#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
25/03/2011 15:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο νέος μετά-αμερικανικός κόσμος

Οι Αμερικανοί ώρες ώρες έχουν πλάκα. Εφαρμόζουν το «τραβάτε με κι ας κλαίω». Από τη μία θέλουν να έχουν το πρώτο λόγο στα παγκόσμια τεκταινόμενα, τους αρέσει ο ρόλος του πλανητάρχη, από την άλλη όμως συνεχώς γκρινιάζουν ότι είναι μόνοι, και ότι κανένας άλλος δεν τους βοηθά στις ευθύνες.Όταν όμως παίρνουν τη πρωτοβουλία κάποια άλλοι, τότε γκρινιάζουν για το μειωμένο τους ρόλο, και την απώλεια της επιρροής τους. Εν ολίγοις είναι πάντα ανικανοποίητοι.Αυτό ακριβώς εκφράζει και το παρακάτω άρθρο του αμερικανικού The Daily Beast:



Την ώρα που η Ευρώπη έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο στις λιβυκές επιχειρήσεις, αυτό που γίνεται φανερό είναι η παρακμή της αμερικανικής παγκόσμιας επιρροής.

Κάποιοι «αγαπούν» τον πόλεμο στη Λιβύη, κάποιοι άλλοι όχι. Οι περισσότεροι όμως συμφωνούν πως η Αμερική παρασύρθηκε, από τη … Γαλλία. Αυτός είναι ο νέος μετά-αμερικανικός κόσμος. Οι μελλοντικές επιλογές δεν θα είναι μεταξύ ανθρωπιστικών παρεμβάσεων υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, ή ανθρωπιστικών παρεμβάσεων υπό την ηγεσία άλλων χωρών. Όχι. Οι επιλογές θα είναι μεταξύ ανθρωπιστικών παρεμβάσεων υπό την ηγεσία άλλων, ή καθόλου ανθρωπιστικές παρεμβάσεις.

Μια σύγκριση με τη δεκαετία του 1990, αποδεικνύει τα παραπάνω. Τότε, με τη πρώην Γιουγκοσλαβία να διαλύεται, οι κυβερνήσεις της Δυτικής Ευρώπης επέμεναν να επέμβουν. Δεν μπορούσαν όμως, εξαιτίας της διάσπασής τους, αλλά και της στρατιωτικής τους αδυναμίας. Παράλληλα, αρνούνταν να διαχωρίσουν ηθικά τους δολοφόνους από τα θύματα. Το 1995, όταν ο πρόεδρος Κλίντον ανάγκασε τους Ευρωπαίους να παρέμβουν με έναν "ανθρωπιστικό" πόλεμο εναντίον της Σερβίας, «ο μεγάλος σκύλος γαύγισε».

Τότε όμως, ο «μεγάλος σκύλος» δεν ήταν μπλεγμένος σε άλλους πολέμους. Ούτε δέχονταν οικονομικές προκλήσεις από την Ανατολική Ασία. Η αμερικανική οικονομία ήταν ανθηρή, και δεν υπήρχαν δημοσιονομικά προβλήματα. Αλλά, ακόμη και τότε, οι Αμερικανοί πολίτες στήριξαν την απόφαση του προέδρου τους για εμπλοκή, υπό τον όρο ότι δεν θα χάνονταν αμερικανικές ζωές.

Σήμερα, η δημοσιονομική κατάσταση της Αμερικής είναι τρομακτική. Το πεντάγωνο διεξάγει πόλεμο στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, προσπαθεί να αποφύγει πόλεμο με το Ιράν, και έχει και τα μάτια του συνεχώς καρφωμένα στη Κίνα. Με όλα αυτά, είναι περίεργο πώς πείστηκε η Αμερική να συμμετάσχει στις επιθέσεις στη Λιβύη. Μάλλον επειδή ο Ομπάμα δεσμεύτηκε πως θα πρόκειται κυρίως για ευρωπαϊκή υπόθεση. Ούτως ή άλλως, το αμερικανικό κοινό πάντοτε ήταν διστακτικό απέναντι στο ενδεχόμενο συμμετοχής σε «ανθρωπιστικούς» πολέμους. Τώρα όμως, και η ίδια η Αμερική έχει μειωμένες δυνατότητες για κάτι τέτοιο.

