#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
04/07/2012 23:06
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Που κατέληξε η 4η Ιουλίου των Αμερικάνων;



Σήμερα γιορτάζει η Αμερική. Και πιο συγκεκριμένα, γιορτάζει την ανεξαρτησία της.

Από την αρχή, η αμερικανική ιδέα συμβόλιζε μια ένταση μεταξύ του ακραίου ατομισμού, και των αναγκών της κοινότητας.

Η διακήρυξη της ανεξαρτησίας, η χάρτα δηλαδή, η υπογραφή της οποίας γιορτάζεται κάθε 4 Ιουλίου, αναφέρει πως τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα συμπεριλαμβάνουν την ζωή, την ελευθερία, και την επιδίωξη της ευτυχίας.

Με άλλα λόγια, τον ατομισμό.

Ο συντάκτης όμως της εν λόγω διακήρυξης κάθε άλλο παρά ατομιστής ή πλεονέκτης ήταν.

Μιλάμε για τον Thomas Jefferson, που 38 χρόνια μετά την σύνταξη του βασικού αυτού αμερικανικού εγγράφου, έγραφε σε φίλο του πως «ο ατομισμός δεν είναι ηθικός. Μάλλον το αντίθετο. Πρόκειται για μια ανταγωνιστική δύναμη προς την αρετή, η οποία μας οδηγεί συνεχώς προς την αυτοϊκανοποίηση, κόντρα στο ηθικό μας καθήκον απέναντι στους συνανθρώπους μας».

Η δεκαετία του 1960 έφερε μια ολόκληρη σειρά από πολιτισμικές ελευθερίες, όπως τα δικαιώματα των γυναικών, ή τα ναρκωτικά.

Όλοι όμως όσοι περίμεναν να επικρατήσει κάποτε και η οικονομική ισότητα, απογοητεύτηκαν για τα καλά.

Το μόνο που έγινε, με την πάροδο του χρόνου, ήταν  να ενισχυθούν ακόμη περισσότερο οι παλιές ιδέες περί ελεύθερης αγοράς.

Ο ατομισμός, και ο οικονομικός εγωισμός νίκησαν σε όλα τα μέτωπα.

Μάλιστα, ο ακραίος ατομισμός κυριάρχησε και συνεχίζει να  κυριαρχεί σε όλες τις κατηγορίες ανθρώπων, από τους χίπιδες, και τους κουλτουριάρηδες μποέμ, μέχρι τους επιχειρηματίες, και τους επενδυτές.

Σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία υπήρξαν εποχές άκρατου ηδονισμού, που ακολουθήθηκαν από οικονομικές κάμψεις, και εποχές αυστηρής ηθικής, που κατά κάποιο τρόπο επανέφεραν την πολιτισμική ισορροπία.

Στη δεκαετία του 1960, όλα αυτά άλλαξαν. Οι κουλτουριάρηδες τα βρήκαν με το κατεστημένο.

Οι νέοι θα μπορούσαν να κάνουν ότι θέλουν, την ίδια ώρα που οι άνθρωποι της αγοράς, και οι οικονομικοί μεγαλοπαράγοντες απελευθερώθηκαν από τους νομικούς ελέγχους, τους φόρους, και τις κοινωνικές τους οικονομικές υποχρεώσεις.

Θα έκαναν δηλαδή κι αυτοί ότι ήθελαν, χωρίς εμπόδια.

Το «κάνε ότι σου καπνίσει» των νέων, έγινε ένα με το «ο καθένας για τη πάρτη του», των μελών του οικονομικού κατεστημένου…

Ο κύκλος έκλεισε.

 

http://www.nytimes.com/2012/07/04/opinion/the-downside-of-liberty.html?_r=1&ref=opinion

S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Komis Montechristo avatar
    Komis Montechristo 05/07/2012 00:24:56

