#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
28/04/2012 19:25
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο Economist χτυπά τα τύμπανα του πολέμου κατά του Hollande



Η Γαλλία είναι η μισή της ατμομηχανής που κινεί την ΕΕ. Αποτελεί τη χώρα καμπή της κρίσης του ευρώ, τοποθετημένη μεταξύ του προσεκτικού Βορρά, και του σπάταλου Νότου, μεταξύ πιστωτών και οφειλετών.

Είναι μια μεγάλη χώρα. Αν  η Γαλλία γίνει η επόμενη χώρα της ευρωζώνης με προβλήματα, τότε θα κινδυνεύσει για τα καλά η όλη επιβίωση του κοινού νομίσματος. Για αυτό και η πιθανή επερχόμενη νίκη του σοσιαλιστή υποψηφίου François Hollande, παίζει τόσο μεγάλο ρόλο.

Ο  Hollande μπορεί να νικήσει στον δεύτερο γύρο της 6ης Μαίου, παίρνοντας τις ακροαριστερές ψήφους του Mélenchon, καθώς και μεγάλο  μέρος αυτών του Εθνικού Μετώπου της Marine Le Pen, και του κεντρώου François Bayrou.

Ο Sarkozy έχει μπροστά του ένα βουνό. Πολλοί Γάλλοι τον απεχθάνονται. Ούτε η Le Pen (που περιέργως τα πήγε πολύ καλά) ούτε ο Mr Bayrou θα τον στηρίξουν. Και οι δυο κερδίζουν από μια ήττα του. Έτσι, εκτός κι αν συμβεί κάποια μεγάλη ανατροπή το επόμενο διάστημα, ο Hollande προβλέπεται να κερδίσει.

Η εφημερίδα μας στήριξε τον Sarkozy το 2007. όταν με μεγάλη γενναιότητα είπε στους Γάλλους πως δεν έχουν άλλη λύση από την αλλαγή. Στάθηκε άτυχος, αφού είχε να αντιμετωπίσει την παγκόσμια οικονομική κρίση. Παράλληλα σημείωσε και κάποιες επιτυχίες, όπως την χαλάρωση του σοσιαλιστικού 35ωρου, την απελευθέρωση των ΑΕΙ, και την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης.

Παρόλα αυτά, οι πολιτικές του αποδείχθηκαν απρόβλεπτες, και αναξιόπιστες, όπως και ο ίδιος. Οι προστατευτικοί, αντί-μεταναστευτικοί, και αντί-ευρωπαϊκοί τόνοι που υιοθέτησε πρόσφατα έχουν στόχο τους ψηφοφόρους του Εθνικού Μετώπου αλλά μάλλον και ο ίδιος πιστεύει αυτά που λέει. Για όλα αυτά, αν εμείς ψηφίζαμε την 6η Μαΐου, θα ψηφίζαμε τον Sarkozy, όχι επειδή το αξίζει, αλλά για να κρατήσουμε μακριά τον  Hollande.

Με σοσιαλιστή πρόεδρο, η Γαλλία θα κάνει ένα σωστό: Ο Hollande είναι αντίθετος στην γερμανική αυστηρή λιτότητα που στραγγαλίζει τις προοπτικές της ευρωζώνης για ανάπτυξη. Το κάνει όμως για λάθος λόγους. Και όπως όλα δείχνουν, θα κάνει πολλά ακόμη λάθη, θέτοντας σε κίνδυνο την ευμάρεια της χώρας του, αλλά και της ευρωζώνης γενικότερα.

Αν και δεν φαίνεται από τις πολιτικές πλατφόρμες των υποψηφίων, η Γαλλία χρειάζεται επειγόντως μεταρρυθμίσεις. Το δημόσιο χρέος είναι υψηλό, και όλο αυξάνεται. Η χώρα έχει να δει πλεόνασμα εδώ και 35 χρόνια, οι τράπεζες πάσχουν από ελλιπή κεφαλαιοποίηση, η ανεργία είναι επίμονη, και με 56% του ΑΕΠ, το γαλλικό κράτος είναι το μεγαλύτερο σε ολόκληρη την ευρωζώνη.

Ως απάντηση σε όλα αυτά, το πρόγραμμα του Hollande μοιάζει ελλιπές. Ειδικά αν σκεφτούμε πως οι γείτονες χώρες πραγματοποιούν πραγματικές μεταρρυθμίσεις. Μιλάει για κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά δεν μιλάει για την ανάγκη δημιουργίας πλούτου.

Αν και υπόσχεται να μειώσει το έλλειμμα, υποστηρίζει πως θα το κάνει αυξάνοντας τους φόρους, και όχι κόβοντας τις δαπάνες. Υποσχέθηκε να προσλάβει άλλες 60.000 εκπαιδευτικούς. Με βάση τους δικούς του υπολογισμούς, οι προτάσεις του θα κοστίσουν άλλα €20 δισ μέσα σε πέντε χρόνια, και άρα το κράτος θα αυξηθεί κι άλλο.

