Ρωσική αντιπολίτευση: Ποιος… απέμεινε;
02/03/2015 19:20
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ρωσική αντιπολίτευση: Ποιος… απέμεινε;

Πριν από τρία χρόνια υπήρχαν αρκετοί ευφυείς, χαρισματικοί ηγέτες που ύψωναν την φωνή τους εναντίον του Κρεμλίνου, αλλά φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν και θανατώθηκαν.

Με τη δολοφονία του Μπόρις Νεμτσόφ, η πολιορκούμενη φιλελεύθερη αντιπολίτευση της Ρωσίας έχασε μία από τις τελευταίες και πιο δυνατές φωνές της. Υπήρξε μια σύντομη περίοδος, μετά τις βουλευτικές εκλογές στα τέλη του 2011, που η διαφωνία στους δρόμους φάνηκε να αυξάνεται και τα μεγάλα συλλαλητήρια κατέκλυζαν τη Μόσχα. Η αισιοδοξία μειώθηκε όμως, όταν ο Πούτιν κέρδισε άλλη μια ηχηρή νίκη τον Μάρτη του 2012 στις προεδρικές εκλογές. Μια ημέρα πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του, μια τεράστια διαδήλωση έγινε βίαιη. Σε μια ένδειξη ότι οποιαδήποτε ριζοσπαστικοποίηση δεν θα γίνει ανεκτή, πολλοί διαδηλωτές δικάστηκαν, συχνά για πολύ ήσσονος σημασίας αδικήματα, και απειλήθηκαν με χρόνια φυλάκισης. Από τότε, η διάθεση της αντιπολίτευσης κάμφθηκε, με τους φιλελεύθερους ατούς είτε να κάνουν σχέδια για να φύγουν από τη Ρωσία, είτε απλά να προχωρούν τη ζωή τους, αισθανόμενοι ότι έχουν περισσότερα να χάσουν παρά να κερδίσουν από τη διαμαρτυρία.

Το κοινοβούλιο της Ρωσίας κυριαρχείται από το κόμμα Ενωμένη Ρωσία που είναι φιλικό προς τον Πούτιν, αλλά έχει επίσης τρία κόμματα που χαρακτηρίζονται ως αντιπολίτευση: τη Δίκαιη Ρωσία, τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες και τους κομμουνιστές. Ενώ αυτά τα κόμματα έχουν χρόνο ομιλίας στην τηλεόραση και - ειδικά στην περίπτωση των κομμουνιστών - έχουν ένα πραγματικό εκλογικό σώμα, περιγράφονται καλύτερα ως «συστημική αντιπολίτευση», που διαχειρίζεται το Κρεμλίνο.

Μεταξύ της «μη συστημικής» αντιπολίτευσης, υπάρχουν λίγοι πολιτικοί οι οποίοι έχουν ένα ευρύ εθνικό προφίλ, με περιορισμούς στην κρατική τηλεόραση, που σημαίνει ότι είναι δύσκολο να αποκτήσουν μια πραγματική πλατφόρμα. Η παρενόχληση, οι απειλές και η κόπωση έχουν οδηγήσει πολλούς είτε στη φυλακή ή στην εξορία. Τώρα που Νεμτσόφ σώπασε, ιδού μια λίστα όσων έχουν απομείνει…

Μιχαήλ Χοντορκόφσκι

Ο κάποτε πλουσιότερος άνθρωπος της Ρωσίας, ο Χοντορκόφσκι, φυλακίστηκε το 2003, με κατηγορίες που θεωρείται ευρέως ότι είχαν πολιτικά κίνητρα, αφού άρχισε τη χρηματοδότηση πολιτικών κομμάτων. Πέρασε μια δεκαετία στη φυλακή, αλλά αφέθηκε ελεύθερος τον Δεκέμβριο του 2013, όταν ο Πούτιν του έδωσε αμνηστία. Ο Χοντορκόφσκι αμέσως πήγε στο Βερολίνο και τώρα ζει στη Ζυρίχη. Τον Δεκέμβριο, είπε στην εφημερίδα Guardian ότι πιστεύει πως θα συλληφθεί αν επιστρέψει στη Ρωσία.

