«Ο πιο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης είναι οι ψηφοφόροι»
30/12/2014 07:50
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

«Ο πιο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης είναι οι ψηφοφόροι»

Η άνοδος των αντισυστημικών κομμάτων απειλεί ένα νόμισμα που εξαρτάται από την συναίνεση, γράφει ο Gideon Rachman.

Η κρίση του ευρώ επέστρεψε. Οι εκλογές στην Ελλάδα τον επόμενο μήνα και η πιθανή νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, ενός ακρο-αριστερού κόμματος, θα φοβίσει τους πολιτικούς και τους επενδυτές. Για άλλη μια φορά θα πρέπει να ασχοληθούν με μια ζοφερή συζήτηση για μια συνδεδεμένη σειρά πιθανών τρόμων: χρεοκοπία, bank runs, διασώσεις, κοινωνική αναταραχή και πιθανή έξοδος της Ελλάδα από την ευρωζώνη.

Είναι κατά κάποιο τρόπο κατάλληλο το ότι αυτή η κρίση θα ξεσπάσει προς το τέλος του έτους κατά το οποίο οι αγορές είχαν εφησυχάσει, πιστεύοντας ότι η κρίση του ευρώ είχε ουσιαστικά τελειώσει. Το κόστος δανεισμού των εθνών οφειλετών στην Ευρώπη είχε μειωθεί κατά πολύ, γεγονός που αντικατοπτρίζει την ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι η περίφημη δέσμευση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να κάνει «ό,τι χρειάζεται» για να σώσει το ενιαίο νόμισμα έχει απομακρύνει τον κίνδυνο της κατάρρευσης του ευρώ.

Αυτή η ιδέα ήταν πάντα αφελής, όπως δείχνουν τώρα τα γεγονότα στην Ελλάδα. Ο αδύναμος κρίκος στην θεωρία ήταν η ευρωπαϊκή πολιτική - και, συγκεκριμένα, ο κίνδυνος ότι οι ψηφοφόροι θα επαναστατούσαν ενάντια στην οικονομική λιτότητα και θα ψήφιζαν «αντισυστημικά» κόμματα που απορρίπτουν την ευρωπαϊκή συναίνεση σχετικά με το πώς να κρατήσουν το ενιαίο νόμισμα.

Εάν αυτή η συναίνεση διαλυθεί, το εύθραυστο σπίτι από τραπουλόχαρτα του χρέους, της διάσωσης και της λιτότητας θα αρχίσει να ταλαντεύεται. Και αυτό είναι που βλέπουμε σήμερα στην Ελλάδα. Η εξέλιξη της κρίσης του ευρώ περιλάμβανε ανέκαθεν την αλληλεπίδραση τριών στοιχείων: της πολιτικής, των αγορών και της οικονομίας. Όταν τα πράγματα βελτιώνονται, τα τρία στοιχεία μπορεί να δημιουργήσουν έναν ενάρετο κύκλο: οι ψηφοφόροι εκλέγουν πολιτικούς της κυρίαρχης τάσης, οι αγορές χαλαρώνουν και τα επιτόκια πέφτουν και έτσι η πραγματική οικονομία βελτιώνεται, ενισχύοντας τη θέση του πολιτικού κέντρου. Εναλλακτικά, ένας φαύλος κύκλος μπορεί να εδραιωθεί. Η οικονομική ανέχεια οδηγεί σε πολιτική ριζοσπαστικοποίηση που τρομάζει τις αγορές, η οποία οδηγεί σε υψηλότερα επιτόκια, ένα βαρύτερο χρέος και περισσότερη λιτότητα –η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε περαιτέρω πολιτική ριζοσπαστικοποίηση.

