσνοστι'', και μεταφράστηκε στα ελληνικά ως ''προσωπολατρεία''. Από κει και πέρα - εσύ πες το όπως θέλεις, δεν εννοούμε διαφορετικά πράγματα, απλώς μια επισήμανση έκανα...

  5. parsifal avatar
    parsifal 17/09/2009 11:47:08

    Ζήτω ο Λένιν, Ζήτω ο Στάλιν, Ζήτω ο Κόκκινος Στρατός σας θυμίζει τίποτε ?
    Λογικό δεν ειναι μετά την ξεφτίλα Γκορμπατσόφ και την συλλογική εκδοση των γυναικών της πρώην ΕΣΣΔ στα πορνεία της Δύσεως να θέλουν να πιαστούν απο κάπου ? Απο εκείνον που εκανε να κλ.... μαλλί οι Αμερικάνοι ? Ο Στάλιν υπήρξε Μεγάλος ! Στρατάρχης, Εμπνευστής και Οδηγός για τον λαό του. Τα "εγκλήματα" ειναι παραμύθια...Εξαθλιωμένες μάζες που ποτέ δεν υπήρξαν πολίτες, ετσι κυβερνώνται ! Μακάρι να τιμούσαμε και εμείς αντικειμενικά τους Ιστορικούς μας ηγέτες και να μήν τα περνάμε ολα απο το φίλτρο της "προοδευτικότητος" και της "δημοκρατίας", εννοιες που ισχύουν στην Γαλλία, στην Ελβετία και αλλες κοινωνίες πολιτών.

    • Χι avatar
      Χι @ parsifal 17/09/2009 12:04:13

      Αρκεί αυτή η παράθεση:

      ---
      Τα “εγκλήματα” ειναι παραμύθια…Εξαθλιωμένες μάζες που ποτέ δεν υπήρξαν πολίτες, ετσι κυβερνώνται !
      ---

      Ζουν ακόμη εκτοπισμένοι Έλληνες, αν ενδιαφέρεσαι να τους ρωτήσεις και να μάθεις.

      • Le canard avatar
        Le canard @ Χι 17/09/2009 12:11:34

        Δεν είναι πια εκτοπισμένοι (είναι μονιμος τόπος διαμονής τους). Εδω πιά είναι εκτοπισμένοι οι Πόντιοι.

    • Le canard avatar
      Le canard @ parsifal 17/09/2009 12:07:59

      Που το είδες το μεγαλείο του ρε μεγάλε; Στο ότι εξόντωσε όλη την ιστορική ηγεσία των μπολσεβίκων, του στρατού και του κρατικού μηχανισμού, μαζί με τον Μπέρια, με αποτέλεσμα να φτάσουν οι γερμανοί μέχρι τα περίχωρα της Μόσχας. Και τότε τους έβγαλε έξω (πχ Ζούκωφ).

  6. Προφήτης avatar
    Προφήτης 17/09/2009 13:54:15

    Ηγεσίες σε πολεμική περίοδο είναι "πέραν του Καλού και του Κακού.
    Μετράει μόνο το αποτέλεσμα.

    • Σπατζιώτης avatar
      Σπατζιώτης @ Προφήτης 17/09/2009 19:01:27

      Γεια σου, Προφήτη, με της σωστές (χεγκελιανές) επισημάνσεις σου!

      • Σπατζιώτης avatar
        Σπατζιώτης @ Σπατζιώτης 17/09/2009 23:22:20

        Συμφωνώ, διαπιστώνοντας ταυτόχρονα ότι σήμερα απουσιάζει εκείνος ο Κάτων (ο Πρεσβύτερος) που θα πει κάτι παρόμοιο και θα πείσει...

  7. parsifal avatar
    parsifal 17/09/2009 14:54:52

    Προφήτη τα είπες ολα Τελεία.