Και περιέργως, άνοιξε η όρεξη των Ευρωπαίων. Η στρατιωτική τους δυνατότητα είναι ακόμη ασήμαντη σε σχέση με αυτή των ΗΠΑ,  και πάσχουν από διχόνοια, η ντροπή τους όμως από την αδράνεια που επέδειξαν στη Βοσνία τους κατατρέχει. Σε γενικές γραμμές, οι Δυτικοευρωπαίοι είναι πολύ πιο φιλειρηνιστές από τους Αμερικάνους, αλλά αυτό αλλάζει όταν μιλάμε για γενοκτονίες. Για παράδειγμα, στην Αμερική, αυτό που συσπειρώνει τον κόσμο και τον κάνει να στηρίζει μια πολεμική εμπλοκή, είναι η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Σε αντίθεση, στην Ευρώπη, ο βασικός λόγος για να κινητοποιηθεί η κοινή γνώμη, είναι ο ανθρωπιστικός.

Η  Λιβύη είναι μια μεσογειακή χώρα. Για τη Γαλλία και την Ιταλία, είναι κάτι σαν το Μεξικό ή τη Γουατεμάλα για τις ΗΠΑ. Οικονομικά, γεωπολιτικά, και πολιτισμικά, η Ευρώπη είναι η κυρίαρχη επιρροή. Τα ευρωπαϊκά κράτη, κυρίως αυτά του Νότου, έχουν πολλά περισσότερα να χάσουν ή να κερδίσουν στη Λιβύη, από ότι οι ΗΠΑ. Για αυτό και είναι φυσιολογικό να έχουν τη πρωτοβουλία στις κινήσεις.

Το αν θα τα καταφέρουν, ή αν θα αντέξουν, να ανατρέψουν τον Καντάφι είναι αμφίβολο. Όμως, ο Ομπάμα τους δίνει την ευκαιρία να το προσπαθήσουν. Ο Ομπάμα ακολουθεί τη φιλοσοφία του Τόμας Τζέφερσον. Ότι για να διατηρηθεί η πολιτική και οικονομική αυτάρκεια της χώρας, θα πρέπει να αποφεύγονται οι «αυτοκρατορισμοί».  Οι Αμερικανοί πρόεδροι συνήθως ακολουθούν αυτή τη φιλοσοφία, όταν υπάρχει οικονομική στενότητα, λαϊκή δυσαρέσκεια, και μη δημοφιλείς πόλεμοι. Αυτή όμως η στάση, που ακολουθήθηκε στο παρελθόν εξαιτίας της εμπειρίας του Βιετνάμ, είναι επικίνδυνη. Μοιάζει λίγο με κυνισμό, αν όχι ηττοπάθεια.

Για αυτό ο Ομπάμα το «κάνει στη ζούλα». Προσπαθεί να μειώσει το κόστος της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, χωρίς να μειώσει τις φιλοδοξίες της χώρας του. Στο Αφγανιστάν βασίζεται όλο και πιο πολύ σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη, επειδή είναι πιο φτηνά σε χρήματα αλλά και σε αίμα. Παράλληλα προσπαθεί να μοιράσει τα βάρη και σε άλλους συμμάχους. Αυτό βλέπουμε να συμβαίνει και στη Λιβύη. Τα γεράκια του Λευκού Οίκου δεν θέλουν μια νέα Srebenica, και θέλουν το κόστος να μοιραστεί ισόποσα και με άλλους. Εξ ου και η εμπλοκή του Νικολά Σαρκοζί.

Θα πετύχει αυτή η τακτική; Κανένας δεν γνωρίζει. Όμως το να πιστεύουμε ότι θα μπορούσε να επαναληφθεί το παρελθόν, είναι απλά ψευδαίσθηση. Το μεγάλο ερώτημα για την Αμερική σήμερα είναι αν μπορούν να επιβιώσουν οι φιλελεύθερες ιδέες και αρχές της, σε μια εποχή μειωμένης αμερικανικής ισχύος. Όπως και να`χει,  η Λιβύη θα είναι ο τόπος όπου θα πάρουμε την απάντηση σε αυτό το ερώτημα.

S.A.-The Daily Beast

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Εν Πλώ avatar
    Εν Πλώ 25/03/2011 15:09:09

    Πολύ καλό. Εύγε.

