#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
04/05/2011 09:55
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα γεράκια των ΗΠΑ δεν το βάζουν κάτω

Αυτό είναι ένα κλασικό παράδειγμα άρθρου, που εκφράζει τις θέσεις των «γερακιών» της Αμερικής, που … δεν το βάζουν κάτω:



Τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει την στρατιωτική ισχύ




 

Η κρίση στη Λιβύη μας υπενθύμισε πως ο κόσμος έχει ακόμη ανάγκη την αμερικανική στρατιωτική διεθνή ισχύ.

Αυτό είναι ακόμη πιο ξεκάθαρο στον μουσουλμανικό κόσμο, ο οποίος βρίσκονταν σε αναταραχή πολύ πριν την «αραβική άνοιξη». Και όπως είπε πρόσφατα ο γερουσιαστής Richard Lugar, «Η Λιβύη μάλλον δεν θα είναι η τελευταία…». Και προφανώς έχει δίκιο.

Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει ποια θα είναι η επόμενη περίπτωση. Σίγουρα όμως θα υπάρξει. Και θα είναι λάθος για την αμερικανική κυβέρνηση να θεωρήσει ότι η επανάσταση και η εξέγερση στη Μέση Ανατολή θα περιοριστεί εκεί και μόνο, χωρίς να προετοιμάζεται για παν ενδεχόμενο.

Η κυβέρνηση Ομπάμα ανέβηκε στην εξουσία πιστεύοντας ότι μπορεί να διαχειριστεί το ζήτημα της ασφάλειας, απεμπολώντας τις υποχρεώσεις της, δηλαδή τους πολέμους του Μπους στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Ο Ομπάμα έδειξε πως θέλει να επενδύσει στα εσωτερικά ζητήματα, και να ασκήσει μια πιο περιορισμένης εμβέλειας εξωτερική πολιτική. Ο υπουργός Άμυνας Robert Gates το έθεσε ωμά, όταν σε πρόσφατη ομιλία του στη στρατιωτική  ακαδημία West Point είπε: «Όποιος μελλοντικός υπουργός Άμυνας συμβουλεύσει τον πρόεδρό του να στείλει χερσαίες δυνάμεις στην Ασία, ή στη Μέση Ανατολή, ή στην Αφρική, θα πρέπει να εξεταστεί από ψυχίατρο». Για κάτι τέτοιες απόψεις που έχει κατά καιρούς διατυπώσει, δεν αποτελεί καθόλου έκπληξη που ο Gates είναι κατά της επέμβασης στη Λιβύη.

Όμως τώρα ο Ομπάμα ξεκίνησε, και δεν κληρονόμησε απλά, έναν πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Ίσως θα πρέπει λοιπόν  να προετοιμαστεί και για τον επόμενο. Όπως άλλωστε είπε ο υπουργός Άμυνας στους δόκιμους αξιωματικούς: «Όσον αφορά στη δυνατότητά μας να προβλέπουμε τη φύση αλλά και τον τόπο της επόμενης στρατιωτικής μας εμπλοκής, έχουμε πετύχει ένα τέλειο ρεκόρ. Ποτέ δεν πέσαμε μέσα…».

Για να πετύχουμε, αυτό που χρειάζεται πρώτα απ όλα, είναι να αναγνωρίσουμε τη πρωτεύουσα αξία της στρατιωτικής ισχύος στη διεθνή πολιτική. Στη παρούσα κρίση, η κυβέρνηση Ομπάμα ξεκίνησε αργά, αλλά πέτυχε όσα θα μπορούσε να πετύχει με χρήση της διπλωματίας. Ακόμη και η ψήφιση της Απόφασης 1973 από πλευράς του Συμβουλίου Ασφαλείας, ήταν ένα σημαντικό επίτευγμα. Παράλληλα, η αμερικανική κυβέρνηση κατάφερε να δημιουργήσει μια αξιόπιστη διεθνή συμμαχία. Η απόδειξη όμως της αποφασιστικότητας της θα έρθει με την θέληση και την δυνατότητα  να χρησιμοποιήσει βία προκειμένου να φύγει ο Καντάφι.

Όπως μας διδάσκει αυτή η πρόσφατη εμπειρία, δεν υπάρχει υποκατάστατο μιας επαρκούς στρατιωτικής ισχύος, δια της οποίας η Αμερική θα μπορεί να επιχειρεί στο κόσμο, φέρνοντας σε πέρας πολλαπλές αποστολές. Και δεν είναι καθόλου σίγουρο αν υπάρχει αυτή η δυνατότητα σήμερα. Εξάλλου, ακόμη και επί Μπους, η Αμερική έδειξε πως μόλις και μετά βίας μπορούσε να πολεμά έναν πόλεμο τη φορά.

Και αυτό που έχουμε σήμερα, προσπαθούμε να το περικόψουμε. Τι θα μείνει; Όχι αρκετά. Η επιτροπή του κογκρέσου επί θεμάτων ενόπλων δυνάμεων το έθεσε πολύ σωστά: «Δεν πρέπει να διακινδυνεύσουμε την ασφάλεια του έθνους, αποδεχόμενοι οριζόντιες περικοπές και περιστολές δαπανών σε θέματα εθνικής άμυνας, χωρίς να υπολογίζουμε τα στρατηγικά ρίσκα».