  8. feder avatar
    feder 17/09/2009 18:04:21

    @strange attractor,
    Είσαι στην ουσία του ζητήματος.
    Η εικόνα αυτή, ότι δηλαδή οι μπολσεβίκοι "μέσα σε 70 χρόνια πήραν μια αχανή πρωτόγονη φεουδαρχική χώρα στην οποία επικρατούσε η κοινωνική και οικονομική ανισότητα, ο αναλφαβητισμός και η γενικευμένη πείνα, και την έκαναν μια εκ των δυο παγκοσμίων υπερδυνάμεων" είναι ακριβώς η προπαγανδιστική ιστοριογραφία που αναφέρομαι, -και που την καλλιέργησε το καθεστώς τα 70 αυτά χρόνια συστηματικά τόσο σε σχέση με ότι παράλαβε, όσο φυσικά και σε σχέση με αυτό που παρέδωσε.
    Το ποιόν της σοβιετικής ηγεσίας κρίνεται από τη σύγκριση των δύο κόσμων, των δύο πολιτισμών της κάθε εποχής (προ-κομμουνιστικής και κομμουνιστικής). Η Ρωσία ήταν, μέχρι τους μπολσεβίκους, σε όλη την πορεία των τελευταίων 200 -τουλάχιστον- χρόνων στην νεωτερικότητα, μια χώρα και ένας πολιτισμός που (με την εξαίρεση της Γερμανίας) προσφορά εφάμιλλη του σε όλους τους τομείς δεν υπάρχει στην ευρωπαϊκή ιστορία. Τέχνη, θέατρο, λογοτεχνία, ποίηση, πνευματικότητα, -η κατάθεση της μαρτυρίας του ρωσικού πολιτισμού πλούτισε τον ανθρώπινο. Απέναντι σε αυτή την εικόνα, τί έφερε, τί πρόσθεσε η σοβιετική περίοδος; Ισοπέδωση κάθε τί παλιού, σοβιετικό 'ρεαλισμό' και λογοκρισία για οποιαδήποτε ανθρώπινη δημιουργια/κατάθεση τολμούσε έστω και κατ'υποψία να διαφοροποιηθεί, μίσος πραγματικό -και ομολογημένο, κοιτα τα κείμενα του Λένιν για τον ρωσικό 'εθνικισμό'- για οτιδήποτε έκανε διακριτή αυτή την κοινωνία και τον πολιτισμό της, και ένα νεο-ρώσο οντολογικά στραπατσαρισμένο, που δεν ξέρει που πατάει και που βρίσκεται, να τραυλίζει τα στοιχειώδη. Ήμουνα πρόσφατα στην Κωνσταντινούπολη, και ανακάλυψα –με όχι πολύ έκπληξη ομολογουμένως- ότι η παροικία των Ρώσων στην πόλη είναι –και εκεί- γνωστή για δύο πράγματα: πόρνες και μαφία. Αυτός είναι ο homo sovieticus.
    Αν αυτή την πολιτιστική -και τελικά οντολογική- αυτοχειρία, και το μίσος για οτιδήποτε όντως ρωσικό είχε παράξει ως τότε αυτός ο πολιτισμός, την ονομάζουμε 'επιτευγμα' για το οποίο οι ιθύνοντές της είναι άξιοι ευσήμων, τότε μάλλον έχουμε χάσει τους ορισμούς των εννοιών στο δρόμο..

