#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
26/11/2011 08:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα διακυβεύματα της Συρίας

[caption id="attachment_135409" align="alignnone" width="575" caption="Η οικογένεια Άσσαντ σε πιο ευτυχισμένες στιγμές"][/caption]

Κάπου, πιθανόν στη κόλαση, ο Hafez al-Assad παρακολουθεί αγχωμένος τον γιο του Bashar , ελπίζοντας πως αυτός θα έχει διαβάσει ιστορία.

Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος Assad, αντιμετωπίζει διαδηλώσεις,  θανατηφόρες επιθέσεις εναντίον κρατικών υπαλλήλων και εγκαταστάσεων, και λιποταξίες στρατιωτών. Μια τέτοιου είδους εξέγερση σημειώθηκε στις δεκαετίες του 1970 και 1980, όταν την χώρα κυβερνούσε ο Assad ο πρεσβύτερος.

Την κύρια αντιπολίτευση εναντίον του Hafez al-Assad ασκούσε τότε η Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία θεωρούσε το αλεβίτικο καθεστώς του ως αιρετικό, αλλά και κοσμικό. Μετά από πολλά χρόνια επιθέσεων και αντεπιθέσεων, ο Hafez έχασε την υπομονή του και συνέτριψε την αντιπολίτευση.

Τον Φεβρουάριο του 1982, ο συριακός στρατός κατακρεούργησε δεκάδες χιλιάδες μαχητές, και υποστηρικτές  της Αδελφότητας, καθώς και απλούς πολίτες, στη πόλη Χάμα, που αποτελούσε τη βάση των επιχειρήσεων των αντιφρονούντων.

Ο Assad ο πρεσβύτερος, τον οποίο ο  Thomas Friedman της New York Times περιέγραψε ως «στερούμενο ψευδαισθήσεων περί της ανθρώπινης φύσης», αντιλήφθηκε ότι αν δεν αντιδράσει χωρίς κανένα έλεος, οι εξεγέρσεις θα συνεχίζονταν μέχρι να ανατραπεί. Σε αυτή τη του την πεποίθηση, ακολουθούσε ένα παλιό αξίωμα της φυλής του, που θέλει τη διστακτικότητα εν ώρα μάχης να αποτελεί ένδειξη αδυναμίας.

Για αυτό και ο στρατός του Assad δεν δολοφόνησε απλά τους εχθρούς του στη Χάμα, αλλά άφησε και τα πτώματα τους εκτεθειμένα επί πολλές ημέρες, έτσι ώστε η είδηση της σφαγής να διαδοθεί παντού.

Μετά από αυτό, η Αδελφότητα σιώπησε, και ο Assad συνέχισε να κυβερνά χωρίς σοβαρές αντιδράσεις έως το 2000, οπότε και πέθανε από φυσικά αίτια.

Τον βόλευε μάλλον η δήλωση του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Καλιγούλα που είχε πει «oderint, dum metuant». Δηλαδή «ας με μισούν, αρκεί να με φοβούνται».

Σήμερα η ιστορία επαναλαμβάνεται, με τον γιο στη θέση του πατέρα. Πέρα από τις συμβουλές του μπαμπά του, ο Assad ο νεότερος έχει και τους συμβούλους του μπαμπά του. Για αυτό και δεν αποτελεί έκπληξη το ότι δεν δείχνει καμία διάθεση υποχώρησης, αποδεικνύοντας ότι δεν διστάζει να σκοτώσει ακόμη και αμάχους. Η μόνη απορία είναι μέχρι που μπορεί να φτάσει η σκληρότητα του;

Υπάρχει επίσης και ένας επιπρόσθετος παράγοντας: Ο Assad δεν υπερασπίζεται μόνο τη δική του εξουσία, αλλά και το μέλλον της θρησκευτικής του σέχτας. Αυτό σημαίνει πως το δικό του διακύβευμα είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό του Μουμπάρακ ή του Καντάφι. Και μπορεί η Μουσουλμανική Αδελφότητα να μην ηγείται της εξέγερσης, αλλά συμμετέχει σε αυτήν, και αν πετύχει θα κερδίσει τα πιο πολλά.

Αν έρθει στην εξουσία η Αδελφότητα, δεν θα υποφέρουν μόνο οι Αλεβίτες, αλλά όλες οι μειονότητες που θεωρούνται αιρετικές και άπιστες. Για αυτό και το Βατικανό τηρεί σιγή όσον αφορά στη Συρία, και ο Assad τοποθέτησε πρόσφατα έναν Χριστιανό στη θέση του υπουργού Άμυνας, θυμίζοντας σε όλους το τι ακριβώς παίζεται.