    Εξαιρετικό το ερώτημα.Που κατέληξε η 4η Ιουλίου 1776;Και για να το προχωρήσω λίγο:Προς τα που βαδίζει η υπερατλαντική υπερδύναμη;Ας παρουσιάσω,εν συντομία,τα έτη ή περιόδους-τομές στην ιστορία της αμερικανικής δημοκρατίας,η οποία με τις αποφάσεις της επηρεάζει,καταλυτικά,θέματα και ζητήματα που απασχολούν την υφήλιο,κατά καιρούς.
    Οι ΗΠΑ ξεκίνησαν την ελεύθερη ζωή τους με πρόεδρο τον Τζ.Ουάσιγκτον το 1789.
    Πρώτα,το 1800 με την εκλογή του Τ.Τζέφερσον που αποτέλεσε τον πρώτο πρόεδρο με τη κομματική σημαία των Δημοκρατικών-Ρεπουμπλικάνων (εις βάρος των Φεντεραλιστών).
    Δεύτερον,η τετραετία 1824-1828.Διαμορφώθηκε το πρώτο δικομματικό σκηνικό με τη παρουσία του Τζάκσον που ηταν ο ιδρυτής του σύγχρονου Δημοκρατικού Κόμματος (ιδρυτής του ''ιστορικού'' Δημοκρατικού Κόμματος το 1792 θεωρείται ο Τζέφερσον.Η Δημοκρατική πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Πελόζι έκανε προ ελαχίστων ετών τελετή προς τιμήν του Τζέφερσον) και των Ουΐγων.
    Τρίτο έτος-τομή το 1854.Ιδρύθηκε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα,που δέσποσε στη πολιτική ζωή των ΗΠΑ από το 1860 έως το 1932 (με παρενθέσεις τις οκταετίες Κλήβελαντ-όχι συνεχόμενη) και Ουΐλσον (συνεχόμενη).
    Τέταρτον,η περίοδος 1860-1865.Εκλογή του Ρεπουμπλικάνου Αβρ.Λίνκολν,εμφύλιος Βορείων -Νοτίων,δολοφονία Λίνκολν λίγους μήνες μετά την επανεκλογή του (1864) και νίκη των Βορείων.
    Πέμπτο έτος-τομή το 1932.Μεγάλη κρίση του 1929,συντριπτική νίκη των Δημοκρατικών υπό τον Φρ.Ρούσβελτ,εφαρμογή του New Deal.Είχαμε κυριαρχία του Δημοκρατικού Κόμματος έως το 1980,με παρενθέσεις των Ρεπουμπλικάνων (Αϊζενχάουερ και Νίξον-Φορντ).
    Έκτον,το 1980 ξεκίνησε η δωδεκαετία των Ρεπουμπλικανικής κυριαρχίας με την εκλογή του Ρ.Ρήγκαν (τη προηγούμενη χρονιά είχε επικρατήσει στη Μεγ.Βρεταννία η Μ.Θάτσερ).Η κεντροδεξιά,παγκόσμια,εκτός του κοινωνικού φιλελευθερισμού και της κυριαρχίας της γκωλικής και χριστιανοδημοκρατικής παράδοσης,''απέκτησε'' ιδεολογικό ανταγωνιστή,στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο,με την εμφάνιση του οικονομικού φιλελευθερισμού.
    Έβδομον,το 1992 όπου αμέσως μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου,δυο έτη πριν,εξελέγη ο νεαρός Δημοκρατικός Μπ.Κλίντον,ο οποίος διαχειρίστηκε τις διάφορες παγκόσμιες κρίσεις,παρουσιάζοντας την πολιτική του ''Τρίτου Δρόμου''.
    Όγδοον το 2001,με τους καταστροφή των Δίδυμων Πύργων ένα χρόνο μετά την οριακή και άκρως αμφισβητούμενη νίκη του Ρεπουμπλικανού Μπους του δεύτερου εναντίον του Γκορ (που είχε υπερτερήσει κατά μισό εκατομμύριο ψήφους).
    Ένατο έτος-τομή το 2008 με την εκλογή του Μπ.Ομπάμα,ταυτόχρονα με τη μεγάλη χρηματο-οικονομική κρίση στις ΗΠΑ και την εξάπλωση αυτής της κρίσης και στην Ευρώπη.
    Είναι αναμφισβήτητο γεγονός πως οι ΗΠΑ περνούν και αυτές μια μεγάλη οικονομική κρίση.Οι ισορροπίες είναι λεπτές (μην αμελεί κανείς πως η Βουλή των Αντιπροσώπων ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους και η Γερουσία ελέγχεται από τους Δημοκρατικούς).Οι προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου θα έχουν καθοριστική σημασία.Η σύγκρουση Ομπάμα-Ρόμνει θα είναι σκληρή.Μέχρι στιγμής,ο Ομπάμα υπερέχει διότι πολύ απλά συσπειρώνει γύρω του το σύνολο των Δημοκρατικών,εν αντιθέσει με τον Ρόμνει που δεν είναι αποδεκτός από ένα τμήμα της ''σκληρής'' πτέρυγας των Ρεπουμπλικάνων (κινδυνεύει να έχει απώλειες από τα δεξιά του).
    Η κεντρική ανάρτηση κλείνει με την εξής φράση:''Ο κύκλος έκλεισε''.Αυτός ο κύκλος,ίσως,έκλεισε.Μήπως,όμως,ανοίγει ένας καινούργιος κύκλος,ή πολλοί;Ανοίγουν καινούργια διεθνή μέτωπα.Η Ευρώπη φλέγεται...Η Ασία βράζει...Από τις σχέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων απουσιάζουν οι σταθερές του παρελθόντος.Ο κόσμος βρίσκεται σε σύγχυση...Και σίγουρα,η πολιτική πραγματικότητα των ΗΠΑ αλλά και η κοινωνικο-οικονομική ζωή τους θα δεχθούν ισχυρές επιδράσεις από τον διεθνή ανεμοστρόβιλο ο οποίος δεν κοιτά ούτε υπερδυνάμεις ούτε μικρά κράτη...Οψόμεθα.

  2. Ελευθερία avatar
    Ελευθερία 05/07/2012 02:25:51

    Ακραίος ατομισμός η ελευθερία...;!!; Άρες μάρες κουκουνάρες από τους nytimes... Ούτε τη φράση του Τζέφερσον δεν έβαλαν ολόκληρη. Μιλάει για την αγάπη του εγώ, self-love/egoism, η οποία χωρίς παιδεία και μέτρα [από την κυβέρνηση που θα προστατεύει τα δικαιώματα ΟΛΩΝ] είναι ανήθικη καθώς είναι εκ θέσεως επιρρεπής στο να παραβιάσει δικαιώματα άλλων. Στο πνεύμα του Άνταμ Σμιθ δηλαδή. Με άλλα λόγια, άλλο εγωκεντρισμός, άλλο αυτοτέλεια. Τώρα τι σχέση έχει η οικονομική ισότητα (δηλαδή το να παίρνει ένας καλός επιχειρηματίας τα ίδια λεφτά με έναν κακό ή με έναν ανειδίκευτο εργάτη) και ο γενικότερος αριστερίστικος αχταρμάς του '60 με τη χάρτα της 4ης Ιουλίου, και τις ελεύθερες αγορές (που στις ΗΠΑ πάνε και εκεί για φούντο με τον Ομπάμα), είναι ένας καημός του συγγραφέα... Ίσως πάντως ο κύκλος όντως να κλείνει, αλλά όχι με την έννοια που εννοεί... μάλλον με την ακριβώς αντίθετη.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.