    Τώρα αν κάποιος πει "εντάξει σε θέματα παραγωγής και δημιουργίας πολιτισμού, αλλά στο βιοτικό επίπεδο και την ισχύ της χώρας τα πράγματα δεν είναι έτσι", επίσης πλανάται κατά τη γνώμη μου. Κατ'αρχάς μη λησμονούμε ότι δεν ειναι δεοντολογικα ενδεδειγμένο να συγκρίνουμε το επίπεδο ζωής δύο κοινωνιών διαφορετικών εποχων. Ναι, η Ρωσία ηταν τον δέκατο ένατο αιώνα μία χώρα με τεράστιες αποκλίσεις και μαζική φτώχεια. Ξεχνάμε όμως ότι έτσι ήταν όλη η Ευρώπη. Μέχρι και τον Α παγκόσμιο, το 80% των Ευρωπαίων ζούσε κάτω από τα όρια της φτώχειας. Η ανάπτυξη των πλατιών μεσαίων τάξεων, ο εξανθρωπισμός των συνθηκών ζωής των εργατών, η μαζική άνοδος του βιοτικού επιπέδου των δυτικών κοινωνιών έλαβαν χώρα τον 20ο αιώνα -και ως επί το πλείστον μετά τον Β'παγκόσμιο. Είναι άδικο, αν όχι γελοίο να συγκρίνουμε τη Ρωσία του 19ου αιώνα με την κοινωνία της μαζικής νεωτερικότητας του 20ου, και να λέμε "να η αδικία που θεραπεύτηκε από το καθεστώς". Στο κάτω-κάτω, ποιος είπε ότι άμα συγκρίνεις και τις αντίστοιχες κοινωνίες της Βρετανίας (των corn laws αν έχεις ακούσει) ή της Γαλλίας (των 'Άθλιων' του Ουγκό) του 19ου αιώνα με τα στάνταρντς του 20ου δε θα τη βρεις περίπου εξίσου ελλειμματική όσο και την ρώσικη;
    Συνεπώς είναι δικολαβικό να αποδίδουμε εύσημα στο κομμουνιστικό σύστημα σύστημα του 20ου αιώνα που χρησιμοποίησε τα μαζικά μέσα του αιώνα αυτού –μαζί με μπόλικη βία και εξαθλίωση, βλ.τα 'πενταετή προγράμματα' εκσυγχρονισμού και βιομηχανοποίησης του Στάλιν- και 'ανόρθωσε' το επίπεδο ζωής -ακριβως επειδή και το αρχικό δεδομένο της 'καθυστέρησης' σε αυτή την υπόθεση είνα ανακριβές, σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Η Ρωσία, με τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τη δυναμική της ήταν δεδομένο ότι θα εφτανε τα επίπεδα ευημερίας της δύσης την εποχή του μαζικού καπιταλισμού στην οποία έμπαινε ραγδαία. Για την ακρίβεια, ισως θα έχεις ακούσει ότι τη δεκαετία από τον ρωσοϊαπωνικό μέχρι τον Α Παγκόσμιο πόλεμο, η Ρωσία είχε αρχίσει να αναπτύσεται με ιλιγκιώδεις ρυθμούς στη βάση του προγράμματος του Στολύπιν -που έκανε τον ίδιο τον Λένιν να λεει "αν δεν σπεύσουμε, το αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων του Στολύπιν θα αφήσει τους επαναστάτες χωρίς πρόγραμμα"-, το οποίο βασιζότανε στον συνδυασμό μαζικής εισροής ξένου καπιταλιστικού κεφαλαίου (κυρίως απο γαλλικές και βρετανικές εταιρείες) σε ventures με το -οικονομικά πανίσχυρο- κεντρικό κράτος.
    Τουναντίον, η σύγκριση που πρέπει να κάνουμε είναι η ανάποδη: όλες οι ευρωπαϊκές κοινωνίες μπήκαν στον 20ο αιώνα με την ίδια πάνω-κάτω αντιστοιχία ευημερίας-φτώχειας. Όλες, αντίστοιχα, βγήκαν από τον 20ο αιώνα ως μαζικά αναπτυγμένες κοινωνίες χωρίς μαζική φτώχεια και αντιθέσεις. Με μια εξαίρεση. Yπάρχει λόγος να διευκρινίσω ποια; Αυτό ειναι το πραγματικό αποτέλεσμα της 70ετίας των μπολσεβίκων. Ότι η υπόλοιπη Ευρώπη βγήκε από την καθυστέρηση, ενώ αυτή χαρακτηρίζει ακόμη τη Ρωσία, την κοινωνία και τις -κομμουνιστικές- υποδομές της σε συντριπτικό βαθμό.

