#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
13/08/2012 10:45
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πότε, πως και αν θα τελειώσει ο πόλεμος στη Συρία



«Η απαρχή της σοφίας είναι να λες τα πράγματα με το όνομά τους,» λέει μια Κινέζικη παροιμία. Και το όνομα αυτού που συμβαίνει στη Συρία εδώ και ένα χρόνο είναι ένας ολομέτωπος εμφύλιος πόλεμος.

Η Συρία είναι ο Λίβανος της δεκαετίας του ‘70 και του ’80. Το Αφγανιστάν, το Κονγκό και τα Βαλκάνια της δεκαετίας του ’90. Το Ιράκ του 2005. Δεν είναι ανταρσία ή επανάσταση. Δεν είναι Υεμένη και, σίγουρα, δεν είναι Αίγυπτος ή Τυνησία

Είναι σημαντικό να αποδεχτούμε αυτό το απλό γεγονός, γιατί οι εμφύλιοι πόλεμοι, ειδικά αυτοί ανάμεσα σε εθνικές σέχτες, όπως αυτός στην Συρία, αντανακλούν και απελευθερώνουν πανίσχυρες δυνάμεις, που περιορίζουν τις δυνατότητες αντιμετώπισής τους. Αυτές οι δυνάμεις δεν μπορούν απλά να παυθούν ή να αγνοηθούν. Πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα αν θέλουμε να έχουμε πιθανότητες να τερματιστεί η σύρραξη.

Οπότε, πως τελειώνουν τέτοιου είδους πόλεμοι? Συνήθως, με δύο τρόπους: Κερδίζει η μία πλευρά, συνήθως με φονικά βίαιο τρόπο, ή μια Τρίτη πλευρά παρεμβαίνει με αρκετές δυνάμεις ώστε να καταπνίξει τις συμπλοκές. Μέχρι η Ουάσιγκτον να δεσμευτεί να βοηθήσει μία από τις πλευρές ή να ηγηθεί μιας παρέμβασης στη Συρία, τίποτα άλλο δε θα κάνει κάποια ουσιαστική διαφορά. Η ιστορία των εμφυλίων πολέμων και των προσπαθειών για τερματισμό τους μας δείχνει τι θα μπορούσε να αποφέρει αποτελέσματα και τι όχι.

Στην κορυφή της λίστας των πρωτοβουλιών που σπάνια καταφέρνουν κάτι, είναι οι διαπραγματεύσεις συμβιβασμού. Οι πιθανότητες κάτι τέτοιο να πετύχει χωρίς την παρέμβαση εξωτερικών δυνάμεων, προς την εξασφάλιση της τήρησης των αποφάσεων, είναι μηδαμινές. Αυτός είναι ο λόγος που ο Kofi Annan παραιτήθηκε από την αποστολή του ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στα Ηνωμένα Έθνη και την Αραβική λίγκα, μια αποστολή καταδικασμένη εξ’ αρχής που καλό θα ήταν να μη συνεχιστεί.

Για αυτόν τον λόγο είναι λάθος και η εμμονή της κυβέρνησης Ομπάμα με την υποτιθέμενη Ρωσική υποστήριξη στο υπάρχον Συριακό καθεστώς, αλλά και η ιδέα για μια λύση στο στιλ της Υεμένης, όπου ο Bashar al-Assad απλά θα παραδώσει την εξουσία. Ο Assad δεν πρόκειται να παραιτηθεί, γιατί, όπως οι Radovan Karadzic, Saddam Hussein, Moammar Gaddafi και πολλοί άλλοι πριν από αυτούς, πιστεύει πως με το που θα παραδώσει την εξουσία, οι αντίπαλοί του θα δολοφονήσουν αυτόν και την οικογένειά του. Και, πιθανότατα, έχει δίκιο.

Ακόμα και αν άφηνε τον προεδρικό θώκο, η παραίτηση και η απομάκρυνσή του από τη Συρία θα ήταν δίχως αποτέλεσμα.  Μπορεί να ηγείται του πολέμου ο Assad, αλλά αυτοί που μάχονται είναι η κοινότητα των Αλαουιτών και άλλες μειονότητες, οι οποίοι πιστεύουν πως δεν παλεύουν απλά για να διατηρήσουν τις θέσεις και τα προνόμιά τους στη Συριακή κοινωνία, αλλά για την ίδια τους τη ζωή. Άρα, αν φύγει ο Assad , θα τον αντικαταστήσει  κάποιος άλλος Αλαουίτης αρχηγός και θα συνεχίσει τη σύρραξη.  ο με το που θα φυγει αποτέλεσμα. δεν ειναι