Όσοι ήλπιζαν σε έναν ενάρετο κύκλο στην Ελλάδα τόνισαν ότι η οικονομία τελικά επέστρεψε στην ανάπτυξη το 2014. Το πρόβλημα είναι ότι η ανάπτυξη υπήρξε πολύ αργή και πολύ αδύναμη για να αντιμετωπίσει την λαϊκή αγωνία για την κατάσταση του έθνους. Η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά περισσότερο από 25 τοις εκατό από την έναρξη της κρίσης, η ανεργία των νέων είναι πάνω από 50 τοις εκατό και η αναλογία του χρέους προς το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν του κράτους είναι σημαντικά υψηλότερη από ό,τι όταν ξεκίνησε η κρίση. Υπό αυτές τις συνθήκες, η άνοδος των αντισυστημικών πολιτικών κομμάτων δεν είναι δύσκολο να κατανοηθεί.

Όπως πάντα, η Ελλάδα είναι μια ακραία περίπτωση, αλλά δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση στην ευρωζώνη. Η λιτότητα έχει οδηγήσει επίσης στην άνοδο των ριζοσπαστικών κομμάτων σε άλλες σημαντικές οικονομίες. Στην Ισπανία οι Podemos - ένα αριστερό κόμμα με παρόμοια ιδεολογία με του ΣΥΡΙΖΑ – προηγούνται σήμερα στις δημοσκοπήσεις. Στη Γαλλία, το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο κέρδισε τις περισσότερες ψήφους στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον περασμένο Μάιο. Στην Ιταλία, οι εξτρεμιστές τόσο από τη δεξιά όσο και από την αριστερά είναι σε ετοιμότητα, προετοιμάζοντας τους εαυτούς τους για την αποτυχία της μεταρρυθμιστικής κυβέρνησης, με επικεφαλής τον Ματέο Ρέντσι.

Όσο οι ηγέτες είναι δεσμευμένοι στο σχέδιο του ευρώ, η εμπειρία δείχνει ότι θα βρούνε έναν τρόπο για να το διατηρήσουν. Η άνοδος των αντισυστημικών κομμάτων απειλεί την επιβίωση του ευρώ, διότι το ενιαίο νόμισμα εξαρτάται από τη διατήρηση της συναίνεσης υπέρ του ευρώ μεταξύ των 18 χωρών που έχουν υιοθετήσει το νόμισμα. Όσο οι ηγέτες συγκεντρώνονται γύρω από ένα τραπέζι σε μία ακόμη «έκτακτη σύνοδο κορυφής» στις Βρυξέλλες είναι βασικά όλοι δεσμευμένοι στο σχέδιο, η εμπειρία δείχνει ότι θα βρούνε έναν τρόπο να το κρατήσει μαζί.

Στη θεωρία, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα διαλύσει αυτή τη συναίνεση. Οι έλληνες ριζοσπάστες λένε ότι προτίθενται να διατηρήσουν τη χώρα τους στο εσωτερικό της ευρωζώνης. Το πρόβλημα είναι ότι θέλουν επίσης να διαγράψουν περίπου το ήμισυ του εξωτερικού χρέους στην Ελλάδα - ένα αίτημα που είναι πιθανό να αποδειχθεί απαράδεκτο για τα άλλα μέλη της ευρωζώνης, και πάνω απ 'όλα για τη Γερμανία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να έχει δίκιο ότι τα χρέη της Ελλάδας είναι ουσιαστικά ανεξόφλητα. Αλλά η πολιτική «επεκτεινόμαστε και υποκρινόμαστε» (παρατείνουμε την περίοδο αποπληρωμής, αλλά προσποιούμαστε ότι όλα τα χρέη τελικά θα καταβληθούν) ήταν απαραίτητη για να μπορέσει η Άνγκελα Μέρκελ, η καγκελάριος της Γερμανίας, να πείσει τους ψηφοφόρους της να συμφωνήσουν σε διαδοχικές διασώσεις. Αν πουν τώρα στους Γερμανούς ψηφοφόρους ότι όλα αυτά τα δάνεια προς την Ελλάδα δεν θα πληρωθούν, στην πραγματικότητα, μπορεί επίσης να οδηγήσουν στα άκρα. Η ανερχόμενη δύναμη στη γερμανική πολιτική είναι στη δεξιά, όχι στην αριστερά, με τη μορφή του αντιευρωπαϊκού κόμματος Εναλλακτικοί για τη Γερμανία (AFD). Υπάρχουν επίσης εξωτερικοί λόγοι να ανησυχεί η Γερμανία για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Η διαγραφή του χρέους για την Ελλάδα μπορεί να είναι προσιτή - αλλά θα ανοίξει την πόρτα με σαφήνεια για παρόμοια αιτήματα από την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ισπανία και ακόμη και τη Γαλλία.