    Και μια κουβέντα για τα εξωτερικά: ας μη συγχέουμε την γεωπολιτική δυναμική και το βάρος μιας χώρας με την ηγεσία της. Η ρωσία έχει μια δεδομένη εκ της γεωγραφίας θέση στις διεθνείς ισορροπιες, σε όλες τις εποχές. Αυτή της προσδίδει μοναδική δυναμική στο διεθνές σύστημα. Ο ντε Τοκβίλ είχε πει από τον προηγούμενο αιωνα ότι βαση γεωπολιτικής, οι δύο δυνάμεις της επερχόμενης εποχής θα ήταν οι ΗΠΑ και η Ρωσία -όπως και έγινε. Σόρυ, αλλά ούτε εδώ η άνοδος της Ρωσίας δεν ήταν αποτέλεσμα της διοίκησης της. Αυτοκρατορία την παρέλαβαν οι μπολσεβίκοι αν θυμάσαι, σε συμμαχία νικητών σε παν-ευρωπαϊκό πόλεμο, από τον οποίο, αν δεν την έβγαζαν εκεινοι, θα εξερχόταν έχοντας επιτύχει και τον κύριο γεωπολιτικό της στόχο για πάνω από 100 χρόνια -την έξοδο στη μεσόγειο (οι σύμμαχοι είχαν στην προκαταβολική μοιρασιά δώσει στους ρώσους την Κωνσταντινούπολη, όπως έχει αδιαμφισβήτητα αποδειχθεί πια). Για κανε λίγο focus στην εικόνα: η Ρωσία θα έμπαινε στην τρίτη δεκαετία του 20ου αιώνα ως η ανερχόμενη καπιταλιστική δύναμη (ενδεχομένως με ένα δικό της version καπιταλισμού, όπως οι Ιάπωνες), και κυρίαρχη γεωπολιτικά στο Ευρωπαϊκό θέατρο, από βορά έως νοτου. Από αυτό το αποτέλεσμα την απέτρεψε η ειρήνη που υπέγραψε ο Λένιν -με όρους ταπεινωτικούς που την αφήσανε για δύο δεκαετίες μικροτερη (στην Ευρώπη τουλάχιστον) απ'ότι και μετά τη διαλυση της ΕΣΣΔ το 91. Και της πήρε μέχρι τον επόμενο παγκόσμιο να ανακτήσει -μέρος- του στάτους που έχασε τότε.
    Και όλα αυτα, τα επιτεύγματα δηλαδή της αυτοκρατορικής Ρωσίας στον τομέα αυτό, δεν ήταν αποτέλεσμα ενός στιγμιαίου 'τσαμπουκα' ενός ηγέτη, ενός πολέμου ή μιας διεθνούς κρίσης. Υπήρχε μια ολόκληρη ελίτ διπλωματίας, που μάλιστα μπορούσε κάλλιστα να ανταγωνιστεί την παντοδύναμη τότε αυτοκρατορική βρετανική -όπως και γινόταν εξαιρετικά επιτυχημένα απέναντι στους βρετανούς για όλο το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και μέχρι τον Α παγκόσμιο στην κεντρική Ασία όπου η Ρωσια ακολουθούσε μια μακροχρόνια πολιτική συνδυασμού πόρων και διπλωματίας για να υποτάξει είτε να 'γοητεύσει' τους ντόπιους λαούς (γιατί νομίζεις ότι το λένε 'μεγάλο παιχνίδι';) Αυτό γινόταν σε όλη την αυτοκρατορία, σε σχέση με τα διάφορα ζητήματα εξωτερικης πολιτικής και ασφάλειας -διάβαζα πρόσφατα ένα βιβλίο του Alexei Miller (του ιστορικού, όχι της Gazprom) που αναπτύσει αυτό ακριβώς, πως οι Ρωσικές αυτοκρατορικές αρχές χειρίστηκαν, με απίστευτη διάκριση, ευρηματικότητα και αριστοτεχνία την εκκόλαψη του Ουκρανικού εθνικισμού στα δυτικά τους σύνορα.

