#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
09/11/2010 14:31
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Οι επιλογές της Τουρκίας και οι συνέπειές τους





Την ώρα που όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στις ταλαιπωρημένες σχέσεις Ισραήλ- Παλαιστινίων, οι Ισραηλινοί έχουν και ένα δεύτερο ανοιχτό μέτωπο, οι προεκτάσεις του οποίου μπορεί να είναι δυσμενείς για το μέλλον της Μέσης Ανατολής. Πρόκειται για το αδιέξοδο στις σχέσεις με τη Τουρκία, το οποίο και υπονομεύει την ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής. Η «σύγκρουση» αυτή θέτει το ερώτημα όσον αφορά στο ποιο ρόλο θα παίξει στο μέλλον η Τουρκία στη πολιτική, αλλά και στην ειρήνευση της ευαίσθητης αυτής περιοχής.

Η διατάραξη των σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών οφείλεται στο αιματηρό περιστατικό με τον «στολίσκο της ελευθερίας» τον περασμένο  Μάιο. Η Τουρκία θεώρησε την ισραηλινή επίθεση ως παραβίαση της διεθνούς νομοθεσίας και απαιτεί δημόσια συγγνώμη και επανορθώσεις. Από τη μεριά του, το Ισραήλ θεωρεί το περιστατικό ως μια ανεύθυνη πρόκληση των τουρκικών αρχών, και αρνείται τις αιτιάσεις της Άγκυρας, επιμένοντας πως έδρασε μέσα στα πλαίσια του διεθνούς νόμου.

Και ενώ το Ισραήλ προσπάθησε μέσω υψηλόβαθμων μεσαζόντων να διευθετήσει το όλο ζήτημα, προς το παρόν υπάρχει αδιέξοδο. Οι σχέσεις μεταξύ των δυο πλευρών είχαν διαταραχθεί από την εποχή των γεγονότων της Γάζας τον Δεκέμβριο του 2008. Ο Recep Tayyip Erdogan είχε αποχωρήσει από ομιλία του Ισραηλινού προέδρου Shimon Peres στο Νταβός, και είχε χαρακτηρίσει το Ισραήλ ως τη βασική απειλή για τη περιοχή, μιλώντας παράλληλα υπέρ της οργάνωσης Hamas.

Τα κίνητρα του Τούρκου ηγέτη δεν είναι σαφή. Θα μπορούσαμε να τα χαρακτηρίσουμε ως λαϊκισμό, και ψηφοθηρία. Μια τέτοια όμως εξήγηση μπερδεύει την αιτία με το αποτέλεσμα. Πολλές προηγούμενες κυβερνήσεις της Άγκυρας πίστευαν πως μια πετυχημένη συμμαχία με το Ισραήλ αποτελεί εθνική προτεραιότητα. Σήμερα όμως, ο υπουργός Εξωτερικών Ahmet Davotoglu επιδιώκει μια «στρατηγική βάθους». Μια έννοια που χαρακτηρίζεται από την απομάκρυνση της χώρας του από τη Δύση, και τη σύσφιγξη των σχέσεων με χώρες όπως η Συρία και το Ιράν.

Η αποδυνάμωση όμως των σχέσεων με το Ισραήλ, μόνο μείωση του ρόλου της Άγκυρας μπορεί να σημαίνει. Πριν από τον Δεκέμβριο του 2008, η Τουρκία απολάμβανε της εμπιστοσύνης τόσο του Ισραήλ όσο και των αραβικών χωρών. Αυτό της επέτρεπε να δρα ως αξιόπιστος ενδιάμεσος στις ειρηνευτικές συνομιλίες Ισραήλ-Συρίας, που θεωρούνταν ιδιαίτερα σημαντικές.

Από τότε όμως, η Τουρκία θυσίασε την εν λόγω εμπιστοσύνη και απομακρύνθηκε ακόμη και από τις μετριοπαθείς αραβικές χώρες, που θεωρούν το Ιράν ως μεγαλύτερη απειλή από το Ισραήλ. Έτσι η Τουρκία υπονόμευσε τον ουδέτερο ρόλο, αλλά και το κύρος  που είχε μέχρι σήμερα. Αυτή η εξέλιξη αποτελεί ήττα όχι μόνο για την Άγκυρα αλλά και για τα κράτη εκείνα που ενδιαφέρονται για την ειρήνη στη περιοχή, και που η απουσία της Τουρκίας θα τους λείψει.

Αν οι Τούρκοι επιθυμούν να παίξουν ρόλο γέφυρας μεταξύ Ανατολής και Δύσης, και να πετύχουν στρατηγικό βάθος, θα πρέπει να βρουν τρόπους να επιδιορθώσουν τις ταραγμένες τους σχέσεις με το Ισραήλ. Ομοίως, το Ισραήλ θα πρέπει να δείξει πρόθυμο να συμβιβαστεί, και να αποφύγει στο μέλλον ενέργειες όπως αυτή του στολίσκου, που επιδεινώνουν τις διμερείς σχέσεις.

Η επιλογή που έχει η Άγκυρα έχει χαρακτηρισθεί (λανθασμένα) ως επιλογή μεταξύ του Ιράν και των συμμάχων του από τη μία, και του Ισραήλ και της Δύσης από την άλλη. Στη πραγματικότητα όμως, η τουρκική επιλογή είναι μεταξύ του καιροσκοπισμού και της ευθύνης. Η επιλογή του πρώτου μπορεί να είναι ελκυστική βραχυπρόθεσμα, το μακροπρόθεσμο όμως κόστος για τη χώρα και την ευρύτερη περιοχή, θα είναι μεγάλο.

S.A.-Foreign Policy

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.