Είναι πολύ εύκολο να δούμε πώς ένα ναυάγιο θα μπορούσε να συμβεί στην ευρωζώνη. Αλλά πώς μπορεί να αποφευχθεί; Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι. Πρώτον, οι Έλληνες ψηφοφόροι μπορεί να φοβηθούν. Το προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ έναντι των μεγάλων κομμάτων έχει μειωθεί τις τελευταίες ημέρες και μπορεί να μειωθεί ακόμη περισσότερο από τώρα και μέχρι την ημέρα των εκλογών στις 25 Ιανουαρίου. Αυτό θα μπορούσε να επιτρέψει στα κεντρώα κόμματα να συνασπιστούν για να κρατήσουν τα αντισυστημικά κόμματα - ένα πρότυπο που γίνεται αρκετά κοινό στην Ευρώπη. Δεύτερον, ακόμη και αν ο ΣΥΡΙΖΑ πάρει την εξουσία, είναι πιθανό ότι το κόμμα θα μετριάσει τις απαιτήσεις του όταν δει την άβυσσο της χρεοκοπίας. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο σαν τα άδεια ταμεία στο Υπουργείο Οικονομικών για να συγκεντρωθεί το μυαλό. Οι Γερμανοί, επίσης, μπορεί να κάνουν περαιτέρω συμβιβασμούς όταν σκεφτούν την πιθανή αναρχία που θα εξαπολύσει μια ελληνική έξοδος από το ευρώ.

Ένας μπερδεμένος συμβιβασμός φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα πάνω στο οποίο στοιχηματίζουν οι αγορές. Αυτό δείχνει ότι θα συμβεί η πρόσφατη ιστορία. Αλλά η ιστορία του ευρώ είναι ακόμη σε εξέλιξη. Και μια ευτυχής κατάληξη δεν είναι καθόλου εγγυημένη.

www.ft.com

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιάννης Κιαπέκος avatar
    Γιάννης Κιαπέκος 30/12/2014 08:10:48

    «Ο πιο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης είναι οι ψηφοφόροι» Να τους καταργήσουμε τότε μεγάλε δημοσιογράφε της πλάκας και οι κυβερνήσεις να διορίζονται από τους τραπεζίτες , τα hedge funds και τους οίκους αξιολόγησης. Ε ρε βρεμένη σανίδα που σας χρειάζεται !!!

  2. Άλυτη Εξίσωση avatar
    Άλυτη Εξίσωση 30/12/2014 10:16:06

    Ο πιο αδύναμος κρίκος της Ευρωζώνης, είναι (ΟΙ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ) ψηφοφόροι. Πολύ σωστά. Όταν η απατηλή ''ευημερία'' των αδίστακτων και άπληστων εκλεκτοολίγων επιχειρείται να θεμελιωθεί και να υπάρξει επί της εξαθλίωσης των πολλών και ''αδυνάμων'', δεν επιτρέπεται αυτή να έχει διάρκεια. Κάποια στιγμή τα θύματα των άδικων πολιτικών, τα ...αυγά που σπάζονται για να δημιουργηθεί η ομελέτα των βολεμένων, οι ..Ιφιγένειες που σφάζονται με το ζόρι στους βωμούς των αγοραίων αγορών, θα εναντιωθούν στον αφανισμό τους. Δεν είναι νόμος φυσικός; ΤΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΤΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΤΟ ΠΡΟΣΤΑΖΕΙ.....

