Πώς οι Κλίντον έγιναν πάμπλουτοι
05/07/2014 13:44
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πώς οι Κλίντον έγιναν πάμπλουτοι

Ο πρώην πλανητάρχης έβγαλε 104,9 εκατ. δολάρια από ομιλίες του, γράφει η Washington Post.

Οι επτά αυτές ημέρες ήταν φρενήρεις για τον Μπιλ Κλίντον. Απηύθυνε ομιλίες σε στελέχη επιχειρήσεων στην Ελβετία και τη Δανία, σε επενδυτές στη Σουηδία και σε ένα πλήθος επιχειρηματιών και πολιτικών ηγετών στην Αυστρία. Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ ολοκλήρωσε την ευρωπαϊκή περιοδεία του με μία θριαμβευτική ομιλία στο Κάστρο της Πράγας, όπου μοιράστηκε τις σκέψεις του για την ενέργεια με τσέχους επιχειρηματίες. Η αμοιβή του: 1,4 εκατομμύρια δολάρια.

Η προσοδοφόρα αυτή εβδομάδα τον Μάιο του 2012 είναι ενδεικτική για το πώς ο Κλίντον εξαργύρωσε την παγκόσμια δημοτικότητά του δημιουργώντας μια τεράστια προσωπική περιουσία. Μόλις δύο εβδομάδες αφότου εγκατέλειψε το Οβάλ Γραφείο, άρχισε να δίνει εκατοντάδες πληρωμένες διαλέξεις, με αποτέλεσμα η οικογένεια του από «ταπί» που ήταν όταν αποχώρησε από το Λευκό Οίκο, όπως έχει ισχυριστεί η ίδια η Χίλαρι, να μετατραπεί σε μία από τις πλουσιότερες των ΗΠΑ –κάτι που σαφώς θα της φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο αν θέσει υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές του 2016.

Ο Μπιλ Κλίντον πληρώθηκε συνολικά 104, 9 εκατομμύρια δολάρια για 542 ομιλίες σε όλο τον κόσμο από τον Ιανουάριο του 2001, όταν έφυγε από το Λευκό Οίκο, μέχρι τον Ιανουάριο του 2013, όταν η Χίλαρι αποχώρησε από το αξίωμα της υπουργού Εξωτερικών, σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία της οικογένειάς που έχει στη διάθεσή της η αμερικανική εφημερίδα. Αν και οι περισσότερες από τις μισές από αυτές τις εμφανίσεις πραγματοποιήθηκαν στις ΗΠΑ, το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων από τις ομιλίες του, 56,3 εκατομμύρια δολάρια, προέρχεται από το εξωτερικό, κυρίως από την Κίνα, την Ιαπωνία, τον Καναδά και τη Βρετανία.

Η χρηματοοικονομική βιομηχανία αποτελεί τον τελευταίο «χορηγό» του Κλίντον. Σύμφωνα με την έρευνα της εφημερίδας, οι τράπεζες της Wall Street και άλλες χρηματοοικονομικές εταιρείες προσέλαβαν τον πρώην πλανητάρχη για τουλάχιστον 102 εμφανίσεις, πληρώνοντάς τον 19,6 εκατομμύρια δολάρια. Η Goldman Sachs μόνο έδωσε στον Μπιλ Κλίντον για οκτώ ομιλίες μέσα σε αυτό το διάστημα συνολικά 1,35 εκατ. δολάρια.

Από τότε που έφυγε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η πρώην Πρώτη Κυρία ακολούθησε το παράδειγμα του συζύγου της, εκφωνώντας μία σειρά από ομιλίες επί πληρωμή για λογαριασμό επιχειρήσεων, τραπεζών και άλλων οργανισμών. Αν και τα στοιχεία για τα κέρδη της δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί, εκτιμάται ότι η συνήθης αμοιβή της ανέρχεται σε περισσότερα από 200.000 δολάρια, ενώ έχει μεγαλύτερη ζήτηση από τον άνδρα της.

