#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
07/02/2012 08:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πόλεμος στην Ευρώπη; Όχι τόσο απίθανος!



Οι σκοτεινές προβλέψεις του Πολωνού υπουργού Οικονομικών για το ενδεχόμενο ενός πολέμου στην Ευρώπη, αν η κρίση επεκταθεί, αντιμετωπίστηκαν με σκεπτικισμό. Όπως αναφέρει  όμως η εφημερίδα Adevarul Europa, δεν χρειάζεται συγκαταβατικότητα όσον αφορά στο που μας οδηγούν οι σύγχρονες εθνικιστικές τάσεις.

Μιλώντας στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο την 14/9/12, ο Πολωνός υπουργός Οικονομικών Jan Vincent-Rostowski έκανε την ακόλουθη ανησυχητική δήλωση: «Πρέπει πάση θυσία να σώσουμε την Ευρώπη. Ο κίνδυνος ενός πολέμου στα επόμενα δέκα χρόνια… είναι ένα πιθανό σενάριο. Αν εξαφανίζονταν η ευρωζώνη, αν ανατινάσσονταν, τότε η ΕΕ δεν θα επιβίωνε. Αν δεν αντέξει το σοκ η ΕΕ, τότε ολόκληρο το ευρωπαϊκό όραμα τίθεται σε κίνδυνο, και θα οδηγούμασταν σε μια κατάσταση, όπου στα επόμενα χρόνια θα είχαμε να αντιμετωπίσουμε έναν ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο…».

Πολλοί αντέδρασαν σκωπτικά. Πόλεμος στην Ευρώπη; Αδιανόητο…

Ειδικά σήμερα, που οι περισσότεροι Ευρωπαίοι δεν ζούσαν καν την εποχή του τελευταίου μεγάλου πολέμου. Πράγματι, στις αρχές του 1990 η Γιουγκοσλαβία κατέρρευσε μέσα στο αίμα, δίπλα στη πόρτα μας. Αλλά εκείνα τα χρόνια, όλα αυτά έμοιαζαν απομακρυσμένα, άσχετα αν σημειώνονταν σε απόσταση λίγων μόνο ωρών, με το αυτοκίνητο. Υπάρχουν πολλά επιχειρήματα αντίθετα στο ενδεχόμενο ενός νέου ευρωπαϊκού πολέμου.  Πόσο όμως ισχύ μπορούν να έχουν, εν μέσω της καταιγίδας που σαρώνει σήμερα την ήπειρο;

Μπορεί άραγε η Ευρώπη να αποσυναρμολογηθεί; Μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι ότι δεν θα το επιτρέψουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Ποιοι ηγέτες όμως; Υπάρχουν οι οραματιστές του 20ου αιώνα; Ασφαλώς όχι.  Και η κατάρρευση του ευρωπαϊκού οράματος, όχι μόνο θα έφερνε στο προσκήνιο ένα νέο είδος ηγέτη, αλλά αυτό το είδος θα επέσπευδε την κατάρρευση. Ήδη  νιώθουμε την παρουσία τους στην περιφέρεια των εθνικών πολιτικών σκηνών. Και όσο περνάει ο καιρός, τόσο πιο πολύ επιρροή κερδίζουν.

Για παράδειγμα οι Φλαμανδοί εθνικιστές έχουν καταστήσει αδύνατο τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης στο Βέλγιο. Οι ακτιβιστές Jobbik της Ουγγαρίας, με τις περίεργες ιδέες τους, έχουν ήδη συντελέσει στο να ψηφιστεί  ένα σύνταγμα με γεύση από 19ο αιώνα. Οι αληθινοί Φιλανδοί, και οι Σλοβάκοι νεοφιλελεύθεροι του κόμματος Ελευθερία και Αλληλεγγύη, αν και στην μειοψηφία, εν τούτοις κατάφεραν να πείσουν τις κυβερνήσεις τους να επιβάλλουν ανάλγητους όρους στα δάνεια προς την Ελλάδα.

Για όλους αυτούς, η εθνική περηφάνια προέχει της διάσωσης της Ευρώπης. Στη Γαλλία, το Εθνικό Μέτωπο που κλέβει ψήφους από το κυβερνών κόμμα, χρησιμοποιεί μια γελοία ρητορική, προσπαθώντας να πείσει ότι για όλα τα δεινά της χώρας, φταίνε οι Ρομά.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην Ολλανδία, όπου η ακροδεξιά πίεζε την κυβέρνηση να μην αποδεχτεί  την συμμετοχή της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στη Συνθήκη Σένγκεν.

