Πώς η Βαλερί Τριερβελέρ σφράγισε τη μοίρα του Ολάντ
05/09/2014 17:22
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πώς η Βαλερί Τριερβελέρ σφράγισε τη μοίρα του Ολάντ

Η ελεύθερη πτώση του Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ φαίνεται αναπόφευκτη, μετά και το βιβλίο της πρώην αγαπημένης του.

Για κάποια που δεν είχε ποτέ μια επίσημη πολιτική θέση, η Βαλερί Τριερβελέρ, η πρώην «Πρώτη Φιλενάδα» της Γαλλίας, μόλις έκανε ένα σημαντικό βήμα για την ελεύθερη πτώση του Φρανσουά Ολάντ. Με το αποκαλυπτικό βιβλίο της "Merci pour ce moment", καταγράφει τα επτά χρόνια δίπλα του.

Ο Γάλλος πρόεδρος είναι ήδη ο λιγότερο δημοφιλής ηγέτης της Γαλλικής Δημοκρατίας. Η χαοτική ερωτική ζωή ενός τύπου βγαλμένου από σενάριο του Γούντι Άλεν, που δεν έχει παντρευτεί ποτέ, αλλά ήθελε να το παίξει Τζορτζ Κλούνεϊ, είχε παραμείνει μέχρι σήμερα σε μεγάλο βαθμό ένα θέμα για κουτσομπολιό, αλλά όχι και για μια ολική απόρριψη: οι ελιγμοί στις δημοσιονομικές πολιτικές του Ολάντ και η δύσκολη πολιτική διαμεσολάβηση του στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο Πράσινων-Κόκκινων τον έβλαψε πολύ περισσότερο. Το ίδιο και η επίμονη στασιμότητα της γαλλικής οικονομίας, η αύξηση της ανεργίας, η μηδενική ανάπτυξη και η γενικότερη δυσφορία.

Αλλά η Τριερβελέρ, στο καλύτερο κομμάτι της καριέρας της (καθότι πρώην πολιτική συντάκτρια στο Paris Match) άλλαξε τη φύση του παιχνιδιού. Ο Ολάντ της είναι ένας κακός, ψυχρός, φιλάργυρος, προσβλητικός μάτσο και σνομπ, ένας κατ' εξακολούθηση ψεύτης στην αγάπη και στην πολιτική, αυτάρεσκος και με εμμονή με τα μέσα ενημέρωσης.

«Έκανε εκστρατεία ως εχθρός των πλουσίων, αλλά η αλήθεια είναι ότι περιφρονεί τους φτωχούς» γράφει, υπενθυμίζοντας την μοναδική επίσκεψη τους στην μεσοαστική οικογένειά της, την οποία ο Ολάντ «βαριόταν μέχρι δακρύων. Θα προτιμούσε να δειπνήσει με τους σοφιστικές παριζιάνους φίλους του παρά με εμάς». Σε μια ακόμα πιο καταδικαστική αποκάλυψη, λέει ότι αποκαλεί τους φτωχούς «φαφούτηδες» και μάλιστα είναι «πολύ ικανοποιημένος» με το ευφυολόγημά του. Και αυτό ακριβώς είναι που μπορεί να βλάψει τον Ολάντ πολύ περισσότερο και από τις παράλληλες σχέσεις του - με την Τριερβελέρ, την προκάτοχό της Σεγκολέν Ρουαγιάλ (συνεργάτιδά του επί 29 χρόνια και μητέρα των τεσσάρων παιδιών του), με την ηθοποιό Ζυλί Γκαγιέ, την τέλεια υποστηρίκτριά του με τις καμπύλες α-λα Τζέσικα Ράμπιτ.

Ένας δαιμόνιος γαλλο-αμερικανός παρουσιαστής, ο Harold Hyman, παρατήρησε κάποτε ότι όσο πιο πολύ θύμωνε τους Γάλλους από τους οποίους έπαιρνε συνέντευξη, τόσο πιο σίγουρος ήταν ότι οι ερωτήσεις του θα κάνουν αίσθηση -και αυτό φαίνεται να ισχύει για τις αντιδράσεις στο έργο της Τριερβελέρ. Το βιβλίο της έχει τη σαφήνεια της ειλικρίνειας. «Φυσικά ο Φρανσουά επισκέφθηκε τους γονείς της Γκαγιέ στο σατώ τους. ‘Ηταν περισσότερο του γούστου του από το σπίτι μας ή το μεταχειρισμένο τροχόσπιτο των γονιών μου». Όπως και πολλές ερωτευμένες γυναίκες, προσπάθησε να ξεχάσει τα ελαττώματα του συντρόφου της για όσο ήταν μαζί, για να τα ξαναθυμηθεί ένα-ένα μετά τον χωρισμό τους και μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή της.

Κατά τη διάρκεια των αιώνων, οι Γάλλοι ήταν περήφανοι για τους γυναικάδες ηγέτες τους. O προτεστάντης Ερρίκος IV, ο οποίος ξανάγινε καθολικός για το θρόνο και έδωσε ένα τέλος στους θρησκευτικούς πολέμους του 16ου αιώνα, δοξάστηκε από βασιλόφρονες και δημοκρατικούς γι 'αυτό, αλλά και για την περίφημη φράση του «για 40 χρόνια νόμιζα ότι ήταν κόκκαλο»… Οι ερωμένες του Λουδοβίκου XIV και του Λουδοβίκου XV, από την μαρκησία Μοντεσπάν ως την μαρκησία ντε Πομπαντούρ, αποτελούν ένα σεβαστό κομμάτι της γαλλικής ιστορίας - το Παλάτι των Ηλυσίων χτίστηκε για την Μαντάμ ντε Πομπαντούρ- ενώ άλλοι όπως ο Λουδοβίκος XVI (που αποκεφαλίστηκε) ή ο Ναπολέοντας ΙΙΙ (που εξορίστηκε) δεν φημίζονταν για την συζυγική αρετή τους.

