#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
12/02/2012 07:30
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ποια είναι η πιο βιώσιμη λύση για τη Συρία;



Πως μπορούμε να σταματήσουμε τους σκοτωμούς στη Συρία; Πρόκειται για ένα κρίσιμο και σημαντικό ερώτημα, που δεν έχει μια εύκολη απάντηση.

Να το ξεκαθαρίσουμε: Η Συρία αποτελεί μια κόλαση όσον αφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο αριθμός των νεκρών της εξέγερσης ήδη ξεπερνά τις 6.000, ενώ χιλιάδες άνθρωποι έχουν «εξαφανιστεί» στις διάφορες «γκούλαγκ», όπου βασανίζονται και πεθαίνουν της πείνας. Η τρίτη μεγαλύτερη σε μέγεθος πόλη της χώρας Homs, δέχεται καθημερινούς βομβαρδισμούς, και άλλου είδους επιθέσεις.

Οι εικόνες του θανάτου που βλέπουμε στις τηλεοράσεις μας είναι αποτρόπαιες.

Τι μπορεί να γίνει λοιπόν, ώστε να μπει τέρμα στη δολοφονική μηχανή του καθεστώτος Άσαντ;

Να στείλουμε βομβαρδιστικά;

Να εξοπλίσουμε την αντιπολίτευση;

Να επιβάλλουμε ζώνη απαγόρευσης πτήσεων;

Προς τα  εκεί τείνουν όλες οι συζητήσεις στις πρωτεύουσες, και στα ΜΜΕ της Δύσης.

Να ήταν όμως και χρήσιμες όλες αυτές οι στρατιωτικές επιλογές…

Απεχθάνομαι τον δεσποτισμό του Μπααθικού καθεστώτος της Δαμασκού. Όπως κάθε δημοκράτης διεθνιστής, έτσι κι εγώ, θέλω την ανατροπή του. Όμως η στρατιωτική επέμβαση δεν αποτελεί λύση. Η Συρία δεν είναι Λιβύη. Έχει 20 εκατομμύρια πληθυσμό, και όχι 6, όπως η Λιβύη. Οι πυκνοκατοικημένες πόλεις της αποτελούν μείγματα εθνοτικών και θρησκευτικών κοινοτήτων. Δεν μπορούμε να κόψουμε την χώρα στα δυο, σε μια αντάρτικη ανατολή και μια καθεστωτική δύση. Η ρίψη βομβών από τον αέρα θα προκαλέσει απώλειες αμάχων, και θα συσπειρώσει γύρω από τον Άσαντ, ακόμη και τους αντικαθεστωτικούς.

Μια στρατιωτική επέμβαση της Δύσης στη Συρία θα αποδεικνύονταν ηθική και πολιτική καταστροφή.

Ένας από τους πλέον οξυδερκείς αναλυτές των αραβικών ζητημάτων, ο Marc Lynch του George Washington University, προειδοποιεί πως ακόμη και μια περιορισμένης έκτασης επέμβαση στη Συρία θα μετατρέψει τη χώρα σε «περιφερειακή δίνη, σαν ένα Λίβανο του 1980 με … αναβολικά! Θα επιφέρει μακροχρόνιες εμφύλιες συρράξεις, λαθρεμπόριο όπλων, και κρυφές παρεμβάσεις από πολλούς εμπλεκόμενους…».

Ο Lynch, που επικρότησε την επέμβαση στην Λιβύη, σημειώνει πως ακόμη και αν ελεγχθεί ο εναέριος χώρος της Συρίας, η δυνατότητα του καθεστώτος να δράσει, δεν θα επηρεαστεί. Όπως λέει, η επέμβαση στη Συρία ακούγεται ηθικά ως σωστή λύση, αλλά στερείται λογικής.

Όπως στη Λιβύη, έτσι και στη Συρία, η αντιπολίτευση επιθυμεί την στρατιωτική βοήθεια της Δύσης, αλλά όπως και η λιβυκή, έτσι κι αυτή είναι διασπασμένη. Υπάρχουν τρεις κύριες ομάδες: Το συριακό εθνικό συμβούλιο (SNC), που και αυτό αποτελείται από διάφορες υποομάδες, μεταξύ των οποίων η Μουσουλμανική Αδελφότητα, Κούρδοι, κ.ά.

Υπάρχει ο «ελεύθερος στρατός», που αποτελείται από λιποτάκτες του στρατού, και τέλος υπάρχει η εθνική συντονιστική επιτροπή (NCC), την οποία συναποτελούν 13 αριστερές, κοσμικές πολιτικές ομάδες, μεταξύ των οποίων και τρεις κουρδικές.