Η εφημερίδα σχολιάζει ότι αυτή η πρακτική θα μπορούσε να αποτελέσει πολιτική πρόκληση για τη Χίλαρι εάν αποφασίσει να διεκδικήσει την προεδρία, καθώς οι αντίπαλοί της θα μπορούσαν να την κατηγορήσουν για συνδέσεις με ισχυρά συμφέροντα. Αρκετές εταιρείες, που έχουν πληρώσει τον Μπιλ Κλίντον για τις ομιλίες του, τελούν υπό έλεγχο από τις ομοσπονδιακές ρυθμιστικές Αρχές. Να σημειωθεί ότι τα στοιχεία για τις οικονομικές απολαβές του Κλίντον δημοσιοποιήθηκαν, σε αντίθεση με άλλων πρώην προέδρων που έκαναν την ίδια «δουλειά», επειδή η σύζυγός του κατέχει δημόσιο αξίωμα.

http://www.washingtonpost.com/politics/how-the-clintons-went-from-dead-broke-to-rich-bill-earned-1049-million-for-speeches/2014/06/26/8fa0b372-fd3a-11e3-8176-f2c941cf35f1_story.html

ΣΧΟΛΙΑ

  1. η Dimi avatar
    η Dimi 05/07/2014 20:41:01

    Τhe Boston Globe: “Είσθε έτοιμοι για τη Hillary Clinton;” http://bit.ly/1xwSLzo Toυ Nicholas Burns, τ. Πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα (1997-2001), επί Προεδρίας Bill Clinton. Καθηγητής της Πρακτικής της Διπλωματίας και της Διεθνούς Πολιτικής, στο Kennedy School of Government, του Πανεπιστημίου Harvard. Οι πολιτικές σεισμικές δονήσεις οι οποίες συγκλονίζουν αυτή την εβδομάδα τη Μέση Ανατολή – ο ανανεωμένος πόλεμος στο Ιράκ – το αναδυόμενο ριζοσπαστικό σουνιτικό Χαλιφάτο – και η πιθανότητα ανεξαρτητοποίησης του Κουρδιστάν – μάς υπενθυμίζουν εκ νέου ότι: πριν οι υποψήφιοι πολιτικοί κάνουν το άλμα στον αγώνα διαδοχής του Προέδρου Ομπάμα, το καλύτερο το οποίο οφείλουν να κάνουν, είναι να παρουσιάσουν τα σοβαρά διαπιστευτήρια της Εξωτερικής τους Πολιτικής. Αυτός είναι και ο λόγος κυκλοφορίας του νέου βιβλίου της Hillary Clinton“Δύσκολες Επιλογές”, με καταγραφές των εμπειριών της κατά τη διάρκεια της θητείας της, ως ΥΠΕΞ των ΗΠΑ. Το βιβλίο αυτό, το οποίο σε μία ευοίωνη χρονική στιγμή παρουσιάζεται, παρέχει γνώσεις σχετικές με το είδος της παγκόσμιας ηγεσίας την οποία θα μπορούσε ν’ ασκήσει η Hillary Clinton, εάν κερδίσει τη Προεδρία το 2016. Πολλά από τα σχόλια στο βιβλίο της, δεξιά κι αριστερά, έχουν προφανώς ως πολιτικό γνώμονα, κυρίως ό,τι αφορά την υπόθεση της Βεγγάζης. Αξίζει όμως, να κρίνουμε πιό δίκαια το Αρχείο της. Μετά από τέσσερα χρόνια Διπλωματικής Υπηρεσίας και κάπως ντροπαλή για το ένα εκατομμύριο εξαντλητικά χιλιόμετρα σε 112 χώρες, έχει να παρουσιάσει ένα βαρύ Βιογραφικό Εξωτερικής Πολιτικής. Αυτά τα οποία ξεχωρίζουν είναι, η εμπιστοσύνη και η αποτελεσματικότητά της στο υψηλότερο επίπεδο της Διεθνούς Πολιτικής. Η ίδια, δεν ισχυρίζεται ότι έχει επιτύχει το είδος των ιστορικών Διπλωματικών επιτευγμάτων όπως αυτά των προκατόχων της, Dean Acheson στο ΝΑΤΟ και Henry Kissinger στη Κίνα. Ούτε ότι η ίδια και ο Πρόεδρος Ομπάμα, θεμελίωσαν μία ριζικά νέα υψηλή Αμερικανική Στρατηγική. Όμως, οι επικριτές της οι οποίοι, επιμένουν ότι τα πραγματικά επιτεύγματά της στην Εξωτερική Πολιτική είναι πενιχρά, τη κρίνουν πολύ αυστηρά. Έχοντας συνεργαστεί και με Ρεπουμπλικανούς και με Δημοκρατικούς ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, νομίζω ότι η απόδοση εργασίας της, σε μία από τις πλέον δύσκολες θέσεις του Υπουργικού Συμβουλίου της Washington, είναι εξαιρετικά καλή. Ας λάβουμε υπόψη μας, τα πραγματικά γεγονότα. Έθεσε σ’ εφαρμογή