#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
30/04/2011 19:04
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο ρόλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην εξέγερση στη Μέση Ανατολή


Η Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι η μόνη οργανωμένη αντιπολιτευτική ομάδα στην Συρία και την Αίγυπτο. Ο ρόλος της αυτός, την έχει καταστήσει βασικό συνομιλητή μεταξύ των δυτικών και των αραβικών μυστικών υπηρεσιών.

Όταν ο γάλλος υπουργός Εξωτερικών Αλέν Ζιπέ, ανακοίνωσε κατά την διάρκεια ενός συνεδρίου για την Αραβική Εξέγερση στις 16 Απριλίου ότι η Γαλλία θα «ανοίξει έναν διάλογο χωρίς συμπλέγματα» με τους ισλαμιστές,  απλώς προσάρμοσε την γαλλική εξωτερική πολιτική σε μία νέα πραγματικότητα στη Μέση Ανατολή.

Αντίθετα, οι ΗΠΑ στην Αίγυπτο, έχουν κάνει ήδη βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς διπλωματικοί ακόλουθοι και αντιπρόσωποι  των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών είναι πλέον σε συνεχή επαφή με τον επικεφαλής της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, Μοχάμεντ Μπαντί. Επίσης, τους τελευταίους τρεις μήνες ο Μπαντί αποτελεί και τον κύριο εταίρο του νέου διοικητή των αιγυπτιακών υπηρεσιών πληροφοριών, στρατηγού Μουράντ Μουάφι.

Με τα μέλη της και τους εν δυνάμει υποστηρικτές της να αριθμούν περί τα 20 εκατομμύρια και με ένα δίκτυο «απλωμένο»  σε όλη την περιφέρεια της χώρας, η Μουσουλμανική Αδελφότητα αναμένεται να είναι μεταξύ των νικητών στις επερχόμενες εκλογές του Σεπτεμβρίου.

Σημειώνεται, ότι η Αδελφότητα, ανακοίνωσε σήμερα την ίδρυση κόμματος προκειμένου να συμμετάσχει στις  εκλογές. Η οργάνωση σκοπεύει να κατεβάσει υποψηφίους περίπου στις μισές εκλογικές περιφέρειες. Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της, η σούρα (συμβουλευτικό συμβούλιο) αποφάσισε να διεκδικήσει το 45-50% των εδρών που θα κριθούν στις εκλογές αυτές.

Έχοντας κατά νου την συγκεκριμένη εξέλιξη, οι ΗΠΑ προσπαθούν να πείσουν τον Μπαντί, να χαλιναγωγήσει όσους από την ηγεσία της οργάνωσης ακολουθούν την ριζοσπαστική ιδεολογία του Σαγίντ Κουτµπ.

Στην Συρία, οι «παράνομοι» πυρήνες καθώς και το διεθνές δίκτυο της Αδελφότητας, συμμετέχουν ενεργά στις συνεχιζόμενες αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις στην περιοχή.  Την ίδια στιγμή, η Αδελφότητα έχει κάνει επαφές με την Γενική Διεύθυνση Πληροφοριών της Σαουδικής Αραβίας, η οποία θα υποστήριζε θερμά μία ενδεχόμενη ανάληψη της εξουσίας από μία οργάνωση σουνιτών που θα έσπαγε την συμμαχία μεταξύ Συρίας και Χεζμπολά. Παραδοσιακοί σύμμαχοι του σαουδαραβικού βασιλείου, οι Σουνίτες αποτελούν το 80% του πληθυσμού της Συρίας, ενώ η μειονότητα των Αλεβιτών του Μπασάρ αλ Άσαντ αποτελεί μόνο το 12%.

Στην Υεμένη, ωστόσο, το Ριάντ δεν μπορεί να υπολογίζει στην Αδελφότητα για να έχει έναν ανάλογο αντίκτυπο στην αντιπαράθεση μεταξύ της αντιπολίτευσης και του προέδρου  Αλι Αμπντάλα Σάλεχ. Η Αδελφότητα εκπροσωπείται μόνο από το Συμβούλιο Μεταρρυθμίσεων (Islah) της Υεμένης, του  Abdulmajid Zandani, πρύτανη του πανεπιστημίου Αλ Ιμάν στη Σαναά και των υποστηρικτών του. Την ίδια στιγμή προσπαθεί να διευρύνει την στρατολόγηση νέων μελών  εν όψει των συμμαχιών μεταξύ των φυλών. Η Ουάσινγκτον και το Ριάντ, σε μία προσπάθεια χειρισμού της μεταβατικής περιόδου στην περιοχή, υποστηρίζουν διάφορες φυλές , ιδίως την Αμάρ, φυλή στην οποία ανήκει και ο Σάλεχ.

ΙΟ

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Σιφιλης avatar
    Σιφιλης 01/05/2011 07:09:22

    Μέχρι σήμερα η παραδοσιακή αμερικάνικη εξ. πολιτική στην βόρειο Αφρική ήταν της ελάχιστης προσπάθειας: ήθελαν σταθερά καθεστώτα (κατά προτίμηση διεφθαρμένα μέχρι το κόκαλο) με μεγάλη συγκέντρωση εξουσίας στην κορυφή ώστε να συνδιαλέγονται με λίγους και γνωστούς. Ήταν ανίκανοι να κατανοήσουν τους Μαγκρεμπίνους και χρειαζόντουσαν πάντα ενδιάμεσους, γι' αυτό και είχαν μπει στον πειρασμό στις δεκαετίες 80 και 90 να παίξουν το χαρτί τον ακραίων ισλαμιστών με καταστροφικά αποτελέσματα. Οι Γάλλοι είχαν μια πιο καλή διήθηση στην βόρειο Αφρική αλλά την έκαψαν σιγά σιγά λόγο της υπεροψίας τους αλλά και των υπερβολικών απαιτήσεων τους από τους συνεργαζόμενους Άραβες. Και οι δυο αυτές πολιτικές βάλλονται από ένα ρεύμα που έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια κυρίως στην Αίγυπτο όπου δημιουργείται ένα είδος αυτόχθονου think tank που προσπαθεί να πλασάρει ένα είδος δημοκρατίας μποέμ, πιο ευέλικτη από τις ευρωπαϊκές και με οριζόντια δομή. Αυτό είναι μάλλον το χειρότερο σενάριο για τους Αμερικάνους οι οποίοι θα προτιμούσαν τα καψόνια κάποιου δικτάτορα, από την άλλη, ελλείψει (για τη ώρα) ανταγωνισμού από την Ευρώπη, τους δίνεται μια ευκαιρία να κάνουν reset. Όπως και να' χει, η βόρειος Αφρική έχει μπει σε μια τροχιά αναγέννησης που θα κρατήσει χρόνια, και που πολλοί θα προσπαθήσουν να δυναμιτίσουν.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.