#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
07/01/2011 09:16
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο ανελέητος ταξικός πόλεμος των ΗΠΑ



Στην Αμερική διεξάγεται ένας σκληρός ταξικός πόλεμος, και οι πλούσιοι τον κερδίζουν, κρατώντας τους εργαζόμενους όμηρους.

Μια πρόσφατη έρευνα έδειξε πως το εισοδηματικό χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, έχει σπάσει κάθε ρεκόρ. Το κορυφαίο 20% των Αμερικανών, που κερδίζει πάνω από $100.000 ετησίως, εισέπραξε το 50% του συνολικού εισοδήματος της χώρας, ενώ το 15% του πληθυσμού που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, κερδίζει συνολικά μόλις το 3.4% του όλου εισοδήματος των ΗΠΑ.

Πρόκειται δηλαδή, όπως είπε και ο γερουσιαστής Bernie Sanders, για «έναν πόλεμο που διεξάγεται εναντίον της εργατικής τάξης της Αμερικής».

Κάθε μέρα βλέπουμε ειδήσεις για κάποια επιχείρηση που σημειώνει κέρδη μαμούθ, και για στελέχη που κερδίζουν τεράστια χρηματικά μπόνους. Την ίδια ώρα, που η μεσαία τάξη αντιμετωπίζει την ανεργία, ενώ πολλοί χάνουν ακόμη και τα σπίτια τους. Γιατί όμως δεν μιλά σχεδόν κανένας για αυτή τη μεγάλη ανισότητα;

Υπάρχουν τρεις εξηγήσεις. Η πρώτη είναι πως δεν αποτελεί πολιτική ορθότητα το να μιλά κανείς για ταξικό πόλεμο στην Αμερική. Οι συντηρητικοί κατάφεραν κα αποδυνάμωσαν την έκφραση ταξικός πόλεμος, με τις αντιδράσεις τους κάθε φορά που υπήρχε το ενδεχόμενο αύξησης της φορολογίας των πλουσίων. Ως αποτέλεσμα, οι Δημοκρατικοί αρνούνται να πιστέψουν ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε πλουτοκρατικό καθεστώς, και πως οι πλούσιοι κρατάνε όμηρους όλους τους υπόλοιπους.

Μια άλλη εξήγηση είναι ότι τα συντηρητικά ΜΜΕ έχουν καταστεί τόσο ισχυρά, που τα περισσότερα από αυτά, όπως είναι το CNN και η  New York Times, φοβούνται να αναφερθούν στον συστηματικό πόλεμο των ελίτ εναντίον των εργαζομένων. Δεν είναι θέμα που θέλουν να αγγίξουν, και όταν το κάνουν, δέχονται επίθεση πως είναι πολύ… σοσιαλιστές.

Μια τρίτη και πιο ανησυχητική εξήγηση είναι πως οι πολίτες πάσχουν από μια συλλογική ψύχωση. Πολλοί Αμερικανοί θεωρούν ότι η χώρα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς του πλούσιους, και συνεπώς τους προστατεύουν. Ο διάσημος κωμικός Groucho Marx είχε πει κάποτε ένα σχετικό ανέκδοτο: Πάει κάποιος στον ψυχίατρο και του λέει: «Ο αδελφός μου νομίζει πως είναι κότα». Απαντά ο γιατρός: «Φοβερό. Γιατί δεν του λέτε την αλήθεια;». Και ο άνδρας λέει: «Θα το κάναμε, αλλά χρειαζόμαστε τα αυγά…».

Έτσι κι οι Αμερικάνοι δεν λένε την αλήθεια για τον ταξικό πόλεμο που ζούνε, επειδή πιστεύουν πως «χρειάζονται τα αυγά». Ως έθνος, έχει αναπτυχθεί ένα σύνδρομο της Στοκχόλμης, και όλοι συμπεριφέρονται σαν μαγεμένοι από τους δεσμοφύλακές τους.

