#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
05/07/2011 07:42
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Περιμένοντας να σκάσει η κινεζική φούσκα



Η κινεζική οικονομία έχει τα χαρακτηριστικά φούσκας, και σύντομα θα ξεφουσκώσει. Οι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί εταίροι της θα πρέπει να προετοιμάζονται για την εποχή που η ταχύτατη ανάπτυξη της Κίνας θα αρχίσει να επιβραδύνεται.

Η κινεζική  ανάπτυξη έχει τονωθεί από το 2008, οπότε και η χώρα εστίασε στις κεφαλαιακές επενδύσεις μέσω ενός προγράμματος επενδυτικών κινήτρων ύψους $618 δισεκατομμυρίων. Αυτό συνέβαλε στην ανάπτυξη των υποδομών, με αποτέλεσμα όμως να υπάρχουν σήμερα αρκετά εργοστάσια, που δεν μπορούν να κερδοφορήσουν. Οι επενδύσεις αποτελούν το 48% του ΑΕΠ, πολύ μεγαλύτερο ποσοστό από άλλες ασιατικές χώρες που αντιμετώπισαν παρόμοια προβλήματα υπερεπένδυσης πριν από τη κρίση του 1997-98.

Τα χρήματα από το περίσσευμα των καταθέσεων τροφοδοτούν μια φούσκα ακινήτων. Οι αρχές προσπάθησαν να περιορίσουν τον τραπεζικό δανεισμό βάζοντας εμπόδια, αλλά εις μάτην. Ο πληθωρισμός στοιχειώνει την οικονομία. Το κινεζικό νόμισμα που είναι συνδεδεμένο με το δολάριο, έχει τα χέρια του δεμένα. Η Κίνα δεν μπορεί να αυξήσει αρκετά τα επιτόκια, ώστε να αντιμετωπίσει με επιτυχία τον πληθωρισμό. Μια ανατίμηση του RMB εμπεριέχει ρίσκα, και πιθανά να προκαλέσει ένα σοκ στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Υπάρχουν τρία σενάρια: Πρώτον, η Κίνα μπορεί τα επόμενα δυο χρόνια να δει μια οικονομική επιβράδυνση, που θα ακολουθηθεί από μια περίοδο χαμηλής ανάπτυξης (4%). Το δεύτερο σενάριο αφορά επίσης μια οικονομική επιβράδυνση που θα οφείλεται στο σκάσιμο της φούσκας των ακινήτων και της πίστωσης. Αυτό θα ακολουθηθεί από μια ταχεία ανάκαμψη χάρη σε οικονομικές και δομικές μεταρρυθμίσεις. Η ανάπτυξη θα φτάσει στο 6-7%. Ένα τρίτο σενάριο έχει να κάνει με μια ήπια αναπροσαρμογή, και μια αργή πλην όμως σταθερή επαναφορά της οικονομίας με ρυθμούς ανάπτυξης 7-8% για μερικά χρόνια.

Το πιο πιθανό είναι το δεύτερο σενάριο. Το πρώτο ίσως. Το τρίτο είναι και το καλύτερο.

Έχει γίνει πλέον κλισέ να μιλάμε για την ανάγκη αναδιάρθρωσης της κινεζικής οικονομίας. Αυτό ήδη συμβαίνει. Η κατανάλωση συνεχώς αυξάνεται. Το ίδιο και τα ημερομίσθια. Τα προγράμματα επενδύσεων είχαν σκοπό να διατηρηθεί σταθερή η οικονομία της χώρας, μέχρι να ξαναπάρει μπροστά η πραγματική ατμομηχανή που είναι οι εξαγωγές. Η ύφεση στη Δύση τις προκάλεσε δυσχέρειες. Και η ζήτηση των προϊόντων της παραμένει αναιμική. Χωρίς την ανάκαμψη της Δύσης, που θα πάνε όλα τα κινεζικά προϊόντα που κατασκευάζονται στα νέα εργοστάσια; Σίγουρα, η Κίνα άρχισε ήδη να εξάγει και στις αναδυόμενες αγορές, αλλά η ΕΕ και οι ΗΠΑ παραμένουν ο Νο1 προορισμός των προϊόντων της.