Το περίεργο είναι ότι όλες αυτές οι δυνάμεις, και οι υποομάδες τους, έχουν διαφορετική άποψη η καθεμία όσον αφορά στην ξένη παρέμβαση, με δυο από αυτές, που εδρεύουν στο Παρίσι (των Burhan Ghalioun και Haytham al-Manna), να εκπροσωπούν τις δυο κύριες  διαφορετικές απόψεις.

Ο Ghalioun, που ήταν καθηγητής στη Σορβόννη, είναι ο επικεφαλής του SNC. Ζητάει από την διεθνή κοινότητα την απαγόρευση πτήσεων επάνω από την Συρία, και την δημιουργία ενός «ανθρωπιστικού διαδρόμου», ενώ φλερτάρει διαρκώς με την αμερικανική κυβέρνηση. Μάλιστα, τον περασμένο Δεκέμβριο υποσχέθηκε πως μια νέα Συρία, χωρίς τον Άσαντ, θα διέκοπτε την συμμαχία με το Ιράν, και θα σταματούσε την στήριξη της προς τις Hamas και  Hezbollah.

Ο Al-Manna είναι βετεράνος ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του οποίου ο  αδελφός δολοφονήθηκε από τις συριακές δυνάμεις ασφαλείας τον περασμένο Αύγουστο. Είναι ο εκπρόσωπος του NCC, που απορρίπτει την οποιαδήποτε παρέμβαση, και προτιμά τις διαπραγματεύσεις με το καθεστώς. Ο Al-Manna χαρακτηρίζει όλους αυτούς που θέλουν την επέμβαση της Δύσης ως προδότες, αν και δεν θα διαφωνούσε με ειρηνευτικές δυνάμεις ή στρατιώτες (πρασινόκρανους) του αραβικού συνδέσμου. «Είμαι το μοναδικό μέλος του NCC, που ζει εκτός Συρίας…», λέει, «…τα μέλη του SNC είναι όλα στο εξωτερικό. Πρόκειται για συμβούλιο εξόριστων». Η αντίσταση του NCC απέναντι στον Άσαντ, περιστρέφεται γύρω από τρία όχι: Όχι στον σεχταρισμό, όχι στην ξένη επέμβαση, και όχι στη βία.

Κάποιοι θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι η προσέγγιση του NCC είναι αφελής. Χωρίς επέμβαση της Δύσης, και χωρίς βία, είναι δύσκολο να ανατραπεί το δολοφονικό  συριακό καθεστώς.

Ίσως. Το θέμα είναι όμως, οι Σύριοι να αποφασίσουν για το μέλλον τους, από μόνοι τους.

Κάποιοι όντως ζητάνε την βοήθεια της Δύσης. Πολλοί όμως δεν θέλουν να δουν μια επανάληψη της Λιβύης, ή ακόμη και του Ιράκ. Για αυτό και αποτελεί απρέπεια, το γεγονός ότι κάποιοι δυτικοί σχολιαστές, όπως ο Nick Cohen του Observer,  βάζουν στην άκρη τις διαφορές απόψεων της συριακής αντιπολίτευσης, και να υποκρίνονται ψευδώς ότι σύσσωμη η αντιπολίτευση θέλει να δει τα Νατοϊκά αεροπλάνα πάνω από τη Συρία.

Όπως και να έχει, ο θάνατος θα πρέπει να σταματήσει. Είτε μας αρέσει είτε όχι, ακόμη και εμείς που είμαστε αντίθετοι σε μια στρατιωτική επέμβαση, θα πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα: Τι πρέπει να κάνουμε για να σταματήσουμε τον Άσαντ;

Η απάντηση είναι ότι δεν υπάρχει κάποια εύκολη λύση. Οι διπλωματικές επιλογές συμπεριλαμβάνουν την άσκηση πίεσης στους Κινέζους και στους Ρώσους να στηρίξουν μια απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, που θα καταδικάζει τον Άσαντ και τα τσιράκια του, απειλώντας τους με παραπομπή στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, καθώς και μια επέκταση των κυρώσεων εναντίον του καθεστώτος.

Θα σταματούσε έτσι η καθεστωτική βία; Όχι, αλλά δεν θα σταματούσε ούτε και με αεροπορικές επιθέσεις.

Μπορεί μια στρατιωτική επέμβαση να τονώνει  το θυμικό μας, αλλά δεν αποτελεί βιώσιμη λύση. Δεν πρόκειται να τερματίσει την βία, και σίγουρα δεν την θέλουν οι περισσότεροι Σύριοι.

 

The New Statesman

http://www.newstatesman.com/middle-east/2012/02/syria-assad-intervention

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.