Η πεποίθηση ότι «οι μέρες του Assad είναι μετρημένες», δεν είναι  μόνο πιθανότατα λάθος, αλλά και άνευ σημασίας. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στο Λίβανο, την περίοδο 1975 με 1991, πάντα  υπήρχε κάποιος στο Παλάτι της Baabda, ο οποίος αυτοαποκαλούνταν Πρόεδρος. Και είχε στη διάθεση του μια στρατιωτική δύναμη γνωστή ως Λιβανέζικες Ένοπλες Δυνάμεις. Κι ακόμα κι αν αυτός ο κάποιος ήταν απλά ένας Μαρωνίτης πολέμαρχος και οι Ένοπλες Δυνάμεις τίποτα άλλο από μια πολιτοφυλακή, τα ονόματα έμεναν.

Kenneth M. Pollack, Washington Post

(για την απόδοση TopGunZ)

washingtonpost.com

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιώργος1 avatar
    Γιώργος1 13/08/2012 11:27:20

    Δείτε και ένα βιντεάκι εδώ: h**p://www.rt.com/news/syria-aleppo-post-video-476/

  2. ANORFOGRAFOS avatar
    ANORFOGRAFOS 13/08/2012 14:04:36

    η χειροτερη μορφη πολεμου ειναι ο εμφυλιος γιατι απλα δεν τελιωνει ποτε,ακομα και στην ελλαδα μετα απο τοσα χρονια υπαρχει ενα μισος που υποβοσκη και οσο χειροτερευουν τα κοινωπολιτικο οικονομικα ζητηματα σε μια κοινωνια ,τοσο αυξανονται δυστηχος τα ατομα που που πιστευουν σε αυτο και το μισος μεταξη τους μεγαλωνει

    • man8os avatar
      man8os @ ANORFOGRAFOS 13/08/2012 15:01:14

      Εκει δεν ειναι εμφυλιος, αλλα πολεμος κοινοτητων.
      Χριστιανοι και Αλεβιτες εναντιον ταλιμπανιδων και τουρκοπρακτορων.
      Καπου ενδιαμεσα ειναι και οι Κουρδοι που θελουν ανεξαρτησια

  3. pythagorean avatar
    pythagorean 13/08/2012 15:18:52

    Η λανθασμένη μετάφραση του τίτλου και η μη ανάρτηση του πρωτότυπου άρθρου στην ολότητά του κρύβουν την την pro-interventionist ατζέντα που σταθερά στηρίζουν τόσο ο συγκεκριμένος αρθρογράφος όσο και η εφημερίδα WP.
    Το άρθρο ολόκληρο μπορεί να βρεθεί στο:
    http://www.brookings.edu/research/opinions/2012/08/10-syria-pollack
    Ο τίτλος είναι:
    "How, when and whether to end the war in Syria"
    ... και η απάντηση του εν λόγω φερεφώνου της Washington είναι, εμμέσως πλην σαφώς, ότι αργά ή γρήγορα θα χρειαστεί οι ΗΠΑ να ηγηθούν μιας multilateral intervention τύπου Βοσνίας.
    Το κυνικό σκεπτικό έχει ως εξής: αν δεν τους σταματήσουμε εμείς οι πεφωτισμένοι Αμερικανοί, αυτοί θα σφάζονται επ' αόριστον, ενώ μπορεί να έχουμε και "spillover". Γι' αυτό ας επέμβουμε μια ώρα αρχύτερα. Multilaterally φυσικά, με Ευρωπαίους, σουνίτες Άραβες και κυρίως με Τούρκους, για να μη φανούμε κακοί εμείς.
    Φυσικά ο γλοιώδης αρθρογράφος δεν αναφέρει το αυτονόητο: αν οι σχετικά ολιγάριθμοι Σύροι αντάρτες δεν απολάμβαναν σκανδαλώδη υποστήριξη από Τουρκία, σουνίτες του Κόλπου, τζιχαδιστές και δυτικές μυστικές υπηρεσίες, ο Άσαντ θα τους είχε εξαφανίσει εύκολα. Την κύρια ευθύνη για τη διόγκωση της εξέγερσης σε εμφύλιο τη φέρουν αυτοί ακριβώς οι διεθνείς παράγοντες.