    • Γεώργιος Τ. avatar
      Γεώργιος Τ. @ Άλυτη Εξίσωση 30/12/2014 12:14:28

      Αφανισμός είναι η αυτοκτονία στην οποία μας οδηγούν οι υποσχέσεις Τσίπρα, όχι το ζόρισμα για 5-6 χρόνια που τελειώνει φέτος αν φερθούμε ώριμα ως κοινωνία μετά από όσα πάθαμε από ψεύτικες υποσχέσεις το 2009 και τις συνέπειες της ευπιστίας-αφέλειάς μας ζούμε μέχρι σήμερα. Και εγώ και άλλοι που ούτε τότε, ούτε το 2012 πιστέψαμε τα τερατώδη ψέματα αλλά υποστήκαμε τις συνέπειες, ΔΕ θέλουμε να δούμε τα ακόμη χειρότερα. Είναι ώρα να φύγουμε από τη μέγγενη. Όχι με ψευτομαγκιές που θα μας καταντήσουν πάλι ντροπιασμένους διεθνείς επαίτες αλλά με την υπερηφάνεια για τη δουλειά που έχει γίνει εδώ και 3 χρόνια από το Σαμαρά, την υπομονή και τις θυσίες μας. Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα οδηγούν πάντα στην κόλαση...

      • Γιάννης Κιαπέκος avatar
        Γιάννης Κιαπέκος @ Γεώργιος Τ. 30/12/2014 14:29:26

        «όχι το ζόρισμα για 5-6 χρόνια» ώστε απλό ζόρισμα (sic) θεωρείς ότι υφίσταται ο λαός τα τελευταία χρόνια. Αλλά γιατί απορώ ; είπαμε οι βολευμένοι και οι χορτασμένοι θεωρούν τις αυτοκτονίες , το φαγητό από τα σκουπίδια, τα συσσίτια , το ξεσπίτωμα οικογενειών και πολλά άλλα, ζόρισμα !!!!!!

      • Άλυτη Εξίσωση avatar
        Άλυτη Εξίσωση @ Γεώργιος Τ. 30/12/2014 14:57:02

        - O άνεργος ''αφανισμό'', λέει την ανεργία του. - Ο βίαια εκπατρισμένος νέος επιστήμονας ''αφανισμό'', λέει την καταναγκαστική εξορία του. - Ο συνταξιούχος των 400 € ''αφανισμό'', λέει την καταδίκη του σε αργή....ευθανασία. - Ο νεόπτωχος κακοπληρωμένος ή και απλήρωτος εργαζόμενος ''αφανισμό'', λέει την βίαιη φτωχοποίησή του και τη δίχως ορατό τέρμα καταβύθισή του, στη μιζέρια. -Ο ενσυνείδητος και μη φιλοτομαριστής όμως πολίτης αυτής της χώραςπου πλήττεται αλλά ακόμα τα ...καταφέρνει, αναγνωρίζει ως ''αφανισμό'' την περιρρέουσα δυστυχία και την καταθλιπτική ατμόσφαιρα που επιβάλλεται σαν αρρώστια, εισπράττει προσωπικά την κάθε προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την κάθε υποχώρηση σε εκβιασμούς και χυδαίες πιέσεις, την κάθε επιβουλή κατά της ανεξαρτησίας της χώρας του, την κάθε ψευδολόγα υπόσχεση των τοκογλύφων, που οδηγεί σε παραπλάνηση κι αέναο δανεισμό-υποταγή. - Υπάρχουν βέβαια κι αυτοί που διασώθηκαν!! Κομματικοί φαντάροι; Παρατρεχάμενοι όλων των ειδών; Έχοντες και κατέχοντες; Φοροφυγάδες που τρέχουνε πιο γρήγορα κι από τον ...άνεμο; ....Φιλοτομαριστές ''νοικοκυραίοι'' που βρίσκονται στο απυρόβλητο κι έχουνε περιθώριο να προσμένουνε .... 5-6 χρόνια ακόμα μασουλώντας άφθονα ''έτοιμα'' (ή μήπως τελικά και ... πολλαπλασιάζοντάς τα;). Μην το συζητάμε λοιπόν. Πολλές Ελλάδες συνυπάρχουνε μέσα στην ίδια ΕΛΛΑΔΑ. Διαφορετικές πραγματικότητες, διαφορετικές αντιλήψεις, διαφορετικές προτάσεις. Στις 25 Ιανουαρίου 2015 ''συνεδριάζουμε'' και η πλειοψηφία, επαναπροσδιορίζει την κοινή μας ρότα.... Κανείς με ''άλλη ζωή'' δεν γίνεται ποτέ να πείσει μα ούτε να τρομάξει τον απέναντι, που τη βιώνει διαφορετικά τελικά την ...ανάπτυξη. Εξαρτάται αν την κοιτάς από το γκρίζο αμπάρι ή από την αναπαυτική σεζλόνγκ του καταστρώματος πλάι στην πισίνα, τελικά τη ζωή. Ποτέ, όσοι και να ωρύονται με όσο θυμό, δεν θα’ ναι μόνο μία η ‘’αλήθεια’’. Μονόδρομοι δεν υπάρχουν. Ψυχραιμία, σοβαρότητα και αλληλοσεβασμός ας επικρατήσουνε στις δράσεις και στις αποφάσεις μας.Kαι στις 26 Ιανουαρίου 2015, πάλι μαζί θα ...ταξιδεύουμε. A να γκα στι κά !!