  2. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 25/03/2011 15:41:38

    Συγγνώμη, αλλά μάλλον δεν διαβάζουν ούτε τις δικές τους αναλύσεις. Εάν πέσει η Λιβύη, πέφτει η Συρία, και η Συρία είναι η βιτρίνα. Τίνος, δεν ξέρω. Η Αμερική δεν ήθελε να μπλέξει, οι Γάλλοι και οι Αγγλοι ήθελαν, οι Γερμανοί το πάιζουν φιλοάραβες πηγαίνοντας πίσω σε πρακτικές 1900. Οι Γάλλοι μια χαρά ήθελαν να κάνουν κουμάντο, αλλά αντιδρούσαν Ολλανδοι και ...Τούρκοι. Οι Τούρκοι, εικάζω ήθελαν την Αμερική μέσα για να έχουν και αυτοί ρόλο, ενα΄με τους Γάλλους δεν είχαν.

    Όλο το πράγμα μυρίζει περίεργα. Οι πολύ συντηρητικοί Αμερικάνοι βλέπουν και στοιχεία Αφγανών ταλιμπάν στους "δημοκράτες" της Λιβύης. Μύλος.

    • Ο Θείος avatar
      Ο Θείος @ archaeopteryx 25/03/2011 15:57:26

      Ο Σαρκοζύ είναι όλο και πιό "επιθετικός", κατηγορεί τους πάντες ανοιχτά σήμερα για το "προπατορικό αμάρτημα Σρεμπρένιτσα". "Για να μη ξαναγίνει", αυτό επικαλείται.
      h**p://www.e-typos.com/content.aspx?catid=6&cid=20722
      Η Γαλλία ακολούθησε την τακτική "φυγή προς τα εμπρός", χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχε επέμβαση. Δεν είναι μόνον η εσωτερική αντιδημοφιλία του, ούτε το απόλυτο βάλτωμα των σχέσεων με τη Μέρκελ. Εκβιάζουν επανασχεδιασμό της όλης εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, περιορισμό του ΝΑΤΟ σε "συντονιστικό-τεχνικό ρόλο", βάζουν τη Γερμανική πολιτική σε σκληρό δίλημμα, τορπιλλίζουν ανοιχτά την επιβίωση της κυβέρνησης Μέρκελ. Τυπική Γκωλική στρατηγική, από τα χρόνια του 1960 -1970. Θα πετύχει; Άγνωστο, είναι υψηλού ρίσκου.
      Τον Ομπάμια τον βολεύει ο "δεύτερος ρόλος", έχει χάλια οικονομικά και 2 χαμένους πολέμους. Αλλά η αλεπού δεν γίνεται να κρατήσει εντελώς την ουρά της έξω.
      Το πιό "freak", archaeopteryx, είναι η σύμπτωση συντηρητικών Αμερικανών και συντηρητικών Γερμανών. Από την άλλη, Ρώσοι και Κινέζοι, σιγοσφυρίζουν ερωτικά τραγουδάκια, και δεν έχουν τίποτε να χάσουν.

      • archaeopteryx avatar
        archaeopteryx @ Ο Θείος 25/03/2011 18:55:23

        με τρωει ένα αφελές ερώτημα... Οι "πράσινοι" και οι "σοσιαλ-δημκρατικοί"... Τίνος παιχνίδι παίζουν; Των Ρώσων ή των ...Γερμανών; Στην Δύση, λένε για Ρώσους, εγώ τόσο καιρό βλέπω Γερμανούς... Χαζεύοντας κάτι τελευταίες δηλώσεις του Kohl (για τα ενεργειακά) αναρωτιέμαι μήπως και αυτοί έχουν βρει τον μπελά τους με τους Ανατολικογερμανούς... Τόσα χρόνια προπαγάνδα, κάτι θα τους έχει μείνει...

