Ουκρανία: η κρίση στην Ευρώπη και η έλλειψη ηγεσίας διεθνώς
20/02/2014 12:26
του ΤόμαςΤζέφερσον
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ουκρανία: η κρίση στην Ευρώπη και η έλλειψη ηγεσίας διεθνώς

Σήμερα στο Βερολίνο, το Παρίσι, το Λονδίνο, και στην Ουάσινγκτον, δυστυχώς για την Ευρώπη, έχουμε κατώτερους του μετρίου ηγέτες που πειραματίζονται μέσα στην ανικανότητα τους να διαχειριστούν την έντονη οικονομική, πολιτική, και κοινωνική κρίση σε όλη την Ευρώπη

Η σφοδρή επιδείνωση της κρίσης στην Ουκρανία, για την οποία θα πρέπει να πούμε είχε γράψει και προβλέψει το ΑΝΤΙNEWS, είναι βέβαιο ότι στην περίπτωση που δεν εκτονωθεί, θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή οικονομία γενικότερα αλλά και στην πορεία της Ευρωζώνης, με δεδομένο ότι σημαντικές χώρες του μπλοκ είναι άρρηκτα συνδεδεμένες στον ενεργειακό και όχι μόνο τομέα με το Κίεβο.

Για πολλές δεκαετίες και ειδικά μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το κέντρο της προσοχής του πλανήτη ήταν στραμμένο στην καυτή περιοχή της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου.

Σήμερα όπως δείχνει και η συμφωνία με το Ιράν, αλλά και ο δρόμος που φαίνεται να παίρνει η διαδικασία επίλυσης του Μεσανατολικού, η συγκεκριμένη περιοχή μπαίνει σε μια πορεία ηρεμίας και κλεισίματος των παραδοσιακών μετώπων έντασης.

Αντίθετα, την ίδια στιγμή μέτωπα που θεωρούσαμε κλειστά μετά την ολοκλήρωση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και της επικράτησης του διπολισμού του Ψυχρού Πολέμου στην Ευρώπη, αρχίζουν να φουντώνουν. Το παιχνίδι μεταφέρεται στην Ανατολική Μεσόγειο και στην καρδιά της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Η κρίση στην Ουκρανία, μια χώρα κλειδί για τη σταθερότητα της Ευρώπης, βρίσκεται στην κορυφή αυτών των προβλημάτων. Δεν είναι όπως η μόνη περίπτωση. Η Σκωτία βρίσκεται προ των πυλών δημοψηφίσματος για ανεξαρτητοποίηση από τη Μεγάλη Βρετανία, με αποτέλεσμα να προκαλέσει σειρά απειλών από τον Πρωθυπουργό Ντέηβιντ Κάμερον, τον Αναπληρωτή Πρωθυπουργό, και τον Υπουργό Οικονομίας, ότι σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα είναι δυνατή, η χρήση της λίρας ως νομίσματος από του Σκωτσέζους. Στην Ισπανία υπάρχει παρόμοιο πρόβλημα τάσεων ανεξαρτησίας από την Καταλονία, με την Ισπανική κυβέρνηση να δεσμεύεται ότι θα μπλοκάρει τα σχέδια για διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Ακόμη και στην ίδια τη Μεγάλη Βρετανία, υπάρχει δέσμευση του Πρωθυπουργού για διεξαγωγή δημοψηφίσματος με ερώτημα την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Και το μεγαλύτερο πρόβλημα από όλα έχει να κάνει με τις σκληρές πολιτικές που εφαρμόζονται στην ΕΕ για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, με μοχλό πίεσης τη Γερμανία, και οι οποίες έχουν σαν αποτέλεσμα να έχουν ενισχύσει δραματικά τα αντιευρωπαϊκά αισθήματα, τις ακραίες απόψεις εθνικισμού, το κλίμα ξενοφοβίας και μια σειρά τάσεων που αρχίζουν όλο και περισσότερο να θυμίζουν την προπολεμική Ευρώπη, η οποία οδηγήθηκε στην καταστροφή.

Όλη αυτή η κατάσταση αναδεικνύει έντονα και ένα πρόβλημα το οποίο σε συνδυασμό με τα παραπάνω δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ το οποίο καθιστά το μέλλον της Γηραιάς Ηπείρου αβέβαιο και γεμάτο παγίδες.

Το πρόβλημα αυτό είναι η έλλειψη ηγεσίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Δυστυχώς σήμερα στην Ευρώπη δεν υπάρχουν ηγέτες όπως ο Αντενάουερ, ο Μπράντ, ο Κώλ, ο Σμίθ, ο Μιτεράν, η Θάτσερ, που άσχετα με το εάν κάποιος συμφωνούσε ή όχι μαζί τους πολιτικά, είχαν αποδείξει ότι ήξεραν να διαχειρίζονται κρίσεις. Πόσο μάλλον ηγέτες τύπου Ουίνστον Τσόρτσιλ και Ντε Γκώλ, αυτό ούτε καν το συζητάμε.