Ή όπως ανέφερε το δικομματικό όργανο με επικεφαλής του τον πρώην σύμβουλο εθνικής ασφάλειας Stephen Hadley: «Όπως είδαμε τα τελευταία 20 χρόνια, η Αμερική δεν έχει την επιλογή της εγκατάλειψης του ηγετικού της ρόλου… η αποτυχία της πρόβλεψης και της διαχείρισης των συγκρούσεων απειλεί τα εθνικά της συμφέροντα… οι συγκρούσεις δεν θα φύγουν από μόνες τους…. Μια απεμπόληση του ηγετικού μας ρόλου απλά θα οδηγήσει σε έναν ασταθή και εχθρικό κόσμο, και θα μας οδηγήσει σε συγκρούσεις που δεν θα μπορούμε να αγνοήσουμε».

Εν ολίγοις, η γη δεν σταμάτησε να γυρνά, και ούτε μπορούμε να κατέβουμε. Αντιθέτως, τουλάχιστον στη Μέση Ανατολή, γυρίζει ακόμη πιο γρήγορα. Ο πρόεδρος έχει πλέον αντιληφθεί ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή από την περαιτέρω ανάμιξη των ΗΠΑ. Αυτό είναι το μόνο σωστό που μπορούμε να κάνουμε. Για αυτό και δεν θα πρέπει να επιμένουμε στις περικοπές των αμυντικών μας δαπανών.

 

The Weekly Standard

S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Προφήτης avatar
    Προφήτης 04/05/2011 12:54:35

    Δεν υπάρχουν "συμφέροντα ΗΠΑ", γιατί δεν υπάρχει "Έθνος ΗΠΑ".
    Υπάρχουν μόνο τα συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών τα οποία, μέσω των πολιτικών που εκλέγονται επιδοτούμενοι από εταιρείες και lobbies, μετατρέπονται σε "εξωτερική πολιτική".
    Από τις ελάχιστες ακόμα ανθηρές και εναπομένουσες χωρικά στις ΗΠΑ, οι πολεμικές βιομηχανίες. Ε, κλέφτες θα γίνουν;

    • Ευμένης avatar
      Ευμένης @ Προφήτης 04/05/2011 16:02:21

      Το δεν υπάρχει έθνος ΗΠΑ ίσχυε πριν 300 χρόνια. Ότι στα περισσότερα σπίτια στις ΗΠΑ είναι μόνιμα αναρτημένη η αμερικανική σημαία -και όχι μόνο στις εθνικές γιορτές - είναι ένα δείγμα του πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι μια σοβαρή πολιτική που μετέτρεψε ένα πλήθος μεταναστών σε ένα έθνος.
      Εμείς να τα βλέπουμε αυτά, που στην Θράκη είχαμε "Έλληνες μουσουλμάνους" και έχουμε φτάσει εκατό χρόνια μετά να μιλάμε για μειονότητα τουρκική..
      Το γιατί γίνονται πόλεμοι να συμπληρώσω ότι δεν υπάρχουν μόνο οι πολεμικές βιομηχανίες, αλλά και του πετρελαίου, των (ανα) κατασκευών κτλ. Και φυσικά επωφελούνται και οι ιδιοκτήτες/μερισματούχοι και οι (πάρα πολλοί) εργαζόμενοι σε αυτές.
      Σημασία έχει, ότι όλα τα σοβαρά κράτη (και τα έθνη), δεν είναι ευαγή και φιλανθρωπικά ιδρύματα αλλά οντότητες που υποστηρίζουν κατ'αρχήν τα ζωτικά συμφέροντα των πολιτών τους, με όποιο μέσο κρίνεται αναγκαίο, σε ανάγκη και με άσκηση βίας. Τα συμφέροντα των πολιτών του υπόλοιπου πλανήτη έρχονται αναγκαστικά σε δεύτερη μοίρα.
      Το ότι η Ελλάδα δεν ανήκει πλέον σε αυτά, είναι φανερό. Έχουμε γίνει ξένοι στην ίδια μας την χώρα και όπου νάναι θα την χάσουμε (ή ξεπουλήσουμε) και αυτή.

      • Προφήτης avatar
        Προφήτης @ Ευμένης 04/05/2011 16:57:08

        Επειδή ακριβώς σκέφτομαι με την ίδια λογική που ορθά θέτεις, και εξακολουθώ να ισχυρίζομαι ότι η Ελλάδα έχει ζωτικά συμφέροντα και πρέπει να τα προστατεύει, είμαι αντίθετος στο να γίνει η Μεσόγειος κόλαση άρα και αντίθετος στις επεμβάσεις των Αμερικανών σε Λιβύη και αλλού, και ουδόλως ενδιαφέρει αν πουλήσουν όπλα ή κατασκευάσουν μετά έργα για να έχουν δουλειά οι "Αμερικανοί" πολίτες.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.