#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
11/05/2012 09:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Στα «χέρια» του Ολάντ, το μέλλον της Ευρώπης



Η Γαλλία είναι το μεγαλύτερο από τα ευρωπαϊκά κράτη που έχουν σοβαρό πρόβλημα με τον προϋπολογισμό τους.

Η επανάσταση του 1789 έθεσε τις βάσεις για μια παρατεταμένη περίοδο αστάθειας, που ακολουθήθηκε από δυο αυτοκρατορίες, τρεις μοναρχίες, και πέντε δημοκρατίες.

Οι Γάλλοι έφτιαξαν 13 συντάγματα μέσα σε 200 μόλις χρόνια.

Η σημερινή «πέμπτη δημοκρατία» είναι ήδη 54 ετών, και είναι η μακροβιότερη από την εποχή της επανάστασης. Κατά καιρούς υπήρξαν συζητήσεις για μια έκτη δημοκρατία, που θα αντιμετώπιζε τις δυσκολίες, αλλά η συμμετοχή των ψηφοφόρων στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση (80%) δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι το ισχύον σύστημα αντέχει ακόμη.

Η σημαντική εξέλιξη των εκλογών αυτών ήταν η επιστροφή της αριστεράς στην εξουσία για δεύτερη φορά μέσα σε 31 χρόνια. Μάλιστα, όταν έγινε πρόεδρος ο François Mitterand το 1981, η αριστερά ήταν εκτός εξουσίας από το 1957.

Εκείνη την εποχή το κομμουνιστικό κόμμα ήταν πανίσχυρο, και διατηρούσε στενές σχέσεις με την ΕΣΣΔ. Το ενδεχόμενο οι κομμουνιστές να ανέβουν στην εξουσία συνεργαζόμενοι με τους σοσιαλιστές, είχε τρομάξει τους αντιπάλους τους. Από την πλευρά τους, οι σοσιαλιστές δεν είχαν ακόμη ξεφύγει από την «διανοουμενίστικη» στάση τους. Το πολιτικό πρόγραμμα του  Mitterand αποτελούσε ύμνο προς τον οικονομικό σχεδιασμό, και η έννοια της ελεύθερης αγοράς ήταν, για αυτόν, συνυφασμένη με την καταστολή.

Σήμερα, δεν υφίσταται ούτε γαλλικός, αλλά ούτε και διεθνής κομμουνισμός. Έχουμε δει την αριστερά να κυβερνά χωρίς δράματα. Δέκα χρόνια  με Mitterand,  και άλλα πέντε με  Lionel Jospin, ανάγκασαν την γαλλική αριστερά να δει την πραγματικότητα. Η διεθνής φήμη της Γαλλίας δεν θίχτηκε, και στο εσωτερικό μέτωπο οι αριστερές πολιτικές, ειδικά απέναντι στην ανεργία, δεν τα πήγαν άσχημα σε σχέση με άλλες κυβερνήσεις.

Αυτή τη φορά δεν θα υπάρξει πανικός. Αντιθέτως, ο ερχομός της αριστεράς στην εξουσία θα είναι μια ακόμη φυσιολογική, σχεδόν ασήμαντη, εναλλαγή κυβέρνησης. Η εκλογή του Hollande δεν έχει να κάνει τόσο με μια αριστερόστροφη τάση του εκλογικού σώματος, όσο με την τιμωρία του Nicolas Sarkozy.

Το εκλογικό αποτέλεσμα της Γαλλίας αποτελεί μια ιστορική ήττα για τον  Sarkozy, που είναι από τους ελάχιστους πρόεδρους που δεν εξελέγησαν για δεύτερη φορά. Η απόρριψή του όμως, είναι και θέμα στιλ. Η «μοναρχία» συνεχίζει να ισχύει ως ένα βαθμό στο γαλλικό πολιτικό σκηνικό, και με το όλο του πριμιτίφ στιλ, ο  Sarkozy υπονόμευσε το αξίωμα του. Αυτό είναι κάτι που δεν του συγχωρέθηκε ποτέ. Έτσι κρίθηκε αρνητικά, περισσότερο ίσως από ότι του άξιζε σε πολιτικό επίπεδο, αφού δεν ήταν και πολύ χειρότερος από τους προκατόχους του.

Σε γενικές γραμμές η φορολογική πολιτική του Nicolas Sarkozy ευνοούσε τα ανώτερα στρώματα. Έτσι προέκυψε μια οικονομική, μαζί με την κοινωνική, αγανάκτηση εναντίον του. Ειδικά σε μια περίοδο κρίσης, όπου μεγάλο ρόλο έπαιξε ο τραπεζικός τομέας και το μεγάλο κεφάλαιο. Για αυτό η Γαλλία χρειάζονταν μια κοινωνική και πολιτική διόρθωση, που επετεύχθη με μεγάλη εκδικητικότητα.

Τα δημόσια ταμεία της Γαλλίας έχουν στερέψει. Πρόκειται για μια ακόμη χώρα της ευρωζώνης, που τα χρέη της δημιουργούν κινδύνους για την βιωσιμότητα της ένωσης. Για αυτό και πέφτει κι αυτή θύμα της ορθόδοξης οικονομικής άποψης που μιλάει για περικοπές και εξοικονομήσεις, αγνοώντας πως οι δημόσιες δαπάνες αποτελούν κι αυτές μοχλό ανάπτυξης. Εξ ου και η διαμάχη με την «ορθόδοξη» Γερμανία.

Η λιτότητα βύθισε τις χώρες του Νότου στην ύφεση. Ακόμη και οι επικεφαλής του ΔΝΤ και της ΕΚΤ αναγνωρίζουν τα αδιέξοδα. Τι θα συμβεί όμως αν απορριφτεί η γερμανική θέση;

Η νίκη του Hollande, ο οποίος μίλησε για επαναδιαπραγμάτευση του ισχύοντος δημοσιονομικού συμφώνου, θα παίξει μεγάλο ρόλο στην επερχόμενη κόντρα με την Γερμανία. Οι Γάλλοι σοσιαλιστές ελέγχουν πλέον, εκτός από την προεδρία, και το μεγαλύτερο μέρος του γαλλικού διοικητικού μηχανισμού. Σε δυο μήνες μπορεί να ελέγχουν και την εθνοσυνέλευση, συσσωρεύοντας πρωτόγνωρες για την σύγχρονη Γαλλία εξουσίες.

Οι σοσιαλιστές λοιπόν, θα έχουν απεριόριστη δύναμη, και είναι στο χέρι τους να την εκμεταλλευτούν, και να κυβερνήσουν σωστά. Αυτό είναι και ο βασικός παράγοντας που θα κρίνει το μέλλον της Γαλλίας, αλλά και της Ευρώπης γενικότερα.

project-syndicate.org

S.A.

 

 


ΣΧΟΛΙΑ

  1. franc avatar
    franc 11/05/2012 09:26:27

    OI ΓΑΛΛΟΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ, ΟΣΑ ΛΑΘΗ ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΕΙ.

  2. ΚΥΘΗΡΙΟΣ avatar
    ΚΥΘΗΡΙΟΣ 11/05/2012 10:52:18

    Τό μέλλον τῆς Εὐρώπης στά χέρια του ἢ...στά πόδια του...;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.