τον Ασιατικό άξονα του Ομπάμα, εστιάζοντας σ’ αυτή τη κρίσιμη περιοχή ως πρώτη προτεραιότητα. Αντιμετώπισε τους παλληκαρισμούς του Πεκίνου κατά των Φιλιππίνων και του Βιετνάμ, σε μία δραματική δοκιμασια των αντοχών και των διαθέσεων με τον Κινέζο ΥΠΕΞ, στη διάρκεια της συνάντησης ASEAN 2010. Η ίδια, διαπραγματεύθηκε μ’ επιτυχία την επέκταση των διεθνών κυρώσεων κατά του Ιράν οι οποίες, τελικά εξανάγκασαν τη πολύ δύσκολη κυβέρνησή του να παρευρεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η ίδια, δεν πιστώθηκε για τη διαμεσολάβησή της στον τερματισμό του πολέμου των πυραύλων μεταξύ της Χαμάς και Ισραήλ στα τέλη του 2012, αποτρέποντας έτσι, μία πιθανή μεγάλη σύγκρουση. Αυτά, είναι απτά και δύσκολα-κερδισμένα επιτεύγματα. Η Clinton, έφερε επίσης στο Γραφείο κάτι από το πάθος της Madeleine Albright για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα, την ικανότητα της Condoleza Rice και του James Baker στην αξιοποίηση της αμερικανικής διπλωματικής δύναμης. Όπως ο Nicholas Kristof έγραψε πρόσφατα, στην εφημερίδα The New York Times, που αποθέωσε τη σημασία της πιό στενής ενσωμάτωσης της ανάπτυξης στη διπλωματία και τη προώθηση προγραμμάτων τα οποία θα βοηθήσουν τις γυναίκες και τα κορίτσια να επιτύχουν, ιδιαίτερα στις φτωχότερες χώρες. Της Παλαιάς-Σχολής οι κριτικοί, έχουν λοιδορήσει αυτές τις καλοπροαίρετες πρωτοβουλίες και προθέσεις, θεωρώντας τες τριτογενούς ενδιαφέροντος για τα ζωτικής σημασίας συμφέροντά μας. Έτσι όμως, χάνουμε σ’ ένα σημαντικό σημείο για το πώς ο κόσμος πραγματικά λειτουργεί – η συνέχιση της φτώχειας, των ασθενειών και των διακρίσεων εις βάρος των κοριτσιών – κατατάσσονται μεταξύ των μεγάλων προκλήσεων της εποχής μας. Είχα την ευκαιρία να συζητήσω τα θέματα αυτά με τη Clinton, σ’ ένα πρόσφατο δείπνο στη Washington κι έφυγα πολύ εντυπωσιασμένος. Πρόκειται για μία πρωτεϊκή μορφή στο εθνικό προσκήνιο – έμπειρη, με σύνθετο σκεπτικό, έξυπνη, με βαθιά γνώση των θεμάτων, υπέροχη και μυστηριακή. Όμως, είναι πολύ νωρίς ακόμα για τη στέψη. Οι Προεδρικοί υποψήφιοι χρειάζονται υψηλού επιπέδου προδιαγραφές κι εχέγγυα για την Εξωτερική Πολιτική. Να έχουν εμπειρία, ισορροπία, ευθυκρισία για να μπορέσουν να ηγηθούν της παγκόσμιας υπερδύναμης. Πότε χρειάζεται να παρεμβαίνουμε σ’ εμφυλίους πολέμους όπως αυτούς στο Ιράκ και τη Συρία και πότε όχι, σ’ αυτόν τον ακατάστατο και περίπλοκο κόσμο; Χρειαζόμαστε έναν εθνικό διάλογο για την εξεύρεση του καλύτερου τρόπου εξισορρόπησης μεταξύ της στρατιωτικής ισχύος και της διπλωματίας. Ο επόμενος Πρόεδρός μας, επίσης χρειάζεται να πείσει, ένα κουρασμένο κοινό κι ένα αποπροσανατολισμένο Κογκρέσο, να επιδείξουν ενεργητικότητα και θέληση για να παραμείνει η χώρα μας μία κυρίαρχη παγκόσμια δύναμη, καθώς ο απομονωτισμός, τείνει να εδραιώνεται και στα δύο κόμματα. Ο ιστορικός Robert Kagan, πρόσφατα προειδοποίησε ότι στη Νέα αυτή Δημοκρατία, όπως διαμορφώνεται, “δεν υπάρχει καμία δημοκρατική υπερδύναμη με ανοιχτά φτερά έτοιμη να σώσει τον κόσμο, εάν αυτή η δημοκρατική υπερδύναμη ρετάρει." Η Clinton, στο νέο της βιβλίο κατέστησε σαφείς τις σκέψεις της. Υπάρχουν, όντως, “Δύσκολες Επιλογές” για το μέλλον της Αμερικής. Ας ξεκινήσει λοιπόν, ο εθνικός διάλογος. μτφρ: η Dimi

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.