    • TopGunZ avatar
      TopGunZ @ pythagorean 13/08/2012 15:43:44

      Δεν νομίζω ότι πουθενά στο άρθρο κρύβεται η πεποίθηση του Pollack ότι πρέπει να αναμειχθούν οι ΗΠΑ. Αυτό που δημοσιεύσαμε είναι η συμπυκνωμένη εκδοχή της WP, η οποία πολύ εύκολα καταλήγει στα συμπεράσματα που αναφέρετε. Το λέει ξεκάθαρα. Δεν ξέρω γιατί θα χρειαζόταν κανείς το διπλάσιο κείμενο για να το καταλάβει ή πως μπορεί κάποιος να πιστεύει ότι η έκδοση της WP λέει κάτι διαφορετικό. Επίσης, απόδοση κάνουμε, όχι μετάφραση, μπορείτε να το δείτε σε πολλά σημεία, και θεώρησα το ακριβές "Πότε πως και εάν θα σταματήσουμε τον πόλεμο στη Συρία" χωρίς έρεισμα σε ένα Ελληνικό κοινό (εμείς θα σταματήσουμε τον πόλεμο). Να βάζαμε "Πότε πως και εάν θα σταματήσει τον πόλεμο στη Συρία η Αμερική"? Φανταζόμουν ότι το σημαντικό είναι να περάσει αυτό ακριβώς το μήνυμα, το ότι οι Αμερικάνοι ετοιμάζονται για μια καινούρια Βοσνία, όπως λέτε και ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ και ο Pollack, όχι το φιλολογικό σκέλος.

      • pythagorean avatar
        pythagorean @ TopGunZ 13/08/2012 17:19:11

        Σας αξίζουν συγχαρητήρια για την απόδοση άρθρων που αναδεικνύουν την υποκρισία της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Οι liberal interventionists, όμως, είναι πολύ πονηροί στην προπαγάνδα τους και ίσως δεν είναι εύκολο για κάποιον που δεν είναι ευαισθητοποιημένος να διακρίνει την υποκρισία του άρθρου. Γι' αυτό ίσως θα βοηθούσε ένας τίτλος πιο περιγραφικός, όπως:
        "Κύκλοι της Ουάσιγκτον βιάζονται να αναβαθμίσουν την υποστήριξη ισλαμιστών στη Συρία."

  4. ΑΙΑΣ avatar
    ΑΙΑΣ 13/08/2012 18:48:13

    Εν τέλει ... οπως εσωσαν τους γιουγκοσλάβους απ'τον κακούργο μιλοσεβιτς,τους αιγιπτιους απτον μουμπαρακ, τους λιβυους αποτον κακο κανταφι θα σωσουν τωρα κ τους Συριους . ΠΟΥ Εναι οι διεθνεις φιλειρηνικες οργανωσεις ,οι πνευματικοι ανθρωποι, οι διαφοροι ηθικολογοι.. αυτοι που ξεσηκωνονται για ψιλου πηδημα κ τωρα δεν συγκηνειται κανεις . ΝΤΡΟΠΗ . Υποδαυλιζουν τον εμφυλιο που ειναι ο χειροτερος πολεμος για να τουσ φερουν πενηντα χρονια πισω, δηθεν για να τους σωσουν σχετη υποκρισια .

  5. Θεόδωρος avatar
    Θεόδωρος 14/08/2012 14:25:39

    Εις ό,τι αφορά τα εθνικά μας συμφέροντα, μία μόνο φράση: "βάστα καημένε Assad, βάστα!"

  6. Θth avatar
    Θth 14/08/2012 17:09:04

    ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ, ΟΥΤΕ (μόνον) ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΗΠΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΕ ΚΑΙ ΛΙΓΗ Ο.Α.Σ.Ε./Δ.Α.Σ.Ε. (O.S.C.E.)
    Θέλω να πώ, πως αν δεν μας κάνει, ή (αν) δεν μας αρκεί πλέον ο “Ευρωπαϊσμός”, μήπως πρέπει να τον αντικαταστήσομε με ένα “όραμα” “ευρύτερο”. “Όραμα” που να παρακάμπτει την “παγκοσμιοποίηση”, αλλά να μην αφήνει περιθώρια, “αντιαμερικανισμού” ή & “αντιαντλαντισμού”, για την “νέα μας ρωσοφιλία”.

    i.
    Το καλύτερο, για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό, θα ’ταν να ενωθεί η Ρωσία με την Αμερική, μ’ έδρα την Κωνσταντινούπολη & ενδιάμεσο την “B.P.” (και την Shell)*
    Όλα τα ενδιάμεσα ας γίνουν “σάντουιτς”.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.