Οι αισιόδοξοι λένε, πως συγκρινόμενος με το σοσιαλιστικό κόμμα, ο Hollande είναι ένας μετριοπαθής πολιτικός, που συνεργάστηκε τόσο με τον σοσιαλιστή François Mitterrand, όσο και με τον Jacques Delors. Ηγήθηκε του κόμματος στη διάρκεια της προεδρίας του Lionel Jospin, που σε πολλά ήταν μεγαλύτερος μεταρρυθμιστής ακόμη και από τον Jacques Chirac. Απορρίπτουν ως συμβολικές τις υποσχέσεις του Hollande να επιβάλλει φορολόγηση 75% στα μεγάλα εισοδήματα, και να αναστρέψει την ηλικία συνταξιοδότησης από τα 62 στα 60, λέγοντας πως το πρώτο μέτρο δεν επηρεάζει σχεδόν κανέναν, και το δεύτερο κάποιους λίγους. Οι αισιόδοξοι βλέπουν έναν πραγματιστή πολιτικό, που θα τον στρώσει η Γερμανία, καθώς και οι επενδυτές, που θα ανησυχούν για την πιστοληπτική αξιολόγηση της Γαλλίας.

Αν είναι έτσι, όλα καλά. Αλλά μάλλον φαντάζει απίθανο, ότι σε αντίθεση με όλα όσα λέει, και όσα έχει πρόθεση να κάνει, στο τέλος θα κάνει το σωστό. Ο Hollande εκπέμπει μια αντί-επιχειρηματική στάση. Παράλληλα εξαρτάται από το κόμμα του, και ποδηγετείται από τους ψηφοφόρους, που δεν βλέπουν την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις.

Τίποτα τους τελευταίους μήνες, ή στην μακρά κομματική σταδιοδρομία του, δεν μας δείχνει ότι ο Hollande έχει το θάρρος να σκίσει το μανιφέστο του, και να αλλάξει την Γαλλία. Και σήμερα η Γαλλία είναι σε μια πολύ πιο εύθραυστη θέση, από αυτήν στου σοσιαλιστικού πειράματος του Mitterand το διάστημα 1981-83. Αυτή τη φορά, η αντίδραση των αγορών θα είναι σκληρή, και θα βλάψει εκτός από την Γαλλία, και τους γείτονές της.

Και τι θα γίνει με την υπόλοιπη Ευρώπη; Ο Hollande θέλει να τροποποιηθεί το δημοσιονομικό σύμφωνο, ώστε όχι μόνο να περιορίζει τις δημόσιες δαπάνες και τα χρέη, αλλά να προωθεί και την ανάπτυξη. Αυτή η θέση αντανακλά μια γενικότερη, που ακούγεται σε ολόκληρη πλέον την ήπειρο, εναντίον της γερμανικής λιτότητας.

Το πρόβλημα είναι ότι, σε αντίθεση με τις θέσεις του Mario Monti, αυτές του  Hollande δεν αφορούν μόνο σε αντιθέσεις στις μακροοικονομικές συνέπειες της δημοσιονομικής λιτότητας, αλλά και σε μια προσπάθεια να διατηρηθεί το γαλλικό κρατικό και κοινωνικό μοντέλο, πάση θυσία. Ο Hollande δεν προτείνει μια πιο αργή δημοσιονομική προσαρμογή στη πορεία για μεταρρυθμίσεις, αλλά καμία μεταρρύθμιση! Για αυτό και η Γερμανίδα καγκελάριος δήλωσε πως δεν θέλει νίκη του Hollande.

Κάθε Γερμανός καγκελάριος βρίσκει πάντα τον τρόπο να δαμάσει τον εκάστοτε Γάλλο πρόεδρο, και ο Hollande θα είναι ασθενέστερος αντίπαλος από ότι ήταν ο Sarkozy. Η αντίθεση του όμως στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, θα τον δυσκολέψει στο να πείσει την Merkel να δεχτεί λίγο περισσότερο πληθωρισμό, ή κάποιο μοίρασμα του βάρους του χρέους. Γιατί να δεχτούν κάτι τέτοιο οι Γερμανοί ψηφοφόροι, εφόσον δεν το δέχονται οι Γάλλοι;

Οι εποχές είναι δύσκολες για μια κόντρα μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Μέχρι σήμερα, οι ψηφοφόροι της ευρωζώνης έδειξαν έτοιμοι να αποδεχτούν την λιτότητα και τις μεταρρυθμίσεις. Οι τεχνοκράτες πρωθυπουργοί της Ιταλίας και της Ελλάδας είναι δημοφιλείς. Οι ψηφοφόροι στην Ισπανία, την Πορτογαλία, και την Ιρλανδία ψήφισαν κυβερνήσεις μεταρρυθμιστών.