Τα παραδείγματα είναι πολλά. Τέτοιου είδους πολιτικοί χαρακτηρίζονται από την τάση τους να μην συμβιβάζονται, αλλά να πιστεύουν πως πρέπει να υπερασπιστούν τα εθνικά δίκαια και συμφέροντα, με οποιοδήποτε κόστος. Τι θα κάνουν άραγε αν ποτέ έρθουν στην εξουσία; Θα προδώσουν τους ψηφοφόρους τους δείχνοντας αδυναμία, και διαπραγματευόμενοι, ή θα πάνε μέχρι τέλους;
Ένα άλλο επιχείρημα είναι ότι δεν υπάρχουν πλέον λόγοι για έναν πόλεμο στην Ευρώπη. Έτσι νομίζουμε. Όμως, η ευμάρεια και οι οικονομικές και κοινωνικές επιτυχίες των τελευταίων δεκαετιών, απλά κάλυψαν τις παλιές εντάσεις, που είναι έτοιμες να ξεσπάσουν εν μέσω της κρίσης.

Κάποιες ιερές συμμαχίες μπορούν και πάλι να κάνουν την εμφάνισή τους, με τις πιο αδύναμες χώρες να προσκολλώνται στις μεγάλες δυνάμεις. Και καθώς η ιδέα της ενιαίας αγοράς θα αρχίσει να γίνεται μια μακρινή ανάμνηση, η οικονομική υποτέλεια των μικρών χωρών στις μεγάλες, θα αρχίσει να κάνει την εμφάνισή της παντού. Αυτό που θα συμβεί θα είναι ένα είδος εσωτερικής αποικιοκρατίας, με τις μεγάλες επιχειρήσεις να υποστηρίζονται στα φανερά από τις κυβερνήσεις των μεγαλύτερων χωρών. Ο ανταγωνισμός για εμπορικά προνόμια θα προκαλέσει συγκρούσεις, που σήμερα μοιάζουν αδιανόητες.

Ας μη ξεχνάμε και τα εσωτερικά προβλήματα, όπως η ένταση που υπάρχει μεταξύ Φλαμανδών και Walloons, τα βασκικά, καταλανικά, και κορσικανικά εθνικιστικά κινήματα, τις διαφωνίες μεταξύ Ρουμάνων και Ούγγρων, ή Ούγγρων και Σλοβάκων, και βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε τα Βαλκάνια.

Η εξαφάνιση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης θα οδηγήσει εκ νέου στην προώθηση εθνικών σκοπών. Και το πρόβλημα στα Βαλκάνια είναι ότι η κάθε χώρα θέλει να είναι μεγάλη! Για να είναι όμως μια χώρα μεγάλη, οι γείτονές της θα πρέπει να είναι μικροί. Και για αυτό ακριβώς, η τρέλα αυτή δεν οδηγεί πουθενά.

Τέλος, υπάρχει το επιχείρημα ότι οι πολίτες της Ευρώπης δεν έχουν πλέον καμιά διάθεση να πολεμήσουν. Γιατί να θέλουν να βρεθούν σε κάποιο χαράκωμα, αντί να απολαμβάνουν τη ζωή τους στο καλύτερο μέρος του κόσμου, με τους καλύτερους μισθούς, τις μεγάλες διακοπές, τα κοινωνικά προνόμια, το καλό φαγητό, τις όμορφες πόλεις, και την ωραία εξοχή; Γιατί να θέλουν να ακολουθήσουν κάποιους ανισόρροπους πολιτικούς;

Όλα αυτά θα ίσχυαν πραγματικά,  αν δεν βλέπαμε την έκρηξη βίας που σαρώνει τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης. Ποιοι συμμετέχουν σε αυτήν; Η νέα γενιά, που δυστυχώς δεν έχει πρόσβαση στη καλή ζωή της μεσαίας τάξης και των μεσήλικων της Ευρώπης. Οι νέοι, που στερούνται την ευκαιρία να βρουν δουλειά, η οποία θα τους επέτρεπε να ζήσουν αξιοπρεπώς. Επίσης, οι μετανάστες δεύτερης γενιάς, που δεν έχουν ενσωματωθεί, και που ζουν μια κρίση ταυτότητας. Τέλος, μια ολόκληρη γκάμα από νεαρούς επαναστάτες χωρίς αιτία.