  3. Μανιάτης avatar
    Μανιάτης 30/12/2014 11:14:51

    Το άρθρο θέτει το κυρίαρχο ζήτημα της Πολιτικής στην εποχή μας: Τον περιορισμό των εναλλακτικών προτάσεων. Επί της ουσίας, πρόκειται για απογύμνωση της έννοιας της Δημοκρατίας από τα ιδεατά της χαρακτηριστικά της και για την υποβάθμισή της σε εργαλείο διαχείρισης και χειραγώγησης. Το άρθρο επιβεβαιώνει το διαπιστωμένο πλέον: Την σταθερή πορεία των κοινωνιών της Ευρώπης προς καθεστώς κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού.

  4. βαγγέλας avatar
    βαγγέλας 30/12/2014 11:36:08

    Το άρθρο, πολύ σωστά επισημαίνει, από τη σκοπιά των αγγλοσαξώνων, ότι η αδυναμία του ευρώ είναι στο ότι η ύπαρξή του εξαρτάται από τη συναίνεση 18 χωρών. Και αυτή η συναίνεση είναι κάθε άλλο παρά εγγυημένη. Μάλλον οι παραπάνω σχολιαστές δεν αντιλήφθηκαν, ίσως διότι οι προκαταλήψεις τους δεν τους επέτρεψαν να διαβάσουν το άρθρο, ότι ο αρθρογράφος, αν ήταν να προτείνει κάτι, δεν θα ήταν η κατάργηση των εκλογών αλλά η κατάργηση του ευρώ.

  5. βαγγέλας avatar
    βαγγέλας 30/12/2014 12:03:02

    Επί πλέον λέει ΚΑΤΙ το άρθρο που λίγοι στην Ελλάδα δείχνουν να το έχουν κατανοήσει. Οι αγγλοσαξωνικές αντι - ευρώ δυνάμεις το ξέρουν πολύ καλά, αλλά κάνουν ότι δεν το ξέρουν και πιέζουν την κατάσταση επισημαίνοντας με συνεχή δημοσιεύματα τη μη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους απλά διότι θέλουν να "ξεμπροστιάσουν" την παρακάτω ευρωπαϊκή πολιτική στους ψηφοφόρους των βόρειων ευρωπαϊκών χωρών, πολιτική πάντως που εμάς τους Έλληνες μας συμφέρει, αλλά ανοήτως κάποιοι συντασσόμαστε με τις αντι-ευρώ δυνάμεις, επαναλαμβάνοντας ότι λένε αυτοί περί μη βιωσιμότητας του χρέους. Τι είναι αυτό το ΚΑΤΙ; Ιδού: "Αλλά η πολιτική «επεκτεινόμαστε και υποκρινόμαστε» (παρατείνουμε την περίοδο αποπληρωμής, αλλά προσποιούμαστε ότι όλα τα χρέη τελικά θα καταβληθούν) ήταν απαραίτητη για να μπορέσει η Άνγκελα Μέρκελ, η καγκελάριος της Γερμανίας, να πείσει τους ψηφοφόρους της να συμφωνήσουν σε διαδοχικές διασώσεις. Αν πουν από τώρα στους Γερμανούς ψηφοφόρους ότι όλα αυτά τα δάνεια προς την Ελλάδα δεν θα πληρωθούν, στην πραγματικότητα, μπορεί επίσης να οδηγήσουν στα άκρα. Η ανερχόμενη δύναμη στη γερμανική πολιτική είναι στη δεξιά, όχι στην αριστερά, με τη μορφή του αντιευρωπαϊκού κόμματος Εναλλακτικοί για τη Γερμανία (AFD)."