Έχει συστήσει το Ίδρυμα Ανοικτή Ρωσία και είναι έτοιμος να «κάνει τα πάντα» για να αλλάξει το καθεστώς στη Ρωσία. Ωστόσο, παρότι ο Χοντορκόφσκι μπορεί να εντυπωσίασε κάποιους για τη στωικότητα που αντιμετώπισε την δεκαετή φυλάκισή του, οι περισσότεροι Ρώσοι έχουν ελάχιστο σεβασμό για εκείνους οι οποίοι έβγαλαν δισεκατομμύρια στη δεκαετία του 1990 και είναι επίσης ασαφές σε ποιο βαθμό μπορεί να επηρεάσει την πολιτική έξω από τη χώρα.

Γκάρι Κασπάροφ

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής σκακιού έγινε σφοδρός επικριτής του Πούτιν και ήταν κεντρική μορφή σε πολλές εκδηλώσεις της αντιπολίτευσης για πολλά χρόνια, συχνά υπό κράτηση από την αστυνομία. Το 2013, ανακοίνωσε σε συνέντευξη Τύπου στη Γενεύη ότι είχε αποφασίσει να μην επιστρέψει στη Ρωσία, καθώς, μετά την άσκηση ποινικής δίωξης στον Ναβάλνι και σε άλλους ακτιβιστές της αντιπολίτευσης, θα μπορούσε να είναι ο επόμενος.

Αλεξέι Ναβάλνι

Ένας blogger και δικηγόρος, ο οποίος κέρδισε πολλούς οπαδούς από τις έρευνές του για τη διαφθορά στις ελίτ του Πούτιν, ο Ναβάλνι ήρθε στο προσκήνιο κατά τη διάρκεια του κύματος διαδηλώσεων στη Μόσχα στα τέλη του 2011 και θεωρείται ευρέως ως η πιο λαμπρή ελπίδα για την αντιπολίτευση. Κάποιοι ενοχλούνται από τις ρωσικές εθνικιστικές απόψεις του, ενώ άλλοι επισημαίνουν ότι θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν να κερδίσει μεγαλύτερη υποστήριξη μεταξύ των Ρώσων, οι οποίοι δεν θα υποστήριζαν κανονικά την αντιπολίτευση.

Από τότε που ήρθε στο προσκήνιο, ο Ναβάλνι είχε να αντιμετωπίσει πολλές γραφειοκρατικές και νομικές ενοχλήσεις, συμπεριλαμβανομένων και δύο μεγάλων δικαστικών υποθέσεων. Στο τέλος του περασμένου έτους, του δόθηκε μια ποινή με αναστολή σε μια δίκη για απάτη, αλλά ο αδελφός του καταδικάστηκε σε τρεισήμισι χρόνια στη φυλακή. Ο Ναβάλνι υποστηρίζει ότι οι αρχές έχουν λάβει τον αδελφό τους ως όμηρο, σε μια προσπάθεια να τον σταματήσουν, αλλά ο ίδιος έχει ορκιστεί να συνεχίσει. Δεν ήταν στην πορεία της Κυριακής στη Μόσχα, καθώς έχει φυλακιστεί για 15 ημέρες επειδή μοίραζε διαφημιστικά φυλλάδια για την εκδήλωση – όταν ακόμα η πορεία ήταν ενάντια στο καθεστώς, και όχι μνημόσυνο του Νεμτσόφ.

Ιγκόρ Στρέλκοφ

Υποστηρίζεται εδώ και πολύ καιρό ότι η σοβαρή λαϊκή απειλή για τον Πούτιν δεν προέρχεται από τους φιλελεύθερους αλλά από τους εθνικιστές και αυτές οι δυνάμεις πρόσφατα αναζωογονήθηκαν από τον πόλεμο στην ανατολική Ουκρανία. Πράγματι, μία θεωρία είναι ότι εθνικιστικές ομάδες μπορεί να βρίσκονται πίσω από τη δολοφονία του Νεμτσόφ.