Η ίδια μετριότητα επικρατεί σήμερα και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Πρόεδροι των ΗΠΑ, παραδοσιακά έχουν τεράστια επιρροή στη σταθερότητα, την πρόοδο, και τις εξελίξεις στην Ευρώπη. Δυστυχώς δεν υπάρχει ένας Ρόναλντ Ρέιγκαν, ένας Τζόρτζ Μπούς (πατέρας), και γιατί όχι ένας μαέστρος Μπίλ Κλίντον.

Σήμερα στο Βερολίνο, το Παρίσι, το Λονδίνο, και στην Ουάσινγκτον, δυστυχώς για την Ευρώπη, έχουμε κατώτερους του μετρίου ηγέτες που πειραματίζονται μέσα στην ανικανότητα τους να διαχειριστούν την έντονη οικονομική, πολιτική, και κοινωνική κρίση σε όλη την Ευρώπη. Και με έναν Μπαράκ Ομπάμα, να είναι κάτι παραπάνω από ελλιπής να παίξει το ρόλο του ηγέτη του ελεύθερου κόσμου, όπως παραδοσιακά έκαναν στη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο εποχή, οι Πρόεδροι των ΗΠΑ.

Η κατάσταση αυτή βέβαια, προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν σημαίνει ότι αποτελεί απάντηση η στροφή σε πολιτικές δυνάμεις και πολιτικούς που ίνδαλμά τους αποτελεί ο Ούγκο Τσάβες και ο ακραίος εθνικισμός – ναζισμός.

Η ενδεδειγμένη στις παρούσες συνθήκες επιλογή είναι η στήριξη δυνάμεων και ηγετών οι οποίοι, στα μέτρα του δυνατού, και ο καθένας ανάλογα με το μέγεθος και την επιρροή της χώρας του, μπορούν να δώσουν τη μάχη για τη διατήρηση της σταθερότητας και της σταδιακής και με προσεκτικά βήματα εξόδου από την κρίση.

Στο πλαίσιο αυτό και έχοντας στο μυαλό του αυτή τη σκληρή πραγματικότητα, θα πρέπει κάθε σώφρων έλληνας πολίτης να κινηθεί όταν θα βρεθεί πάνω από την κάλπη των επερχόμενων Ευρωεκλογών, οι οποίες πέρα από κάθε αμφιβολία αποτελούν τη σοβαρότερη εκλογική αναμέτρηση για το μέλλον σε ευρωπαϊκό επίπεδο από την ίδρυση της ενωμένης Ευρώπης.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. A Ukrainian avatar
    A Ukrainian 21/02/2014 10:48:24

    Θα μπορούσατε να εξηγήσετε γιατί η Ουκρανία είναι χώρα κλειδί για την σταθερότητα της ΕυρωπαΪκής Ένωσης;

    • Τόμας Τζέφερσον avatar
      Τόμας Τζέφερσον @ A Ukrainian 21/02/2014 16:26:08

      Η Ουκρανία είναι κομβική χώρα στον τομέα της ενέργειας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Γεωπολιτικά βρίσκεται σε μια θέση σταυροδρόμι μεταξύ της Ρωσίας και των χωρών της Δυτικής Ευρώπης. Ο τομέας της ενέργειας είναι σύμφωνα με σοβαρούς αναλυτές αυτός που θα κρίνει το οικονομικό και όχι μόνο μέλλον των χωρών της Ευρώπης. Με δεδομένο λοιπόν ότι η Ουκρανία είναι κομβική χώρα για τη μεταφορά και παροχή ενέργειας στην Ευρώπη, αυτόματα καθίσταται χώρα κλειδί για την σταθερότητα και το μέλλον της ΕΕ.

      • Αρης- avatar
        Αρης- @ Τόμας Τζέφερσον 21/02/2014 19:37:24

        Δηλαδή αν ένα τμήμα του ουκρανικού λαού δεν στρεφόταν προς την Ευρώπη μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η ΕΕ δεν είχε ελπίδες ύπαρξης? ή απλά θα έβρισκε άλλη ισορροπία? Μήπως τελικά προτιμάει να σφαχτούν και κάμποσοι Ουκρανοί όπως πριν οι Γιουγκοσλάβοι, γιατί η ενεργειακή της ισορροπία εξασφαλίζεται ευκολώτερα μέσω Ουκρανίας? Με άλλα λόγια ο θάνατός τους η ζωή μας ως συνήθως? Γιατί και με μας μπορούσαν σε 5 λεπτά να βρουν λύση χωρίς θύματα, (Ρομάνο Πρόντι) αλλά τα θύματα δεν φαίνεται να τους απασχολούν ποτέ διότι τα θεωρούν απλά "παράπλευρες απώλειες",ή όπως παλιότερα το λέγανε "κρέας για τα κανόνια"...