    • Γεώργιος Τ. avatar
      Γεώργιος Τ. @ βαγγέλας 30/12/2014 12:16:31

      Πολύ σωστός. Ας το σκεφτούν όσοι νομίζουν ότι μόνοι μας μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε και ότι υπάρχουν σύμμαχοι (ΗΠΑ, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία) που θα μας σταθούν αν το παίξουμε κομμάντος που θα αλλάξουμε την Ευρώπη με το ζόρι...

    • George N avatar
      George N @ βαγγέλας 30/12/2014 12:50:36

      Η Αγγλοσαξωνική θεώρηση βλέπει το χρέος ως μια συμφωνία που ενδέχεται και να αναθεωρηθεί αν το επιβάλουν οι συνθήκες. Σε αυτήν την περίπτωση ο δανειστής καταγράφει χασούρα που οφείλεται στην ανικανότητά του να δει εγκαίρως τις διαφορετικές συνθήκες και η ζωή προχωράει. Στην ηπειρωτική Ευρώπη κάτι τέτοιο είναι ξένο, οι διαφορετικές συνθήκες επιβαρύνουν τον οφειλέτη μια κι αυτός δεν μπόρεσε να δει σωστά την κατάστασή του στο μέλλον και έτσι ξεγέλασε τον δανειστή, οπότε η επαφή με την πραγματικότητα γίνεται με υποκριτικό τρόπο. πχ με δάνεια που θα λήξουν λίγο πριν την δευτέρα παρουσία με πολύ χαμηλά επιτόκια. Σε NPV terms είναι το ίδιο. Διαφέρει η μέθοδος όχι το αποτέλεσμα μια και αυτό εξαρτάται από πιο ισχυρές δυνάμεις όπως η πραγματικότητα και η ανάγκη. Πρόκειται για διαφορετικές κουλτούρες οπότε είναι καταδικασμένες να μιλάνε χωρίς να μπορεί να κατανοήσει η μία την άλλη. Στην εξίσωση μπαίνει και μια τρίτη, η Ελληνική-ξένη και προς τις δύο, που βλέπει κάθε συμφωνία ως το νέο σημείο έναρξης διαπραγματεύσεων, για να περιπλέξει τα πράγματα ακόμα πιο πολύ.

      • Manowar avatar
        Manowar @ George N 31/12/2014 08:44:51

        Η Αγγλοσαξωνική θεώρηση έχει όνομα και λέγεται "Αγγλικό Δίκαιο" που αποτελεί μία εξευγενισμένη έκδοση του "Οθωμανικού Δίκαιου" για όσους έχουν συνάψει κάποια μορφή δανεισμού με βάση αυτό. Αυτό που ουσιαστικά λένε το ΔΝΤ και οι Αγγλοσάξωνες είναι: δεν μας φαίνεται κακό να φάει 10 βουρδουλιές ένας ξένος κ@λος (βλέπε Γερμανίας).