        • Ο Θείος avatar
          Ο Θείος @ archaeopteryx 25/03/2011 19:29:25

          Άν μιλάμε για Γερμανούς στο θέμα "Λιβύη - Β. Αφρική", οι SPD δεν δείχνουν να παίρνουν σαφή άποψη (βλέποντας και κάνοντας;).
          Οι Πράσινοι είναι "προσεκτικά" πιό κοντά στην Γαλλική θέση (την υπερκομματική, πλήν FN) . Υποστηρίζουν ότι η σημερινή Γερμανική εξωτερική πολιτική κάνει συνεχώς γκάφες, διασπά την ΕΕ και απομονώνει τη χώρα τους.
          Ο Χέλμουτ Κόλ σήμερα την "έπεσε" στην "πολιτική του κόρη" Μέρκελ για τους ελιγμούς της σχετικά με τα πυρηνικά εργοστάσια. "Δεν πρέπει να τα εγκαταλείψουν", λέει. Άλλοι Χριστιανοδημοκράτες, π.χ. ο πρώην Υπουργός Περιβάλλοντος Τέπφερ έχουν την ακριβώς αντίθετη άποψη από τον Κόλ.
          Ως προς την προσωπική μου άποψη, κλίνω στο εξής (που έχει να κάνει και με προσωπικούς δεσμούς): Τους πιό πιό "φιλορώσους" Γερμανούς θα τους βρείς στην SPD, αλλά είναι προσεκτικοί και δεν θέλουν ψύχρανση των σχέσεων με τους Γάλλους. Οι Πράσινοι (ιδού άλλο εξόχως παράδοξο, παρά τα πυρηνικά), φαίνεται να επιλέγουν στρατηγική συμπόρευση Γαλλίας - Γερμανίας (ο σκληρός "άξονας" του Ευρω-φεντεραλισμού). Οι Χριστιανοδημοκράτες αντιμετωπίζουν στρατηγικό δίλημμα, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι πρίν το φθινόπωρο θα έχουν αλλάξει σύμμαχο και θα έχουν συγκυβέρνηση με τους Σοσιαλδημοκράτες.
          Οι Ελεύθεροι Δημοκράτες είναι ήδη βαθειά στην κρίση πολιτικής προοπτικής.
          Για ότι αφορά τους Γάλλους, αρχίζει να διαφαίνεται μια επιθετική στάση, που φωνάζει "Γερμανία - οικονομικός γίγαντας, πολιτικός νάνος", και ασφαλώς προτιμούν ν' απαλλαγούν εντελώς από την Μέρκελ και το FDP.
          Αλλά το CDU είναι μάλλον αναγκασμένο ν' αλλάξει πολιτική.

          • archaeopteryx avatar
            archaeopteryx @ Ο Θείος 25/03/2011 21:03:31

            Ο Κολ έκραξε και τα αιολικά και τα φ/β
            Wir sollten uns nicht vorschnell und endgültig aus bestimmten Energiequellen verabschieden, wie Gas und Kohle, oder uns auf bestimmte Energien festlegen, wie Wind und Sonne
            αν το καταλαβαίνω σωστά...

          • Ο Θείος avatar
            Ο Θείος @ archaeopteryx 25/03/2011 21:15:16

            Ακριβώς. Και Ρωσικό αέριο (φροντίζει άλλωστε ο "φίλος Γκέρχαρντ"), και κάρβουνο (δικό τους έχουν άφθονο) και να μη προσκολληθούν μόνον στα αιολικά/ηλιακά.
            Ο παππούς θέλει να επαναφέρει την "ισορροπία του μέσου", το σύστημα έγινε ασταθές, έως αρκετά χαοτικό.

        • Ο Θείος avatar
          Ο Θείος @ archaeopteryx 25/03/2011 19:39:24

          Η Μέρκελ θα φύγει από την πολιτική με φιλοευρωπαικό φινάλε, θ αποκτήσει και υστεροφημία. Σαν τους συν-Ανατολικογερμανούς Έγκον Κρέντς και Γκύντερ Σαμπόφσκι, που άνοιξαν το Τείχος.
          Αλλά θα "πασάρει το μουτζούρη" στο FDP και θ' αφήσει τους διαδόχούς της στο CDU, μαζί με τους Σοσιαλδημοκράτες, να καλμάρουν τους βιομηχάνους, τους πυρηνικούς, τους ανανεώσιμους, τους Γάλλους, τους Άραβες αντικαθιστωτικούς, τους Ιρλανδούς, τους Έλληνες, τον Ομπάμια και προπαντός τον Γιουνκέρ, τον Όλι Ρέν και τον Μπαρόζο.
          "Φεύγω κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια".
          Είναι δουλειά για Γερμανούς "Ηρακλείς"

  3. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 25/03/2011 16:06:15

    Τυχαίο ότι και οι γραμμές ανεφοδιασμού του ΝΑΤΟ για το Αφγανιστάν περνούν όλο και περισσότερο από το Ουζμπεκιστάν, στενότατο σύμμαχο της Ρωσίας;
    h**p://www.time.com/time/world/article/0,8599,1874320,00.html
    Δεν τα λέμε, εδώ και αρκετό καιρό;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.