      • A Ukrainian avatar
        A Ukrainian @ Τόμας Τζέφερσον 21/02/2014 21:59:30

        Υπ'αυτήν την έννοια, έχετε δίκιο. Όμως με αυτόν τον τρόπο δεν εξυπηρετούνται τα συμφέροντα του ουκρανικού λαού, ο οποίος κατά 90% δεν συμφωνεί με την προσέγγιση στην Ε.Ε.

    • Μπαμπης avatar
      Μπαμπης @ A Ukrainian 21/02/2014 16:46:29

      Μάλλον με την έννοια ότι είναι από τα κλειδιά όχι για την ασφάλεια της Ευρώπης αλλά όλου του κόσμου.Δίπλα στη Ρωσία που δεν θέλει να πατήσουν πόδι εκεί οι δυτικοί.Μια χαρά αφορμή για παγκόσμιο πόλεμο.Αν θυμάμαι καλά η μεγάλη σκακιέρα του Μπρεζίνσκι εκδόθηκε το 1998 και ήδη από τότε θεωρούσε την Ουκρανία κλειδί για το μέλλον της Αμερικής στον καινούργιο κόσμο χωρίς τη Σοβιετική Ενωση.

  2. pythagorean avatar
    pythagorean 21/02/2014 17:07:19

    Ο "μαέστρος" Κλίντον, αντί να αξιοποιήσει το "peace divident" του τέλους του ψτχρού πολέμου, έδωσε γη και ύδωρ στους ισλαμιστές του Ιζετμπέγκοβιτς που κατέστρεψαν τη Βοσνία και στους κατσαπλιάδες / μαφιόζους του Κοσόβου που κυριάρχηασαν στο παγκόσμιο εμπόριο ηρωίνης.

  3. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 22/02/2014 02:00:54

    Οι Ρέηγκαν και Μπούς senior βαρύνονται με το τερατώδες αυτογκόλ της ενίσχυσης του ισλαμικού εξτρεμισμού. Η πολιτική τους στο Αφγανιστάν για να εκδιώξουν τους Ρώσους ("ο εχθρός του εχθρού μου ειναι φίλος μου") μακροπρόθεσμα απέβη εις βάρος της παγκόσμιας κατάστασης και κυρίως εις βάρος των ΗΠΑ. Το Αφγανιστάν ήταν το Βιετνάμ των Σοβιετικών. Αλλά αυτό δεν απαλλάσσει τους Αμερικανούς ηγέτες απο την στρατηγική τους μυωπία. Ο ψυχροπολεμικός διπολισμός δεν ήταν παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος - υπήρχαν και άλλοι παίκτες στον κόσμο. Πολύ περισσότερο τώρα.

  4. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 22/02/2014 02:08:02

    Μια αποσύνθεση της Ουκρανίας θα ήταν μελλοντικά δυνητικός κίνδυνος και για την ίδια τη Ρωσική Ομοσπονδία. Το συμφέρον της Ρωσίας είναι μια ενιαία Ουκρανία. Της ΕΕ επίσης. Το τελευταίο που της χρειάζεται είναι κινούμενες βόμβες στα σύνορα ΕΕ-Ρωσίας. Η σημερινή Αμερικανική πολιτική επίσης χρειάζεται ήρεμη προσέγγιση με την Ρωσία. Μόνον οι στρατηγικοί φονταμενταλιστές στις ΗΠΑ (που δεν μπορούν να αποδεχθούν την πραγματικότητα του πολυπολικού κόσμου) - και κυρίως το πετρελαιικό λόμπυ των ΗΠΑ που βλέπει ως ΝΟ1 πεδίο ανταγωνισμού τους Ρωσικούς υδρογονάνθρακες - θα είχε συμφέρον από αναζωπύρωση ενός ρετρό ψυχροπολεμικού κλίματος

  5. Ελλην Πολίτης avatar
    Ελλην Πολίτης 22/02/2014 18:00:07

    Ο Ουκρανικός λαός (έθνος) έχει αποδείξει με την ιστορία του την επιθυμία του να παραμείνει ανεξάρτητος η Ρωσσία η οποία το έχει δηλώσει ήδη ότι επιθυμεί τον διαμελισμό της. Η Ουκρανία έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, αυτοπροσδιορισμού και να αποφασίσει η ίδια για το μέλλον της, πέρα απο προφητείες και απειλές περί Γ' ΠΠ. Χρέος όλων των δημοκρατικών και ελεύθερων κρατών είναι να υποστηρίξουμε την Ουκρανία που δέχεται οικονομικό πόλεμο απο την Ρωσσία (κλείσιμο αγωγών αερίου κατά βούληση) και να αποκρούσει την προσπάθεια ένταξης στη Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (η Ρωσσική ΕΟΚ, αναβίωση της Τσαρικής αυτοκρατορίας). Ας θυμηθούμε τα εκατομμύρια Ουκρανών που οι μπολσεβίκοι οδήγησαν στον θάνατο απο πείνα τον μεσοπόλεμο, τις δύο προσπάθειες Ρωσσοποίησης της περιοχής, την ένοπλη Ουκρανική εθνική αντίσταση.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.