        • George N avatar
          George N @ Manowar 31/12/2014 12:35:35

          Οι Αγγλοσάξωνες δεν είχαν ποτέ πρόβλημα να το κάνουν αυτό απευθείας όποτε ο συγκεκριμένος τα ζητούσε :-) Σε αυτό το δίκαιο είναι τα ήδη κουρεμένα ομόλογα και φαντάζομαι κανείς δεν ζητάει να ξανακουρευτούν. Τα διακρατικά, το ΔΝΤ, και τα χρέη στον EFSF/ESM δεν χρειάζονται κανένα δίκαιο για να προστατευθούν. Οι συγκεκριμένοι πιστωτές καλώς ή κακώς είναι....το δίκαιο και μόνο με συμφωνία μαζί τους θα μειωθούν τα χρέη. Η απόφαση δλδ θα είναι πολιτική. Επομένως θα λάβει υπόψιν την κουλτούρα των ψηφοφόρων τους. Αυτό που λέω είναι ότι στην Αγγλία ή στις ΗΠΑ θα πέρναγε ένα επιχείρημα "give them a chance so we can do business" για απευθείας μείωση χρέους ενώ στην Γερμανία ή στη Γαλλία καλύτερες πιθανότητες θα είχε το επιχείρημα ότι "θα τα πληρώσουν όλα μέχρι το τελευταίο μάρκο/φράγκο αλλά σε 100 χρόνια και με σχεδόν μηδενικό επιτόκιο". Στην πραγματικότητα φυσικά θα ήταν το ίδιο...

  6. Γεώργιος Τ. avatar
    Γεώργιος Τ. 30/12/2014 12:25:44

    Τι έγινε στην Ιταλία και τη Γαλλία που κυβερνούν οι κεντροαριστεροί βρε παιδιά; Γλίτωσαν τις μεταρρυθμίσεις και τις περικοπές επειδή δεν μπήκαν σε μνημόνια; ΟΧΙ! Και δεν μπόρεσαν να κάνουν αυτά που υποσχέθηκαν προεκλογικά και τώρα οι ακραίοι αυξάνουν και εκεί την εκλογική επιρροή τους. Που σημαίνει ότι υπάρχει γενικά πρόβλημα αντιμετώπισης της κρίσης χωρίς μείωση παροχών. Εδώ τα κάναμε με εκβιασμούς λόγω αδυναμίας αποπληρωμής παλαιοτέρων χρεών, εκεί το κάνουν επειδή μεγαλώνουν τα ελλείμματα και τα χρέη. Το θέμα είναι ότι εμείς ξεφύγαμε από ελλείμματα και το χρέος έπαψε να αυξάνει. Μένει να σταθεροποιηθεί η άνοδος του ΑΕΠ που ξεκίνησε προ 7 μηνών και να πέσει η ανεργία κι άλλο. Είμαστε στην έξοδο από την κρίση ήδη. Ποιος ο λόγος να σκεπτόμαστε με τον τρόπο του 2010 πια; Είναι απόλυτα ανόητο. Εκτός αν ξέρει κάποιος τον τρόπο να μεταφερθούμε όλοι παρέα σε μια μελλοντική Ελλάδα που θα έχουμε ήδη βγάλει πετρέλαια και φυσικά αέρια και θα αυξάνουν με 10% το χρόνο μισθοί και συντάξεις. Γιατί εγώ νομίζω πως αυτά γίνονται μόνο με σοβαρότητα και υπομονή. Όχι μαγικά κατά πως μας τάζει ο Τσίπρας που στη ζωή του δε ζορίστηκε ποτέ μιας και ως μαθητής λόγω καταλήψεων πέρναγε με σκονάκια και στο στρατό ήταν βύσμα πασόκου (ο ίδιος τα έχει πει αυτά) ενώ στο κόμμα του παρέδωσε την αρχηγία ο Αλαβάνος και τώρα δε μπορεί να ελέγξει τα στελέχη του που έχουν 10 διαφορετικές απόψεις για χρέος και διαπραγμάτευση. Αυτή η παιδική χαρά με τον άσχετο θα κυβερνήσει; Είμαστε με τα καλά μας;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.