Ο υπουργός προπαγάνδας του Χίτλερ, Joseph Goebbels είχε πει: «Αν πεις ένα αρκετά μεγάλο ψέμα, και το επαναλαμβάνεις συνεχώς, στο τέλος ο κόσμος θα το πιστέψει». Αυτό έχει συμβεί και στην Αμερική, όσον αφορά στην οικονομική της πραγματικότητα. Οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν πει (επιτυχώς) ένα μεγάλο ψέμα. Κάθε μέρα έχουν να λένε πως για όλα φταίει το μεγάλο κράτος, και όχι το υπάρχον διαλυμένο οικονομικό σύστημα. Συνεχίζουν να διαδίδουν πως όταν οι πλούσιοι αγοράζουν Φερράρι και διαμάντια, αυτό κάνει  καλό στην οικονομία. Αυτό όμως είναι λάθος, και οι απλοί πολίτες δεν το αντιλαμβάνονται. Έχουν πιστέψει κι αυτοί, πως αν οι ζάπλουτοι πληρώσουν μεγαλύτερο φόρο, θα πληγεί η οικονομία. Ως λαός, οι Αμερικάνοι είναι κρατούμενοι, που όμως έχουν ερωτευτεί τους δεσμοφύλακές τους. Την ώρα που η χώρα κυριολεκτικά λεηλατείται, οι περισσότεροι πολίτες αρκούνται να ξαπλώνουν στον καναπέ και να παρακολουθούν εκπομπές όπως το American Idol, που τους έχουν πείσει ότι με λίγη τύχη, ο οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει πλούσιος και διάσημος. Και όχι μόνο δεν θυμώνουν με τους πλούσιους, αλλά θέλουν να τους μιμηθούν!

Τι μπορεί να κάνει κανείς για να αφυπνίσει τους Αμερικάνους και να τους βγάλει από το κώμα στο οποίο βρίσκονται; Αυτό που χρειάζεται είναι ένα συντονισμένο μήνυμα που θα πάει κόντρα στα ψέματα των πλουτοκρατών. Ένα μήνυμα του στυλ: «Ο αδελφός σου δεν είναι κότα. Δεν χρειάζεσαι τα δηλητηριασμένα του αυγά».

Πρέπει να καταστεί σαφές ότι η χώρα χρειάζεται μια δίκαιη οικονομία που να λειτουργεί για όλους, όχι μόνο για τους ισχυρούς. Μια οικονομία στην οποία όλοι εργάζονται και στην οποία η απασχόληση για όλους είναι πιο σημαντική από τα κέρδη κάποιων λίγων. Μια οικονομία που προωθεί τη δημοκρατία και που δεν χρειάζεται ομήρους. Όπως άλλωστε διακήρυξε και ο Thomas Jefferson: «Η φροντίδα για την ανθρώπινη ζωή και την ευτυχία… είναι ο μόνος αντικειμενικός σκοπός της καλής διακυβέρνησης».

S.A.- opEdNews

ΣΧΟΛΙΑ

  1. hollystone avatar
    hollystone 07/01/2011 09:41:23

    The American fuckin dream!!!

  2. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 07/01/2011 10:01:47

    opEdNews... Κατά μία εκδοχή που λέγεται ανοιχτά από συντηρητικούς (και δεν ξέρω τι απήχηση έχει τον πολύ κοσμο), οι ιδιρυτές είναι τέως κομμουνιστές, αναρχικοί, συνοδοιπόροι κλπ. Εγώ δεν παίρνω θέση, αλλά...

    Τα half-Jeffersonian, half Marxist εγώ τα ακούω pinco-faggot-commie, αλλά τι να κάνουμε... έχει και τέτοιους ο μπαξές. Η προπαγάνδα τους είναι δυσανάλλογη της απήχησης που έχουν , αλλά η προπαγάνδα, προπαγάνδα.

  3. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 07/01/2011 11:01:16

    Φαντάζομαι να γνωρίζεις πόσο δύσκολο είναι να δηλώνεις τέτοιες θέσεις στην Αμερική, όπου και απλά η νύξη ότι κάτι είναι σοσιαλιστικό, σου ανοίγει το δρόμο για τον Καιάδα.
    Καλό είναι να υπάρχουν και τέτοιες απόψεις από το Αμέρικα, και να ακούγονται, για να θυμόμαστε πως υπάρχουν και άλλου είδους Αμερικάνοι, πλην των στερεότυπων που κυριαρχούν.

  4. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 07/01/2011 11:24:11

    Ποιά θές; Τα πινκο κλπ, ή τα άλλα που έχουν τον Ομπάμα με καπελάκι Μάο; Χαμός γίνεται.

    Εάν έρθει κάποιος από τον Αρη και πάει να διαμορφώσει άποψη από τα Αμερικάνικα μπλογκς θα πει ότι πάνε για εμφύλιο. Βγήκαν στην φόρα ντηκλασιφάϊντ από το Venona Project (h++p://en.wikipedia.org/wiki/Venona_project) και ο Goldwater και ο Μακκάρθυ "τώρα δικαιώνονται" (και δεν το λέω καθόλου ειρωνικά), αν το δεις από την δική τους σκοπιά.