Πολλοί από τους παραπάνω θα πολεμούσαν, αν κάποιοι καιροσκόποι πολιτικοί, χωρίς αρχές, τους έδιναν την ευκαιρία. Αν τους πρόσφεραν, για πρώτη φορά στη ζωή τους, κάποιον σκοπό. Αν τους πρόσφεραν την δυνατότητα για μια «πιο καλή, και πιο δίκαιη ζωή», και αν τους μεθούσαν με εθνικιστικά συνθήματα, ή πιο απλά αν τους έπειθαν ότι μπορούν να ληστεύουν, και να δολοφονούν, και να βιάζουν, χωρίς να ανησυχούν για τις συνέπειες.

Αυτά δεν ήταν τα συστατικά του γιουγκοσλαβικού δράματος;

Βέβαια όλα αυτά φαντάζουν μακρινά. Είναι όμως πιθανά.

Και ας θυμηθούμε μια παλιά παροιμία που λέει: προσοχή στο τι ευχόμαστε, διότι μπορεί και να πραγματοποιηθεί.

Της Ovidia Nahoi

Eurozine

http://www.eurozine.com/articles/2011-10-13-nahoi-en.html

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. flatsolid avatar
    flatsolid 07/02/2012 09:46:39

    _Οh my dear Οvidia, μα κατοικούν ακόμα τέτοια φαντάσματα στην εύχαρι, με θέα τον Ατλαντικό, Ευρωπαϊκή μας μεζονέττα; Το ότι νέες πολιτικές δυνάμεις (στηριζόμενες πλέον σε εθνική μαγιά –αληθινή ή γιαλαντζί θα δείξει) θα καλύψουν το κενό μιας ευρω-αποδόμησης, ενδεχομένως δε και με το ξέθαμμα τοπικών εντάσεων είναι μάλλον προφανές. Ο πραγματικός κίνδυνος όμως για το σύστημα του «σπιτιού» θα προκύψει από την ανεξέλεγκτη πυροδότηση κοινωνικών εντάσεων -και βέβαια όχι δίχως αιτία όπως ισχυρίζεται το άρθρο- μέσα στα πλαίσια κάθε κράτους. Το μεγάλο διεθνοποιημένο και αυτονομημένο κεφάλαιο έχει ήδη μετατρέψει τις πιο αδύναμες χώρες της Ευρώπης σε αποικία και δε νομίζω ότι θα προλάβει καν να διολισθήσει σε τοπικούς πολέμους. Αν γίνει σύρραξη, τότε αυτή θα συμβεί στα πλαίσια ανακατανομής της ισχύος μέσα στην Ευρασία, και από κέντρα αλλότρια προς την ευρωπαϊκή της απόφυση. _Αλλά τότε πίστεψε με Οvidia, ο σεβντάς των θερμοκέφαλων Κορσικανών για αυτονομία θα φαίνεται τόσο ασήμαντος, που και οι ίδιοι θα εύχονταν το νησί τους να βρίσκονταν καταμεσίς του Ατλαντικού.

  2. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 07/02/2012 10:00:18

    Υπάρχουν πολλά συστατικά για πολεμο στην Ευρώπη.

    Το ένα είναι η συμμαχία η μή της Γερμανίας με την Ρωσία σε ενεργειακά ή και αμυντικά θέματα.

    Το άλλο είναι οι αυξανόμενες ορέξεις της Ρωσίας στα χωράφια που έχασε στα δυτικά και νοτιοδυτικά της.

    Το τρίτο είναι οι χαρούλες σε Συρία και Ιραν και η όποια σχέση έχουν με τις Αραβικές "ανοίξεις".

    Το τέτατρο είναι η φαινομενική "κόπωση" ή οικονομική εξάντληση των ΗΠΑ να είναι απόλυτη υπερδύναμη (να θυμίσω τι χαμός έγινε στην Ευρώπη όταν υποχώρησε η Ρώμη)

    Το ενεργειακό ήταν και είναι μέσα σε όλα αυτά, στα προφανή περί ελεγχου πετρελαίων, και ενίσχυσης της Ρωσίας από την εξάρτηση σε αέριο.