    Όλα αυτά τα λεω για να υποδείξω αυτό -ότι η ρωσική αυτοκρατορία δεν ήταν αυτό που η προπαγάνδα των μπολσεβίκων έχει καταγράψει προπαγανδιστικά τόσα χρόνια..Ένα χαώδες πράγμα χωρίς δομές και υποδομές, με μόνη μια αριστοκρατία που καλοπαιρνά και αδιαφορεί για τον καημένο λαό και τη χώρα που υποφέρει.. Αυτα ιστορικα είναι τρίχες κατσαρές!! Η Ρωσία ήταν η χώρα που θα κυριαρχούσε στην Ευρώπη τον 20ο αιώνα, και πολιτικά και πολιτισμικά.
    Και αντ'αυτού τί ανέδειξε τον 20ο αιώνα; Ποια παράδοση -είτε διοίκησης είτε πολιτισμού; Τα παραπάνω τα αντικατέστησαν τσαγκάρηδες που έβγαζαν λαύρους δευτεροκλασσάτους θούριους σαν τον Κρουτσώφ, η το γομάρι που λεγόταν Μπρέζνιεφ (ο 'γουρουνοειδής Ίλιτς ο δεύτερος', όπως τον λέει ο Σολτζενίτσιν..)

    ρετάλια, 100 φορές.. Β-gang. Αυτή ήταν η διοίκηση της Ρωσίας τον 20ο αιώνα. Για ενα τόσο μεγάλο λαό, αυτοχειρία κανονική


    Όλα αυτά (και σόρυ αν κούρασα) τα γράφω εντελώς φιλικά, και με διάθεση συζήτησης -και thanx για το ερέθισμα..

    • Σπατζιώτης avatar
      Σπατζιώτης @ feder 17/09/2009 19:03:29

      Και εσύ, φίλτατε Ελκυστή, δίκιο έχεις, όπως θα έλεγε και ο γνωστός καδής...

    • εναςάσχετος avatar
      εναςάσχετος @ feder 17/09/2009 19:13:18

      "Σεντόνια" ολόκληρα για να κάνουμε το μαύρο άσπρο.

      • feder avatar
        feder @ εναςάσχετος 17/09/2009 21:05:42

        μάλλον έχεις αχρωματοψία

      • Tηλέμαχος avatar
        Tηλέμαχος @ εναςάσχετος 18/09/2009 16:18:49

        Προσυπογράφω τα γραφόμενα του feder. Και τέλος πάντων αν κάποιος διαφωνεί καλύτερα να μας εξηγεί που και πώς και όχι να αρκείται σε απαξιωτικές φράσεις "κάνουμε το άσπρο μαύρο".

        Την ιστορία την γράφουν οι νικητές και στοιχειώδης σοβαρότητα θα επέβαλλε να κοιτάζουμε με ανοιχτό μυαλό τεκμηριωμένες απόψεις που λένε κάτι διαφορετικό από το κυρίαρχο στερεότυπο.

      • Προφήτης avatar
        Προφήτης @ εναςάσχετος 18/09/2009 16:53:30

        Κι εγώ προσυπογράφω. Κάποιος είπε ότι κανένας άλλος λαός δεν θα άντεχε 5 μείζονες καταστροφές, μέσα σε περίπου 150 χρόνια, χωρίς να διαλυθεί εντελώς.
        -Εισβολή Ναπολέοντα
        -Κριμαϊκός πόλεμος
        -Α΄ ΠΠ
        -Επανάσταση μπολσεβίκων
        -Β' ΠΠ.

        Και τώρα περνάει την 6η. Τη δημογραφική. Οι άντρες γίνονται αλκοολικοί και οι γυναίκες πόρνες στο εξωτερικό, αρνούμενες να τεκνοποιήσουν μαζί τους.

      • feder avatar
        feder @ εναςάσχετος 18/09/2009 17:21:56

        Πως το εχει πει ο Σολτζενίτσυν; "Ποτέ λαός δεν επέφερε εθελούσια τόσο κακό στον εαυτό του όσο ο ρωσικός"..

  9. Προφήτης avatar
    Προφήτης 17/09/2009 20:22:12

    Γεια σου φίλε Σπατζιώτη. Καλό Φθινόπωρο.
    Ως "Χεγκελιανός λατινιστής" θυμίζω

    YIORGOS DELENDUS EST

    Ελπίζω να συμφωνείς

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.