    Οι τύποι του OpEdNews (αλλά και πολλοί Δημοκρατικοί) έχουν ...φάκελλο. :-)

  5. tiramola avatar
    tiramola 07/01/2011 12:16:05

    Καλημέρα Strange και χρόνια πολλά.
    Πάντα με πολύ ενδιαφέρον οι αναρτήσεις σου.

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ tiramola 07/01/2011 12:55:49

      Το παλεύω "εξ αριστερών" όσο μπορώ, και όσο ακόμη διατηρώ κάποιες λίγες νεανικές "ψευδαισθήσεις".
      Χρόνια μας Πολλά.

  6. Προφήτης avatar
    Προφήτης 07/01/2011 16:13:33

    Όπως οι Αλβανοί το 90 ξεχύθηκαν (δυστυχώς) στην Ελλάδα, οι διαχρονικοί "Αλβανοί" όλης της Υφηλίου πήγαν να γίνουν "πλούσιοι" στο Αμέρικα.

    Ένας από τους μεγαλύτερους πολιτικούς αναλυτές στην Ιστορία, ο Αλέξις Ντε Τωκβίλ, περιηγήθηκε στην Αμερική μόλις 40 χρόνια μετά την ανακήρυξη της σε ανεξάρτητο κράτος.
    Διείδε την ιστορική πορεία αυτής της "κοινωνίας", που δεν είχε κανένα άλλο συνδετικό στοιχείο εκτός από την μανία των μαζωμάτων για φαταούλικο πλουτισμό, και περιέγραψε εναργώς ό,τι συμβαίνει σήμερα.
    Ούτε 10 χιλ στα 300 εκατ δεν θα τον έχουν διαβάσει.

    "Αυτή η χώρα είναι ένα κακό ανέκδοτο" είπε ένας Ινδιάνος αρχηγός.

    Βιαίως εξορισθέντες, κακομοίρηδες, αποδιωγμένοι ή τυχοδιώκτες, στην πλειοψηφία.
    Με το σύμπλεγμα του μειονεκτικού που αναγκάστηκε να εκπατρισθεί, γιατί ένας που ήταν νοικοκύρης στον τόπο του δεν πέρναγε Ατλαντικό για να "προκόψει".

    Με τι μορφωτικό επίπεδο να αντιληφθεί ο χλέμπουρας κοινωνικούς διαχωρισμούς;
    Αλλά και να αντιληφθεί πώς να αποδεχθεί την κοινωνική του θέση και να αναγνωρίσει ότι είναι η τελευταία τρύπα της φλογέρας ;
    Αφού φαντασιώνεται ότι θα γίνει ...Ροκφέλλερ.
    The American Dream, my ass.
    Γιαυτό δεν αντιδρά όταν τον μαμάνε.

    Οι τρεις παράγοντες που αναφέρει η ανάρτηση ισχύουν και σωρευτικά και συνδυασμένα αλλά λείπουν πολλοί άλλοι επεξηγηματικοί.
    Απλά στην Αμερική τελειοποιήθηκαν οι μηχανισμοί ελέγχου της μάζας.
    Τούς έκαναν τόσο ηλίθιους ώστε οι ξυπόλητοι Ρεπουμπλικάνοι (οι βλάκες δηλαδή, γιατί αυτοί που εισοδεύουν από το λόμπυ της ιδιωτικής υγείας εύλογα την πολεμούν) πολεμούν το συμφέρον τους αρνούμενοι ένα κοινωνικό αγαθό που συνδέεται με την διατήρηση της ίδιας της ζωής, τη Δημόσια Υγεία.
    (Εννοώ την ιδέα, το concept, οι λεπτομέρειες εφαρμογής είναι άλλη συζήτηση).

    Μέχρι τον Β΄ΠΠ υπήρχαν στοιχεία "κοινωνίας".
    Μετά, στην αυτοκρατορική εποχή, έγινε καθαρή πλουτοκρατία.
    «Το καθεστώς μας είναι Plutonomy» όπως λένε οι εκθέσεις της Citibank.
    Οι Αμερικανοί που αντιλαμβάνονται τι γίνεται στην Αμερική ουσιαστικά νοιώθουν εξόριστοι. Και βέβαια εκτός από κάτι λίγο στον ακαδημαϊκό χώρο ο πολιτικός διάλογος είναι εξοβελισμένος.

    Α, 50 εκατομμύρια ζούνε με κουπόνια. Υπερδύναμη και στην εξαθλίωση.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.