Ο Στρέλκοφ, οπαδός της στρατιωτικής αναπαράστασης, πολέμησε για τη Ρωσία στην Τσετσενία και, πιο πρόσφατα, βοήθησε στο συντονισμό του φιλο-ρωσικού κινήματος των ανταρτών στην ανατολική Ουκρανία. Κλήθηκε να επιστρέψει στη Μόσχα όταν ήταν προφανές ότι ξέφυγε και είπε ότι η Ρωσία σύντομα θα καταποντιστεί από τον πόλεμο.

«Η ανάλυσή του είναι απλή», λέει ο Αλεξάντερ Μποροντάι, ένας άλλος ρώσος ηγέτη των ανταρτών στο Ντόνμπας. «Υπάρχει κρίση στη χώρα, η κυβέρνηση θα πέσει σύντομα και στον αναπόφευκτο εμφύλιο πόλεμο, Ιγκόρ Στρέλκοφ θα ηγηθεί των πατριωτικών δυνάμεων και θα γίνει ο δικτάτορας σε ό,τι έχει απομείνει από τη Ρωσία».

Το σενάριο αυτό φαίνεται απίθανο, αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πολλοί σκέφτονται κατά πόσον η προώθηση του ρωσικού εθνικισμού στην ένοπλη σύγκρουση στην Ουκρανία θα μπορούσε να έχει απελευθερώσει ένα τζίνι από το μπουκάλι.

Σεργκέι Ουντάλτσοφ

Μια γνωστή μορφή στις διαμαρτυρίες της αντιπολίτευσης για χρόνια, ο 38χρονος Ουντάλτσοφ είναι ένας σκληροπυρηνικός ριζοσπάστης της αριστεράς, ο οποίος έχει κρατηθεί σε πολλές περιπτώσεις σε συλλαλητήρια. Κατηγορήθηκε ότι συμμετείχε στις «μαζικές ταραχές» σε μια διαδήλωση τον Μάιο του 2012, όπου υπήρξαν βίαια επεισόδια, και καταδικάστηκε σε τεσσεράμισι χρόνια στη φυλακή. Από την φυλακή, είπε ότι οι φιλελεύθεροι και οι αριστεροί πρέπει να ακολουθήσουν ξεχωριστούς δρόμους τώρα, λόγω των διαφορετικών θέσεών τους σχετικά με τη σύγκρουση στην Ουκρανία και ενώ εξακολουθεί να αντιτίθεται στον Πούτιν, ζητά μια νέα ένωση των ακροαριστερών δυνάμεων.

www.theguardian.com

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Λιψ avatar
    Λιψ 03/03/2015 09:46:29

    Ο αριστεροφιλελεύθερος και άγαν φιλοαμερικανικός The Guardian αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της ρωσοφοβίας στην Ευρώπη. Το γεγονός ότι εκθειάζονται πρόσωπα όπως ο Νέμτσωφ, ο οποίος ήταν "κολλητός" με την ναζιστική κυβέρνηση Ποροσένκο-Γιατσενιούκ και ο αρχιλωποδύτης Χοντορκόφσκυ λέει πολλά. Για τον Νέμτσωφ, πέρα φυσικά από το καταδικαστέο γεγονός της μαφιόζικης δολοφονίας του, θα ρωτούσα κάποιον εδώ πώς θα σας φαινόταν αν ένας πρώην έλληνας αντιπρόεδρος κυβέρνησης υποστήριζε ανοιχτά μια τουρκική ακραία εθνικιστική κυβέρνηση, η οποία κατέσφαζε, επιπλέον, Έλληνες στην Τουρκία και είχε θέσει υπό απαγόρευση τις μειονοτικές γλώσσες. Το θεωρώ απόλυτα λογικό η συντριπτική πλειονότητα των Ρώσων να θεωρούν τον Νέμτσωφ ύποπτο για εθνική μειοδοσία.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.