Στην Γαλλία όμως, ο ένας στους τρείς ψήφισε τους Le Pen και  Mélenchon, που μιλάνε κατά της παγκοσμιοποίησης και του ευρώ. Στην Ολλανδία, ο ακροδεξιός λαϊκιστής Geert Wilders κατάφερε να ανατρέψει την κυβέρνηση, για ζητήματα περικοπών. Αν και γενικά οι Ολλανδοί τάσσονται υπέρ της λιτότητας, δεν έχουν ακόμη συμφωνήσει στο πως θα την εφαρμόσουν. Όλες αυτές οι εξεγέρσεις, άρχισαν τώρα να αντηχούν στην Ισπανία και στην Ιταλία.

Είναι πιθανόν πως ο πρόεδρος Hollande θα μπορέσει να γείρει την ζυγαριά προς λιγότερη λιτότητα. Μπορεί όμως και να τρομάξει τους Γερμανούς, με αντίθετα αποτελέσματα. Όπως και να έχει, ένα είναι σίγουρο: Ένας Γάλλος πρόεδρος, τόσο εχθρικός απέναντι στις αλλαγές, θα υπονομεύσει την θέληση της Ευρώπης να εφαρμόσει τις οδυνηρές μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται για να επιβιώσει. Αυτό είναι που τον καθιστά επικίνδυνο.

 

http://www.economist.com/node/21553446

S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αυριανιστής avatar
    Αυριανιστής 28/04/2012 20:51:31

    Με όλα τα μέσα ξεσαλώνει η νεοφιλελεύθερη διεθνής. Θυμάστε, στη δεκαετία του '80, μια οργάνωση στην Αθήνα με το όνομα "Λυκαβηττός" που διακρινόταν για τις αφίσες της; Ε, κάτι τέτοιο εμφανίστηκε τώρα και στη Γαλλία και κυκλοφόρησε αφίσα που γράφει "Με τον Ολλάντ θα έχετε την Ελλάδα"!

  2. ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ - ΥΙΟΣ avatar
    ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ - ΥΙΟΣ 29/04/2012 00:47:27

    Θαυμάστε επιχειρήματα του τύπου "Μέχρι σήμερα, οι ψηφοφόροι της ευρωζώνης έδειξαν έτοιμοι να αποδεχτούν την λιτότητα και τις μεταρρυθμίσεις. Οι τεχνοκράτες πρωθυπουργοί της Ιταλίας και της Ελλάδας είναι δημοφιλείς" !!!(μήπως είμαστε μαζοχιστές;) , για να καταλήξει στο "Ένας Γάλλος πρόεδρος, τόσο εχθρικός απέναντι στις αλλαγές, θα υπονομεύσει την θέληση της Ευρώπης να εφαρμόσει τις οδυνηρές μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται για να επιβιώσει. Αυτό είναι που τον καθιστά επικίνδυνο" ! Σκεφτείτε ... τι έχει τραβήξει ο Α. Σαμαράς , όταν "στολίζουν ποικιλοτρόπως" τον Γάλλο Πρόεδρο !

  3. Αυριανιστής avatar
    Αυριανιστής 29/04/2012 02:54:53

    Τελικά, το "φρούτο" των ξένων ανταποκριτών είναι παντού το ίδιο. Επιδερμικές προσεγγίσεις, βγαλμένες μέσα από τη γυάλα όπου βρίσκονται εντελώς αποκομμένοι από την πραγματική ζωή και την πραγματική κοινωνία. Και να φανταστεί κανείς ότι οι περισπούδαστες "αναλύσεις" τους θεωρούνται από κάποιους ξενομανείς ως... υποδείγματα νηφάλιας και αντικειμενικής προσέγγισης!

    Εκτός αν ρόλος τους είναι απλώς να υπογράφουν κείμενα που γράφουν άλλοι, από τις έδρες των εντύπων τους. Γιατί μόνο έτσι θα χαρακτήριζε "δημοφιλή" το νεοτσολάκογλου Παπαδήμιο ένας ξένος ανταποκριτής στην Ελλάδα.

    • Αυριανιστής avatar
      Αυριανιστής @ Αυριανιστής 29/04/2012 02:58:18

      Βέβαια δεν χρειάζεται να πάμε μακριά. Ο "Γκούφυ" πρώην υπουργός (επί Καραμανλή), ένας εκ των πέντε συνωμοτών το Νοέμβριο στο γραφείο της Βάσως Παπανδρέου, ξένος ανταποκριτής δεν ήταν; Οπότε, τι να λέμε τώρα...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.