Η Κίνα δεν κινδυνεύει από τυχόν μεταδοτικότητα μιας παγκόσμιας κρίσης, αφού η οικονομία της είναι σχετικά απομονωμένη από τον υπόλοιπο κόσμο. Αν όμως καταρρεύσει για παράδειγμα το Χόνγκ Κόνγκ, όπου υπάρχουν τοποθετημένα πολλά κινεζικά κεφάλαια, τότε όντως υπάρχει κίνδυνος.

Η πρώτη αναμενόμενη επίπτωση από κάτι τέτοιο θα ήταν η σημαντική πτώση στις τιμές των αγαθών, που θα επηρεάσει αρνητικά τις χώρες εξαγωγείς. Μια δεύτερη επίπτωση θα ήταν η μείωση των εξαγωγών των βιομηχανικών κρατών, όπως είναι η σημερινή ατμομηχανή της ΕΕ, η Γερμανία.

Προς το παρόν, η ΕΕ και η Αμερική εστιάζουν στις πιέσεις προς τη Κίνα σχετικά με το υποτιμημένο νόμισμά της και τις επιπτώσεις του στη παγκόσμια οικονομική ισορροπία. Το να θα πετύχουν αυτό που θέλουν εξαρτάται αποκλειστικά από τις ίδιες τις κινεζικές αρχές. Όσο αυξάνεται ο πλούτος της Κίνας, τόσο το εμπόριό της με την ΕΕ και τις ΗΠΑ θα εξαρτάται από την ποιότητα και τη ποικιλία των προϊόντων της.

Η Αμερική και η Ευρώπη έχουν ρίξει πολλά λεφτά στις οικονομίες τους. Αυτό θα επιβραδύνει την ανάπτυξη. Όσο παλεύουν με τα ελλείμματα και τα χρέη τους, καλά θα ήταν να εμπλέξουν και την Κίνα στην όποια νέα στρατηγική τους. Θα πρέπει να συνεργαστούν με τις αρχές του Πεκίνου σε ζητήματα τυποποίησης, περιβάλλοντος, κλπ.  Παράλληλα, οι Κινέζοι θα πρέπει να γίνουν πιο ανοιχτοί σε δυτικές επενδύσεις στον τραπεζικό τομέα, στις τηλεπικοινωνίες, κλπ.

Ένα τελευταίο ζήτημα που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί, είναι να απομακρυνθούν οι προστατευτισμοί της Δύσης που στοχοποιούν τα φτηνά εξαγωγικά προϊόντα της Κίνας.

S.A.-East Asia Forum

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Y. avatar
    Y. 05/07/2011 08:43:00

    Η Κινέζικη πραγματική οικονομία, είναι σε μεγάλο βαθμό επιδοτούμενη. Το συγκριτικό της πλεονέκτημα, τα υψηλά διαθέσιμα σε ξένο νόμισμα που διαθέτει, και το χέφτυ χαρτοφυλάκιο από σόβερεϊν χρέος

    • Y. avatar
      Y. @ Y. 05/07/2011 12:21:54

      ...μπορεί να τα τινάξει όλα στον αέρα, ή να μείνει με το μουτζούρη στο χέρι

      • ό παγωτατζής avatar
        ό παγωτατζής @ Y. 05/07/2011 12:59:50

        ...¨Η τίποτα απο τα δύο φίλτατε...
        Δεν είσαι Υπερδύναμη,τινάζοντας την αυλή σου..
        Ευσεβείς πόθοι αποκλεισμένων καζινοκαπιταλιστών,πού είναι έξω απο το παιχνίδι ,στην Κίνα.
        Εξ΄ού και επανέρχονται συνεχώς με στερεότυπα σενάρια,πού αν τα προσέξεις το χειρότερο από αυτά ,θά ήταν Θείο Δώρο ,αν συνέβαινε στην ανεπτυγμένη Δύση..
        Το παιχνίδι στην Κινα είναι πολιτικό..Απο εκεί θα κριθεί ,πόσο καλά θα πάνε..
        Καί έχουν χρόνια ακόμη ,παρα τίς όποιες μικροκρίσεις(τρικλοποδιές), προσπαθούν να τούς επιβάλουν οι Δυτικοί ..φωστήρες οικονομολόγοι και πολιτικοί.
        Είναι ή Υπερδύναμη σε όλα ,και δεν τούς δίνει -πρός το παρόν- μερίδιο στα κέρδη!
        Και με τόσα λεφτα πού βλέπουν τούς τρέχουν τα σάλια!!!

