#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
29/11/2010 07:50
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πυρηνικά παιχνίδια



Τον Νοέμβριο του 2009, έξι χρόνια μετά τη δέσμευση  της Λιβύης να αφοπλίσει το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων της, το τελευταίο μέρος του εμπλουτισμένου ουρανίου που διέθετε βγήκε από τις εγκαταστάσεις της Tajoura, με σκοπό να μεταφερθεί στη Ρωσία όπου και θα καταστρέφονταν. Η μεταφορά επιβλέπονταν από Αμερικανούς και Ρώσους ειδικούς.

Το φορτίο θα μεταφέρονταν με ένα τεράστιο ρωσικό μεταγωγικό αεροσκάφος, ένα από τα ελάχιστα στο κόσμο που μπορούν να αναλάβουν μια τέτοιου είδους μεταφορά επικίνδυνου υλικού.

Στις 20 Νοεμβρίου, μια μόλις ημέρα πριν τη προγραμματισμένη μεταφορά, οι Λίβυοι ακύρωσαν την επιχείρηση. Χωρίς να δώσουν οποιαδήποτε εξήγηση, ανακοίνωσαν πως απαγορεύεται η εξαγωγή του ουρανίου. Το φορτίο των 35 τόνων αφέθηκε σε κάποιον εξωτερικό χώρο, με στοιχειώδη φύλαξη, ευάλωτο σε κλοπή από κάποια από τις διάφορες ομάδες της al-Qaeda που επιχειρούν στη περιοχή, ή από οποιοδήποτε «απείθαρχο» καθεστώς γνώριζε για αυτό.

Για ένα ολόκληρο μήνα οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί διπλωμάτες διαπραγματεύονταν με τη Λιβύη προκειμένου να εξαχθεί το φορτίο στη Ρωσία προς καταστροφή. Το ίδιο διάστημα, πολλοί μηχανικοί των δυο χωρών εργάζονταν σκληρά ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος κλοπής και να μη παρουσιασθεί διαρροή, δυο δηλαδή από τις βασικότερες απειλές που φοβόντουσαν. Την 21η Δεκεμβρίου η Λιβύη επέτρεψε τελικά τη μεταφορά του φορτίου, ολοκληρώνοντας έτσι το φιλόδοξο πρόγραμμα πυρηνικού εξοπλισμού της, και βάζοντας τέρμα στο παιχνίδι πυρηνικού εκβιασμού που έπαιζε μέχρι τότε.

Αυτή η κρίση ποτέ δεν αναφέρθηκε από τα ΜΜΕ και ποτέ δεν δημοσιοποιήθηκε από την αμερικανική κυβέρνηση. Το Atlantic όμως έχει στα χέρια του έγγραφα του State Department, που μιλάνε για φρενήρεις διπλωματικούς ελιγμούς καθώς τόσο οι Ρώσοι όσο και οι Αμερικανοί έκαναν τα πάντα για να πείσουν τη Λιβύη να τιμήσει τη συμφωνία που είχε προσυπογράψει. Ο λόγος που κάποιος «διέρρευσε» αυτά τα έγγραφα, είναι για να δημοσιοποιηθεί ο κίνδυνος που υπάρχει από την κατοχή πυρηνικού υλικού εκ μέρους απρόβλεπτων καθεστώτων σε ασταθείς περιοχές.

Οι λεπτομέρειες της ιστορίας επιβεβαιώθηκαν από έναν Αμερικανό αξιωματούχο καθώς και από έναν διεθνή «πυρηνικό επιτηρητή». Εξαιτίας της ευαίσθητης φύσης των πληροφοριών, κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες, αλλά και τα ονόματα των Αμερικανών διπλωματών, παραμένουν μυστικά.

Οι ΗΠΑ είχαν ταραγμένες σχέσεις με τη Λιβύη στα τελευταία χρόνια του 20ου αιώνα.  Από την εποχή που ο Muammar al-Qaddafi ανέλαβε την εξουσία το 1969, η χώρα του στοχοποίησε την Αμερική και τους συμμάχους της με πράξεις «κρατικής» τρομοκρατίας που είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο εκατοντάδων αμάχων.  Τρεις φορές στη δεκαετία του `80, οι  λιβυκές ένοπλες δυνάμεις επιτέθηκαν σε αμερικανικά πλοία και αεροσκάφη στη Μεσόγειο. Οι ΗΠΑ αντέδρασαν με αεροπορικές επιθέσεις και σκληρά οικονομικά μέτρα. Παρόλα αυτά οι σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών αναθερμάνθηκαν πρόσφατα, με αρχή το 2003, όταν η Λιβύη δεσμεύτηκε να «αποσυναρμολογήσει» το πυρηνικό της πρόγραμμα. Το 2007, ο τότε πρόεδρος  Bush έστειλε στη Τρίπολη τον πρώτο Αμερικανό Πρέσβη από τις αρχές του 1970.

Στη διάρκεια της μίνι κρίσης του Νοεμβρίου του 2009, ο γιος του Λίβυου ηγέτη Saif, εκβίασε τις ΗΠΑ λέγοντας πως θα λύσει το πρόβλημα αν του προμηθεύσουν στρατιωτικό υλικό, βοήθεια στη κατασκευή ενός νοσοκομείου, χαλάρωση του εμπορικού εμπάργκο εναντίον της χώρας του, και κάποιες δεκάδες εκατομμύρια δολάρια. Πάνω από όλα όμως ζήτησε σεβασμό. Άφησε μάλιστα ανοιχτό το ενδεχόμενο συνάντησης μεταξύ του προέδρου Obama και του πατέρα του  (Qaddafi). Οι ΗΠΑ ανταπάντησαν πως παίζει ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι, ρισκάροντας τις σχέσεις της χώρας του με τη διεθνή κοινότητα. Σε όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων,  το άκρως επικίνδυνο φορτίο ήταν εκτεθειμένο σε χίλιους δυο κινδύνους. Μάλιστα, σύμφωνα με τα έγγραφα, σε κάποια φάση οι ξένοι αξιωματούχοι τρομοκρατήθηκαν όταν συνειδητοποίησαν πως το φορτίο φυλάσσεται από έναν μόλις σκοπό που ήταν και αμφίβολο αν το όπλο του ήταν γεμάτο!

Τελικά ο Saif έδωσε την άδεια για να μεταφερθεί το φορτίο χωρίς οι ΗΠΑ να ενδώσουν στις απαιτήσεις του, παρά μόνο με μια γενική δήλωση της υπουργού Εξωτερικών Clinton που μίλησε για συνεχιζόμενη δέσμευση συνεργασίας από πλευράς ΗΠΑ, κλπ. Αυτό ήταν τελικά,  που αποκλιμάκωσε τη κρίση.

S.A.-The Atlantic

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.