Ο φόβος μη τυχόν αναλάβει τον έλεγχο η Αδελφότητα ήταν και ο λόγος που το 2005  ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Ariel Sharon είχε προειδοποιήσει τον τότε πρόεδρο George W. Bush προκειμένου να μην ανατρέψει τον Assad. Όπως είχε πει: «Καλύτερα ένας σατανάς, που  όμως τον γνωρίζεις». Και όλα αυτά παρά την συμμαχία του Assad με το Ιράν, και τη στήριξη που παρέχει στις Hamas και Hezbollah!

Ένα ακόμη συν του Assad αναφορικά με τους Ισραηλινούς, είναι και το γεγονός ότι η Συρία κρατάει υπό πλήρη έλεγχο τα σύνορά της με το Ισραήλ εδώ και δεκαετίες. Η μόνη εξαίρεση σε αυτό ήταν όταν τον περασμένο Μάιο επιτράπηκε σε Παλαιστίνιους αντάρτες να επιτεθούν στο Ισραήλ, υπενθυμίζοντας και πάλι το τι ακριβώς παίζεται με την εξέγερση στη Συρία.

Κάποιες άλλες περιφε3ρειακές δυνάμεις επίσης γνωρίζουν ότι αν πέσει το καθεστώς του Assad, την χώρα θα διοικεί η Μουσουλμανική Αδελφότητα. Για παράδειγμα, ο Ιρανός εκπρόσωπος Mohammad Javad Larijani είπε σε δημοσιογράφο της WSJ ότι το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν δεν ασχολείται με τα τεκταινόμενα στη Συρία. Όπως διευκρίνισε, είτε νικήσει ο Assad, είτε επικρατήσει η Αδελφότητα, οι σχέσεις Ιράν Συρίας θα παραμείνουν στενές, όπως πάντα. Το Ιράν υποστηρίζει την Hamas, που ξεπήδησε από την Αδελφότητα.

Από την άλλη,  η Τουρκία, που σήμερα έπαψε να είναι σύμμαχος της Συρίας, κυβερνάται από το κόμμα της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, οι ρίζες του οποίου βρίσκονται  και αυτές στη Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Πάντως, στα δέκα χρόνια που ο Bashar κυβερνά τη Συρία, οι περισσότεροι Δυτικοί συμφωνούν ότι δεν είναι τόσο σκληρός όσο ο πατέρας του. Είναι μάλλον δημοκράτης, που θέλει ειρήνη με τη Δύση.

Παρόλα αυτά, διατηρεί συμμαχία με το Ιράν, στηρίζει τις Hamas και Hezbollah, παρεμβαίνει στον Λίβανο (όπως στη δολοφονία του πρωθυπουργού Rafik Hariri το 2005), και συγχρωτίζεται με τη Β. Κορέα.

Η επίφαση όμως των μεταρρυθμίσεων, μπορεί απλά να είναι ένα ακόμη μάθημα για τον Bashar, που διδάχθηκε από τον πατέρα του. Ο Assad ο πρεσβύτερος είχε ξεγελάσει τον πρόεδρο Jimmy Carter, και τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Warren Christopher.

Έτσι, για μια ακόμη φορά, οι μόνοι που διαβάζουν λάθος τις εξελίξεις στη Συρία, φαίνεται πως είναι οι αμήχανοι Δυτικοί. Αυτό όμως κάθε άλλο παρά θα ανακουφίσει τον Hafez, όταν θα βρίσκεται στον Άδη…

 

Του Daniel Freedman

Forbes

http://www.forbes.com/sites/danielfreedman/2011/11/22/thedevilweknow/

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΙΩΝΑΣ2 avatar
    ΙΩΝΑΣ2 26/11/2011 12:57:25

    Χρειαζονται να επιστρατευτουν περισσοτεροι πρακτορες και μισθοφοροι
    απ' οτι στην Λιβυη για να ριξουν το καθεστως Ασσαντ.
    Στην Λιβυη βεβαια τωρα γινονται περισσοτερα εγκληματα σε βαρος τωναντιφρονουντων(οπαδων του Κανταφι) αλλα ποιος ασχολειται τωρα μ' αυτα.
    Η αβελτηρια Ρωσων και Κινεζων στο ζητημα της Λιβυης ανοιξε την ορεξη
    των Αμερικανων.
    Στο ζητημα της Συριας δεν θα κανουν τα ιδια λαθη.
    Η Συρια ενδεχομενως να ειναι η παγιδα.
    Κατι ξερουν οι πανουργοι Εβραιοι που δεν κινουνται ουτε υπερ ,ουτε εναντιον του Ασσαντ.
    Τιποτε ακομα δεν εχει ξεκαθαρισει στην Μεση Ανατολη θα εχουμε εκπληξεις.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.