    Τα εστιακά κέντρα τριβής είναι, όπως και το 1750-1800, Πολωνία και η γειτονιά μας. Δεν νομίζω να αρπαχτούν για την ...Αλσατία. Όσο για Σκτσέζους, Καταλανούς και τέτοια... μα δεν προβλέπει αυτοδιαθέσεις η "ΕΕ" και "τι σημασία έχει, είμαστε όλοι "Ευρώπη"? Ποιά "Ευρώπη"? Η Γαλλική ή η Γερμανική. Η Γαλλία είναι υποταγμένη αλλά έχει (είχε) τις ...βόμβες.

    Η Γερμανία έχει και αυτή ακμαίουσα πολεμική βιομηχανία (χρηματοδοτημένη από τηνΠράσινη Ανάπτυξη των ηλιθίων) αλλά και η Ρωσία χρηματοδοτείται από το αέριο της Πράσινης Ανάπτυξης. Το ερώτημα είναι εάν έχουν και κολλεγιά...

  3. ΣΟΝ ΠΕΝ avatar
    ΣΟΝ ΠΕΝ 07/02/2012 12:07:23

    Τι καλά θα ήτανε!!!
    Ένας πόλεμος που θα ξανάκανε Δυτική και Ανατολική Γερμανία...και γιατί όχι και μια Νότια και μια Βόρεια!!!
    Ά! ξέχασα και μια Κεντρική.
    Tι καλά που θα ήτανε να είχαμε πολλές, πολλές Γερμανίες!!!

    • Γιώργoς Αχαιός avatar
      Γιώργoς Αχαιός @ ΣΟΝ ΠΕΝ 07/02/2012 16:32:28

      Χα χα ρε φίλες ωραίο αυτό με τις πολλές Γερμανίες!

      Εγώ έχω μια άλλη ιδέα: να γίνουν πολλές Ελλάδες. Να φύγει από την Ελλάδα για αρχή η Αχαία. Να ανακοινώσει ότι δεν έχει καμία σχέση πια με την Ελλάδα και τα χρέη της. Μετά να αποχιστεί η Αττική. Να κάνει και αυτή πάλι ένα κράτος που δεν θά χει καμία σχέση με την Ελλάδα και τα χρέη της. Και αφού αποσχιστούν 5 - 6 επαρχίες και κάνουν δικό τους κράτος, να μείνει μία βραχονησίδα στο Ιόνιο με μία καλύβα και 5 πρόβατα η οποία θα εξακολουθεί να είναι η μόνη γνήσια συνέχεια του τωρινού ελληνικού κράτους με το μισό τρις δολλάρια χρέη.
      Οπότε όποιος νομίζει ότι του χρωστάει κάτι η Ελλάδα να πάει σε αυτήν την βραχονησίδα να κάνει κατάσχεση στα 5 πρόβατα....

      Μπόνους: Θα κερδίζουμε στην γιουροβίζιον καθε χρόνο γιατί τα 5 - 6 νέα κράτη και η κύπρος θα ψηφίζει το ένα το άλλο!

      Μετά από 10 χρόνια τα κράτη αυτά θα ενωθούν εκ νέου...

      Φυσικά αστειεύομαι....

  4. franc avatar
    franc 07/02/2012 19:30:07

    Eγώ θα προτείνω κατι σοβαρώτερο.
    Στα πλαίσια της ΕΕ όλοι έχουμε το δικαίωμα και δεύτερης υπηκοότητας. (Ο Μανώλης Γλέζος πήρε την Ιταλική και κατέβηκε υποψήφιος δήμαρχος σε ένα Ιταλικό χωριό). Παίρνουμε λοιπόν όλοι οι Ελληνες τη Γερμανική υπηκοότητα γινόμαστε ομόσπονδο Γερμανικό κρατίδιο, με πρίγκηπα τον Νικόλαο Γλύκσπουργκ, και το χρέος μας ενσωματώνεται στο Γερμανικό... δηλαδή εξαφανίζεται... (Στους Γερμανούς δεν τους ενοχλεί κανένας δανειστής είτε το χρέος τους είναι 75% είτε 85% του ΑΕΠ τους...

  5. Χαλκιδέος avatar
    Χαλκιδέος 07/02/2012 19:55:41

    Ενδιαφέρον το άρθρο αλλά αποκλείεται να μίλησε στις 14/9/12 ο Πολωνός υπουργός Οικονομικών Jan Vincent-Rostowski καθώς δεν έχει διατεθεί ευρέως ακόμα κάποια μηχανή του χρόνου... ;)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.