        • Προφήτης avatar
          Προφήτης @ ό παγωτατζής 05/07/2011 16:07:10

          Ακριβώς παγωτατζή, καίγονται να μπουκάρουν, ανεξέλεγκτοι όμως, the American way.
          Οι Κινέζοι τους τρέλλαναν. Βλέπουν πλούτο να δημιουργείται και δεν μπορούν να βουτήξουν. Ούτε πόλεμο μπορούν να τούς κάνουν.

  2. mind trap avatar
    mind trap 05/07/2011 14:45:54

    Οι πολυεθνικές εταιρείες πήγαν στη Κίνα γιατί υπήρχε φτηνή εργασία. Αυτό τους επέτρεψε πρόσκαιρα να πουλάνε τα προϊόντα τους φτηνότερα στις ΗΠΑ και ΕΕ που είναι οι μεγαλύτεροι καταναλωτές παγκοσμίως. Επίσης αυτό συνέβαλε στο να κλείσουν σιγά σιγά οι μικροί ανάλογοι παραγωγοί στις τοπικές οικονομίες.
    Όταν έγινε αυτό και στην αγορά επικράτησαν οι πολυεθνικές φίρμες (π.χ. ρούχα, παπούτσια, εργαλεία κτλπ) made in China, πλέον δε θεωρούνται φτηνά. Έτσι κάποιος παρατηρεί ότι οι φίρμες made in China πλέον είναι ακριβές σαν να κατασκευάζονται εντός ΗΠΑ ή ΕΕ, κάνοντας τις πολυεθνικές να επικαρπώνονται αυτή τη διαφορά γιατί δεν μετακυλούν την ωφέλεια της φτηνής εργασίας στο τελικό καταναλωτή.
    Από την άλλη, οι θέσεις εργασίας που υποθετικά θα υπήρχαν στην ΕΕ ή τις ΗΠΑ για την παραγωγή αυτών των προϊόντων και δεν υπάρχουν, ρίχνουν αργά αλλά σταδιακά την κατανάλωση εντός των χωρών αυτών λόγω ανεργίας.
    Άρα σταδιακά όσο προτιμά κάποιος την αμερικάνικη φίρμα ρούχων ή παπουτσιών που κατασκευάζονται πλέον στη Κίνα, δεν επιδοτεί μόνο θέση εργασίας για κάποιον κινέζο, αλλά σταθερά σκοτώνει την εγχώρια παραγωγή και στην ουσία εξισώνει τον μισθό που παίρνει με τον κινέζο ή τον ινδό.
    Ο κερδισμένος της υπόθεσης? Οι πολυεθνικές εταιρείες που όχι μόνο βλέπουν να ανεβαίνουν τα κέρδη τους από την πώληση των προϊόντων, αλλά και από την υπεραξία του φτηνού εγχειρήματος.
    Το μεγαλύτερο όμως κέρδος τους είναι η μελλοντική Παγκόσμια Εταιρειοκρατία, δηλαδή ενός παγκοσμίου δικτύου εταιρειών που θα υποκαταστήσουν τα κράτη και έθνη σε μία Παγκόσμια οντότητα. Τότε φυσικά δε θα λέμε ότι ο αντικειμενικός σκοπός των εταιρειών θα είναι το κέρδος, αφού αυτό θα έχει επιτευχθεί καθολικά και παγκόσμια.
    Αλλά ότι ο αντικειμενικός σκοπός των εταιρειών είναι ο Οργουελικού τύπου έλεγχος των ανθρώπων, αποκλειστικά εξαρτώμενων από το παγκόσμιο δίκτυο εταιρειών.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.