Από τους προέδρους της Πέμπτης Δημοκρατίας, μόνο ο Ζορζ Πομπιντού δεν απομακρύνθηκε ποτέ από το ευτυχισμένο γάμο του (με την Κλοντ, μία λάτρη της τέχνης). Ως πρόεδρος, ο Σαρλ ντε Γκολ είχε μια άμεμπτη οικογενειακή ζωή. Κατά τον προηγούμενο του βίο όμως ήταν μάλλον πιο… ανοιχτός. Το θέμα όμως με τον Ολάντ είναι διαφορετικό: ένα ψέμα θα ήταν εντάξει, αλλά να σε πιάσουν να λες πολλά αδέξια ψέματα είναι προβληματικό. Στην αρχή του βιβλίου της, η Τριερβελέρ λέει ότι έχει υποφέρει από τα ψέματα που ειπώθηκαν γι 'αυτήν κατά την περίοδο του δημόσιου βίου της και γι’ αυτό δεν θα έλεγε ποτέ ψέματα –κάτι που ακούγεται απόλυτα πιστευτό.

Ο απολογισμός της σχετικά με το ότι ο Ολάντ την πολιορκούσε με μηνύματα που την ικέτευαν να γυρίσει πίσω κατά τη διάρκεια των έξι μηνών μετά τη δημόσια «απόλυσή» της – «Αυτόν έπιασαν, εμένα έδιωξαν», γράφει - παρέχει ακόμη περισσότερες αποδείξεις ότι ο Πρόεδρος δεν μπορεί να δεσμευτεί σε τίποτα, ούτε σε μια σχέση ούτε σε έναν χωρισμό. Πώς μπορούν λοιπόν οι ψηφοφόροι να πειστούν ότι ο ανασχηματισμός του Υπουργικού Συμβουλίου την περασμένη εβδομάδα και η δεξιά οικονομική στροφή του σημαίνουν ότι αποφάσισε τελικά μια σαφή πολιτική γραμμή;

Κάποιοι ίσως να μην βρίσκουν κάποια σύνδεση ανάμεσα στο προσωπικό και το πολιτικό, και να θεωρούν ότι η ιδιωτική συμπεριφορά δεν συνεπάγεται και την αντίστοιχη δημόσια συμπεριφορά. Αλλά οι ψηφοφόροι στο Twitter, ένα μέσο με το οποίο ασχολούνται ιδιαίτερα ο Ολάντ και αρκετά μέλη του γραφείου του, δημιούργησαν αμέσως ένα hashtag για τους «φαφούτηδες» (#sansdents), το οποίο έγινε δημοφιλές προτού καλά-καλά κυκλοφορήσει το βιβλίο. Τα ανέκδοτα για την μάτσο πλευρά του προέδρου άρχισαν να βγαίνουν και σίγουρα δεν θα τον βοηθήσουν με τις γυναίκες ψηφοφόρους. Ούτε και τα αναίσθητα σχόλιά του για την Βαλερί πριν από ένα επίσημο δείπνο, ότι «σου παίρνει πολύ χρόνο να φαίνεσαι τόσο όμορφη, αλλά πάλι δεν περιμένουν και τίποτα άλλο από εσένα». Και θα μπορούσε να προκαλέσει ανυπολόγιστη ζημιά στον Ολάντ ο ισχυρισμός της ότι διέταξε να της δώσουν υψηλές δόσεις ηρεμιστικών, αφού είχαν χωρίσει, προκειμένου να την κρατήσει στο νοσοκομείο και έξω από το δρόμο του.

Άξιζε τον κόπο η γυάλα των Ηλυσίων για την Τριερβελέρ, επί ενάμιση χρόνο: όταν τελικά αποφάσισε να γράψει το βιβλίο της, στις αρχές του καλοκαιριού, αποσυνδέθηκε από το Ιnternet και ποτέ δεν έστειλε τίποτα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Το χειρόγραφο τυπώθηκε κρυφά στη Γερμανία από έναν ανεξάρτητο εκδοτικό οίκο και ο Ολάντ έμαθε την ύπαρξή του μόλις την περασμένη Τρίτη. Σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες, ο Πρόεδρος εξαπέλυσε τους βοηθούς του σε όλη τη Γαλλία για να προσπαθήσει να πάρει στα χέρια του ένα αντίγραφο πριν από την ημερομηνία δημοσίευσης, χωρίς επιτυχία - όπως ακριβώς δεν κατάφερε να πάρει στα χέρια του το μοιραίο τεύχος του περιοδικού Closer με τις φωτογραφίες έξω από το διαμέρισμα της Γκαγιέ, απ’ όπου ξεκίνησε το όλο φιάσκο.

Μόνη της, η πρώην «Πρώτη Φιλενάδα» πέτυχε την πλήρη μυστικότητα και ένα πραξικόπημα - κάτι που ο κάποτε εραστής της δεν κατάφερε να επιτύχει ποτέ στα δυόμισι χρόνια που είναι πρόεδρος.

http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/francois-hollande/11075348/How-Valerie-Trierweiler-has-sealed-the-presidents-fate.html

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.